Στα πλαίσια της εκπόνησης στου πρώτου Εργαστηρίου δεξιοτήτων “Πεζοδρόμια θέλω εγώ να πηδώ να περπατώ” με στόχο την κοινωνική ενσυναίσθηση, πολιτειότητα αυτομέριμνα, βγήκαμε για παρατήρηση στη γειτονιά προς συγκέντρωση πληροφοριών.
Τί είδαμε, τι ακούσαμε, τι μυρίσαμε. Ενεργοποίηση αισθήσεων.
Υπήρξε κάτι που δυσκόλεψε τη μετακίνηση μας;
Υπήρξε κάτι που μας τρόμαξε;
Ετοιμασία γεύματος με πλαστελίνη
Η κυρία χλωροφύλλη δίνει το πράσινο χρώμα στα φύλλα των δέντρων
Το Φθινόπωρο όμως που ο ήλιος λιγοστεύει, χάνει τη δύναμη της και τα φύλλα των δέντρων αλλάζουν χρώμα.
Βγήκαμε βόλτα στη γειτονιά, παρατηρήσαμε τη φύση τώρα το Φθινόπωρο, εντοπίσαμε τις διαφορές με το καλοκαίρι.
Μαζέψαμε φθινοπωρινούς θυσαυρούς .
Τέλος στολίσαμε τη γωνιά της φύσης.
15 Οκτωβρίου 1912. Επέτειος της απελευθέρωσης της Πτολεμαΐδας από τον Τουρκικο ζυγό.
Τι σημαίνει να είσαι Ελεύθερος; Τα παιδιά αποτυπώνουν τις σκέψεις τους στο πανό.
ΕΝΟΤΗΤΑ: Ο ΕΥΤΟΣ ΜΟΥ
Ποιος/ποια είμαι εγώ. Διαλέγω ότι μου αρέσει και το κολλώ στο κομμάτι μου.
Ολοι μαζί συμ[πληρώνουμε το παζλ της τάξης μας. Ο καθένας διαφορετικός, όμως πολύ σημαντικός.
Αυτοσχέδια τρίλιζα. Τροφή για σκέψη…
Χρωματίζω το πρόσωπό μου με έμπνευση τον Άντυ Γουόρχολ
Σήμερα διαβάσαμε το παραμύθι “Ας πούμε αυτή τη λέξη” της Μαρίας Κουτσανοπούλου.
Έπειτα τα παιδιά πρότειναν τις πολύχρωμες ευγενικές λέξεις,που θα έλεγε ο δικός μας παπαγάλος,τον οποίο ονόμασαν “Φλάφυ” τις έγραψαν επάνω στα χρωματιστά φτερά. Έκοψαν τα φτερά
ιδού το αποτέλεσμα, ο παπαγάλος μας στολίζεται με χρωματιστά φτερά.
Παρακαλώ… Έλα… Χαμόγελο… Αγκαλιά … Παιχνίδι… Σ΄αγαπώ… Μπορώ… Φιλία… Συγνώμη… Καλημέρα
Αφού χορέψαμε και τραγουδήσαμε με το τραγούδι “Παίζω με τα χρώματα”
Παίξαμε επιτραπέζιο.
Ρίξε το ζάρι σου, ακολούθησε το χρώμα σου και προσπαθησε να φτάσεις πρώτος στο κάστρο.
Τα παιδιά αντιστοίχισαν το χρώμα της μπογιάς ή τη λέξη με το καπέλο του ίδιου χρώματος.
