Οι χελώνες Caretta Caretta είναι ένα από τα παλαιότερα είδη στον κόσμο. Οι θαλάσσιες χελώνες είναι γνωστές από τουλάχιστον 130 εκατομμύρια έτη πριν και μερικά απολιθώματα μπορούμε να τα χρονολογήσουμε ακόμη και από 200 εκατομμύρια έτη πριν. Οι πρώτες θαλάσσιες χελώνες ζούσαν ταυτόχρονα με τους δεινόσαυρους.
Εάν δείτε λοιπόν μια χελώνα να κολυμπάει στη θάλασσα, απολαύστε τη στιγμή και σκεφτείτε ότι ένα αρχαίο είδος, κολυμπά στα καθαρά ήρεμα νερά χωρίς να ξέρει οτι κινδυνευει να εξαφανιστεί.
Δείτε στο παρακάτω βιντεο τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε την Καρέτα Καρέτα να σωθεί.
Τα νεογέννητα καρετάκια καρετάκια που φτιάξαμε, καταφέρνουν όλα να φτάσουν στην θάλασσα !
Όταν το Θεατρικό Παιχνίδι συναντά την Ζωγραφική, εμείς περπατάμε ανάμεσα στα σχήματα και τους όγκους του κυβισμού και μπαίνουμε στους χρωματιστούς τόπους του εξπρεσιονισμού.
Τα παιδιά γίνονται ταυτόχρονα δημιουργοί και δημιουργήματα, ζωντανές ζωγραφιές που μετασχηματίζονται στον χώρο εκφράζοντας συναισθήματα κι εμπειρίες.
Γνωρίζουν έργα μεγάλων καλλιτεχνών των δυο κινημάτων.
Η γειτονιά μας, χώρος τόσο οικείος για τα παιδιά.Ο δρόμος που ακολουθούν καθημερινά για να έρθουν στο σχολείο. Ένα μικρό σημείο στον πλανήτη, που μεγαλώνει στην οθόνη του υπολογιστή καθώς την εντοπίζουμε στον παγκόσμιο χάρτη χρησιμοποιώντας το λογισμικό Google Earth και που στην πραγματικότητα είναι τόσο μεγάλο που χωράει το σχολείο μας, σπίτια, μαγαζιά, δρόμους, ανθρώπους.
Την περασμένη Δευτέρα περπατώντας για το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων κάναμε μια πρώτη παρατήρηση και καταγραφή όσων είδαμε, σημειώσαμε στον χάρτη την διαδρομή που ακολουθήσαμε και βέβαια φτιάξαμε και τον δικό μας χάρτη.
Πλάκα, ο χάρτης που φτιάξαμε όλα μαζί τα παιδιά του 46ου Νηπιαγωγείου Αθηνών
Σκέφτομαι πως η γειτονιά μας είναι πολύχρωμη τελικά, αρκεί να έχεις μάτια και καρδιά ανοιχτά για να δεις τα χρώματα.
Όταν η λαϊκή παράδοση συναντά την λογοτεχνία στο νηπιαγωγείο.
Στο βιβλίο της Αγγελικής Βαρελλά, Στην γιορτινή τη γλάστρα κέδροι, έλατα και άστρα, εκδόσεις Πατάκη, ένα παιδί παίρνει συνέντευξη από τον Άγιο Βασίλη και μαθαίνει για τον Έλληνα Άγιο που ξεκινούσε από τα βάθη της Ασίας, σαν πεζοπόρος και περνούσε από διάφορους τόπους, καλόβολος πάντα και κουβεντιαστής με όσους συναντούσε. Δεν κρατούσε σακί γεμάτο δώρα, αλλά εκείνο που έφερνε στους ανθρώπους ήταν περισσότερο συμβολικό: Ευχές και Καλή Τύχη. Κρατούσε ένα ραβδί, ένα μπαστούνι για να ακουμπά και να ξεκουράζεται απ΄ όπου με θαυμαστό τρόπο βλάσταιναν ή ζωντάνευαν κλαδιά και πέρδικες, σύμβολα δώρων. Το παραμύθι που περιέχει στοιχεία από την ελληνική λαογραφία τελειώνει με την Αλφαβήτα που γράφει το παιδί για να την χαρίσει στον Αη Βασίλη.
Γραψαμε και ζωγραφίσαμε την δική μας Αλφαβήτα να την χαρίσουμε στους γονείς και φίλους που ήρθαν στην γιορτή μας. Για κάθε γράμμα μια λέξη που μας κάνει να νιώθουμε όμορφα.
Κάθε λέξη που διάλεξαν τα παιδιά ας είναι και μια ευχή για όλους μας για τον νέο χρόνο.
Κάλαντα Πρωτοχρονιάς
Άγιος Βασίλης έρχεται Γενάρης ξημερώνει Βασίλη μ’ πούθεν έρχεσαι κι απούθε κατεβαίνεις.
Από τη μάνα μ’ έρχομαι και στο σχολειό πηγαίνω να πα να μάθω γράμματα, να πω την αλφαβήτα. Και στο ραβδί π’ ακούμπησα, χλωρά χορτάρια βγάζει κι απ’ κάτ’ τα χλωροβλάσταρα, περδίκια φωλιασμένα δεν είν’ περδίκια μοναχά, ήταν και περιστέρια. Τα περιστέρια πέταξαν, πάνε στην κρύα βρύση παίρνουν νερό στα νύχια τους και χιόνι στα φτερά τους να λούσουν τον αφέντη τους, ν’ αγιάσουν την κυρά τους.
Ο Νοέμβριος ονομάζεται Σποριάς ή Σπορίτης γιατί αυτή την εποχή γίνεται η σπορά. Τον λένε και Μεσοσπορίτη, γιατί μέχρι 21 Νοεμβρίου πρέπει να έχουν σπείρει τουλάχιστον τα μισά χωράφια. Μαθαίνουμε λοιπόν βήμα-βήμα πως φτάνουμε από το σιτάρι που σπέρνει ο γεωργός στο ψωμί που έχουμε στο τραπέζι μας και φτιάχνουμε το δικό μας ψωμί.
Υλικά: Αλέυρι, αλάτι, μαγιά, λάδι και νερό.
Ανακατεύουμε καλά
Ρίχνουμε σιγά-σιγά το νερό
Ζυμώνουμε καλά
Η ζύμη γίνεται μαλακιά
Χαράζουμε το ψωμάκι μας κι έτοιμο για το φούρνο
Καλή Επιτυχία!
Μπορείτε να δείτε πολλές εικόνες και να διαβάσετε πως γίνεται η καλλιέργεια του σιταριού στην ιστοσελίδα του Μουσείου Λουλη.
Εκπαιδευτικό πρόγραμμα Εγώ το παιδί, ο κόσμος μου κι ο κόσμος όλος.
Τι έχει μέσα το μαγικό κουτί;
Κάναμε και φέτος την καθιερωμένη επίσκεψή μας στο Μουσείο Παιδικής Τέχνης με τους καινούργιους μαθητές μας.
Ήταν η πρωτη μας έξοδος και τα καταφέραμε καλά!
Σκοπός του εκπαιδευτικού προγράμματος ήταν τα παιδιά να κατανοήσουν την έννοια της ατομικότητας και να αναγνωρίσουν τα βασικά συναισθήματα ως μέσο πρόσληψης των όσων συμβαίνουν γύρω τους. Να αντιληφθούν πώς επηρεάζουν το περιβάλλον τους και πώς επηρεάζονται από αυτό. Να νιώσουν τον εαυτό τους ως μέρος του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου και κατά συνέπεια ως μέρος του κόσμου. Να πειστούν για την αξία της συνύπαρξης και της συνεργασίας και να συνειδητοποιήσουν πόσο σημαντική είναι η συμβολή του καθενός στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου. Και όλα αυτά μεσα από την ευχάριστη διαδικασία του παιχνιδιού.
Τώρα μπορούμε να βλέπουμε την ιστορία που φτιάξαμε και στο μπλόγκ μας 🙂
Πρώτα οι ζωγραφιές, ύστερα τα λόγια, οι ρόλοι, οι φιγούρες, η κίνηση, ο αυτοσχεδιασμός, η μουσική και η ιστορία ετοιμάστηκε για να την παίξουμε στους γονείς και τους φίλους στην γιορτή του σχολείου.
Δουλέψαμε όλοι μαζί σε ολομέλεια, σε ζευγάρια, σε μικρές ομάδες 3-4 παιδιών, αλλά και ατομικά.
Η διαδικασία ανάπτυξης αυτού του εκπαιδευτικού σεναρίου στηρίχτηκε στο τρίπτυχο: Συναπόφαση, Αλληλεγγύη, Αυτονομία και αυτό το video είναι ένα μέρος του.
