Ιαν 10 2015

Ένα ποιήμα για τον Χειμώνα!

Δε μ’ ακούς;  Είμαι ο χειμώνας!

 

winter2 1

Έρχομαι μέσα από τους έρημους ασφαλτόδρομους.

Έλα, έλα, κοριτσάκι,

μυρίζω φασουλάδα,

πορτοκάλι και τραγανιστό τσουρέκι.

 

winter5

 

Έλα, έλα, αγοράκι,

φόρεσε το σκούφο σου,

βάλε τα μάλλινα γάντια σου,

άνοιξε το στόμα σου,

να ξεδιψάσεις με το χιόνι,

γέμισε τις τσέπες σου σταφίδες,

καρύδια και ξεραμένα σύκα.

winter8

Τάισε με ψίχουλα

τα πεινασμένα σπουργίτια.

Έρχομαι μέσα από τις παγωμένες λίμνες

και τα ποτάμια, τα γυμνά κλαδιά

και το μολυβένιο ουρανό.

 

 

winter9

Άσ’ το μόνο του, στη γωνιά του, το πατίνι,

κάνε το φίλο σου να δακρύσει με μια φέτα μανταρίνι.

winter1

Τι κάνει η γιαγιά σου;

Πλέκει ακόμη πλάι στο περβάζι;

Για κοίτα πώς μελάνιασε η μύτη σου…

την πάγωσε τ’ αγιάζι…

 

winter10

Έλα, έλα, αγοράκι,

έλα, έλα, κοριτσάκι.

Δε μ’ ακούς;

Είμαι ο χειμώνας! 

                           Μάρω Λοϊζου

winter6

 

winter6 1

 

winter4

 

winter2

Το ποιήμα εικονογράφησαν:  Αλίσια, Βασιλεία, Βενετία, Ειρήνη, Νικόλας Β, Σταματία, Σοφία,  Ορφέας,  Σπύρος, Φίλιππος.

 

 

10 Σχόλια




Λυπούμαστε αλλά δεν επιτρέπεται η προσθήκη σχολίων προς το παρόν.