Καλώς ήρθες Σεπτέμβρη !
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Τι χρειάζονται τα παιδιά το καλοκαίρι.
Ας τα ακούσουμε προσεκτικά.
Θέλω θάλασσα και άμμο
θέλω να κυλιέμαι χάμω
μη με κυνηγάς μ’ ασκήσεις
βρες εσύ τώρα τις λύσεις
δεν κάνω προετοιμασία
γιατί δεν έχει ουσία!
Για μένα έχει σημασία
να σου πω τι θέλω…
Θέλω να παίξω, να παίξω, να παίξω
θέλω να τρέξω, να τρέξω, να τρέξω
θέλω να πλατσουρίσω,
να σε βρέξω θέλω να βγαίνουμε έξω
Γιατί πρέπει να θυμάσαι εκτός απ’ τ’ όνομά μου
με λένε και “παιδί”
εσύ δεν ήσουν τέτοιο δηλαδή;
Ο κόσμος μου ανήκει,
να μην ανησυχείς θα τα μάθω όσα θες,
του χρόνου. Θα δεις.
“Φέτος πάντως έμαθα πως γράφεται η αγάπη
με δύο -α- και ένα -i- αρκεί να τη δείχνεις απ’ άκρη σ’ άκρη”
Μεγάλοι ζωγράφοι για μικρά παιδιά και πολλές ευχές για Καλό Καλοκαίρι
Αποχαιρετώντας το νηπιαγωγείο μας ,τις δασκάλες ,τους φίλους μας και συμμαθητές μας κάναμε μια μεγάλη γιορτή στην αυλή του σχολείου μας για να ευχηθούμε σε όλους Καλό Καλοκαίρι.
Παρουσιάσαμε μικρά ψυχοκινητικά δρώμενα ,από την ζωή και τους πίνακες μεγάλων ζωγράφων που εκτίμησαν τον τρόπο που ζωγραφίζουν τα παιδιά.
Παίξαμε,τραγουδήσαμε ,χορέψαμε .
Ευχηθήκαμε στα μεγάλα νήπια μας ,καλή αρχή στο καινούριο τους σχολείο ,το δημοτικό και στα μικρά μας δώσαμε υπόσχεση γρήγορα να είμαστε πάλι μαζί για καινούριες περιπέτειες και ταξίδια στην γνώση.
Τα ενθύμια μας
Ένα δωράκι -παιχνίδι για όλη την οικογένεια.
Το βάζο της βαρεμάρας
Είναι ένα βάζο γεμάτο με ιδέες για το τι μπορούν να κάνουν τα παιδιά στο σπίτι όταν παραπονιούνται ότι βαριούνται.
Ο τρόπος… λειτουργίας του είναι πολύ απλός: τα παιδιά διαλέγουν ένα χαρτάκι μέσα από το βάζο και κάνουν ό,τι γράφει. Αφού φέρουν εις πέρας την πρώτη τους αποστολή, μπορούν να ξανατραβήξουν… κλήρο και να δουν αν είναι το ίδιο τυχεροί ή όχι.
Το βιβλίο των μεγάλων ζωγράφων
Επιτέλους καλοκαίρι!
Εμείς απολαμβάνουμε τις καλοκαιρινές μας δραστηριότητες στο νηπιαγωγείο ,αν και ο καιρός δεν είναι και τόσο ζεστός.
Που πήγε άραγε το καλοκαίρι;
Ανυπομονούμε να ξεχυθούμε σε θάλασσες και ακρογιαλιές.
Οι τελευταίες εργασίες μας
Ένα φανταστικό παγωτό από τα χεράκια μας.
Πικ-νικ στην αυλή του νηπιαγωγείου
Δάσος πηγή ζωής -Φροντίζω το περιβάλλον (Δεξιότητες)
1ο εργαστήριο
Τι είναι δάσος,τι γνωρίζουν τα παιδιά γι αυτό:
Πολλά δέντρα μαζί ,είναι δάσος
2ο εργαστήριο
Το δέντρο είναι ζωή
μας δίνει το οξυγόνο, το ξύλο, την σκιά του το καλοκαίρι ,οι ρίζες του συγκρατούν το χώμα όταν βρέχει ,τα πουλιά κάνουν τις φωλιές τους στα κλαδιά του
3ο εργαστήριο
Μάθαμε για το δάσος ,ψάχνοντας στο διαδίκτυο
4ο εργαστήριο
Το δάσος κινδυνεύει
Διαβάσαμε τον <<Δρακοπόταμο >>
Ο “Δρακοπόταμος” είναι ένα οικολογικό παραμύθι που μιλάει για την μόλυνση και την καταστροφή του περιβάλλοντος με τρόπο απλό και κατανοητό για τα παιδιά. Ο δράκος που έκανε ξαφνικά το πανέμορφο ποτάμι να γίνει επικίνδυνο και απειλητικό είναι η μόλυνση. Τα ζωάκια που χαίρονταν τις ομορφιές του ποταμού αναλαμβάνουν να βρουν και να σκοτώσουν αυτό τον δράκο. Στην προσπάθεια τους αυτή καταφέρνουν να ευαισθητοποιήσουν και τον άνθρωπο τον οποίο κάνουν σύμμαχό τους. Η περιπέτεια αυτή ξεδιπλώνετε στις σελίδες του βιβλίου με τον πιο παραστατικό τρόπο και εντυπωσιάζει τα παιδιά.
5ο εργαστήριο
κάναμε αφίσα
και μακέτα
6ο εργαστήριο
Διαβάσαμε παραμύθια για το δάσος
7ο εργαστήριο Αξιολόγηση του προγράμματος
Κάναμε μια συμφωνία και δώσαμε μια υπόσχεση
ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ.
Μαζί είναι καλύτερα-Ενδιαφέρομαι -ενεργώ (Δεξιότητα)
6η Μαρτίου: Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού
Η επιθετική συμπεριφορά μεταξύ μαθητών εκδηλώνεται, με μορφές ήπιας βίας (λεκτικό εκφοβισμό, πειράγματα, βρίσιμο, ειρωνική συμπεριφορά, απειλές, διάδοση φημών) και με περιστατικά ακραίας βίας (συγκρούσεις µε ρατσιστικά ή άλλα χαρακτηριστικά, χτυπήματα, σπρώξιμο). Η ενδοσχολική βία είναι ομαδικό φαινόμενο, καθώς δεν αφορά μόνο τον θύτη και το θύμα, αλλά και όσους είναι παρόντες ή γνωρίζουν την ύπαρξή του, δηλαδή τους παρατηρητές, οι οποίοι μπορεί να είναι είτε μαθητές είτε ενήλικες. Ο σχολικός εκφοβισμός έχει αρνητικές συνέπειες στο κλίμα του σχολείου, στην κοινωνικοποίηση των παιδιών, στην επικοινωνία στην εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και στην μετέπειτα ομαλή ενσωμάτωση στην κοινωνία.
1ο εργαστήριο
Συζήτηση με τα παιδιά στην παρεούλα , εντοπίζουμε τι θεωρούν τα ίδια τα παιδιά <<βία>>.
Εκφράζουν δικές τους προσωπικές εμπειρίες και τις μοιράζονται μαζί μας.
Διαβάζουμε το παραμύθι <<Μην κάνεις αγριάδες γιατί θα βρεις μπελάδες>>.Μία διδακτική ιστορία που μαθαίνει στα παιδιά ποια είναι τα αποτελέσματα της ανάρμοστης συμπεριφοράς, περνώντας τους ταυτόχρονα μηνύματα για τις πραγματικές αξίες της ζωής.
2ο εργαστήριο
Παρακολουθούμε ένα βίντεο για την λεκτική βία
Διαβάζουμε το παραμύθι <<τα λόγια δεν είναι να πληγώνουμε>>
Μαθαίνουμε τα γλυκά λογάκια ,για να κάνουμε χαρούμενους τους φίλους μας.
Πόσο τσαλακώνεται η καρδούλα μας με τις σκληρές κουβέντες!!!
όσο και να προσπαθήσουμε με χάδια και γλυκόλογα ,δεν γίνεται η καρδιά όπως ήταν .
3ο εργαστήριο
Τα χέρια δεν είναι να δέρνουμε .Σκεφτήκαμε ένα σωρό πράγματα που μπορούν να κάνουν τα χεράκια μας.
Ζωγραφίσαμε τα χεράκια μας και στείλαμε το μήνυμά μας με τις αφίσες μας
Κάναμε σφιχτές αγκαλιές
Παίζω παντομίμα με τα χέρια
4ο εργαστήριο
«Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει
γιατί δεν την παίζουνε οι φιλενάδες της!
Σήκω επάνω, τα μάτια κλείσε,
τον ήλιο κοίτα κι αποχαιρέτησε!
Κι όποιον θέλεις φίλησε!»
Με αφορμή το τραγούδι ,μιλήσαμε για το πώς αισθάνεται η μικρή Ελένη και γιατί δεν την παίζουν οι φίλες της.Ο αποκλεισμός από το παιχνίδι είναι μια μορφή βίας ,μάλιστα για μερικά παιδάκια πολύ συνεσταλμένα αυτό προκαλεί μεγάλη στεναχώρια.
Το παραμύθι <<Με θέλεις στην ομάδα σου >>
Φανταστική μέσα στην απλότητά της η ιστορία του Τζον Κέλλυ. Λιτό κείμενο, απλό στην εξέλιξη και με υποτυπώδη πλοκή που όμως με το χιούμορ, τον ρεαλισμό και την σπουδαία απόφαση της Πάπιας στο τέλος, δημιουργεί ένα σπουδαίο μάθημα, δίνει μια έξοχη κατεύθυνση σε κάθε παιδί που αντιμετωπίζει τον αποκλεισμό από το παιχνίδι.
5ο εργαστήριο
Φέτος στο νηπιαγωγείο μας ,είχαμε σαν προνήπιο ,τον μικρό Αλκέο ,από την Αλβανία που δεν γνώριζε την γλώσσα μας και αντιμετώπιζε πολλές φορές πρόβλημα επικοινωνίας με την ομάδα.
-Πως θα μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε μαζί του ,να τον εντάξουμε στην ομάδα και να μην είναι λυπημένος;
Πάντα στο τέλος η γλώσσα του σώματος λειτουργούσε σωστικά,φέρνοντας το χαμόγελο στα χείλη του , όταν κάποιο παιδάκι τον αγκάλιαζε από τους ώμους ή τον έπαιρνε από το χέρι να παίξουν παρέα.
6ο εργαστήριο
Παραμύθι <<ο σκατζόχοιρος που ήθελε να τον χα’ι’δέψουν >>
Ο μικρός σκαντζόχοιρος φοβάται το καθετί… μα πιότερο απ’ όλα φοβάται τα φίδια! Βιάζεται να μεγαλώσει και μαζί του να μεγαλώσουν και τ’ αγκάθια του. Και κάποτε τα καταφέρνει. Όλοι τρέμουν στο πέρασμά του! Αλλά και πάλι δεν είναι ευχαριστημένος, γιατί τώρα δεν έχει φίλους. Και θέλει τόσο πολύ να γνωρίσει τη χαρά της φιλίας…
7ο εργαστήριο -Αξιολόγηση του προγράμματος
Όλοι επιζητούμε την αγάπη των φίλων μας και μια ζεστή αγκαλιά.Τα παιδιά εκφράζουν τα συναισθήματά τους.
Στην βιβλιοθήκη της Ραψάνης
Εκδρομή του νηπιαγωγείου μας στην Ραψάνη, ένα γραφικό χωριό κοντά στην κοιλάδα των Τεμπών, με πλακόστρωτα σοκάκια και νοικοκυρεμένες αυλές γεμάτες λουλούδια.
Επιβλητικά πλατάνια και δροσιά στην πλατεία. Χαρούμενες παιδικές φωνές από τις δράσεις της βραβευμένης δημοτικής βιβλιοθήκης που στεγάζεται σε έναν μοναδικά διαμορφωμένο χώρο στο κέντρο της πλατείας.
Σκοπός της εκδρομής μας ,η επίσκεψη στην βιβλιοθήκη ,όπου μας περίμενε η κυρία Χάιδω Πανταζή, υπεύθυνη της βιβλιοθήκης .Μας υποδέχτηκε στον υπέροχο χώρο της ,μας διάβασε δύο υπέροχα διαδραστικά παραμύθια για τα χρώματα ,πολύ διασκεδαστικά για τα παιδιά και μας γνώρισε τον ζωγράφο Ματίς και τον κήπο του με την τεχνική του κολλάζ.
Επίσκεψη στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου,χτίστηκε το 1830
Συνεχίζουμε την βόλτα μας στα βήματα του Καραγάτση (συγγραφέας).
Το ψευδώνυμο Καραγάτσης προήλθε από το δέντρο φτελιά ή καραγάτσι στο εξοχικό της οικογένειάς του στη Ραψάνη της Θεσσαλίας, όπου περνούσε τα περισσότερα εφηβικά καλοκαίρια του. Εκεί συνήθιζε να διαβάζει καθισμένος κάτω από ένα καραγάτσι που βρισκόταν στον περίβολο της εκκλησίας του χωριού.
Ονομαστή για τα κρασιά της η Ραψάνη .
Το Μουσείο Οίνου & Αμπέλου τιμά τους προγόνους της Ραψάνης, την καλλιέργεια της αμπέλου και το αποτέλεσμα του μόχθου τους, το φημισμένο κρασί Ραψάνης. Είδαμε εργαλεία καλλιέργειας και αποθήκευσης του κρασιού και φωτογραφικό υλικό από τη ζωή στην ύπαιθρο και της διαδικασίας οινοποίησης.
Στον δρόμο μας και μια βυσσινιά!!!
Επιστροφή στην πλατεία .Κάναμε ένα μεγάλο κύκλο να αγκαλιάσουμε ένα πλάτανο που βρίσκεται σε αυτό τον τόπο σίγουρα πάνω από εκατό χρόνια.
Τα δέντρα είναι η ζωή μας , αγαπάμε το δάσος , το φροντίζουμε και να το προσέχουμε.
Με το βλέμμα μέσα από το φακό.
Αποστολή ημέρας να βγάλουν τα παιδιά , μαζί με την μαμά ή τον μπαμπά ,μια όμορφη φωτογραφία με το κινητό .
Έφτασε η ώρα της επιστροφή. Αναπνεύσαμε καθαρό αέρα,ήπιαμε δροσερό νεράκι , απολαύσαμε την θέα και δημιουργήσαμε όμορφες αναμνήσεις.
Φρίντα Κάλο -φωτεινή και πολύχρωμη

Η ζωή της Φρίντα Κάλο ήταν τόσο φωτεινή και πολύχρωμη όσο οι πίνακές της. Υπέμεινε πολλές αρρώστιες στη διάρκεια της ζωής της, αλλά ποτέ δεν σταμάτησε να ζωγραφίζει.
Η επιμονή και το ταλέντο της την έκαναν γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάθε φορά που κάτι όμορφο ή δύσκολο της συνέβαινε, έβρισκε έναν ιδιαίτερο τρόπο για να αντλεί έμπνευση από αυτό στη ζωγραφική της.
Φτιάχνουμε το πορτραίτο της.














































































































































































