ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Άρτεμις

Η θεά Άρτεμις

https://slideplayer.gr/slide/2029335/

Κόρη του Δία και της Λητούς, η Άρτεμις,  δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα, βασίλισσα των βουνών και των δασών, θεά του κυνηγιού, προστάτιδα των μικρών παιδιών και των εφήβων, των ζώων,  του τοκετού ενώ οι Oρφικοί τη θεωρούσαν θεά της Σελήνης. 

Η Άρτεμις  γεννήθηκε στο νησί Ορτυγία (το οποίο είναι το αρχαίο όνομα της νήσου Δήλου). Σ’ αυτό το άγονο πετρονήσι και μετά από φοβερές ταλαιπωρίες και περιπλανήσεις είχε καταφύγει η έγκυος Λητώ προκειμένου να κρυφτεί και να προφυλαχτεί από την καταδιωκτική μανία της νόμιμης συζύγου του Δία, της Ήρας. Εκεί και με τη βοήθεια όλων των γυναικείων θεοτήτων (εκτός της Ήρας) ήρθε στο φως η Άρτεμις και λίγο αργότερα ο αδελφός της Απόλλωνας. 

Από τις πρώτες κιόλας ώρες της γέννησής της η Άρτεμις, αν και νεογέννητο βρέφος, βοηθά την μητέρα της να ξεγεννήσει και το δεύτερο της παιδί, τον Απόλλωνα, και ταυτίζεται με τον τρόπο αυτόν με την Ειλείθυια, από το ελεύθω+υιός, δηλαδή μαμμή, και άρα τη θεά του τοκετού. 

Πανέμορφη και πανέξυπνη η Άρτεμις, από τα τρία της χρόνια είχε συγκεκριμένες απαιτήσεις, που αφορούσαν την ενδυμασία της, τον εξοπλισμό της και την ακολουθία της στην πιο αγαπημένη της ενασχόληση, το κυνήγι.

Ντυμένη με λιτό ελαφρύ ρούχο και εφοδιασμένη με τον κατάλληλο για την περίσταση εξοπλισμό ριχνόταν με ενθουσιασμό και μανία σ’ αυτό που κυρίως την ενδιέφερε. Αδάμαστη, σκληρή κι αγέρωχη, δεινή γνώστρια της τοξευτικής τέχνης και πολύ ικανή δρομέας και κυνηγός, επιδιδόταν με πάθος στο κυνήγι.

Ένα από τα βασικότερα γνωρίσματα της Άρτεμης ήταν η καθολική της κυριαρχία στη φύση. Ήμερα και άγρια ζώα, ψάρια στα νερά και πουλιά στον αέρα ήταν όλα τους κάτω από την προστασία της.

Ως θεά και προστάτιδα της φύσης η Άρτεμις θεωρείτο υπεύθυνη τόσο για τη γεωργία όσο και για την κτηνοτροφία. Περιοχές που τη λάτρευαν και την τιμούσαν ανελλιπώς είχαν πάντα εύφορη γη, κατάσπαρτα χωράφια, πλούσια συγκομιδή και ζώα υγιή και γόνιμα

Η θεά του κυνηγιού παίρνει ενεργό μέρος και σ’ έναν από τους δώδεκα άθλους του Ηρακλή. Ο Ηρακλής για μεγάλο διάστημα καταδίωκε την πανέμορφη ελαφίνα με χρυσά κέρατα και χάλκινα πόδια, αφιερωμένη στην θεά Άρτεμη. Η Άρτεμις, με τη συνδρομή του αδελφού της, του Απόλλωνα, τον εμποδίζει να σκοτώσει το άγριο ζώο και τον προτρέπει να το παραδώσει  στο βασιλιά Ευρυσθέα. Με την παραλαβή του ζώου ο Ευρυσθέας αναλαμβάνει να της το ξαναφιερώσει. 

 

Η Άρτεμις ήταν θεά αμείλικτη που ποτέ σχεδόν δεν συγχωρούσε. Οποιαδήποτε παρατυπία σε βάρος της, οποιαδήποτε παρέκκλιση από τα πιστεύω της και τις αρχές της, άξιζε την τιμωρία της. Η αδυσώπητη οργή της ήταν έτοιμη να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή απέναντι στον παραβάτη των αυστηρών της κανόνων. Τα θανατηφόρα της βέλη στόχευαν διαρκώς θνητούς, θεούς και ήρωες που παρέβλεπαν την ύπαρξή της ή αμελούσαν τις αρχές και τη λατρεία της. 

Ένα από τα πρώτα πράγματα που ζήτησε η Άρτεμις σαν δώρο από τον πατέρα της ήταν η αιώνια αγνότητα και παρθενία. Πιστή και σταθερή σ’ ό,τι ζητούσε και τη δέσμευε, η παρθενική θεά δε σπίλωσε ποτέ ούτε το ήθος της ούτε και τον χαρακτήρα της. Σοβαρή και περήφανη, διατήρησε την αγνότητά της περιφρονώντας ερωτικές πολιορκίες και επιθέσεις. 

 Πληροφορίες:

 https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CF%81%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CF%82 

 

 

 

 

 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Απόλλων

Ο θεός Απόλλωνας

Ο Απόλλωνας  είναι ένας από τους 12 θεούς του Ολύμπου, θεός της μουσικής, του φωτός, προστάτης των τεχνών και της μαντείας.

Ο Μύθος για την γέννησή του 

Ο πιο διαδεδομένος μύθος για την γέννησή του αναφέρει, πως αυτή πραγματοποιήθηκε στο νησί Ορτυγία (τη σημερινή Δήλο) από τη Λητώ, θεάς της έναστρης νύχτας, που υπήρξε σύζυγος του Δία πριν από την Ήρα. Λόγω της μεγάλης ζήλιας της Ήρας για τη Λητώ, κανένας τόπος δεν τη δεχόταν να γεννήσει, εκτός από την Ορτυγία. Ήταν ένα νησί, που έως τότε έπλεε ελεύθερο στα κύματα κι έτσι ήταν δύσκολο η Ήρα να ανιχνεύσει την τοποθεσία στην οποία η Λητώ είχε καταφύγει. Αργότερα, ο Δίας σταθεροποίησε το νησί προκειμένου να πραγματοποιηθεί η γέννηση του Απόλλωνος. Οι πόνοι του τοκετού διήρκεσαν εννιά μέρες και εννιά νύχτες και τότε η Ειλείθυια, η μαμή που η Ήρα κρατούσε επίτηδες κοντά της, μπόρεσε να διαφύγει ώστε να βοηθήσει την ετοιμόγεννη Λητώ. Πρώτη γεννήθηκε η Άρτεμις και ύστερα ο Απόλλωνας.Η Ορτυγία ονομάστηκε Δήλος, επειδή εκεί αποκαλύφθηκε (έγινε δήλος, δηλαδή φανερός) ο θεός Απόλλωνας. Ι

Ως θεός της μουσικής ήταν ο επικεφαλής των εννέα Μουσών και αυτός ήταν που τραγουδούσε στα συμπόσια του Ολύμπου, μαζί με τις Μούσες. 

 

Οι εννέα θεές των τεχνών

Ο Απόλλων ήταν ο ομορφότερος θεός. Με ψηλή κορμοστασιά, ξανθές μέχρι τον ώμο μπούκλες, γαλάζια μάτια και καλογυμνασμένο σώμα. 


Ως θεός της μαντικής, ήταν ο ιδρυτής και αρχηγός του περίφημου Μαντείου των Δελφών και φανέρωνε στους ανθρώπους την βούληση του πατέρα του. Η Πυθία καθόταν, ως ιέρεια του θεού, σε ένα χρυσό τρίποδα σκεπασμένο με το δέρμα του Πύθωνα και μασώντας φύλλα δάφνης, πρόφερε σε εξάμετρα τον χρησμό της δοσμένο από τον θεό, που ήταν πάντα σκοτεινός και αινιγματικός.  

Πηγές:

https://cyclinghellas.gr/el/oi-theoi-tou-olympou/161-o-theos-apollon

Και

https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%BB%CF%89%CE%BD

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Απόλλων και Δάφνη

Ο θεός Απόλλωνας και η Δάφνη

Ο Απόλλωνας γεννήθηκε στο νησί της Δήλου και ήταν παιδί του Δία και της πανέμορφης Λητώς. Χάρη στην αμβροσία που χορηγήθηκε στο νεογνό από τη Θέμιδα, μεγάλωσε πολύ γρήγορα και εξελίχθηκε σε έναν πανέμορφο νέο. Όλες οι γυναίκες εντυπωσιάζονταν από τον θεό του φωτός, όπως αποκαλούσαν τον Απόλλωνα. Όμως, η γυναίκα που ο ίδιος ποθούσε δεν του έδειχνε ενδιαφέρον. 

Σύμφωνα με τον μύθο ο θεός Απόλλωνας ήταν ερωτευμένος με την κόρη του Πηνειού Δάφνη. Την ερωτεύτηκε σφοδρά και άρχισε να την κυνηγάει ασταμάτητα. Ο πατέρας της την μεταμόρφωσε σε φυτό, την δάφνη, που βρίσκεται σε αφθονία στην κοιλάδα, όταν ο Απόλλων προσπάθησε να την αγκαλιάσει. Ύστερα από ξέφρενο κυνηγητό και περιπέτειες, τη στιγμή που η κόρη εξαντλημένη θα έπεφτε στις αγκάλες του θεού, με κραυγή απελπισίας ζήτησε από τον πατέρα της, τον ποταμό Πηνειό, να τη βοηθήσει. Ο πατέρας της την μεταμόρφωσε σε φυτό, την δάφνη, που βρίσκεται σε αφθονία στην κοιλάδα, όταν ο Απόλλων προσπάθησε να την αγκαλιάσει. Έτσι βρέθηκε καταπράσινη και λαμπερή στις όχθες του ποταμού με τα πόδια ριζωμένα βαθιά στη μητέρα της, τη μάνα Γη. 

Πικραμένος τότε ο Απόλλων, έκοψε ένα κλαδί, έπλεξε στεφάνι και στεφανώθηκε για να απαλύνει την θλίψη του για τον χαμό της αγαπημένης του. Ορκίστηκε ότι η δάφνη θα ήταν πλέον το ιερό του δέντρο και ότι θα φορούσε ένα δάφνινο στεφάνι παντοτινά. Από τότε η δάφνη είναι το ιερό φυτό του θεού Απόλλωνα με το οποίο στεφανωμένοι οι προσκυνητές, ύστερα από καθαρμούς και ιεροτελεστίες, ξεκινούσαν σε πομπή από το ιερό του Aπόλλωνα των Tεμπών για τους Δελφούς, όπως έκανε ο ίδιος ο θεός μετέφερε δηλαδή τις δάφνες στους Δελφούς από την κοιλάδα των Τεμπών. Στις ιεροτελεστίες που γίνονταν στους Δελφούς προς τιμή του θεού Απόλλωνα η χρήση της δάφνης γίνονταν προς τιμή και μνήμη της ομώνυμης μυθικής νύμφης Δάφνης, την οποία είχε ερωτευτεί ο θεός. 

Με τα φύλλα της δάφνης ο θεός Απόλλωνας συνέθεσε ένα στεφάνι το οποίο φορούσε στο κεφάλι του. Έτσι και τα παιδιά στο νηπιαγωγείο συνέθεσαν τις δικές τους δημιουργίες με τα φύλλα της δάφνης.

 

Πηγές: 

Δάφνη, η πανέμορφη νύμφη που τύφλωσε από πάθος τον Απόλλωνα και μεταμορφώθηκε σε δέντρο για να μην υποκύψει. Ο ανεκπλήρωτος έρωτας ήταν η εκδίκηση του νεαρού Έρωτα που έκανε την καρδιά της πέτρα

Και

https://cyclinghellas.gr/el/arxaia-elliniki-istoria-mythologia/193-o-mythos-tou-erota-tou-apollona-gia-ti-dafni

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Η λύρα του Απόλλωνα

Ο θεός Απόλλωνας και η λύρα του

 


Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Ερμής αμέσως μετά την γέννησή του σε ένα σπήλαιο της Κυλλήνης, έκλεψε κρυφά τα βόδια που πρόσεχε ο Απόλλωνας.
Βλέποντας έξω από το σπήλαιο μια χελώνα, αφαίρεσε το όστρακό της, στερέωσε πάνω του χορδές από έντερα βοδιών και έτσι κατασκεύασε την λύρα.

Όταν ο Απόλλωνας ανακάλυψε την κλοπή και παραπονέθηκε στον Δία, ο Ερμής προσέφερε την λύρα στον Απόλλωνα, ο οποίος μαγεύθηκε από τον ήχο της.

H λύρα είναι το πιο διαδεδομένο έγχορδο της αρχαίας Ελλάδας. Ένα μουσικό όργανο ιδιαίτερα δημοφιλές, που αποτελούσε το σύμβολο του Απόλλωνα. Συνδεόταν στενά με την λατρεία του Απόλλωνακαι για τον λόγο αυτόν περιβαλλόταν από μεγάλο σεβασμό. 

Η λύρα δεν χρησιμοποιoύνταν σε εκδηλώσεις σε ανοιχτούς χώρους. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως το εθνικό όργανο των αρχαίων Ελλήνων. Εξαιτίας της απλότητας στον τρόπο κατασκευής της, καθώς και της ποιότητας του ήχου της που ήταν ευγενής, διαυγής, γαλήνιος και αρρενωπός χρησιμοποιήθηκε ως κύριο όργανο της εκπαίδευσης των νέων. 

Ας ακούσουμε τώρα τον ήχο της λύρας! 

Ας παίξουμε  μουσική με τις λύρες που φτιάξαμε!

 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Ερμής

Ο θεός Ερμής

Ο Ερμής είναι ο αγγελιαφόρος των θεών της ελληνικής μυθολογίας.[1] Ακόμη λειτουργεί ως ψυχοπομπός, οδηγεί δηλαδή τις ψυχές των νεκρών στον Άδη (όπως μαθαίνουμε στην Οδύσσεια), αλλά είναι και προστάτης των κλεφτών, των τυχερών παιγνίων και του εμπορίου.[2] Σύμφωνα με τον επικρατέστερο μύθο, πατέρας του ήταν ο Δίας και μητέρα του η Μαία, μία από τις Πλειάδες, τις θυγατέρες του Άτλαντα, του γίγαντα που κρατούσε στις πλάτες του τον ουρανό. Πρόκειται για τις Πλειάδες κόρες που αργότερα ο Δίας τις μετέτρεψε σε αστερισμό, μαζί με τον κυνηγό Ωρίωνα, καθώς ο τελευταίος τις καταδίωκε.

Πρόκειται, ίσως, για την πιο συμπαθητική θεότητα του ελληνικού Δωδεκάθεου, καθώς συνδυάζει, αρχικά, πολύ έντονα τα ανθρώπινα με τα θεϊκά στοιχεία, αλλά και διότι θεωρείται, ουσιαστικά, ο πρώτος δάσκαλος του ανθρώπινου γένους. Εκείνος είναι που εισήγαγε τα γράμματα και τις επιστήμες στην ανθρωπότητα, δίδαξε τη χρήση της διάνοιας και, μάλιστα, υπάρχουν μύθοι οι οποίοι του αποδίδουν τη μετάδοση της γνώσης της φωτιάς στους ανθρώπους. Ταυτόχρονα, είναι προστάτης του εμπορίου, των ουσιαστικών τελετών και της μαγείας. Εκφράζει με ένα αρχετυπικό, σχεδόν, τρόπο την ταχύτητα, την ευλυγισία, τη μεταβλητότητα, μα και τους απατηλούς δρόμους που κάποιες φορές ακολουθεί ο νους, καθώς εύκολα απατάται και κάνει λάθη. 

Πηγή: https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%AE%CF%82_(%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1)

Τα σύμβολα του Ερμή είναι ο πέτασος, το κυρήκειο και τα φτερωτά σανδάλια που τα παιδιά έφτιαξαν και μόλις τα φόρεσαν μεταμορφώθηκαν σε φτεροπόδαρο Ερμή!

 

 

 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Ερμής Ερμούπολη

Ο θεός Ερμής στην Ερμούπολη

Στον  φτεροπόδαρο Ερμή, τον ταχυδρόμο των θεών, τον προστάτη των εμπόρων, των τεχνητών των βοσκών και των γραμμάτων, αφιέρωσαν την νεοϊδρυθείσα πόλη τους οι πρόσφυγες από την κατακαμένη Χίο (το 1822 από την μανία των Τούρκων)  και από άλλα μέρη της τουρκοκρατούμενης Έλλάδας που βρήκαν καταφύγιο, έχτισαν τα σπίτια τους και άνθισαν το εμπόριο και τα γράμματα και τις τέχνες στην μικρή μας Σύρο τόσο πολύ που ακούστηκε στα πέρατα της οικουμένης για την ομορφιά της και τον πολιτισμό της.

Ερμούπολη είναι το όνομά της και έχουμε την τύχη και την χαρά να ζούμε στα χώματά της περήφανοι.

Η τελετή της ονοματοθεσίας έγινε το 1826, στη νεόκτιστη εκκλησία της Μεταμόρφωσης. Εκεί συγκεντρώθηκαν οι κάτοικοι με πρωτοβουλία του Δρόσου Μανσόλα και του Λουκά Ράλλη.

Τα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους, τα περισσότερα από τα ξένα πλοία σταματούσαν μόνο στο λιμάνι της Σύρου, απ’ όπου γινόταν το εμπόριο με την υπόλοιπη Ελλάδα, τη Ρωσία και την Ανατολή.

Έτσι το 1856 γίνεται η δεύτερη πόλη μετά την Αθήνα σε πληθυσμό. Μερικά χρόνια πριν, η νεοσύστατη Εθνική Τράπεζα ανοίγει το πρώτο της υποκατάστημα στην Ερμούπολη. Από τα μέσα του 19ουαιώνα στην Ερμούπολη, δημιουργείται μια μεγάλη βιομηχανική ζώνη, που περιλαμβάνει ναυπηγείο, βυρσοδεψεία, κλωστήρια κ.ά. Η Ερμούπολη άρχισε να παρακμάζει μετά το 1880, με την άνοδο του λιμανιού του Πειραιά.

Το ό,τι η Ερμούπολη ήταν «φερώνυμος όχι μόνο του Κερδώου αλλά και του Λόγιου Ερμή» το αποδεικνύουν η ιστορία των σχολείων της, η ίδρυση βιβλιοθήκης, μουσείων και θεάτρου από τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα!

Η Ερμούπολη με τους δύο λόφους της όπου στην κορυφή του καθενός μία εκκλησία δεσπόζει και προστατεύει την πόλη, στον έναν ο Άγιος Γεώργιος των Καθολικών Συριανών  και στον άλλον, η Ανάσταση των Ορθοδόξων Συριανών.

  Ζούμε αρμονικά όλοι μαζί, μία οικογένεια, μία πόλη, κοινές συνήθειες, έθιμα. δράσεις και αγάπη!

Στην όμορφη πόλη μας και γενικά στη Σύρο μας η αποδοχή της διαφορετικότητας, η φιλοξενία, η καλλιέργεια του ωραίου,  ο πολιτισμός είναι τα κυριότερα χαρακτηριστικά της με σήμα κατατεθέν της τα γλυκά και ονομαστά της  λουκούμια που τα “έφερε” μαζί της η δεύτερη “φουρνιά” προσφύγων το 1922, από την Μικρασία μετά την μικρασιατική καταστροφή.

 

 

 

 

Άσπρα καράβια

Άσπρα καράβια τα όνειρά μας

Όλοι έχουμε όνειρα για το μέλλον! Σαν άσπρα καράβια πλέουν στις θάλασσες των στόχων και των επιθυμιών μας. Με τα χρώματα της φαντασίας μας χρωματίζονται!  
Ας δούμε τα όνειρα των παιδιών μας!

Το γνωστό τραγούδι μάς ενέπνευσε!

 

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ: Ο μικρός κάστορας και η ηχώ

Ο μικρός κάστορας και η ηχώ

Οι προβληματισμοί και οι απορίες των παιδιών και το ενδιαφέρον τους να τις απαντήσουν, αποτελεί το κίνητρο για να μάθουν, να οικοδομήσουν την γνώση. Εμείς οι εκπαιδευτικοί αυτό έχουμε ως γνώμονα και οργανώνουμε το πρόγραμμά μας πάνω στους άξονες της παιδαγωγικής και του αναλυτικού προγράμματος.
Ποια ήταν η απορία; Η ηχώ! Τι είναι; Γιατί ακούγεται η φωνή μας πολλές φορές; Μόλις βγάλαμε τις μοκέτες τα παιδιά παρατήρησαν ότι η φωνή τους ακουγόταν διαφορετικά. Έτσι λοιπόν οργανώθηκε το πρόγραμμα για τη ηχώ. 
Στα πλαίσια αυτά διαβάσαμε το υπέροχο παραμύθι “Ο μικρός κάστορας και η ηχώ” από την βιβλιοθήκη της τάξης. 
Ας ακούσουμε την όμορφη ιστορία

Τα παιδιά γοητεύτηκαν από το παραμύθι και ζωγράφισαν τις εντυπώσεις τους γράφοντας με το δικό τους τρόπο τα ονόματα των ζώων που αναφέρονται στην ιστορία. 

Μετά τα παιδιά θέλησαν να παίξουν το παραμύθι κουκλοθέατρο και αφού χώρισαν τους ρόλους, έφτιαξαν τις κούκλες-μαρότες, έφτιαξαν και το σκηνικό και η παράσταση είναι έτοιμη! 
Πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο μπορούμε να διαβάσουμε το παραμύθι και να μάθουμε για τα ζώα που έγιναν οι φίλοι του μικρού κάστορα 
http://users.sch.gr/raul2/.μautosch/joomla15/index.php/epikoinonia/glossa-v/enotita-11-ti-vivlio-einai-afto/1288-o-mikros-kastoras-kai-i-ixo

 

 

 

ΧΡΥΣΟ ΒΡΑΒΕΙΟ: Education Leader Awards 2021

Education Leader Awards 2021

Με το Χρυσό Βραβείο στα Education Leader Awards 2021 τιμήθηκε το Νηπιαγωγείο μας για την συμμετοχή του στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα E-twinning με θέμα την δημιουργική ανακύκλωση και με τίτλο “Εφευρέτες παιχνιδιών οι Ανακυκλωτές της Χαράς” την χρονιά 2019-2020.

Στο πρόγραμμα αυτό  συμμετείχε μαζί με άλλα 14 Νηπιαγωγεία από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Οι εφευρέτες είναι ακόμη εδώ ανακυκλώνοντας τη χαρά και αυτήν τη σχολική χρονιά.

Μεγάλη χαρά και περηφάνεια για τη βράβευση του έργου μας από το θεσμό των Education leaders awards 2021, για την αξέχαστη συνεργασία μας, μα κυρίως γιατί οι εφευρέτες παιχνιδιών ήρθαν για να μείνουν στο μυαλό και στην καρδιά μεγάλων και μικρών αφού ως γνωστό Μια φορά εφευρέτες για πάντα εφευρέτες❤️

Ευχαριστούμε τους γονείς των παιδιών μας, που βοήθησαν να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα στην τόσο δύσκολη χρονική συγκυρία της πανδημίας.
Λίγα λόγια για το πρόγραμμα:

380 μικροί μαθητές σε 14 νηπιαγωγεία της Ελλάδας κατάφεραν μέσα σε λίγους μήνες να πάρουν το δίπλωμα του εφευρέτη και μάλιστα ενός αλλιώτικου εφευρέτη, αυτού των παιχνιδιών. Δεν χρειάστηκε να αγοράσουν τίποτα απολύτως για τις εφευρέσεις τους, παρά μόνο να ενεργοποιήσουν τη φαντασία και τη δημιουργική τους σκέψη, βάζοντας με αυτό τον τρόπο το λιθαράκι τους στην προστασία του περιβάλλοντος. Ανάμεσα σε αυτούς και οι μαθητές του 2ου Νηπιαγωγείου Ερμούπολης.
Όλα ξεκίνησαν το Σεπτέμβριο του 2019, όταν 25 εκπαιδευτικοί αποφάσισαν να καλλιεργήσουν στα παιδιά οικολογική συνείδηση προσεγγίζοντας το τρίπτυχο διαχείρισης σκουπιδιών : ΜΕΙΩΝΩ-ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ-ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΩ, με τρόπο ευφάνταστο και πρωτότυπο. Πώς; Πολύ απλά, φτιάχνοντας παιχνίδια με την αξιοποίηση μόνο άχρηστου υλικού, ό,τι δηλαδή θα κατέληγε στη χωματερή ή στην καλύτερη των περιπτώσεων στην ανακύκλωση.
Με τα παιδιά κατασκευάστε μαζί τους υπέροχα παιχνίδια και μειώστε τα σκουπίδια! Δεν χρειάζεται σκέψη πολλή, αρκεί να ξεφυλλίσετε το βιβλίο των εφευρέσεων όπου θα βρείτε καταπληκτικές και εύκολα υλοποιήσιμες παιχνιδοκατασκευές, όπως σας τις προτείνουν οι εφευρέτες παιχνιδιών και ανακυκλωτές της χαράς!
 Εδώ το βιβλίο: online.fliphtml5.com
 Το πρόγραμμα περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης με τίτλο «Εφευρέτες παιχνιδιών…οι ανακυκλωτές της χαράς» υλοποιήθηκε στα πλαίσια μιας eTwinning συνεργασίας στην οποία συμμετείχαν τα εξής Νηπιαγωγεία:
2ο Γαργαλιάνων (συντονιστής), 1ο Ωραιοκάστρου (συντονιστής), Νηπιαγωγείο Εκκλησοχωρίου , 2ο Ερμούπολης Σύρου, 32 Θεσσαλονίκης, 1ο Ιτέας, 5ο Καβάλας, 1ο Λ. Αιδηψού, Νάουσας Πάρου, Νεοχωρούδας, Πολυχρόνου, 1ο Στυλίδας, 3ο Φιλιατρών, 6ο Ωραιοκάστρου
Για το έργο μας αυτό λάβαμε Ετικέτα Ποιότητας από την επιτροπή του E-twinning

Άρθρα του τοπικού τύπου ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ που δημοσίευσε το πρόγραμμά μας
https://www.koinignomi.gr/news/paideia/2020/09/24/epityhimenoi-anakyklotes-kai-me-ti-voyla.html
https://www.koinignomi.gr/news/paideia/2020/07/14/oi-anakyklotes-toy-2oy-nipiagogeioy-ermoypolis-proteinoyn.html
https://www.koinignomi.gr/news/paideia/2020/03/05/epanahrisimopoioyme-ta-skoypidia-mas-dimioyrgontas.html

 

 

 

 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Εστία

Η θεά Εστία, η θεά της οικογένειας  και της φωτιάς του σπιτιού

Η Εστία είναι η θεά της φωτιάς, είναι η ζωντανή φλόγα που καίει ασταμάτητα στο κέντρο του σπιτιού, του ναού, της πόλης.

Η Εστία είναι μια από τις πιο αξιόλογες, σεβαστές και σεμνές μορφές του ελληνικού Δωδεκάθεου .

Καλοσυνάτη και ευγενική Θεά, που εκφράζει το Ιερό Κέντρο του παντός, πράα και δίκαιη αποτελεί την προσωποποίηση του σπιτιού, το σύμβολο της οικίας της οποίας είναι προστάτιδα και κατ’ επέκταση της πιστής και γερά δεμένης οικογένειας.

Σ’ αυτήν οι Έλληνες απέδιδαν την επινόηση της τέχνης για το χτίσιμο του πρώτου σπιτιού, καθώς επίσης και στην ενότητα που η ίδια αντιπροσώπευε, γι΄αυτό της είχαν αφιερώσει το κυριότερο μέρος της οικίας: εκεί δηλαδή που έκαιγε η φωτιά και συγκεντρώνονταν όλα τα μέλη της οικογένειας τριγύρω της.

Σαν προστάτιδα της οικιακής ζωής και της οικογένειας, λάμβανε την πρώτη προσφορά σε κάθε θυσία στο σπιτικό, και στις ευωχίες οι πρώτες σπονδές γίνονταν προς τιμήν της, γι΄αυτό και η έκφραση «αφ’ Εστίας».αλλά δεν είχε δημόσια λατρεία.

Εξαιτίας της γαλήνης, της πραότητας και της ηρεμίας που τη διέκρινε δεν συμμετείχε ποτέ σε πολέμους ή διαμάχες.

 

Πηγές: http://archaia-ellada.blogspot.com/2014/02/blog-post_6.html?m=1

και

https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1_(%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1)