Την Τρίτη 24 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση αφιερωμένη στην επέτειο της 25ης Μαρτιου του 1821.
Τα παιδιά άκουσαν και τραγούδησαν τραγούδια, χόρεψαν χορούς και άκουσαν το παραμύθι “Τα Ελληνάκια” της Ευγενιας Φακίνου.
Στο τέλος, τα παιδιά δημιούργησαν τα δικά τους παραδοσιακά κεντήματα.
Η Ελευθερία πιάνει από το χέρι την Ελλάδα και από τότε προχωρούν μαζί…
Την Παρασκευή επισκεφτήκαμε το Παραδοσιακό Εργαστήρι ” Άρωμα Παράδοσης” . Εκεί, μας περίμενε ο κ.Νίκος Σολάρης, ο οποίος μας έδειξε παραδοσιακές φορεσιές της Σύρου, της Μυκόνου αλλά και την παραδοσιακή στολή του τσολιά.
Αρχικα μας μιλησε για την βράκα, ένα παραδοσιακό ανδρικό ένδυμα που χαρακτηρίζει έντονα την ελληνική νησιωτική παράδοση, με πιο γνωστή την κυπριακή, την κρητική και τη νησιώτικη .
Πρόκειται για ένα παντελόνι με πολύ φαρδύ καβάλο, το οποίο συχνά φτάνει χαμηλά, σχεδόν μέχρι τα γόνατα, δίνοντας την εντύπωση “φουσκωτού” ενδύματος. Όπως μας είπε, οι άνθρωποι φορούσαν τη βρακα γιατί τους προσέφερε άνεση στις αγροτικές εργασίες και μάλιστα η καθημερινή βράκα είχε άσπρο χρώμα διότι όσες φορές κι αν την έπλεναν διατηρούσε το λευκό χρώμα της σε αντίθεση με τις σκουρόχρωμες που ξεθώριαζαν.
Η φουστανέλα είναι ένα παραδοσιακό ανδρικό ένδυμα, χαρακτηριστικό της ελληνικής λεβεντιάς και σύμβολο του αγώνα της ανεξαρτησίας του 1821. Πρόκειται για μια κοντή, πολύπτυχη λευκή φούστα που έχει τις ρίζες της στα Βαλκάνια.
Μας μίλησε για το “μυστικό” των 400 πτυχών: Μια παραδοσιακή φουστανέλα μπορεί να έχει έως και 400 πτυχώσεις, που συμβολίζουν τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Σήμερα, η φουστανέλα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη στολή των Ευζώνων (της Προεδρικής Φρουράς), η οποία αποτελεί την εξέλιξη της παραδοσιακής στολής των αγωνιστών του 1821.
Η φουστανέλα δεν φοριέται μόνη της, αλλά αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης φορεσιάς, η οποία περιλαμβάνει:
Το πουκάμισο: Λευκό με φαρδιά μανίκια.
Το γιλέκο: Συνήθως κεντημένο με χρυσές ή μαύρες κλωστές (μεϊντάνι).
Τα τσαρούχια: Παπούτσια με φούντα, τα οποία παραδοσιακά έκρυβαν μια αιχμηρή λεπίδα, ενώ η φούντα προστάτευε από το κρύο και την υγρασία.
Οι κάλτσες: Λευκές, με καλτσοδέτες..
Η φουστανέλα παραμένει ένα ζωντανό σύμβολο της ελληνικής παράδοσης, που τιμάται κάθε χρόνο, ιδιαίτερα στις εθνικές επετείους.
Όσα παιδιά ήθελαν φόρεσαν τις παραδοσιακές φορεσιές.
Στο τέλος, χαρίσαμε το δώρο που είχαμε φτιάξει στην τάξη και όλοι μαζί τραγουδήσαμε το ” Θούριο” του Ρήγα Φεραίου.
Η σύμπραξη του νηπιαγωγείου με το ειδικό δημοτικό σχολείο συνεχίζεται κάθε εβδομάδα και αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική παιδαγωγική δράση, καθώς ενισχύει τις αρχές της συμπερίληψης, της συνεργασίας και του αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των μαθητών/τριών.
Στο πλαίσιο αυτό , τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν, να επικοινωνήσουν και να συνεργαστούν σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον μάθησης με τους μαθητές του ειδικού Δημοτικού , καλλιεργώντας κοινωνικές δεξιοτητες και δεξιότητες ενσυναίσθησης.
Αρχικά, το ένα τμημα υποδέχτήκε στην ολομέλεια τον φίλο μας με το τραγούδι ” Θούριος ” με αφορμή τις δραστηριότητες που γίνονται αυτή την εβδομάδα για την Εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου.
Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να φτιάξουμε όλοι μαζί μια αφίσα σχετική με την Εθνική μας Εορτή με τον τίτλο ” 25 Μαρτίου 1821″. Δεδομένου ότι στον φίλο μας αρέσουν παιχνίδια και δραστηριότητες με αισθητηριακά υλικά όπως υλικά αφής , του δωσαμε χρωματισμένο ρύζι (μπλε) που είχαμε βουτήξει σε νερό με μπλε γκοφρέ χαρτί . Έτσι, σε συνεργασία με τα υπόλοιπα παιδιά γεμίσαμε το “1821” και το “25” με ρύζι μπλε και άσπρο όπως τα χρώματα της Ελληνικής Σημαίας και ολοκληρώσαμε την αφίσα γεμίζοντας και με ζυμαρικά τη λέξη “Μαρτίου”. Στο τέλος, αποφασίσαμε να χαρίσουμε την αφίσα στο σχολείο του!
Στο άλλο τμήμα, παρουσιάστηκαν οι φιγούρες του Καραγκιόζη διότι το θέατρο σκιών αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ελληνικής παράδοσης και συνδέεται με την ιστορία και τους αγώνες του λαού μας. Μέσα από τον Καραγκιόζη ζωντανεύουν αξίες, ήρωες και στιγμές που τιμούν την εθνική μας επέτειο. Στο τέλος, η καινούργια μας φίλη ζωγράφισε μια φιγούρα καραγκιοζη που της την χάρισαν τα παιδιά της τάξης μας!
Τα παιδιά μας παρακολούθησαν σήμερα την ανοιξιάτικη διαδραστική παράσταση ” Ο Λαγός Έβαψε τ’ Αυγά”” από τον θίασο ” Λώτινος Ήλιος”.
Το μαγευτικό παραμύθι της Άννας Παπαμαρκου παρουσιάστηκε στα παιδιά από ηθοποιούς με κουκλες και ζωντανή μουσική!
Τα παιδια συμμετείχαν ενεργά στη δράση και έπαιξαν θεατρικά και μουσικοκινητικά παιχνίδια. Στο τέλος,το ασπρόμαυρο σκηνικό του λαγού μεταμορφώθηκε με τη βοήθειά τους σε ένα πολύχρωμο τοπίο!
Σήμερα, δεύτερη ημέρα σύμπραξης με το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Σύρου, επισκεφτήκαμε το σχολειο τους όπου μας υποδέχτηκε με πολλή χαρά η Διευθύντρια κ.Όλγα Πλυτά η οποία μας ξενάγησε σε ολους τους χώρους του.
Στη συνέχεια, τραγουδήσαμε σε όλα τα παιδιά και στις δασκάλες τους τα κάλαντα της Άνοιξης!
Περάσαμε πολύ ωραία με τα γειτονάκια μας!
Με χαμόγελα, τραγούδια και ανοιξιάτικη διάθεση, τα νήπια του νηπιαγωγείου μας, στα πλαίσια της Ομαλής Μετάβασης στο Δημοτικό Σχολειο”, επισκέφτηκαν το 6ο Δημοτικό Σχολείο για να τραγουδήσουν τα κάλαντα της άνοιξης!
Οι μαθητές της πρώτης δημοτικού και οι δασκάλες του μας υποδέχτηκαν με αγάπη και χαμόγελα, δημιουργώντας μια όμορφη και ζεστή ατμόσφαιρα.
Τα νήπια αντάλλαξαν δώρα με τα παιδιά του δημοτικού και μοιράστηκαν εμπειρίες από τα σχολεία τους.
Ήταν μια όμορφη εμπειρία για τα παιδιά, γεμάτη τραγούδι, χαρά και συνεργασία, που μας θύμισε πόσο όμορφο είναι να μοιραζόμαστε μικρές στιγμές γιορτής όλοι μαζί.
Τους ευχαριστούμε θερμά!
Την προηγούμενη Πέμπτη ξεκίνησε η σύμπραξη του 2ου Νηπιαγωγείου με το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Σύρου.
Η σύμπραξη του νηπιαγωγείου με το ειδικό δημοτικό σχολείο αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική παιδαγωγική δράση, καθώς ενισχύει τις αρχές της συμπερίληψης, της συνεργασίας και του αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των μαθητών/τριών.Στο πλαίσιο αυτό , τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν, να επικοινωνήσουν και να συνεργαστούν σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον μάθησης με τους μαθητές του Ειδικού Δημοτικού Σχολειου , καλλιεργώντας κοινωνικές δεξιοτητες και δεξιότητες ενσυναίσθησης.
Αρχικά έγιναν παιχνίδια γνωριμίας των παιδιών και στα δυο τμήματα και ακολούθησαν εκπαιδευτικες δραστηριότητες.
Στο ένα τμήμα τα παιδιά άκουσαν από τις εκπαιδευτικους το παραμύθι “Η βασιλοπούλα που ήθελε να πιάσει το φεγγάρι”, με τη χρήση αντικειμένων όπως κούκλες κουκλοθέατρου,φως- φεγγάρι, μουσικά όργανα κτλ. Έπειτα, σε ένα κουτί που ήταν γεμάτο με μικρά μπαλάκια φελιζολ και ήταν κρυμμένα τα αντικείμενα της ιστορίας, έπρεπε η καινούργια φίλη μας να βάλει το χέρι της μέσα σε αυτο και να τα ανακαλύψει. Στο τέλος, όλα τα παιδιά έφτιάξαν μια ομαδική εργασία όπου το κάθε παιδί ζωγράφισε αυτό που του άρεσε από το παραμύθι και η καινούργια φίλη μας ζωγράφισε το φεγγάρι.Πριν επιστρέψει η φίλη μας στο σχολείο της, τα παιδιά της αφιέρωσαν το τραγούδι “Φεγγαράκι μου λαμπρό”.
Στο άλλο τμήμα τα παιδιά υποδέχτηκαν τον μαθητή με ένα βιβλιαράκι με ζωγραφιές που είχαν ετοιμάσει για εκείνον και στην συνέχεια στην ολομέλεια όλοι μαζί μια ομάδα έπαιξαν παιχνίδι γνωριμίας με ντέφι. Στη συνέχεια, γνωρίζοντας ότι ο καινούργιος φίλος μας ενθουσιάζεται με δραστηριότητες σχετικές με οικοδομικό υλικό,τα παιδιά χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και αφού ταξινόμησαν τα τουβλακια με βάση το χρώμα τους, έφτιαξαν μοτίβα με τις έννοιες των μεγεθών .
Στο τέλος οποίο παιδί ήθελε ζωγράφιζε κάτι σχετικό ή συνέχισε το παίζει με το οικοδομικό υλικό κάνοντας επιπλεον συνδυασμούς με υλικά και μεγέθη.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που έχει καθιερωθεί να τιμάται κάθε 3η Δεκεμβρίου,παρακολουθήσαμε με τα παιδιά την ταινία μικρού μήκους IAN, ένα τρυφερό animation που αναδεικνύει τη σημασία της αποδοχής, της ενσυναίσθησης και της συμπερίληψης. Μέσα από την ιστορία του μικρού Ιαν, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν για τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει ένα άτομο με αναπηρία, αλλά και για τη δύναμη που κρύβει η επιμονή, η καλοσύνη και η ανοιχτή αγκαλιά μιας κοινότητας.
Η ταινία αποτέλεσε ένα πολύτιμο ερέθισμα για να καλλιεργήσουμε σεβασμό στη διαφορετικότητα και να ενισχύσουμε την πεποίθηση ότι κάθε παιδί έχει δικαίωμα να νιώθει αποδεκτό, ασφαλές και ισότιμο μέσα στην ομάδα. 
Στη συνέχεια συζητήσαμε σχετικά με το αν έχουν συναντήσει παιδιά που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο ή αντιμετωπίζουν άλλες δυσκολίες, ενώ αναφερθήκαμε και στο ειδικό δημοτικό σχολείο με το οποίο συστεγαζόμαστε, τονίζοντας τη σημασία της συνύπαρξης, του σεβασμού και της αλληλοκατανόησης. Μέσα από τη συζήτηση και τις δραστηριότητες, τα παιδιά συνειδητοποίησαν πως κάθε πρόκληση γίνεται πιο εύκολη όταν υπάρχει κατανόηση, βοήθεια και αλληλοσεβασμός.
Έπειτα, όλα τα παιδιά του σχολείου δημιούργησαν μια κοινή αφίσα αφιερωμένη στην αποδοχή και τη συμπερίληψη.
Στο κέντρο της απεικονίζεται ένα αναπηρικό αμαξίδιο με έναν άνθρωπο, ενώ γύρω του σχηματίζονται πολύχρωμες παλάμες που αγκαλιάζουν τη φιγούρα, δημιουργώντας μια μεγάλη καρδιά. 
Η ομαδική αυτή δημιουργία συμβολίζει τη στήριξη, την αλληλεγγύη και το μήνυμα ότι κάθε άνθρωπος, με ή χωρίς αναπηρία, αξίζει να περιβάλλεται από αγάπη και σεβασμό. Μέσα από την κατασκευή της αφίσας, τα παιδιά συνεργάστηκαν, συζήτησαν και εξέφρασαν έμπρακτα τον τρόπο με τον οποίο μια κοινότητα μπορεί να γίνει συμπεριληπτική.
Τέλος, στην αυλή παίξαμε δύο κινητικά παιχνίδια που βοήθησαν τα παιδιά να κατανοήσουν βιωματικά την έννοια της ενσυναίσθησης και της συνεργασίας.
Στο πρώτο παιχνίδι, ένα παιδί είχε τα μάτια του δεμένα με μαντήλι και ένα άλλο το καθοδηγούσε προσεκτικά, μαθαίνοντας έτσι τη σημασία της εμπιστοσύνης και της υποστήριξης.
Στο δεύτερο παιχνίδι, τα παιδιά προσπάθησαν να περπατήσουν κρατώντας ένα μπαλόνι ανάμεσα στα πόδια τους, βιώνοντας τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει κάποιος στην κίνηση και στην ισορροπία.
