Την εβδομάδα 9 έως 13 Φεβρουαρίου γίνονται στο σχολείο ενημερώσεις για την ασφαλή πλοήγηση στο διαδίκτυο, στο πλαίσιο του μαθήματος της πληροφορικής. Προβάλλονται μικρές ταινίες που δίνουν ευκαιρία για συζήτηση και  δυνατότητα να εκφράσουν οι μαθητές/τριες τις εμπειρίες τους σχετικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων, καθώς και με τις επιπτώσεις που πιθανόν έχουν σχόλια που αναρτώνται.Τα παιδιά συμπληρώνουν ερωτηματολόγια και δημιουργούν σχετικές ηλεκτρονικές αφίσες .

http://www.tagxedo.com/artful/65f9eb2a2147475f

Σχετικά βίντεο:

• Θα έκανες το ίδιο και στον πραγματικό κόσμο;

https://www.youtube.com/watch?v=d1Q7ctfhLbM&feature=youtu.be

• Τα λέμε αργότερα Σάρα

https://www.youtube.com/watch?v=KD9E5D60OCQ&feature=youtu.be

• Εσύ αποφασίζειςτι πρέπει να γνωρίζουν οι άλλοι για σένα.

https://www.youtube.com/watch?v=vdh6Rdnkhmk&feature=youtu.be

Δεν είσαι πάντα τόσο ανώνυμος όσο νομίζεις

https://www.youtube.com/watch?v=cwsFyCMxpIE&feature=youtu.be

• Facebook: ορθή διαχείριση των προσωπικών μας δεδομένων

https://www.youtube.com/watch?v=NL08-ugbJvw

• Αναζήτηση πληροφοριών στο Διαδίκτυο

https://www.youtube.com/watch?v=sVKcF-U2sD0

• Υπεύθυνη και ασφαλής χρήση των κινητών τηλεφώνων

https://www.youtube.com/watch?v=b3BxPDFJTNI

• Saferinternet.gr Webinar: Cyberbullying

https://www.youtube.com/watch?v=34y2FTtpB6Q

Το βιβλίο «Το Διαδίκτυο που Θέλουμε» (52 σελίδες), είναι ένα εκπαιδευτικό εγχειρίδιο που απευθύνεται σε εφήβους 13-16 ετών. Δημιουργήθηκε το 2013 από το Ευρωπαϊκό Σχολικό Δίκτυο (EUN – http://www.eun.org/) σε συνεργασία με το δίκτυο Insafe (http://www.saferinternet.org/). Στην ανάπτυξή του συνέβαλαν νέοι άνθρωποι, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στη δημιουργία και την πιλοτική εφαρμογή του. Ως εκ τούτου, πρόκειται για ένα εγχειρίδιο από και για νέους ανθρώπους.

Η συνολική προσέγγιση και το περιεχόμενο του εν λόγω πονήματος, προσεκτικά σχεδιασμένα ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες, τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις των νέων σήμερα, έχουν ως στόχο να ευαισθητοποιήσουν και να προκαλέσουν προβληματισμό σχετικά με θέματα όπως:

· τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των εφήβων στον κόσμο του διαδικτύου

· η ανάπτυξη κριτικής επεξεργασίας των διαδικτυακών πληροφοριών

· η υπεύθυνη και ασφαλής συμμετοχή στο διαδίκτυο

· η προστασία της ιδιωτικότητας και η διαδικτυακή φήμη

· τα πνευματικά δικαιώματα

Συνεχίστε την ανάγνωση

του Στράτη Μυριβήλη

Προσφυγικά κάλαντα της Πρωτοχρονιάς του 1915.

Όλοι έχουμε πει τα κάλαντα όταν ήμασταν παιδιά. Βεβαίως, εκτός από τη διατήρηση του εθίμου, περιμέναμε και την οικονομική ενίσχυση από τους αφέντες του κάθε σπιτιού. Μόνο που μερικές φορές οι αφέντες ήταν σφιχτοχέρηδες και μεις τους αποπαίρναμε. Ένα τέτοιο καλάντισμα περιγράφει στο χρονογράφημά του «Αμήν!…» ο Στράτης Μυριβήλης, δημοσιευμένο στις 3 Ιανουαρίου 1915 στην εφημερίδα Σάλπιγξ της Λέσβου. Ο Μυριβήλης είναι, τότε, νεαρός δημοσιογράφος. Μόλις τον προηγούμενο Μάιο έχει αρχίσει να δημοσιογραφεί στην εφημερίδα, και τον Φεβρουάριο του 1915 κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο, τη συλλογή διηγημάτων Κόκκινες ιστορίες. Την ίδια περίοδο στη Μυτιλήνη έχουν αφιχθεί οι μικρασιάτες πρόσφυγες του Πρώτου Διωγμού και προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβιώσουν. Κάποιοι έφηβοι πρόσφυγες για να ενισχύσουν το ατομικό και οικογενειακό τους εισόδημα ψάλουν τα κάλαντα κάπου κοντά στο σπίτι του Μυριβήλη, στην παλιά γειτονιά της Επάνω Σκάλας. Την απροθυμία της σπιτονοικοκυράς να προσφέρει τον απαραίτητο οβολό παρουσιάζει ο χρονογράφος.

Αριστείδης Καλάργαλης

Από δεξιά: Στράτης Μυριβήλης, Νίκος Πασαλής (λόγιος), Μιχαήλ Φραγκίδης (βιβλιοδέτης Κόκκινων ιστοριών), Μυτιλήνη 1915. Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε στο περ. «Νέα Εστία», τχ. 1033, 15.7.1970, σ. 959.

Μια παρέα εφήβων προσφύγων εσταμάτησε κάτω από ένα πλουσιόσπιτο της γειτονιάς μου και άρχισε να λέει τα κάλαντα, τη συνοδεία μιας θορυβώδους τραμπούκας. Η βροχή έπεφτε ψυχρή και επίμονη, και οι νεαροί ψάλτες είχανε τα μελανιασμένα χέρια χωμένα στις τσέπες, τα κασκέτα χωμένα ως τα αυτιά, και οι μύτες κοκκίνιζαν ως ρεπανάκια.

Αφού εξύμνησαν τα κάλλη της κυράς λιγνής, κυράς ψηλής, κυράς καμαροφρύδας, η οποία εντούτοις εις την πραγματικότητα παρουσίαζε σωματικήν διάπλασιν εντελώς αντίθετην προς την περιγραφήν των ωραίων στίχων, και αφού έκαναν τον ίδιον πανηγυρικόν και για την κόρη, την οποίαν παρέστησαν πεντάμορφην σαν βασιλοπούλαν των παραμυθιών, χωρίς το καημένο το κορίτσι να διαμαρτυρηθεί διά το κατάφωρον ψεύδος το οποίον επέρριπτον επί της ξυλοκοπτοειδούς σιλουέτας την οποίαν ο ειλικρινής καθρέπτης παρουσίαζεν επί τω αντικρύσματί της, ηυχήθησαν χρόνια πολλά και περίμεναν την πληρωμήν των διά τας μουσικάς ευχάς που εσκόρπισαν πλούσια επί του ευπορούντος σπιτιού.

Συνεχίστε την ανάγνωση