Tίποτα δεν είναι όπως πριν!
Δείχνουμε στα παιδιά ένα λευκό χαρτί και τους εξηγούμε ότι είναι η ψυχή μας ,η καρδούλα μας .
Τους ζητάμε να μας πουν εκφράσεις που λένε σε κάποιον ,όταν μαλώνουν μαζί του .Ακούμε … δε σε έχω φίλο μου, δε σε αγαπάω, φύγε από μπροστά μου, δε θα ξαναπαίξω μαζί σου. Κάθε φορά που ακούει μία τέτοια φράση η δασκάλα ,τσαλακώνει το χαρτί.
Η καρδιά μας έχει γίνει ένα κουβάρι.Οι άσχημες λέξεις μας κάνουν ράκος ,γι’ αυτό πρέπει να επανορθώσουμε. Σειρά έχουν η συγνώμη, δεν θα το ξανακάνω ,θες να γίνουμε φίλοι, παίζουμε; σ’αγαπώ…
Το χαρτί σιγά σιγά ξεδιπλώνεται
Είναι όμως το ίδιο όπως στην αρχή; Οι άσχημες κουβέντες έχουν αγγίξει την καρδούλα και ίσως πάρει καιρό να γίνει και πάλι όπως ήταν ΚΑΠΟΤΕ






































































































Ο Ιωάννης πήρε φόρα