Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη μελέτη, η χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης βρίσκεται αισθητά κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, ενώ η εξωτερική αξιολόγηση των σχολείων χαρακτηρίζεται περιορισμένης εμβέλειας και επικεντρώνεται στους διδάσκοντες, και η εσωτερική αξιολόγηση είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Το 2001, η Ελλάδα επένδυσε το 3,5% του ΑΕΠ στην εκπαίδευση, ποσοστό που το 2005 ανήλθε στο 4%, ενώ ο μέσος όρος Ε.Ε. - «27» ήταν στο 5%. Το ελληνικό κράτος αφιέρωσε το 9,2% των δαπανών του το 2005 στην εκπαίδευση (Ε.Ε. - «27» 10,9%).

Περισσότερο ενδιαφέρον έχει να εξετάσουμε τις δαπάνες ανά μαθητή και φοιτητή. Μεταξύ των κοινοτικών χωρών πριν από τη διεύρυνση προς Ανατολάς, η Ελλάδα έδωσε τα λιγότερα χρήματα από κάθε άλλη χώρα (πλην Αυστρίας για την οποία δεν έχουμε στοιχεία) σε κάθε βαθμίδα του εκπαιδευτικού συστήματος (βλ. πίνακα). Αν εξετάσουμε και τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης που εισήλθαν στην Ενωση μετά το 2004, δηλαδή χώρες πολύ πιο αδύναμες οικονομικά, θα δούμε ότι (το 2006) διέθεσαν λιγότερα χρήματα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση απ’ ό,τι η Ελλάδα αλλά περισσότερα για τους φοιτητές τους. Αναλυτικότερα, η Ελλάδα έδωσε το 2005 4.600 ευρώ (πάντα σε τιμές αγοραστικής δύναμης) ανά μαθητή/φοιτητή, λίγο παραπάνω από τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. - «15» ήταν 7.150 ευρώ και των 12 νέων μελών 3.700 ευρώ.

Παρ’ όλο που ο αριθμός των φοιτητών στα ελληνικά πανεπιστήμια αυξήθηκε κατά 40 χιλιάδες από το 2002 μέχρι το 2006, η οικονομική υποστήριξή τους από το κράτος ήταν η χαμηλότερη σε ολόκληρη την Ευρώπη (!) ίσως γιατί στη χώρα μας είθισται να αναλαμβάνουν οι οικογένειες το κόστος της «δωρεάν» φοίτησης σε δημόσιο σχολείο άλλης πόλης. Μόλις το 1,4% της συνολικής δαπάνης για την τριτοβάθμια εκπαίδευση αφορά στη στήριξη των φοιτητών, όταν χώρες όπως η Δανία, η Κύπρος, η Ολλανδία, η Σουηδία διαθέτουν περισσότερο από το 25% της δημόσιας δαπάνης που αφορά στην παιδεία για την οικονομική στήριξη των φοιτητών. Βέβαια, οι Ελληνες μπορούν να παρηγορηθούν σκεπτόμενοι ότι η φοίτηση στην Ελλάδα είναι δωρεάν, ενώ για παράδειγμα, σε 16 χώρες της Ενωσης οι φοιτητές πρέπει να πληρώσουν δίδακτρα για να παρακολουθήσουν μαθήματα σε κάποιο πανεπιστήμιο. Πάντως, το πρόβλημα της μείωσης των μαθητών γίνεται αισθητό και στην Ελλάδα, όπου τη δεκαετία μέχρι το 2010 ο αριθμός μαθητών ηλικίας 10 - 14 ετών μειώθηκε κατά 13,3% (Ε.Ε. - «27» 12,9%) και στην εικοσαετία 2000 - 2020 η μείωση υπολογίζεται στο 8,3% (Ε.Ε. - «27» 14,9%).  Του Κωστα  Καρκαγιαννη

Share This

Διάβασα στο Βήμα της Κυριακής

Με δύο νέες επιτροπές «σοφών» υπό σύσταση, ο υπουργός Παιδείας φαίνεται να έχει σύνθετα σχέδια…. Η συζήτηση πέρασε ταχύτατα από τα νηπιαγωγεία και τα κενά στα σχολεία στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στη μία επιτροπή θα ηγηθεί ο καθηγητής Γλωσσολογίας κ. Γ. Μπαμπινιώτης, στον οποίο και θα στηριχθεί ο σχεδιασμός των νέων αναλυτικών προγραμμάτων στα σχολεία. Η μελέτη των νέων αναλυτικών προγραμμάτων θα συνδυαστεί με το εξεταστικό σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια, για τα οποία επανασυγκροτείται αυτές τις ημέρες η επιτροπή του προέδρου της Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας κ. Αθ. Βερέμη. Και παρ’ ότι η ομάδα Μπαμπινιώτη δεν έχει συγκροτηθεί ακόμη, καθώς αναζητούνται πραγματικοί… σοφοί, στην επιτροπή για το εξεταστικό έχουν ήδη επιλεγεί δύο άτομα: ο πρύτανης του Ιόνιου Πανεπιστημίου κ. Δ. Τσουγκαράκης και ο καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και μέλος της Αρχής για την αξιολόγηση των ΑΕΙ κ. Β. Παπάζογλου. ….. Σοφοί εδώ, σοφοί εκεί! Έχουν οι “σοφοί” αυτοί επαφή, ιδέα με την σχολική πραγματικότητα; Δεν είναι στις προθέσεις μου, αλλά δεν είμαι και σε θέση να αμφισβητήσω την ακαδημαϊκή πορεία και αξία των παραπάνω κ. καθηγητών. Αλλά όλα όσα διάβασα, όσο καλά και αν ακούγονται, πως θα εφαρμοστούν; Είναι πάλι μπαλώματα! Ξεπατικοσούρες! Γιατί στις επιτροπές αυτές δεν μετέχουν καθηγητές που…έχουν βρέξει την φανέλλα; Που η κιμωλία έχει γίνει ένα με τον βλεννογόνο της μύτης τους; Πώς θα τους επιλέξουν; Υπάρχουν τρόποι. Αλλά αν γινόταν αυτό θα διείσδυαν στις επιτροπές αυτές όλα τα κομματόσκυλα κάθε χρώματος, κάθε ακαμάτης, που έχει να δεί σχολείο και να κάνει μάθημα κάτι χρόνια, όλοι οι αφισοκολλητές. Πολλοί σοφοί μαζεύτηκαν. Με έχει κόψει…κρύος ιδρώτας.

Διαβάστε την συνέχεια της δημοσίευσης »

Share This

 Τούτο μόνον έρχεται στο μυαλό μου,  του συμΠατριώτη μου: “Μικρότερο κακό είναι η αγραμματοσύνη, παρά η κακή και χωρίς μέθοδο εκπαίδευση.  Είναι βέβαιο πως ανάμεσα στους αγράμματους ευκολώτερα βρίσκει κανείς άνθρωπο ενάρετο, παρά ανάμεσα σ΄εκείνους που εκπαιδεύτηκαν χωρίς σωστή μέθοδο”. Αδαμάντιος Κοραής…

Διαβάστε το άρθρο…εδώ..

Share This

Η κ. Χαριτώ Μακρίδου είναι συντονίστρια Α΄θμιας Εκπ/σης Αρσακείων - Τοσιτσείων Σχολείων.  Η συνέντευξή της στη “Ελευθεροτυπία της 11-08-08″ …σφάζει με το βαμβάκι.  Μεγάλες αλήθειες.  “Οι αλλαγές απαιτούν μηχανισμό, υλικό  και ανθρώπους που θα ενημερώσουν και θα καθοδηγήσουν σωστά”. Και συνεχίζει: “Οι αλλαγές είναι επιβεβλημένες.  Εκείνο που πονάει είναι οτι πάντα δε γίνονται με αντικειμενικά κριτήρια.  Αρκετές φορές γίνονται βεβιασμένα, εξυπηρετώντας σκοπιμότητες που δεν υπηρετούν την άνοδο της παρεχόμενης παιδείας”.  Κρατώ δυο πράγματα: Σχολικοί ψυχολόγοι και μαχόμενοι εκπαιδευτικοί! 

Share This

Χρόονια περιμένουμε την πολυπόθητη μεταρρύθμιση στην Παιδεία μας. Το μόνο που αποκομίζουμε χρόνο με το χρόνο είναι μια ασύλληπτη παιδεία μαθητών, δασκάλων, καθηγητών, φοιτητών, γονέων. Χωρίς αξιολόγηση, χωρίς κονδύλια, ξυπόλητοι και ρακένδυτοι προσπαθούμε να κρατήσουμε το “οικοδόμημα”, να το δούν οι συμπέθεροι απο το χωριό, να πιστέψουν οτι έχει η “νύφη”…προίκα. Αφού το βλέπουμε ότι τα πράγματα κάθε χρόνο γίνονται χειρότερα, τα ΑΕΙ μας όλο κα περισσότερο βυθίζονται στη μιζέρια τους, οι σπουδές των παιδιών μας “όνομα και μη χωριό”…Ζητείται ελπίς! Έχει γίνει η Παιδεία “οίκος μόδας”! Είναι θέμα…μοντέλου. Το φινλανδικό, το ιρλανδικό ή το γερμανικό; Βρείτε ένα επιτέλους και πάρτε το! Πως το βρήκαν οι ιρλανδοί και οι φινλανδοί; Εκείνοι όμως προγραμμάτισαν σε βάθος χρόνου, συμφώνησαν, ξόδεψαν χρόνο και χρήμα. Και το σπουδαιότερο; Έφτιαξαν το εκπαιδευτικό τους σύστημα για τα νιάτα της πατρίδας τους. Έμεις σπαταλάμε χρόνο σε αδιέξοδες συζητήσεις πάνω σε αοριστολογίες, βάζουμε μπροστά το κομματικό συμφέρον και όσο για χρήμα; “Τί βλέπεις γύρω σου…Λιζέττα;” Θα βγεί η ΔΟΕ να κατηγορήσει την ΟΛΜΕ και τούμπαλιν. Και οι δυό μαζί το ΥΠΕΠΘ και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (αλήθεια, γιατί το κρατάμε ακόμα αυτούνο;). Το ΥΠΕΠΘ με την σειρά του θα τα βάλει με τους προηγούμενους και δεν συμμαζεύεται. Ένας χρόνος θα αφαιρεθεί απο το Δημοτικό σχολείο και ένας χρόνος θα προστεθεί στο Λύκειο. Απλά σκεπτόμενη, αν είναι κάπως έτσι τα πράγματα, έχω δύο απορίες. Πρώτον: Αφού είμαστε σε διαδικασία αναζήτησης λύσης γιατί αλλάξαμε τα βιβλία του Δημοτικού και του Γυμνασίου; Η συζήτηση ποιότητας βιβλίων δεν είναι της παρούσης. Πώς είμαστε σίγουροι ότι το “νέο” σύστημα θα είναι συμβατό με αυτά τα βιβλία; Αλλά ξέχασα. Τί πιό εύκολο σ΄αυτήν την χώρα να γίνει ξανά διαγωνισμός, ανάθεση καί όλα όσα αφορούν αυτόν τον “κύκλο εργασιών”. Διαφανείς διαδικασίες, εξάλλου…Δεύτερον: τους δασκάλους που θα μας “περισσέψουν” Διαβάστε την συνέχεια της δημοσίευσης »

Share This