giannisTs blog

Του Δημήτρη Λάππα
Μείωση του αντίτιμου των διοδίων -ακόμη και επαναφορά στα επίπεδα του 2007 (με τις σχετικές αναθεωρήσεις), μελετά η κυβέρνηση. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο (την μείωση των διοδίων) αναμένεται ότι θα εκτονωθεί η κατακραυγή των διερχόμενων οδηγών, κάποιοι από τους οποίους αρνούνται να καταβάλουν το αντίτιμο, υποστηρίζοντας, ότι το ύψος τους δεν ανταποκρίνεται στις παρεχόμενες υπηρεσίες (ποιότητα και ασφάλεια του αυτοκινητοδρόμου). Κάτι που επιχειρούν να εκμεταλλευθούν οι Τράπεζες που χρηματοδοτούν τα έργα, από τα οποία θέλουν να «βγουν», θεωρώντας μη συμφέρουσα την συνέχιση της χρηματοδότησης τους. Κι αυτό, γιατί οι δανειακές συμβάσεις που υπέγραψαν είναι με χαμηλότοκα (σύμφωνα με τα τελευταία οικονομικά δεδομένα), επιτόκια.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο χρηματοοικονομικός σύμβουλος του δημοσίου επεξεργάζεται σειρά σεναρίων, ενώ, όπως δήλωσε στην Επιτροπή Οδικής Βοήθειας της Βουλής, ο υφυπουργός Υποδομών, Γιάννης Μαγκριώτης, έως τα τέλη Μαρτίου, θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις με τις 26 διεθνείς (κατά κύριο λόγο) Τράπεζες και τις 29 εταιρίες, που μετέχουν στα κονσόρτσιουμ κατασκευής, των πέντε μεγάλων αυτοκινητοδρόμων.

Τα μειωμένα διόδια, που εξετάζεται να έχουν και μειωμένο ΦΠΑ, θα ισχύουν για το χρονικό διάστημα κατασκευής των αυτοκινητοδρόμων και, σύμφωνα με πληροφορίες του kathimerini.gr, ως αντάλλαγμα, θα παραταθεί ο χρόνος εκμετάλλευσής τους, από τους παραχωρησιούχους είτε θα μειωθούν οι οικονομικές απαιτήσεις του δημοσίου, που, από τον Σεπτέμβριο 2012, θα αρχίσει να εισπράττει, να του αποδίδεται, δηλαδή, μέρος των διοδίων.

Το σενάριο μείωσης των οικονομικών απαιτήσεων του δημοσίου, δεν απέκλεισε και ο υφυπουργός Υποδομών, αφού, όπως είπε στην Επιτροπή, «η κυβέρνηση προσπαθεί να βρει λύση για το θέμα των διοδίων, με την μικρότερη δυνατή επιβάρυνση του δημοσίου».

Να σημειωθεί, ότι η όποια μείωση (και τα όποια «ανταλλάγματα» προς τους παραχωρησιούχους), θα συναρτώνται άμεσα από το έργο και τις ανειλημμένες υποχρεώσεις, των εμπλεκομένων μερών. Γιατί όπως δήλωσε ο υφυπουργός Υποδομών, στην Επιτροπή της Βουλής, υπάρχουν αυτοκινητόδρομοι (Αιγαίον, Νέα Οδός και Ολυμπία Οδός), οι συμβάσεις των οποίων δεν έχουν την εγγύηση του δημοσίου, για τα τριάντα χρόνια παραχώρησης, που σημαίνει ότι όλα τα ρίσκα, τα έχουν πάρει, οι ιδιώτες.

Ο κ. Γ. Μαγκριώτης, προανήγγειλε και την επέκταση των ηλεκτρονικών διοδίων σε όλους τους μεγάλους οδικούς, που σημαίνει, ότι ο χρήστης θα πληρώνει με το χιλιόμετρο, ενώ θα είναι δυνατές εκπτώσεις για τους συχνούς χρήστες και διευκολύνσεις για τις τοπικές μετακινήσεις.

Ειδικότερα για τις διευκολύνσεις προς τις τοπικές κοινωνίες, το σενάριο που επεξεργάζεται το υπουργείο είναι η επέκταση του θεσμού της Κάρτας Ελεύθερης Διέλευσης (κάτι αντίστοιχο με αυτό που έγινε στην Στυλίδα), έως ότου ολοκληρωθεί το παράπλευρο οδικό δίκτυο.

www.kathimerini.gr

Πραγματοποιήθηκε κατάληψη από εκατοντάδες εκπαιδευτικούς των γραφείων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Αττικής σήμερα από τις 1.30 – 4.00 μμ.
Το Ιστορικό

Περικυκλωμένη είναι από τις 1 μμ σήμερα η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής από εκατοντάδες εκπαιδευτικούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΟΛΜΕ- ΔΟΕ για παράσταση διαμαρτυρίας ενάντια στις καταργήσεις – συγχωνεύσεις σχολείων που οργανώνει το Υπουργείο Παιδείας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ οι παραστάσεις διαμαρτυρίας είχαν ανακοινωθεί από ΟΛΜΕ -ΔΟΕ από τον Δεκέμβριο, όχι μόνο για την Αθήνα αλλά για όλη την Ελλάδα, το Υπουργείο Παιδείας φρόντισε λίγες μέρες πριν να καλέσει τους Περιφερειάρχες σε σύσκεψη την ίδια ακριβώς ημερομηνία που είχαν οργανωθεί οι συγκεντρώσεις στις περιφέρειες.

Οι εκπαιδευτικοί που βρίσκονται συγκεντρωμένοι στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής (Τσόχα 15-17, Αμπελόκηποι) δηλώνουν ότι δεν θα φύγουν αν δεν έρθει ο περιφερειάρχης για να γίνει η συνάντηση που είχε προγραμματιστεί. Η παρελκυστική πολιτική του Υπουργείου Παιδείας την ίδια στιγμή που οργανώνει εκατοντάδες καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολείων καταγγέλεται από τους συγκεντρωμένους εκπαιδευτικούς.

alfavita.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΟΛΜΕ

Πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή ΚΑΤΑΛΗΨΗ των γραφείων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Αττικής (Τσόχα 15 – 17), από εκπαιδευτικούς οι οποίοι διαμαρτύρονται για τις προωθούμενες συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολικών μονάδων, απαιτώντας να έρθει ο Περιφερειακός Δ/ντής και να συζητήσει με τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών.

ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ από alfavita.gr

Ένα σημαντικό βήμα προς την αγιοποίηση του Πάπα Ιωάννη Παύλου του Β’ κάνει η Αγία Έδρα, αποδίδοντας επίσημα ένα θαύμα στον επί 27ετίας προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Η τελετή οσιοποίησης του Πάπα Ιωάννη Παύλου θα πραγματοποιηθεί την 1η Μαΐου στη Ρώμη, αποτελώντας μία σημαντική «ένεση» ηθικού για την Καθολική Εκκλησία που στροβιλίζεται επί μήνες γύρω από τα σκάνδαλα παιδεραστίας. Ο Ιωάννης Παύλος θα χρειαστεί ένα δεύτερο θαύμα για να κηρυχθεί άγιος.

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ’ υπέγραψε την Παρασκευή διάταγμα, το οποίο αποδίδει επίσημα στον προκάτοχό του στην Αγία Έδρα το πρώτο του θαύμα -τη θεραπεία της Γαλλίδας καλόγριας Μαρί Σιμόν Πιερ, η οποία έπασχε από τη νόσο του Πάρκινσον.

Η καλόγρια προσευχήθηκε στη μνήμη του Πάπα Ιωάννη Παύλου (ο οποίος επίσης έπασχε από Πάρκινσον) δύο μήνες μετά το θάνατό του, και όπως δηλώνει ξαναγεννήθηκε, θεραπεύτηκε από τη νόσο και μπόρεσε ξανά περπατήσει, να γράψει και να οδηγήσει.

Η αναγνώριση του θαύματος σημαίνει ότι ο Ιωάννης Παύλος μπορεί να κηρυχθεί όσιος, σε μία τελετή που θα πραγματοποιηθεί την 1η Μαΐου στη Ρώμη και η οποία αναμένεται να προσελκύσει εκατοντάδες χιλιάδες πιστούς για να τιμήσουν τη μνήμη ενός εκ των πιο αγαπημένων προκαθημένων όλων των εποχών.

Για την αγιοποίηση του Ιωάννη Παύλου του Β’ θα χρειαστεί η απόδοση ενός δεύτερου θαύματος.

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ’ παραμέρισε τους κανόνες του Βατικανού για την παρέλευση πενταετίας πριν αρχίσουν οι διαδικασίες για την οσιοποίηση-αγιοποίηση, ανταποκρινόμενος στις φωνές των πιστών που ήθελαν τον Ιωάννη Παύλο να ανακηρύσσεται «santo subito».
Πηγή: Τα ΝΕΑ

Μια σημαντικότατη πολιτική και κοινωνική πτυχή είχε η χθεσινή καθολική απεργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς της πρωτεύουσας – λεωφορεία, μετρό, ηλεκτρικός, τρόλεϊ, τραμ. Δεν αναφερόμαστε στην κατά 100% επιτυχία της, αλλά σε κάτι άλλο: στο ότι πραγματοποιήθηκε παρά το γεγονός ότι τα δικαστήρια την έκριναν παράνομη. Χιλιάδες εργαζόμενοι αψήφισαν αδίστακτα αυτήν τη φορά μια δικαστική απόφαση που αφορούσε τον αγώνα που κάνουν για να αποκρούσουν ή να περιορίσουν την προσπάθεια της κυβέρνησης Παπανδρέου να λεηλατήσει τα εισοδήματά τους.

Δεδομένου μάλιστα ότι οι διοικήσεις των συνδικάτων αυτού του κλάδου πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ -άρα αποκλείεται εξ ορισμού αυτή η αγνόηση της δικαστικής απόφασης να οφείλεται σε πολιτική αντίθεση προς την κυβέρνηση Παπανδρέου- η στάση των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς προσλαμβάνει βαθύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Οδηγεί αντικειμενικά σε νέα επίπεδα ένα ραγδαία αναπτυσσόμενο κοινωνικό φαινόμενο που παρατηρείται εσχάτως με επίκεντρο τη μη καταβολή διοδίων από αξιόλογο ποσοστό οδηγών και το οποίο φαίνεται ότι τείνει να επεκταθεί και σε άλλους τομείς: ένα αυθόρμητο κίνημα απειθαρχίας, ανυπακοής των πολιτών προς την εξουσία, τα όργανα και τους θεσμούς της.

Με την άρνησή τους αυτή, οι πολίτες δεν δείχνουν απλώς τη δυσαρέσκειά τους για την άλφα ή τη βήτα κυβερνητική, δικαστική ή επιχειρηματική υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση έχουν φυσικά κάποιον συγκεκριμένο λόγο που τους εκνευρίζει ή τους εξοργίζει – τα διόδια σήμερα ή το κατά 40% ακριβότερο εισιτήριο αύριο για πολύ χειρότερες συγκοινωνιακές υπηρεσίες.

Το βαθύτερο κοινωνιολογικό περιεχόμενο αυτής της στάσης των πολιτών, όμως, συνίσταται στο ότι αποδεικνύει και διευρύνει το χάσμα στις σχέσεις τους με το κράτος, σχέσεις που γίνονται όλο και πιο εχθρικές.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου με την πολιτική της σκίζει το κοινωνικό συμβόλαιο στη βάση του οποίου, στο πλαίσιο του συστήματος, διασφαλίστηκε επί μισό και πλέον αιώνα η ομαλή λειτουργία της ελληνικής πολιτείας, με εξαίρεση την παρένθεση της χούντας των συνταγματαρχών που ουσιαστικά αποτελούσε τον τελευταίο σπασμό του προηγούμενου, εμφυλιοπολεμικού καθεστώτος.

Η ακύρωση αυτού του συμβολαίου εκ μέρους της κυβέρνησης είναι μια πάρα πολύ σοβαρή πράξη, της οποίας αμφιβάλλουμε αν οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός έχουν αντιληφθεί το πλήρες εύρος των επιπτώσεων που έχει μακροπρόθεσμα για την ελληνική κοινωνία. Δεν πρόκειται βεβαίως για απλή πράξη διαχείρισης της τρέχουσας διακυβέρνησης της χώρας.

Οταν η κυβέρνηση λεηλατεί τους μισθούς των εργαζομένων, μειώνει τις συντάξεις, υποβαθμίζει τη δημόσια παιδεία και υγεία, πιέζει προς τα κάτω το βιοτικό επίπεδο κ.λπ., είναι προφανές ότι επιβάλλει μια διαφορετική, χειρότερη κοινωνία για την τεράστια πλειονότητα του λαού.

Σε αυτό, λοιπόν, της απαντούν διογκούμενες μάζες πολιτών με τον πολλαπλασιασμό των εκδηλώσεων απειθαρχίας και ανυπακοής. Της στέλνουν απερίφραστα μήνυμα ότι δελεάζονται με την ιδέα να σκίσουν και οι πολίτες το «παλαιό» κοινωνικό συμβόλαιο! Να πάψουν, δηλαδή, να τηρούν τις δικές τους υποχρεώσεις απέναντι στην εξουσία, κυβερνητική και άλλη.

Μια τέτοια πολύπλευρη ρήξη του κοινωνικού ιστού συνιστά ισχυρό πλήγμα κατά του συστήματος. Υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια της αντιπάθειας προς την πολιτική μιας συγκεκριμένης κυβέρνησης και ενέχει μονιμότερα χαρακτηριστικά ρήξης.
Αν μάλιστα υπάρξουν και πολιτικές δυνάμεις που θα κατορθώσουν να εκφράσουν σε πολιτικό επίπεδο αυτές τις συγκρουσιακές διαθέσεις τμήματος του κόσμου, τότε η αντιπαράθεση κράτους – πολιτών θα προκαλέσει πολύ πιο οξυμένες κοινωνικές εντάσεις και ίσως εκρήξεις.

Στις σημερινές συνθήκες, πάντως, μάλλον θα εκπλαγεί δυσάρεστα η κυβέρνηση αν νομίζει ότι «μόδα είναι, θα περάσει» χωρίς συνέπειες αυτή η γενίκευση των διαθέσεων ανυπακοής πολλών πολιτών.

Η καταστολή δεν είναι λύση

Η έξαρση της δραστηριότητας των κρατικών μηχανισμών καταστολής δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα της κυβέρνησης. Είναι προφανές ότι π.χ. η επιστράτευση των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς βεβαίως και θα θέσει σε λειτουργία τα λεωφορεία, τον ηλεκτρικό ή το μετρό. Πλανάται πλάνην οικτράν η κυβέρνηση όμως αν νομίζει ότι μια κοινωνία μπορεί να κυβερνηθεί επί πολύ με αυταρχικό τρόπο, στηριζόμενη στους μηχανισμούς εξαναγκασμού σε υπακοή της πλειοψηφίας των πολιτών που αρνούνται να συμφωνήσουν με την πολιτική της. Δεν είναι μόνο η εκλογική ήττα που συχνά σφραγίζει μια τέτοια πολιτική. Είναι και η βιαιότητα ενδεχόμενων κοινωνικών εκρήξεων μέχρι τότε.

Πηγή: aristerovima.gr

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=AG0zL1ZIw08