Η τακτική του σοκ που υπαγορεύεται από το μνημόνιο, σαρώνει και την εκπαίδευση όλων των βαθμίδων. Από την υπογραφή του μνημονίου βρίσκεται σε εξέλιξη ένα μπαράζ νομοσχεδίων που αναμορφώνουν πλήρως και βιαίως την εκπαίδευση, ετοιμάζονται το ένα μετά το άλλο, τίθενται σε «διαβούλευση» – εξπρές με όσους συμφωνούν και νομοθετούνται σχεδόν ερήμην του εκπαιδευτικού κόσμου, ο οποίος, κατά το κοινώς λεγόμενον, είναι καζάνι που βράζει και σύντομα «απειλεί» να εκραγεί.
Ο προσανατολισμός των αλλαγών δεν είναι παρά η μείωση των δαπανών και συνεπώς το ξαλάφρωμα του δημόσιου σχολείου από εκπαιδευτικούς, ει δυνατόν κι εκπαιδευόμενους, καθώς και η σταδιακή «απελευθέρωση» των «υπηρεσιών» εκπαίδευσης. Αυτό είναι εμφανές από τον προϋπολογισμό και τη μείωση των δαπανών στο 2,75% για τις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης, μείωση που σε απόλυτους αριθμούς σημαίνει μείον 1 δισ. ευρώ και πλέον, με το προϋπολογιζόμενο ποσό να φτάνει τα 6,2 δισ. ευρώ. Ταυτόχρονα, μειώνεται περίπου στο μισό το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του υπουργείου (από 1.146 εκατ. ευρώ σε 580 εκατ. ευρώ). Την ίδια ώρα, μεγάλο μέρος των δαπανών μετακυλίεται στην ευθύνη των Τοπικών Αρχών, όπως προβλέπει η εφαρμογή του «Καλλικράτη», οι οποίες όμως κουβαλούν υπέρογκα χρέη.
Μαχαίρι στις δαπάνες
Επιπλέον, καθ’ υπόδειξη της τρόικας συστήνεται ώς τα τέλη Φεβρουαρίου 2011 «ανεξάρτητη ειδική ομάδα εκπαιδευτικής πολιτικής με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση) και την αποτελεσματικότερη χρήση πόρων». Αυτό αναφέρεται στην τρίτη επικαιροποίηση του μνημονίου, χωρίς άλλες λεπτομέρειες, αλλά με τα δείγματα γραφής των επιτηρητών και της κυβέρνησης, εύκολα κανείς συνάγει το συμπέρασμα ότι αυτό που ενδιαφέρει είναι οι δραστικές περικοπές και η συγκεντρωτικοποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος για καλύτερο έλεγχο.
Την ίδια ώρα, το επικαιροποιημένο μνημόνιο (τρις) ανοίγει διάπλατα την πόρτα στους ιδιώτες, εσωτερικού και εξωτερικού: στην αναφορά για την «ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις ανοικτές αγορές» που έχει να κάνει με υπηρεσίες όπως ο τουρισμός, το εμπόριο και η ιδιωτική εκπαίδευση υποδεικνύει την κατάργηση κάθε εμποδίου στην κινητικότητα των σχετικών κεφαλαίων και δραστηριοτήτων, εξασφαλίζοντας ότι δεν τίθενται περιορισμοί κανενός είδους στην «παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών».
Στο μεταξύ, το όλο και πιο συγκεντρωτικό υπουργείο εμφανίζει σωρηδόν τα νομοσχέδια για το Νέο Σχολείο και τη διοίκηση της εκπαίδευσης, ενώ οι κρίκοι στην αλυσίδα των αποδιαρθρώσεων, που αφορούν τερατώδεις ανατροπές στα εργασιακά των εκπαιδευτικών, τη διοικητική δομή και το εκπαιδευτικό έργο, αυξάνονται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Πρώτα και κύρια μεθοδεύεται ο φθηνός εκπαιδευτικός μέσω της επέκτασης της ωρομισθίας και της αναπλήρωσης εκεί που η Διαμαντοπούλου θα τον καταργούσε στο πλαίσιο του δραστικού περιορισμού των μόνιμων διορισμών, ανεξαρτήτως του ύψους των συνταξιοδοτήσεων, των προσλήψεων μέσω ΕΣΠΑ (χωρίς εργασιακά δικαιώματα) χιλιάδων αναπληρωτών που στελεχώνουν τα 800 πιλοτικά ολοήμερα και των μειώσεων μισθών και συντάξεων που αναμένεται ότι θα είναι ακόμη μεγαλύτερες με το ενιαίο μισθολόγιο.
Παράλληλα, έχει θεσμοθετηθεί η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού και της εκπαιδευτικής μονάδας η οποία συνδέεται με τη χρηματοδότηση. Ομοίως έχει θεσμοθετηθεί η Διά Βίου Μάθηση, που προορίζεται να υποκαταστήσει σε σημαντικό βαθμό και το τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα (αφού απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες). Ωστόσο οι σχετικές δομές φορτώνονται στους δήμους, που θα πρέπει να αναζητήσουν πόρους.
Αρμοδιότητες σε δήμους και ιδιώτες
Εκτός από τη Διά Βίου Μάθηση, στην ευθύνη των δήμων μεταφέρονται η περιβαλλοντική εκπαίδευση, τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, ενώ ήδη είναι μέριμνα των δήμων η σχολική στέγη. Στις περιφέρειες μεταφέρονται τα ΙΕΚ.
Ειδικά όσον αφορά τα σχολεία, τα πρώτα αποτελέσματα των περικοπών σε κονδύλια για προσωπικό και έξοδα λειτουργικών δαπανών των σχολικών κτιρίων αντικατοπτρίζονται στην προωθούμενη λύση της συγχώνευσης σημαντικού αριθμού σχολείων σε όλη την Ελλάδα.
Την περασμένη εβδομάδα παρουσιάστηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο νέο νομοσχέδιο με το οποίο καταργούνται τέσσερις εκπαιδευτικοί οργανισμοί: το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας, το Ινστιτούτο Παιδείας Ομογένων και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης και ο Οργανισμός Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών. Οι αρμοδιότητές τους περνούν σε έναν ενιαίο φορέα (ΝΠΔΔ) άμεσα εποπτευόμενο από το υπουργείο. Στο μεταξύ καταργείται και ο Οργανισμός Έκδοσης Διδακτικών Βιβλίων (ΟΕΔΒ), οι αρμοδιότητες του οποίου περνούν στον φορέα υποστήριξης του «ψηφιακού σχολείου», που όμως θα είναι ΝΠΙΔ. Τα παραπάνω εγείρουν εύλογες υπόνοιες για κατάργηση της δωρεάν διανομής βιβλίων στα σχολεία, παρά τη διάψευση του υπουργείου.
Έτοιμοι για δράση
Στο μεταξύ, το κείμενο διαβούλευσης για τις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα αρχίσει σιγά σιγά να μορφοποιείται σε νομοσχέδιο και να παίρνει την άγουσα της κατάθεσης στη Βουλή ώς τα μέσα Φεβρουαρίου το αργότερο, μεσούσης της εξεταστικής στα πανεπιστήμια, που υπολογίζεται ότι θα συγκρατήσει το σε κάθε περίπτωση απειλητικό μέτωπο των φοιτητών. Το οποίο όμως είναι ενισχυμένο από τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι είναι εξαγριωμένοι με την κυβέρνηση που υλοποιεί πολιτική πλήρους εξαθλίωσης και συρρίκνωσης του κλάδου. Ενδεικτικό προς τούτο, τα τεράστια μπλοκ εκπαιδευτικών στην πρόσφατη απεργιακή διαδήλωση της 15ης Δεκέμβρη.
Οι εκπαιδευτικοί ήδη βρίσκονται σε τροχιά κινητοποιήσεων. Οι αναπληρωτές ΕΣΠΑ έχουν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας διεκδικώντας δεδουλευμένα τριών μηνών και έχουν προγραμματίσει παράσταση διαμαρτυρίας στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας στις 14 του μήνα. Σε παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο αύριο στις 11 π.μ. προχωρούν διοριστέοι εκπαιδευτικοί. Στις 13 Ιανουαρίου είναι προγραμματισμένη τρίωρη στάση εργασίας και διαδήλωση για την 20ή επέτειο από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα.
Αναδημοσίευση από το Ποντίκι
