giannisTs blog

Στο σφυρί το σπίτι του Παλαμά
Ένα ετοιμόρροπο κτήριο με ξεφτισμένους σοβάδες που κοσμείται από υβριστικά συνθήματα, στην καρδιά της Πλάκας, στην οδό Περιάνδρου, είναι το σπίτι όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Κωστής Παλαμάς, το 1943, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Το κτήριο, εμβαδού περίπου 700 τ.μ πρόκειται να βγει σε πλειστηριασμό από τράπεζα, στις 12 Ιανουαρίου, ξεκινώντας από την υψηλή τιμή του 1.100.000 ευρώ.

Ο ποιητής έζησε στο σπίτι της Περιάνδρου 5 τα τελευταία οκτώ χρόνια της ζωής του με τη γυναίκα του Μαρία και την κόρη του Ναυσικά.

Επιδίωξη του Ιδρύματος Κωστής Παλαμάς είναι η οικία να περιέλθει στα χέρια είτε του κράτους είτε κάποιου Ιδρύματος που θα το μετέτρεπε σε Μουσείο.

Video

ΟΛΜΕ – ΔΟΕ

9 Γενάρη 2011: Μνήμη Νίκου Τεμπονέρα

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

20 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα

Το Γενάρη του 1991 ο Νίκος Τεμπονέρας, δολοφονήθηκε υπερασπίζοντας τους μαθητές του, την παιδεία και τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού μας.

Δολοφονήθηκε γιατί όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στον κρατικό αυταρχισμό και την παρακρατική τυφλή βία.

Στις μέρες μας που οι κοινωνικές και μορφωτικές ανισότητες διευρύνονται και τα δικαιώματα των εργαζομένων καταπατούνται βάναυσα, ο κόσμος της εργασίας καλείται για μια ακόμη φορά να πληρώσει την οικονομική κρίση που οι ισχυροί δημιούργησαν.

20 χρόνια μετά ζούμε:

* τις επιπτώσεις της οικονομικής παράδοσης της χώρας, από την κυβέρνηση, στα «νύχια» του ΔΝΤ και των σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
* την ξεθεμελίωση όλων των εργατικών κατακτήσεων του προηγούμενου αιώνα.
* την θεοποίηση των «αγορών», κόντρα στις ανάγκες της κοινωνίας.

Απέναντι στην ανάλγητη, νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, που ελαχιστοποιεί τις κοινωνικές δαπάνες για υγεία, παιδεία και πρόνοια, που συρρικνώνει το εισόδημα των εργαζομένων, που ανατρέπει τα εργασιακά δικαιώματα υπέρ του κεφαλαίου, εμείς, πιστοί στη μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα, οργανώνουμε την αντίστασή μας μαζί με όλους τους εργαζόμενους. Σε τέτοιες συνθήκες είναι ακόμα μεγαλύτερη η ανάγκη, να κρατάμε σταθερά το νήμα των αξιών μας, με Αγώνα και Αλληλεγγύη.

Γράφουμε σε πείσμα των καιρών και με το πείσμα των αγώνων αυτές τις σκέψεις, γιατί θέλουμε να βλέπουμε στους δρόμους τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο, οι εργαζόμενοι να έχουν σταθερή και αξιοπρεπή εργασία, γιατί δε θέλουμε η φτώχεια, η εκμετάλλευση και η φρίκη του πολέμου να στιγματίζουν το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας.

Νίκο Τεμπονέρα, εμείς οι εκπαιδευτικοί έχουμε ένα όνειρο, που είναι και το δικό σου όνειρο.

Ονειρευόμαστε έναν πλανήτη χωρίς πολέμους, με την Ειρήνη και την ευημερία σε κάθε άκρη του.

Μια ζωή χωρίς σκοτεινές γωνιές. Με ολοκληρωμένη Μόρφωση για κάθε παιδί, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Μια ζωή με μόνιμη και σταθερή Εργασία για κάθε άνθρωπο, με την Αξιοπρέπεια και την Αλληλεγγύη θεμέλια της συλλογικής ζωής και δράσης.

Αγωνιζόμαστε για να μην έχουν η πείνα και η δίψα θέση στον αυριανό μας κόσμο.

Αγωνιζόμαστε για να’ ναι ανάμνηση παλιά ο σκοτεινός λογισμός των εμπόρων, οι στατιστικές του θανάτου, τα ηλεκτρονικά ψεύδη.

Για μια κοινωνία όπου ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος να μην είναι, και οι άνθρωποι του μόχθου να χαίρονται δίκαια τον κόπο τους.

Για ένα περιβάλλον προστατευμένο από την απληστία των κερδοσκόπων.

Στους χαλεπούς καιρούς που έρχονται εμείς, οι δάσκαλοι όλων των παιδιών, υποσχόμαστε πως θα τιμήσουμε τον όρκο που δώσαμε.

Πως θα διδάσκουμε και με το παράδειγμά μας.

Πως τη ζωή μας δε θα τη βουλιάξουμε στο βάλτο του συμβιβασμού, της μοιρολατρίας και της παραίτησης.

Αν αξίζει να ζει κάποιος, αξίζει να ζει για τα ιδανικά του!

Αν αξίζει να ζούμε, είναι για να δώσουμε στο όνειρο ζωή!

Τα Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ καλούν

όλους τους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν

στην Εκδήλωση μνήμης για το Νίκο Τεμπονέρα που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 9/1/2011 στις 6 μ.μ.

έξω από το Σχολικό Συγκρότημα «Ν.Τεμπονέρα» στα Ψηλά Αλώνια στην Πάτρα. Θα ακολουθήσει πορεία στο κέντρο της πόλης.

Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΡΚΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ,

ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Τα ΔΣ της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ

Δεν ξέρω, μπορεί ο άνθρωπος απλά να είχε μια κακή μέρα στο… γραφείο. Όμως, μια διπλή απόφασή του σε παιχνίδι ανάμεσα σε Γκρέμιο και Μαρίλια, μάλλον θα πρέπει να μπει στο… βιβλίο με τις χειρότερες διαιτητικές αποφάσεις στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Τα λόγια είναι περιττά.

Ο λαμπρός αυτός κύριος, μας κάνει να αναθεωρήσουμε την άποψή μας ακόμη και για ορισμένους Έλληνες διαιτητές. Αρχικά, καταλογίζει δίχως ίχνος ντροπής, πέναλτι σε ολοφάνερο θέατρο επιθετικού της Γκρέμιο και στη συνέχεια, ξεπερνάει τον ίδιο του τον εαυτό.

Το χτύπημα πέναλτι καταλήγει στα δίχτυα, αλλά η μπάλα δεν σταματάει εκεί, τρυπάει το πλεκτό και βγαίνει εκτός εστίας. Αμφιβολία για το ότι έχει σημειωθεί γκολ δεν έχει κανένας, πλην του γίγαντα με τη σφυρίχτρα στο στόμα, που δείχνει… άουτ. Θεός…

Πηγή: sportfm.gr

Ρεπορτάζ:esos.gr
Ο υφ. Παιδείας Γ. Πανέρετος μιλώντας στον Flash και στον δημοσιογράφο Αντώνη Κοκκορίκο , αποκάλυψε ότι:

1.Μέχρι σήμερα οι αξιολογήσεις ερευνητικών προτάσεων γίνονταν σε αίθουσες ξενοδοχείων όπου συγκεντρώνονταν οι αξιολογητές για να αξιολογήσουν τις προτάσεις.

2.Διεθνείς αξιολογήσεις δεν υπήρχαν πουθενά.

3.Στη Γενική Γραμματεία και σε όλες τις υπηρεσίες οι οποίες αξιολογούσαν ερευνητικές προτάσεις, οι προτάσεις ήταν γραμμένες στα ελληνικά, σε χαρτί και μαζεύονταν οι Έλληνες αξιολογητές σε μία αίθουσα και τις αξιολογούσαν.

4.Εκ των πραγμάτων αυτοί θα ήταν και οι ίδιοι αξιολογητές αφού το ερευνητικό προσωπικό της Ελλάδας είναι περιορισμένο, δεν είναι άπειρο. Εκ των πραγμάτων λοιπόν, ο ένας θα αξιολογούσε την πρόταση του άλλου σε μία αίθουσα ξενοδοχείου.

5. Η σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έκανε μία επιλογή και είπε ότι πρέπει να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση, δεν θα μας οδηγήσει σε αποτέλεσμα το οποίο να είναι αξιόπιστο και ουσιαστικό. Ζητήθηκε να υποβληθούν οι προτάσεις στα Αγγλικά, και όχι μόνο αυτό, η τομή ήταν πολύ μεγαλύτερη. Να υποβάλλονται οι προτάσεις ηλεκτρονικά, να μην υπάρχει αυτή η χαρτούρα που κατακλύζει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα. Να υποβάλλονται ηλεκτρονικά και στη συνέχεια να αξιολογούνται και ηλεκτρονικά από διεθνείς πια αξιολογητές, ώστε το αποτέλεσμα της αξιολόγησης όχι μόνο να έχει τα εχέγγυα της αμεροληψίας, αλλά να αναδεικνύει τους καλούς Έλληνες ερευνητές παγκοσμίως. Αυτό άλλαξε με την πρωτοβουλία της πολιτικής ηγεσίας σε μία κρίσιμη στιγμή και αυτή βέβαια συνάντησε την αντίδραση πάρα πολλών.

6. Και είναι φυσικό να συναντήσει την αντίδραση, γιατί όταν αλλάζεις μία διαδικασία που έχει παγιωθεί επί χρόνια είναι φυσικό να συναντήσεις αντιδράσεις. Για να σας δώσω να καταλάβετε και το σημείο όπου έγινε αυτή η αλλαγή. Υπήρχαν τρεις προκηρύξεις που είχαν γίνει από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Η μία αφορούσε τις μεταπτυχιακές σπουδές και είχε τον τίτλο Ηράκλειτος, οι άλλες δύο αφορούσαν την έρευνα και είχαν τον τίτλο Θαλής για τα Πανεπιστήμια και Αρχιμήδης για τα Τεχνολογικά Ιδρύματα. Να πιάσουμε τον Ηράκλειτο. Υπήρχαν δύο φάσεις αξιολόγησης των προτάσεων αυτών, η πρώτη φάση είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη Κυβέρνηση με τον τρόπο που σας είπα. Οι προτάσεις ήταν στα Ελληνικά, μαζεύονταν οι Έλληνες αξιολογητές και τις αξιολογούσαν. Στη δεύτερη φάση, προβλεπόταν ότι τις αξιολογήσεις θα τις κάνουν οι Πρυτάνεις. Εδώ υπήρχε ένα θέμα. Ο Πρύτανης από τη θέση που κατέχει, έχει υποχρέωση και καθήκον να διασφαλίσει τα συμφέροντα του Ιδρύματός του. Όταν ο ένας Πρύτανης αξιολογεί τις προτάσεις του άλλου Ιδρύματος, η έξωθεν καλή μαρτυρία και το τονίζω αυτό, η έξωθεν καλή μαρτυρία – και δεν καταλογίζω σε κανέναν κακή πρόθεση ή πρόθεση να μην είναι αντικειμενικός – μπορεί να αμφισβητηθεί. Όταν όμως δεν υπάρχει η έξωθεν καλή μαρτυρία, τότε οι αξιολογήσεις αυτές δεν έχουν το εχέγγυο της αμεροληψίας. Η πρώτη λοιπόν αλλαγή που έγινε τότε ήταν ότι έγινε μία τεράστια προσπάθεια να βρεθούν Έλληνες, γιατί οι προτάσεις ήταν γραμμένες στα Ελληνικά, Έλληνες αξιολογητές από το εξωτερικό για να αξιολογήσουν τις προτάσεις αυτές. Βρέθηκαν αυτοί οι αξιολογητές, κορυφαίοι επιστήμονες. Ήταν συγκινητική η ανταπόκρισή τους. Με επιστολές προσωπικές σε καθένα για να τους ζητηθεί η συνεισφορά, όχι απλώς να τους πούμε κάντε τις αξιολογήσεις, γιατί είναι μία συνεισφορά, ήταν μία αλλαγή τακτικής. Έγινε αυτή η διαδικασία, έκλεισε αυτός ο κύκλος. Ερχόμαστε τώρα στα άλλα δύο προγράμματα που σας είπα ότι ήταν και μεγάλων προυπολογισμών.

7. Η έρευνα στην Ελλάδα και η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας έχει χρηματοδοτήσει διαχρονικά πάμπολλα προγράμματα εφαρμοσμένης έρευνας. Ένας από τους τρόπους που η εφαρμοσμένη έρευνα αξιοποιείται είναι οι πατέντες. Δηλαδή, κάποιος που κάνει κάτι νέο το κατοχυρώνει με μία πατέντα. Λοιπόν, στα τρία τελευταία χρόνια, κοιτάζοντας τα στοιχεία σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, μόνο μία περίπου στις εφτά χιλιάδες πατέντες που δόθηκαν, δόθηκε σε μονάδα στην Ελλάδα. Μία στις εφτά χιλιάδες. Νομίζω σε ένα σύνολο 180.000 στην Ευρώπη δόθηκαν περίπου εικοσιπέντε στην Ελλάδα. Από αυτές καμμία δεν αφορούσε Πανεπιστήμιο, ΤΕΙ ή ερευνητικό κέντρο. Αυτό σημαίνει ότι και οι επιλογές που κάναμε στα προγράμματα που χρηματοδοτούσαμε, αλλά και τα αποτελέσματα της εφαρμοσμένης έρευνας δεν είχαν τα επιθυμητά αποτελέσματα.

H απόσταση ανάμεσα στις δύο ράγες των σιδηροδρομικών γραμμών στις ΗΠΑ είναι 4 πόδια και 8,5 ίντσες (143,5 cm). Μάλλον παράξενος αριθμός. Γιατί άραγε έχει επιλεγεί το συγκεκριμένο διάκενο;
Διότι ο σιδηρόδρομος στις ΗΠΑ κατασκευάστηκε με τον τρόπο που είχε κατασκευαστεί ο σιδηρόδρομος στην Αγγλία, από Αγγλους μηχανικούς που μετανάστευσαν, και οι οποίοι θεώρησαν ότι θα ήταν καλή σκέψη, επειδή θα επέτρεπε να χρησιμοποιηθούν υπάρχουσες ατμομηχανές από την Αγγλία.
Και τότε, γιατί οι Αγγλοι κατασκεύασαν τις ατμομηχανές τους έτσι; Διότι οι πρώτες σιδηροδρομικές γραμμές κατασκευάστηκαν από τους ίδιους μηχανικούς που κατασκεύαζαν τραμ, στο οποίο χρησιμοποιούσαν ήδη το συγκεκριμένο διάκενο.
Kαι γιατί αυτό το διάκενο στο τραμ; Διότι οι κατασκευαστές του τραμ ήταν και κατασκευαστές αμαξών, που χρησιμοποιούσαν τα ίδια εργαλεία και τις ίδιες μεθόδους.
Και γιατί οι άμαξες έχουν αυτό το διάκενο; Διότι, παντού στην Ευρώπη, και στην Αγγλία, οι δρόμοι είχαν λούκια για τους τροχούς των αμαξών και ένα διαφορετικό διάκενο θα προκαλούσε διαρκώς βλάβες στους άξονες.
Και γιατί τα λούκια απέχουν τόσο μεταξύ τους; Διότι οι πρώτες μεγάλες οδοί στην Ευρώπη είχαν κατασκευαστεί από τους Ρωμαίους, με σκοπό να μετακινούνται εύκολα οι λεγεώνες τους. Οι πρώτες άμαξες ήταν οι πολεμικές άμαξες των Ρωμαίων. Οι άμαξες αυτές ήταν ιππήλατες: τις τραβούσαν δύο άλογα, τα οποία κάλπαζαν δίπλα-δίπλα και έπρεπε να απέχουν μεταξύ τους, ούτως ώστε το ένα άλογο να μην ενοχλεί το άλλο κατά τον καλπασμό. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η σταθερότητα της άμαξας, οι τροχοί δεν έπρεπε να είναι ευθυγραμμισμένοι με τα ίχνη των αλόγων, ενώ δεν έπρεπε να είναι και πολύ απομακρυσμένοι, έτσι ώστε να αποτρέπονται τα ατυχήματα κατά την διασταύρωση δύο αμαξών στην ίδια οδό.
Ιδού λοιπόν η απάντηση στο αρχικό μας ερώτημα! Το διάκενο στις ράγες των Αμερικανικών σιδηροδρόμων εξηγείται, αφού 2.000 χρόνια νωρίτερα, σε μιαν άλλη ήπειρο, οι ρωμαϊκές άμαξες κατασκευάζονταν ανάλογα με το φάρδος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.
Και τώρα, το κερασάκι στην τούρτα: Υπάρχει και μια προέκταση αυτής της ιστορίας με το διάκενο στις ράγες και τα καπούλια των αλόγων. Αν δει κανείς το Αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο στην εξέδρα εκτόξευσής του,μπορεί να παρατηρήσει δύο πλευρικές δεξαμενές καυσίμων που είναι στηριγμένες εκατέρωθεν της κεντρικής δεξαμενής. Η εταιρεία Thiokol κατασκευάζει αυτές τις δεξαμενές στο εργοστάσιό της στην Γιούτα. Θα ήθελαν να τις κάνουν μεγαλύτερες, αλλά οι δεξαμενές αποστέλλονται σιδηροδρομικώς στο σημείο εκτόξευσης. Η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ του εργοστασίου και του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ περνά από μια σήραγγα, κάτω από τα Βραχώδη Όρη. Αυτή η σήραγγα περιορίζει το μέγεθος των δεξαμενών στο πλάτος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.Έτσι, το πλέον εξελιγμένο μεταφορικό μέσον του κόσμου, το διαστημικό λεωφορείο, εξαρτάται από το φάρδος των οπισθίων του αλόγου. Οι τεχνικές προδιαγραφές και η γραφειοκρατία είναι αθάνατες!
Επομένως, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε να κρατάτε στα χέρια σας παράξενες προδιαγραφές και θα αναρωτιέστε ποια οπίσθια τις επινόησαν, θα έχετε θέσει το σωστό ερώτημα…

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2010/10/blog-post_382.html#ixzz1A4MviPGI

Και τώρα, το κερασάκι στην τούρτα: Υπάρχει και μια προέκταση αυτής της ιστορίας με το διάκενο στις ράγες και τα καπούλια των αλόγων. Αν δει κανείς το Αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο στην εξέδρα εκτόξευσής του, μπορεί να παρατηρήσει δύο πλευρικές δεξαμενές καυσίμων που είναι στηριγμένες εκατέρωθεν της κεντρικής δεξαμενής.

Η εταιρεία Thiokol κατασκευάζει αυτές τις δεξαμενές στο εργοστάσιό της στην Γιούτα. Θα ήθελαν να τις κάνουν μεγαλύτερες, αλλά οι δεξαμενές αποστέλλονται σιδηροδρομικώς στο σημείο εκτόξευσης. Η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ του εργοστασίου και του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ περνά από μια σήραγγα, κάτω από τα Βραχώδη Όρη.

Αυτή η σήραγγα περιορίζει το μέγεθος των δεξαμενών στο πλάτος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.

Έτσι, το πλέον εξελιγμένο μεταφορικό μέσον του κόσμου, το διαστημικό λεωφορείο, εξαρτάται από το φάρδος του κώλου ενός αλόγου.

Τα καπούλια των αρχαίων αλόγων ελέγχουν σχεδόν τα πάντα!!!!

Οι τεχνικές προδιαγραφές και η γραφειοκρατία είναι αθάνατες!

Επομένως, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε να κρατάτε στα χέρια σας παράξενες προδιαγραφές και θα αναρωτιέστε ποιος κώ… τις επινόησε, θα έχετε θέσει το σωστό ερώτημα.
edugate.gr

Επιστημονικές εξελίξεις
Οι έρευνες στους παγετώνες της Γροιλανδίας, η χαρτογράφηση του βαρυτικού πεδίου της Γης και οι σπουδαιότερες μελέτες σε Βιοτεχνολογία, Γενετική, Φυσική, Αστροφυσική και Κοσμολογία .

Με την αλλαγή του χρόνου τα ήδη επιτυχημένα επιστημονικά ερευνητικά προγράμματα συνεχίζουν και η επιθεώρηση Nature στην ηλεκτρονική της ιστοσελίδα εστιάζει σε 13 συγκεκριμένες εξελίξεις που αναμένεται ότι θα γίνουν μέσα στο 2011.

Δείτε το άρθρο στο ΕΘΝΟΣ