giannisTs blog

Το Google Goggles, η εφαρμογή της Google που χρησιμοποιεί την κάμερα του τηλεφώνου για να αναγνωρίσει αντικείμενα και να προβάλλει πληροφορίες για αυτά, πραγματοποίησε μια αρκετά σημαντική αναβάθμιση. Έτσι, πλέον μπορεί να διαβάσει πολύ ταχύτερα τα barcodes προϊόντων, αναγνωρίζει τυπωμένες διαφημίσεις σε εφημερίδες και περιοδικά και …λύνει ακόμη και Sudoku!

Συγκεκριμένα, η έκδοση της εφαρμογής για Android βελτιώνει κατά πολύ την ταχύτητα στο σκανάρισμα των barcodes ή των QR codes. Σύμφωνα μάλιστα με τη Google, τα αποτελέσματα εμφανίζονται μέσα σε ένα μόλις δευτερόλεπτο, χωρίς να χρειαστεί καν το πάτημα κουμπιού.

Επίσης το Google Goggles μπορεί πλέον να «διαβάσει» μια τυπωμένη διαφήμιση και να εμφανίσει αποτελέσματα αναζήτησης για το συγκεκριμένο προϊόν ή τη μάρκα. Προς το παρόν, η εν λόγω δυνατότητα είναι διαθέσιμη μόνο για διαφημίσεις που εμφανίζονται σε μεγάλα περιοδικά και εφημερίδες των ΗΠΑ από τον Αύγουστο του 2010 και μετά.

Τέλος, με τη νέα αυτή έκδοση η εφαρμογή μπορεί να λύσει στη στιγμή ένα ολόκληρο Sudoku. Όπως φαίνεται και στο βίντεο που ακολουθεί, ο χρήστης το μόνο που έχει να κάνει είναι να φωτογραφίσει το παζλ, με το Goggles να αναλαμβάνει όλη τη …βρώμικη δουλειά.

Το Google Goggles 1.3, με όλα τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, είναι διαθέσιμο για λήψη στο Android Market. Η αναγνώριση διαφημίσεων και η επίλυση Sudoku έχουν περάσει επίσης και στο iPhone, όπου το Goggles προς το παρόν δεν υπάρχει ως αυτόνομη εφαρμογή αλλά διατίθεται ως μέρος του Google Mobile App.

Site: Google Blog

To Google Translate για τo Android υποστηρίζει 53 γλώσσες, ωστόσο η λειτουργία συνομιλίας περιορίζεται στις δύο

Η νέα έκδοση του λογισμικού Google Translate για τα κινητά τηλέφωνα με λειτουργικό Android μπορεί να μεταφράζει συνομιλίες σε πραγματικό χρόνο.

«Στη λειτουργία συνομιλίας, απλά πατήστε το μικρόφωνο για τη γλώσσα σας και αρχίστε να μιλάτε» γράφει στο επίσημο εταιρικό ιστολόγιο ο Αγουανις Βέρμα, διευθυντής παραγωγής στη Google.

«Το Google Translate θα μεταφράσει την ομιλία σας και θα διαβάσει δυνατά τη μετάφραση. Ο συνομιλητής σας μπορεί τότε να απαντήσει στη γλώσσα του» εξηγεί.

Προς το παρόν, η λειτουργία συνομιλίας (Conversation Mode) μεταφράζει μόνο αγγλικά σε ισπανικά και το αντίστροφο. Επιπλέον, η απόδοση του λογισμικού επηρεάζεται από τις διαλέκτους, την ταχύτητα ομιλίας και τον θόρυβο, παράγοντες που περιορίζουν τη χρησιμότητά του.

«Ακόμα και με αυτούς τους περιορισμούς, είμαστε ενθουσιασμένοι για τη μελλοντική υπόσχεση αυτής της τεχνολογίας» σχολιάζει ο Βέρμα.

Αναφέρεται επίσης στην διεθνή επιτυχία του λογισμικού μετάφρασης Google Translate, το οποίο κυκλοφόρησε για τα κινητά Android πριν από ένα χρόνο. Σήμερα υποστηρίζει 53 γλώσσες και χρησιμοποιείται σε 150 χώρες.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Στην πρέσα θα μπουν οι αποδοχές των 770.000 δημοσίων υπαλλήλων με την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου.
Ρεπορτάζ Κώστας Τσαχάκης.
Στην πρέσα θα μπουν οι αποδοχές των 770.000 δημοσίων υπαλλήλων με την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου.

Στο οικονομικό επιτελείο εκτιμούν ότι με το νέο σύστημα θα προκύψει μείωση του μισθολογικού κόστους ως ποσοστό του ΑΕΠ η οποία θα μεταφραστεί σε …εξοικονόμηση 1 δις ευρώ.

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως κατά μέσο όρο κάθε υπάλληλος θα δει τις αποδοχές του να μειώνονται κατά 1300 ευρώ περίπου τον χρόνο.

Βέβαια οι απώλειες θα είναι μικρότερες για όσους παίρνουν περιορισμένο αριθμό επιδομάτων και πολύ μεγαλύτερες για όσους λαμβάνουν σήμερα υψηλά επιδόματα.

Κι αυτό γιατί βάσει των επιταγών του μνημονίου πρέπει το σύνολο των επιδομάτων που λαμβάνουν οι υπάλληλοι να περιοριστεί ως ποσοστό του βασικού μισθού χωρίς επί του παρόντος να τίθεται συγκεκριμένο όριο.

Η βασική αρχή του νέου μισθολογίου θα είναι η σύνδεση των αμοιβών με το παραγόμενο έργο και την αποδοτικότητα των υπαλλήλων. Η συσχέτιση των αποδοχών με την παραγωγικότητα προδικάζει πως θα ψαλιδιστούν τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων τα οποία νομοθετήθηκαν κατά το παρελθόν με την αιτιολογία της παροχής κινήτρων για μεγαλύτερη αποδοτικότητα αλλά πλέον καταβάλλονται σε όλους ανεξαιρέτως τους υπαλλήλους του Δημοσίου ή σε όλους τους υπαλλήλους ενός συγκεκριμένου κλάδου χωρίς εξαιρέσεις.

Επίσης υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να αλλάξει και ο τρόπος υπολογισμού του μισθολογικού κλιμακίου ανάλογα τα χρόνια προϋπηρεσίας (ωρίμανση).

Σήμερα οι δημόσιοι υπάλληλοι ανεβαίνουν κλιμάκιο κάθε δύο χρόνια αλλά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προτείνει το χρονικό διάστημα αυτό να αυξηθεί στα 3 ή τα 4 χρόνια ώστε οι ωριμάνσεις των βασικών μισθών να γίνονται βραδύτερα, δηλαδή οι βασικοί μισθοί να παραμένουν «παγωμένοι» για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Εξάλλου είναι εξαιρετικά πιθανό να θεσμοθετηθεί και για τον στενό δημόσιο τομέα το «πλαφόν» των 4.000 ευρώ μικτά που τέθηκε στους δημόσιους οργανισμούς.

Για την προετοιμασία του ενιαίου μισθολογίου τα συναρμόδια υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών θα πρέπει να ετοιμάσουν μέχρι τον Φεβρουάριο «αναλυτικό σχέδιο δράσης », όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στο μνημόνιο, συνοδευόμενο από έκθεση για την διάρθρωση , το ύψος των αμοιβών και την δυναμική της απασχόλησης στο Δημόσιο.

Το σχετικό νομοσχέδιο θα πρέπει να έχει ψηφιστεί το αργότερο έως τα τέλη Ιουνίου.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ,

Νίκος Λυγερός
Όπως δεν υπάρχει άμεσος συσχετισμός μεταξύ νοημοσύνης και δημιουργικότητας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά και συμπληρωματικά αυτές τις δύο πτυχές ως εργαλεία για τη μελέτη και την ανάδειξη του ανθρώπινου δυναμικού. Πράγματι, αυτός ο τομέας επηρεάζεται περισσότερο από κάθε άλλο στον χώρο της εργασίας διότι δεν μπορεί ν’ απομονωθεί σ’ ένα ειδικό περιβάλλον. Το πρόβλημα και το πλεονέκτημα του ανθρώπινου δυναμικού είναι ότι ο πυρήνας του έχει επεκτάσεις σε όλο τον εργασιακό χώρο. Κατά συνέπεια, η μελέτη του χρειάζεται μια ολιστική προσέγγιση. Είναι λοιπόν και λογικό και φυσιολογικό να λειτουργήσουμε με τη νοημοσύνη και τη δημιουργικότητα αφού είναι καθαρά ολιστικές οντότητες. Το πρόβλημα του ανθρώπινου δυναμικού απαιτεί την ιδιότητα της ευελιξίας. Κατά συνέπεια, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε το ανθρώπινο δυναμικό όχι σ’ ένα στατικό πλαίσιο αλλά δυναμικό. Αυτή η ορολογία δεν είναι μόνο τυπική, είναι ουσιαστική· διότι η οργάνωση είναι ένας οργανισμός και όχι μόνο με τα συστημικά δεδομένα. Και αυτός ο οργανισμός δεν αποτελείται μόνο και μόνο από εξειδικευμένα κέντρα αποφάσεων. Ενσωματώνει την έννοια της διαπραγμάτευσης που είναι τόσο σημαντική στη θεωρία παιγνίων για να βρεθούν ισορροπίες που δεν είναι απαραίτητα του Nash. Σε αυτό το πλαίσιο, ακόμα και η καθολική θεωρία αποφάσεων δεν επαρκεί διότι ο διαχωρισμός οντοτήτων δεν υπάρχει ουσιαστικά.Το ανθρώπινο δυναμικό πρέπει να διαθέτει και την ιδιότητα του εγκεφάλου που ονομάζουμε πλαστικότητα για να ανταποκριθεί όχι μόνο στις εξωγενείς πιέσεις, αλλά και στις ενδογενείς τριβές με την έννοια του Clausewitz στη στρατηγική. Για να λειτουργήσει όμως αυτή η διαδικασία, πρέπει να υπάρχει και το ανάλογο της εφοδιαστικής αλυσίδας σ’ ένα πιο αφαιρετικό επίπεδο. Με άλλα λόγια, εισχωρούμε στον προβληματισμό της δια βίου μάθησης και γενικότερα της μετεκπαίδευσης. Η αναπροσαρμογή στα νέα δεδομένα έχει ανάγκη από νέες τεχνικές και όχι τεχνάσματα για να ανταπεξέλθει στις καινούργιες απαιτήσεις. Είναι, λοιπόν, αδιανόητο να αφήσουμε τον άνθρωπο να ζήσει την καταστροφή του παίκτη επειδή είναι ειδικός του τομέα του. Το εργαλείο της πληροφορικής έχει αποδείξει πάμπολλες φορές την ηλιθιότητα αυτού του επιχειρήματος. Κι όμως αυτή η ανάγκη δεν είναι αισθητή στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού. Η μεθοδολογία λειτουργεί μεν, αλλά δεν βασίζεται στη δημιουργικότητα του ανθρώπου και τον θεωρεί μόνο ως άτομο για να επιλύσει προβλήματα πολυπλοκότητας. Όμως δεν χρησιμοποιεί την πολυμορφία και την ποικιλομορφία των ανθρώπων για να ερευνήσει τα νέα δεδομένα με μία γνωστική προσέγγιση. Το ανθρώπινο δυναμικό δεν ακολουθεί ένα κλασικό μοντέλο γραμμικής φυσικής. Και ακόμα και αν βρίσκεται σ’ ένα αιτιοκρατικό πλαίσιο, υπάρχουν νέοι παράγοντες που δεν απαιτούν μόνο προσαρμογή εκ μέρους των ανθρώπων, μα και ευρηματικότητα. Με άλλα λόγια, η μετα-ευρηματικότητα αποδεικνύεται απαραίτητη στην εξέλιξη του ανθρώπινου δυναμικού με βάση τη νοημοσύνη και τη δημιουργικότητα.

http://www.lygeros.org

Και ενώ ήσυχα “κούρνιαζα” στην υπομονή που μου επιτάσσει η συγκυρία να επιδείξω και ενώ όταν ξεχείλιζε ο θυμός μου προσπαθούσα να τον συγκρατήσω-άλλωστε την αρετή διδάσκουμε στα παιδιά- έρχεται μία δήλωση και ξεσηκώνει τα πιο αρχέγονα ένστικτά μου και διαταράσσει την αρετή που με τόσο κόπο κατέκτησα. Όχι δεν το δέχομαι κάποιος και μάλιστα πολιτικός να με κατονομάζει κοπρίτη. Εκτός αν εννοεί μεταφορικά το αδέσποτο ζώο που περιπλανιέται ψάχνοντας για τροφή και θαλπωρή. Ή ίσως κάποιον-σπανιότατο είδος- σε θέση ευθύνης που δεν είναι βαμμένος με το χρώμα του κόμματος που εκπροσωπεί και πράγματι είναι άξιος για τη θέση που επιλέχθηκε και άρα και αυτός ψάχνει για παρέα επειδη νιώθει μόνος του. Για παράδειγμα όταν είσαι άνθρωπος και αξίζει να ονομάζεσαι έτσι δε θα κλωτσήσεις ούτε θα σκοτώσεις ποτέ ένα αδέσποτο-κυριολεκτικά και μεταφορικά… Το ίδιο όταν είσαι ας πούμε διοικητής σε ένα νοσηλευτικό ίδρυμα ή προϊστάμενος σε μια δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν είναι δυνατό να μην έχεις τις στοιχειώδεις γνώσεις και την εμπειρία ώστε να αντεπεξέλθεις στα καθήκοντά σου, ακόμα και στο πώς θα “διαχειριστείς” και θα αξιοποιήσεις το ανθρώπινο δυναμικό που σε πλαισιώνει. Εδώ γελάμε.
Είμαι δημόσιος υπάλληλος. Εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έδωσα εξετάσεις, πέρασα στο Πανεπιστήμιο, έδωσα εξετάσεις, τελείωσα το Πανεπιστήμιο, έδωσα εξετάσεις διορίστηκα στο Δημόσιο, μετά από δέκα χρόνια εμπειρίας στον ιδιωτικό τομέα, δίνω καθημερινά εξετάσεις προκειμένου να κρατήσω τουλάχιστον άσβεστη τη φλόγα της ελπίδας στα μάτια των παιδιών και έρχεται κάποιος και με κατατάσσει-δεδομένου ότι η πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων είναι εκπαιδευτικοί-σε μία θέση που θα έπρεπε να βρίσκεται ο ίδιος και όλη η παρέα του. Ντροπή!!!

Τι φταίω εγώ και ο κάθε “εγώ” που είστε ανάξιοι, που τοποθετείτε σε θέσεις νευραλγικές άτομα που δεν ξέρουν πώς θα διαχειριστούν τους “υπαλλήλους” τους; Τι φταίω εγώ και ο κάθε “εγώ” που δουλεύει έντιμα και με όρεξη και δε συναρτά την απόδοσή του με τις μηνιαίες αποδοχές του; Τι φταίω εγώ και ο κάθε “εγώ” που αμειβόμαστε το ίδιο όλοι και που αν έχουμε κάποιο γνωστό πιθανά να γίνουμε και διευθυντές στις κρίσεις που ακολουθούν; Τι φταίω εγώ και ο κάθε “εγώ” που είστε πλάνοι και ανήθικοι; Που κρίνετε αλλά δεν κρίνεστε; Που λοιδωρείτε το δέντρο για να μην πάρει πυρκαγιά το δάσος; Αρκετά!!! Θα ανάψετε φωτιές που δεν ξέρω ποιον θα κάψουν τελικά. Με τα λεγόμενά σας αποκαρδιώνετε τους Έλληνες πολίτες και αυτό θα αποβεί σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Και εκεί που ζητάτε υπομονή θα ξεσπάσει μια οργή τόσο ασυγκράτητη που θα εύχεστε να είχατε βουτήξει τη γλώσσα στη λογική-αν υπάρχει-πριν μιλήσετε ή έστω στην ταπεινότητα ή τη σεμνότητα. Μπορείτε να συμβουλευτείτε λεξικό για τη σημασία τους.

Μου έρχονται στο μυαλό οι εξής φράσεις όχι Ελλήνων έντιμων πολιτικών, άλλωστε δεν υπάρχουν. Και αν υπάρχουν δεν τους επιτρέπουν οι εκάστοτε κρατούντες ακόμα και στο χώρο της πολιτικής να εισακουστούν.

Πρώτα προσπαθούν να σε αγνοήσουν, μετά να σε γελοιοποιήσουν, μετά να σε πολεμήσουν και μετά τους νικάς » (Γκάντι)
« Μας έχουν καταλογίσει τα πάντα, εκτός από αυτό που πραγματικά είμαστε και φοβούνται » (Ντεμπόρ)

Και μια ερώτηση κρίσεως: οι πολιτικοί δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι;;; Μάλλον το έχουν ξεχάσει. Γιατί έχουν μάθει να ενεργούν και όχι να λειτουργούν ως αδηφάγα, ματαιόδοξα όντα!!!
Ζολινδάκη Σταυρούλα, φιλόλογος

Της Αμαλίας Κ. Ηλιάδη,φιλολόγου-ιστορικού
(Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Βυζαντινής Ιστορίας απ’ το Α.Π.Θ.)
Υπεύθυνης Σχολικής Βιβλιοθήκης 2ου Ε.Π.Α.Λ. Τρικάλων,ailiadi@sch.gr

http://users.sch.gr/ailiadi, https://blogs.sch.gr/ailiadi, http://www.matia.gr, http://www.emy67.wordpress.com
Όποιοι θέλουν μπορούν να θεωρούν την Ελληνική ως οριακή γλώσσα και όποιοι θέλουν μπορούν να τη θεωρούν ως υπερβατική… Κατά τη γνώμη μου κι αυτοί, κι όχι μόνο οι γλωσσολόγοι, σχετίζονται αμέσως με τα γλωσσικά ζητήματα και δικαιούνται να έχουν άποψη για την πορεία της ελληνικής γλώσσας. Αν αυτή η άποψη διαφέρει από πολλές άλλες, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι όλοι έχουν δικαίωμα στη διαφορά.

Τα πολυάριθμα δημοσιεύματα, επιστημονικά και εκλαϊκευμένα για την ελληνική γλώσσα είναι ενδεικτικά πολύ διαφορετικών απόψεων, οι οποίες ήδη ιχνηλατούνται και στους χώρους των απολύτως ειδικών μα και στους χώρους των πολιτών που καθημερινά και βιωματικά έρχονται σε επαφή με τη γλώσσα και τις κρατικές πολιτικές γι’ αυτή.

Η ακόλουθη θέση ειδικής ερευνήτριας και προσωπικότητας διεθνούς κύρους με τιμά αφάνταστα να την αναφέρω, να την αποδέχομαι και να τη διαδίδω.
Ἡ καθηγήτρια J. de Romilly, μὲ τὸ μοναδικό ὕφος τῆς γραφῆς της, ἐξαίρει τὴν σημασία τῶν κλασικῶν γραμμάτων γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο (Η ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ.ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ, ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ τῆς Ε.Ε.Φ , ΠΛΑΤΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΜΟΣ 2, 2003, σ. 24 κ.ἑξ.): « Ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς παρουσιάζει, πράγματι, τὸ πλεονέκτημα ὅτι εἶναι κοινός, σὲ διάφορες βαθμίδες, σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες. Ποῦ, ὅμως, ὀφείλεται αὐτὸ τὸ πλεονέκτημα; Τὶ ἀντιπροσωπεύει ἡ Ἑλλάδα; Θὰ μοῦ ἦταν ἀδύνατο νὰ συνοψίσω ἐδῶ σὲ λίγες λέξεις αύτὸ ποὺ ἀποτέλεσε τὸ πάθος ὁλόκληρης τῆς ζωῆς μου. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ πῶ ὅτι ὑπάρχει σὲ αὐτὴ τὴν ἀξιοθαύμαστη, περίτεχνη, ἀπέριττη γλῶσσα μία σκέψη καθαρὴ …. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ ἑλληνικὴ λογοτεχνία στοχεύει πάντα στὸ πιὸ ἀνθρώπινο, στὸ παγκόσμιο, σὲ αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ ἀγγίξη πέρα ἀπὸ τὰ σύνορα καὶ τὶς ὅποιες διαφορές”.

Ανήκω στη γενιά που βίωσε την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο 3τάξιο γυμνάσιο και την ταυτόχρονη εισαγωγή του μονοτονικού. Το πρώτο μέτρο, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο, με ωφέλησε σημαντικά, καθώς μου έδωσε τη δυνατότητα να εντρυφήσω στην ουσία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, χωρίς το περιττό βάρος των γραμματικών και συντακτικών μορφών. Εξάλλου, σ’ αυτές τις μικρές, γυμνασιακές ηλικίες, είναι μεγαλύτερη η ανάγκη των παιδιών για επαφή με τον πλούτο της μητρικής τους γλώσσας απ’ το να απομνημονεύουν στείρους, πνευματοκτόνους τύπους νεκρών γλωσσών. Η δεκαεννιάχρονη εμπειρία μου και ως φιλολόγου σ’ αυτό το συμπέρασμα με έχει οδηγήσει. Ως προς το δεύτερο μέτρο που σημάδεψε τα γυμνασιακά μου χρόνια έχω τις ενστάσεις μου που όμως δεν είναι, τουλάχιστον από άποψη επιστημονική και γλωσσολογική, ιδιαίτερα ισχυρές. Είναι περισσότερο ψυχολογικής και αισθητικής φύσης.

Πέρα απ’ αυτά, η λειτουργικότητα, η αμεσότητα, η ποικιλία και ο λεξιλογικός πλούτος της νέας ελληνικής γλώσσας, όταν ήδη έχουν κατακτηθεί από τον μαθητή που εισέρχεται στο Λύκειο, είναι η καλύτερη βάση, το σταθερότερο εφαλτήριο για να επέλθει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, η εξοικείωση με την αρχαία μορφή και εκδοχή της γλώσσας. Στην περίπτωσή μου, όπως και σε πολλές άλλες , οι παραπάνω παράγοντες λειτούργησαν επαρκώς, ώστε εν τέλει να καταλήξω να ασχοληθώ με τη Βυζαντινολογία, κλάδο που απαιτεί πολύ καλή χρήση και κατανόηση του «κλασσικού» λόγου και της αρχαίας γραμματείας από τον Όμηρο μέχρι τον Προκόπιο και μέχρι τον Μιχαήλ Ψελλό και τον Δούκα ή τον Φραντζή.

Η συστηματική διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών σε συνδυασμό με την αντίστοιχη των νέων ελληνικών ενδυναμώνουν και εμπλουτίζουν τη γλωσσική μας συνειδητότητα. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, ιδιαίτερα οι φιλόλογοι μα και κάθε σκεπτόμενος Έλληνας που σέβεται και θαυμάζει το μεγαλείο, το απέραντο πεδίο, επιστημονικό και ποιητικό, της αρχαίας και νέας ελληνικής γλώσσας μας, τις ευθύνες που μας “βαρύνουν”. Όπως οι ευρωπαίοι εταίροι μας αναδεικνύουν με πραγματικό πάθος τα στοιχεία που συνθέτουν την πολιτιστική τους κληρονομιά (μάλιστα τα αξιοποιούν εμπορικά και τουριστικά μ΄έναν αξιομίμητο τρόπο, όπως διαπίστωσα, ιδίοις όμμασιν, σε πολύ πρόσφατο ταξίδι μου στη Σκανδιναβία, στην οποία η πνευματική και εν γένει πολιτιστική κληρονομιά των Βίκινγκ “αποθεώνεται” δημιουργικά), έτσι κι εμείς ας πάψουμε τους νοερούς και “φυσικούς” εμφυλίους στους οποίους εμπλεκόμαστε, ελαφρά τη καρδία, κι ας δουλέψουμε, ο καθένας εφ’ ω ετάχθη για την “ανάνηψη”, υλική και προπάντων ηθική και πνευματική πρόοδο της Ελλάδας.

Όποιος έχει το χρόνο και τη διάθεση μπορεί να εντρυφήσει. Ενδεικτικά αναφέρω πως στο έργο «Σύντοµη ιστορία της Ελληνικής Γλώσσης» του διάσηµου γλωσσολόγου Α. Meillet, υποστηρίζεται µε σθένος η εξαιρετικότητα της Ελληνικής έναντι των άλλων γλωσσών.
Παράλληλα, ο σπουδαίος Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ είχε δηλώσει: «Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι µόνο αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της οµιλίας και της γλώσσης, όσο καµία άλλη γλώσσα.»
Κι ο μεγάλος Γάλλος διαφωτιστής Βολταίρος είχε πει «Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών.»
edugate.gr