Γράφει η Ελένη Νικολούλια.

Έχεις ακούσει πως εδώ υπάρχει ένα τεράστιο Παλάτι. Πως τα τείχη της έχουν πύλες που για να τις περάσεις πρέπει να διαβείς μεγάλες τάφρους. Σου είπαν πως όλη είναι λιθόστρωτη και πως εδώ κάποτε ζούσαν Ιππότες που προστάτευαν Μεγάλους Μαγίστρους. Όσο κι αν σε «τσιμπήσουν», στην Παλιά Πόλη της Ρόδου το παραμυθένιο όνειρο θα παραμένει πραγματικό. Δεν έχεις λοιπόν παρά να το ζήσεις, μαθαίνοντας λεπτομέρειες για τα σημεία που την κάνουν τόσο ξεχωριστή…

1.     Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου

Πρόκειται για τον απόλυτο «πρωταγωνιστή» της Παλιάς Πόλης. Όπως δηλώνει το όνομά του, αποτελούσε την κατοικία του εκάστοτε Μαγίστρου της περιοχής. Το επιβλητικό αυτό κτίσμα του 14^ου αιώνα λειτουργούσε ως ανάκτορο, διοικητικό κέντρο αλλά και φρούριο του Ιπποτικού κράτους, ενώ σε περιόδους εισβολών ήταν και το μέρος στο οποίο κατέφευγαν οι κάτοικοι. Το 1865, ωστόσο, το αρχιτεκτονικό αυτό αριστούργημα καταστράφηκε συθέμελα εξαιτίας μίας δυνατής έκρηξης στο υπόγειό του. Κατά τη διάρκεια της Ιταλοκρατίας (1912-1948) ο διοικητής De Vecci διέταξε την ανακατασκευή αλλά και τη διατήρηση της ακριβούς μορφής που ο αρχιτέκτονας Vittorio Mesturino του είχε προσδώσει. Πλανήσου στα στρωμένα με ψηφιδωτά μωσαϊκά του πατώματα και θαύμασε τα έπιπλα του 16^ου αιώνα που βρίσκονται στον εσωτερικό του χώρο. Εντύπωση θα σου προκαλέσουν και τα αγάλματα ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου της αυλής. Είσοδος: ?6. Τ. 22410 23359.

2.     Το Ρολόι

Κοίτα ψηλά, εκεί, όπως ανεβαίνεις τη Σωκράτους ή από την άλλη μεριά, καθώς μπαίνεις από την πύλη D’ Amboise! Το παρατηρητήριο του 19^ου αιώνα, χτισμένο από τον Φεχτί Πασά, προσφέρει στον επισκέπτη τη δυνατότητα να θαυμάσει πανοραμικά την Παλιά Πόλη, μια εικόνα που σίγουρα αξίζει να δεις.

3.     Η Παναγιά του Μπούργκου

Το νότιο τμήμα της Παλιάς Πόλης, το Μπούργκο, ήταν το σημείο όπου έμεναν οι φτωχοί, σε αντίθεση με την υπόλοιπη περιοχή, γνωστή και ως Κολλάκια, όπου περπατούσαν μόνο οι ιππότες. Μα το στολίδι αυτού του «φτωχού» κομματιού είναι όχι μόνο επιβλητικό, αλλά και ένα από τα ομορφότερα όλης της Παλιάς Πόλης. Η Παναγιά του Μπούργκου, αυτή η εκκλησία γοτθικού ρυθμού χτισμένη στα μέσα του 14^ου αιώνα, δεν διασώζεται στην αρχική της μορφή, αλλά οι τρεις αψίδες και ορισμένα από τα επιμέρους τμήματά της σου δίνουν κάθε κίνητρο να μαγευτείς από το παλιό της μεγαλείο.

4.     Το Αρχαιολογικό Μουσείο

Κατασκευάστηκε το 1489 με στόχο να προστατεύει και να περιθάλπει τους φτωχούς και τους αρρώστους. Τώρα στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου, στο οποίο εκτίθενται ταφικά ευρήματα από την Ιαλυσό και την Κάμιρο, οικόσημα των Ιπποτών, συλλογές γλυπτών της κλασικής, ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου αλλά και το Άγαλμα της Οκλάζουσας Αφροδίτης που κλέβει τις εντυπώσεις. Είσοδος: ?6. Τ. 22410 75674.

5.     Ο Άγιος Φανούριος

Το μικρό ναό του Αγ. Φανουρίου θα τον συναντήσεις σχεδόν «κρυμμένο» πίσω από την Πλατεία Δωριέως, ακολουθώντας τις ταμπέλες ανεβαίνοντας τη Σωκράτους. Όσο για την ομορφιά του, θα τη συναντήσεις μόνο αν μπεις μέσα και αντικρίσεις τις αγιογραφίες που έχουν σωθεί στους τοίχους. Αξίζει να γνωρίζεις πως ο Αγ. Φανούριος είναι ο πολιούχος και προστάτης ολόκληρου του νησιού, ενώ στη μνήμη του, στις 17 Αυγούστου, οι νοικοκυρές έρχονται εδώ με μια φανουρόπιτα ζητώντας να τους φανερωθεί η λύση σε κάποιο τους πρόβλημα.

6.     Η Πλατεία Ιπποκράτους

Η Θαλασσινή Πύλη, η κεντρική της Παλιάς Πόλης, εδώ σε οδηγεί, και πάλι από εδώ θα περάσεις το βράδυ για να ζήσεις και μια άλλη πτυχή της Ρόδου, εκείνη που ξενυχτά και διασκεδάζει μέχρι το πρωί. Όλοι δίνουν ραντεβού στο «σιντριβάνι», ενώ από εδώ ξεκινά και η Σωκράτους, ο εμπορικός δρόμος εντός των Τειχών.

7.     Μέγαρο Καστελλανίας
Αν μέχρι σήμερα πίστευες πως τα σκαλάκια μπροστά από το κεντρικό σιντριβάνι της Παλιάς Πόλης είναι μόνο για να χαζεύεις την κοσμική κίνηση του νησιού, μάθε πως εδώ σήμερα στεγάζεται η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου, η οποία φιλοξενεί περισσότερους από 50.000 τόμους βιβλίων. Πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα ιπποτικά αρχιτεκτονικά μνημεία της Ρόδου, κι έτσι την επόμενη φορά που θα σκεφτείς πως ένα πεταμένο κουτάκι μπύρας στα σκαλιά της δεν θα πειράξει κανέναν, καλό θα ήταν να αναθεωρήσεις.

8.     Το Τζαμί

Το τέμενος του Σουλεϊμάν βρίσκεται σε ελάχιστη απόσταση από το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Χτίστηκε το 1808, στη θέση του από το 1523 χτισμένου τζαμιού, και είναι τόσο ψηλό που φαίνεται από κάθε σημείο της Παλιάς Πόλης. Απέναντί του βρίσκεται η βιβλιοθήκη Αχμέτ Χαφούζ, η οποία φιλοξενεί μια ενδιαφέρουσα και σπάνια συλλογή χειρόγραφων στην τουρκική, περσική και αραβική γλώσσα.

9.     Το Χαμάμ

Αρχικά λειτούργησε το 1558 και στα μάρμαρά του μπορούσε να δεχτεί μόνο άντρες! Πλέον, τον τεράστιο θόλο, τα πολυγωνικά ή αστεροειδούς σχήματος παράθυρα και τα μαρμάρινα σιντριβάνια του μπορούν φυσικά να τα χαρούν και γυναίκες, βιώνοντας μια ανατολίτικη ιεροτελεστία-εμπειρία ζωής. Τα Δημοτικά Λουτρά (Γενί Χαμάμ) στην Πλατεία Αρίωνος σε περιμένουν καθημερινά. Είσοδος: ?5. Τ. 22410 27739.

10.           Η οδός των Ιπποτών

Πρόκειται για έναν από τους πιο κεντρικούς, αλλά σίγουρα και τον πιο ξακουστό δρόμο της Παλιάς Πόλης. Η οδός των Ιπποτών έχει μήκος 200 μ. και συνδέει την Παναγιά του Κάστρου με το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, ενώ εκατέρωθεν βρίσκονται τα καταλύματα των διάφορων εθνοτήτων του τάγματος των Ιπποτών. Εντυπωσιακότερο όλων είναι το κατάλυμα της Γαλλίας, με το θυρεό του Μεγάλου Μαγίστρου στην πρόσοψή του.

11.           Η οδός Σωκράτους

Κοσμήματα, δερμάτινα είδη, τουριστικά καταστήματα, φαγητό, τον διάσημο τουρκικό καφενέ του Αλή και όλα όσα συνθέτουν μια έντονη εμπορική δραστηριότητα, θα τα συναντήσεις εδώ! Η οδός Σωκράτους παραμένει κατάμεστη απ’ το πρωί ως το βράδυ και ενώνει το κεντρικό σιντριβάνι της Πλατείας Ιπποκράτους με το τζαμί.

12.           Η Μεσαιωνική Τάφρος

Περιβάλλει το Παλάτι με στόχο την προστασία του Μεγάλου Μαγίστρου και των Ιπποτών από τους εισβολείς, ωστόσο σήμερα προσφέρει μία από τις ιδανικότερες αφορμές για βόλτα! Στα περισσότερα σημεία της είναι καταπράσινη, ενώ διασχίζοντάς την μπορείς να δεις το Παλάτι από διάφορες γωνιές, θαυμάζοντάς το ακόμα περισσότερο.

Πηγή : http://travelstyle.gr

Α.Ο.Θ. 2015-ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Τις απαντήσεις επιμελήθηκε το Φροντιστήριο «Ανατολικό», Κυριακίδου 1 & Κομνηνών, Καλαμαριά, Θεσσαλονίκη

Οι πανελλαδικές εξετάσεις θα ολοκληρωθούν για άλλη μια φορά με απόλυτη επιτυχία. Κάποιοι μαθητές θα περάσουν στις σχολές που ήθελαν αλλά οι πιο πολλοί είτε θα περάσουν σε κάποια σχολή που δεν ήταν μέσα στις πρώτες τους επιλογές ,είτε σε κάποια που δεν ήθελαν καθόλου και αρκετοί από αυτούς θα μείνουν τελείως εκτός. Τελικά ελάχιστα θα είναι τα  παιδιά που θα σπουδάσουν αυτό που πραγματικά ήθελαν .Παρόλα αυτά το όνομα των περισσοτέρων θα αναρτηθεί με χρυσά γράμματα στον πίνακα επιτυχόντων κάποιου φροντιστηρίου. Αλήθεια από πότε το «λάθος άνθρωπος σε λάθος θέση»  θεωρείται επιτυχία ;

Πως καθορίζεται η δυσκολία των θεμάτων ;

Είναι γνωστό ότι τα θέματα στις εξετάσεις επιλέγονται από τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από δύο καθηγητές  δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ένα πανεπιστημιακό καθηγητή . Τα θέματα στα οποία έχει καταλήξει η επιτροπή δίνονται στον λεγόμενο «λύτη», (έναν έμπειρο καθηγητή που διδάσκει το μάθημα σε Λύκειο) και αν αυτός καταφέρει να τα λύσει μέσα σε ένα δίωρο (και όχι τρίωρο, όπως οι μαθητές) τότε ολοκληρώνεται η διαδικασία. Άμεση παραδοχή, δηλαδή, ότι για να πάρει κάποιος μαθητής άριστα πρέπει να έχει φτάσει την επίδοσή του σχεδόν στο επίπεδο ενός έμπειρου καθηγητή.

Αν συγκρίνουμε τη διαφορά δυσκολίας μεταξύ των ασκήσεων που προτείνουν τα σχολικά βιβλία με τις ασκήσεις που επιλέγονται ως θέματα στις εξετάσεις θα διαπιστώσουμε τεράστια απόκλιση. Αυτό οφείλεται στο ότι ο βαθμός δυσκολίας και το γενικότερο πνεύμα των θεμάτων που επιλέγονται είναι προσανατολισμένος ,όχι στο επίπεδο των σχολικών βιβλίων ,καθώς θα όφειλε, αλλά στο επίπεδο των εξωσχολικών βοηθημάτων που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Εδώ τίθεται και ένα θέμα ηθικής νομιμότητας. Μπορεί ένας μαθητής να επιτύχει στις εξετάσεις στηριγμένος στην μελέτη του μόνο στο σχολικό βιβλίο; Η απάντηση είναι ρητά αρνητική αφού είναι αναγκασμένος να χρησιμοποιήσει και κάποια εξωσχολικά βοηθήματα . Από ποια δεξαμενή λοιπόν επιλέγονται τα θέματα; Αναρωτιέμαι μήπως τελικά  υπάρχει μια ανεπίσημη «τράπεζα θεμάτων» από την οποία εμπνέονται τα θέματα των εξετάσεων και που δεν είναι άλλη από τα εξωσχολικά βοηθήματα.

Αρκεί το σχολείο για επιτυχία στις εξετάσεις ;

Δεν χωράει καμία αμφισβήτηση ότι με τον βαθμό δυσκολίας των θεμάτων που επιλέγονται στις πανελλαδικές εξετάσεις δεν μπορεί κάποιος μαθητής ,εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις , να έχει καλή επίδοση στηριγμένος μόνο στο μάθημα του σχολείου του. Αυτό από μόνο του είναι σκανδαλώδες και δείχνει τη γύμνια του συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κάπως έτσι λοιπόν δημιουργείται τεχνητά η ανάγκη αναζήτησης επιπλέον βοήθειας εκ μέρους των μαθητών και κάπου εδώ εμφανίζεται ως λύση η βαριά βιομηχανία παραγωγής επιτυχόντων και εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση : η φροντιστηριακή εκπαίδευση(φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα). Πρέπει να είναι παγκόσμια πρωτοτυπία ότι ακόμα και ένας άριστος μαθητής του σχολείου είναι σχεδόν αδύνατον να επιτύχει στις εξετάσεις αν δεν έχει φροντιστηριακή βοήθεια. Τελικά μάλλον η λέξη «άριστος» έχει και συγκριτικό βαθμό το «αριστότερος» .

Η όχι και τόσο αθώα σύγκριση σχολείου –φροντιστηρίου

Από πάρα πολλούς εκπαιδευτικούς και γονείς γίνεται σύγκριση της προσφοράς που παρέχει το φροντιστήριο στους μαθητές με εκείνη που παρέχει το σχολείο. Με αυτόν τρόπο ,μοιραία,  γίνεται και η σύγκριση μεταξύ των καθηγητών του σχολείου με τους φροντιστηριακούς καθηγητές. Η σύγκριση αυτή δεν μπορεί να ληφθεί ως σοβαρή αφού για να συγκριθούν δύο τομείς απαραίτητη προϋπόθεση είναι να ασχολούνται με το ίδιο αντικείμενο και να διαδραματίζουν κοινούς ρόλους. Ο ρόλος του σχολείου σε αντίθεση με το ρόλο του φροντιστηρίου δεν είναι μόνο να προετοιμάζει τους μαθητές για εξετάσεις. Είναι πολύ πιο σύνθετος και απαιτητικός αφού οφείλει να τους προετοιμάζει για την ομαλή είσοδό τους στην ενήλικη  ζωή. Δηλαδή έχει αναλάβει ένα πολύ μεγάλο μέρος από το μεγάλωμά τους. Το να συγκρίνουμε τον καθηγητή του σχολείου που έχει να ασχοληθεί με πάρα πολλούς μαθητές ταυτόχρονα ,για πάρα πολλά και σύνθετα θέματα που αφορούν αυτούς τους μαθητές ταυτόχρονα και για πολύ λιγότερο χρόνο, με τον φροντιστηριακό καθηγητή που έχει άκρως ολιγομελή και ομοιόμορφα τμήματα , που ασχολείται μόνο με την προετοιμασία για τις εξετάσεις και που έχει πολύ περισσότερο χρόνο στην διάθεσή του είναι τουλάχιστον ανεδαφικό. Φυσικά αν το μοναδικό μας κριτήριο για μια τέτοια σύγκριση είναι η αποτελεσματικότητα στις εξετάσεις τότε το φροντιστήριο αποθεώνεται και το σχολείο απαξιώνεται.

 Στην ουσία η απαξίωση του σχολείου οφείλεται στον γενικότερο το θρίαμβο του ατομισμού και του «ελληνικού ονείρου» που στην προκειμένη περίπτωση εκφράζεται με την λυσσαλέα επιθυμία για επιτυχία του παιδιού στις εξετάσεις. Ο γονέας λοιπόν που απαξιώνει τους καθηγητές του σχολείου και αποθεώνει τους καθηγητές του φροντιστηρίου δείχνει την χρησιμοθηρική του στάση απέναντι στην παιδεία που αρχίζει και τελειώνει με την επαγγελματική αποκατάσταση του παιδιού του. Δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν τον ενδιαφέρει η πραγματική μόρφωση του παιδιού του αλλά μόνο «να έχει μια καλή δουλειά». Βέβαια εκείνος από την μεριά του ισχυρίζεται ότι η ελληνική οικογένεια αναγκάζεται να ξοδευτεί γιατί υπάρχει έλλειμμα στη παρεχόμενη εκπαίδευση από τα δημόσια σχολεία της χώρας. Η αλήθεια βέβαια είναι διαφορετική: Δεν υπάρχει έλλειμμα εκπαίδευσης στα σχολεία ,υπάρχει όμως έλλειμμα παιδείας  που ανακηρύσσει ως καλό το σχολείο- φάμπρικα παραγωγής επιτυχόντων. Το κόλπο λοιπόν είναι καλά στημένο. Το σχολείο εμφανίζεται ελλειμματικό γιατί συγκρίνεται , εκ του πονηρού, με το φροντιστήριο.

Κωμικοτραγικές εικόνες απαξίωσης του σχολείου

Η απαξίωση του σχολείου ειδικά στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου αγγίζει τα όρια του τραγέλαφου πολλές φορές. Πολλοί μαθητές απαιτούν από τους καθηγητές του σχολείου τους να τους αφήνουν να λύνουν τις ασκήσεις του φροντιστηρίου την ώρα του μαθήματος. Όσοι άτυχοι καθηγητές διδάσκουν μαθήματα που δεν εξετάζονται πανελλαδικά είναι σίγουρο ότι θα περάσουν μια απίστευτη δοκιμασία όπου θα τους κάνει να αναρωτιούνται μήπως έχουν χάσει την διδακτική τους ικανότητα. Σχεδόν όλοι οι μαθητές τους τελευταίους μήνες απουσιάζουν από το σχολείο για να διαβάσουν για το φροντιστήριο .Η φροντιστηριακή προετοιμασία για τις πανελλαδικές εξετάσεις ξεκινά για πολλούς μαθητές από τα μέσα της Β’ Λυκείου. Ο καλός καθηγητής του σχολείου είναι αυτός που ομοιάζει με καθηγητή του φροντιστηρίου, δηλαδή αυτός που ασχολείται με  θέματα sos για τις εξετάσεις. Όσοι καθηγητές αντισταθούν και δεν  «φροντιστηριοποιήσουν» το μάθημά τους ,ακολουθώντας τα αναλυτικά προγράμματα του σχολείου,  χαρακτηρίζονται ως ανίκανοι και αδιάφοροι και απαξιώνονται εντελώς από τους μαθητές και τους γονείς. Επίσης είναι άξιο απορίας γιατί τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια καλούν μόνο καθηγητές φροντιστηρίων προκειμένου να σχολιάσουν τα θέματα των πανελλαδικών εξετάσεων; Τέτοια εργολαβία των εξετάσεων και μάλιστα για την εισαγωγή στη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι αν μη τι άλλο προκλητική. Είναι εκφυλιστικό φαινόμενο ότι το φροντιστήριο που υποτίθεται ότι είναι το βοηθητικό τείνει να καθορίσει το κύριο που είναι το σχολείο.

 Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι η κριτική που γίνεται δεν είναι απέναντι στους συναδέλφους καθηγητές που εργάζονται στα φροντιστήρια σε ομολογουμένως ιδιαίτερα απαιτητικούς  ρόλους και που δεν διαφέρουν στις ικανότητες, από εκείνους των σχολείων. Επίσης δεν αφορά τους ιδιοκτήτες φροντιστηρίων που επιμένουν να  «επιχειρούν» σε ιδιαίτερα οικονομικά δύσκολους καιρούς. Αφορά τον ίδιο τον θεσμό. Το φροντιστήριο βέβαια δεν είναι η αιτία της ασθένειας του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Είναι όμως ένα από τα βασικά συμπτώματα και καλό θα είναι να σταματήσει να πλασάρεται ως το φάρμακο.

Οι αιτίες της ζήτησης της φροντιστηριακής εκπαίδευσης

Αρκετοί ισχυρίζονται ότι η ζήτηση είναι ο λόγος της εκτίναξης της φροντιστηριακής εκπαίδευσης. Ίσως όμως θα πρέπει να εστιάσουμε στις πραγματικές αιτίες που αυξάνουν την ζήτηση και δεν είναι άλλες από το άκρως εξεταστικό-κεντρικό σύστημα εκπαίδευσης ,την ακραία κατηγοριοποίηση των επαγγελμάτων σε καλά και κακά από την ελληνική κοινωνία και την επιλογή πολύ δύσκολων θεμάτων στις εξετάσεις που καθιστούν αδύνατη την ανταπόκριση των μαθητών που δεν έχουν μιας κάποιας μορφής εξωσχολική βοήθεια. Μην ξεχνάμε επίσης κάτι πολύ βασικό για την ζήτηση. Ότι συνήθως είναι άμεσα συναρτώμενη με την προσφορά, που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι  χιλιάδες αδιόριστοι καθηγητές. Το ίδιο το σύστημα λοιπόν καλλιεργεί αυτό το ισοζύγιο προσφοράς –ζήτησης βρίσκοντας διέξοδο στην αδυναμία του να προσφέρει θέσεις εργασίας στον πολυπληθή κλάδο των καθηγητών. Αντί λοιπόν ,το κράτος, να δίνει επαγγελματική διέξοδο στους αδιόριστους εκπαιδευτικούς  με διορισμούς και με την ολοκληρωμένη καθιέρωση του θεσμού της ενισχυτικής διδασκαλίας, καλύπτοντας ταυτόχρονα και τις αυτονόητες υποχρεώσεις του απέναντι στους έλληνες μαθητές ,προτιμά μια ιδιωτική λύση μεταφέροντας το κόστος στην ελληνική οικογένεια.  Είναι ο ίδιος  ακριβώς τρόπος που το σύστημα κλείνει το μάτι στους καθηγητές των δημοσίων σχολείων όσον αφορά τις αποδοχές τους. Είναι σαν να τους λέει «θα είστε για πάντα χαμηλόμισθοι αλλά ,μεταξύ μας, υπάρχουν και τα ιδιαίτερα».

Πανελλαδικές : οι εξετάσεις των φτωχών

Για πάρα πολλούς γονείς η επιτυχία των παιδιών στους στο πανεπιστήμιο σημαίνει  μια μεγάλη ευκαιρία κοινωνικής απόδρασης και ίσως και οικονομικής απόδρασης. Έτσι εξηγείται  και η οικονομική θυσία που είναι διατεθειμένοι να κάνουν προκειμένου να πετύχουν κάτι τέτοιο. Όμως στην πραγματικότητα , οι καλές θέσεις δεν προορίζονται για τα δικά τους παιδιά μέσω των πανελλαδικών. Προορίζονται για τα παιδιά εκείνα που φοιτούν στα ακριβά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και αργότερα, χωρίς να δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις ,θα βρεθούν στα ακριβά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Το σύστημα της άρχουσας τάξης αναπαράγεται ιδιωτικά την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι αφήνονται αποβλακωμένοι να μονομαχούν μεταξύ τους στις πανελλαδικές εξετάσεις για μια θέση στον ήλιο.

Το τίμημα για τα παιδιά μας είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι νομίζουμε 

Α)Την ώρα που τα παιδιά μας βρίσκονται στο απόγειο της εφηβείας τους ,την περίοδο που σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες μάθησης αποκτούν την ικανότητα της συνθετικής και της αναλυτικής σκέψης ,τότε ακριβώς που το μυαλό τους είναι έτοιμο να πάρει φωτιά εμείς τι κάνουμε ;Τους λέμε να πατήσουν φρένο και να σβήσουν τις μηχανές. Να σταματήσουν να σκέφτονται ,να σταματήσουν να ψάχνουν και να έχουν απορίες γιατί δεν χρειάζεται αφού υπάρχουν ειδικοί  οι οποίοι μπορούν να τους τα δώσουν όλα έτοιμα και πακεταρισμένα. Δεν έχουν λοιπόν τίποτα άλλο να κάνουν από το να μιμηθούν τους καθηγητές εκείνους που έχουν αυτοματοποιήσει τη γνώση ,που ξέρουν όλα τα κόλπα ,που ξέρουν τις συνταγές .Μια διαδικασία copy –paste δηλαδή . Τότε η επιτυχία στις εξετάσεις είναι σίγουρη. Είναι τραγικό ακόμα και στην Έκθεση που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είναι το μάθημα της προσωπικής έκφρασης ,τα παιδιά να ακολουθούνε άκρως τυποποιημένες νόρμες γραφής ενώ είναι ζήτημα εάν κάποια από αυτά έχουν διαβάσει έστω και ένα λογοτεχνικό βιβλίο.

Β)Ένα ακόμα τεράστιο λάθος που κάνουμε είναι ότι παρουσιάσαμε  στα παιδιά μας την εξίσωση (σπουδές = επαγγελματική αποκατάσταση).Κανείς δεν τους είπε ότι όταν εισάγονται σε μια σχολή επιλέγουν τι σπουδές θα κάνουν ,ότι επιλέγουν επιστημονικό τομέα και όχι επάγγελμα. Συμβουλεύουμε τα παιδιά μας να επιλέξουν σχολές με βάση τις προοπτικές στην αγορά εργασίας και όχι με βάση τι θέλουν ,που έχουν κλίση ή ταλέντο .

Γ)Μπολιάζουμε τα παιδιά με μια χρησιμοθηρική και ιδιοτελή σχέση με την γνώση .Ζητάμε από εκείνα να χρησιμοποιήσουν τη γνώση μόνο για πετύχουν τον στόχο τους δηλαδή την επιτυχία στις εξετάσεις. Τα παιδιά μαθαίνουν ότι αν η γνώση δεν έχει ανταλλάξιμη αξία ,δηλαδή να θεωρείται πιθανό θέμα στις εξετάσεις ,τότε να χαρακτηρίζεται ως περιττή. Φτάνουμε ακόμα και στο σημείο στην Γ΄ Λυκείου να τους λέμε ευθαρσώς να αδιαφορήσουν για τα μαθήματα του σχολείου και να παρακολουθούν μόνο τα μαθήματα του φροντιστηρίου. Ας μην απορούμε λοιπόν  πως και γιατί η φοιτητική νεολαία μας πολιτικά τοποθετείται στο συντηρητικό χώρο ,όταν έχει προηγηθεί μια τέτοια εξάσκηση στον ανταγωνισμό και στην επένδυση στη γνώση με μοναδικό σκοπό το κέρδος.

Δ)Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ γιατί η νέοι μας ,στην μεγαλύτερη τους πλειοψηφία ,αντί να αναζητούν το ρίσκο επαγγελματικά ψάχνουν απεγνωσμένα μια υπαλληλική εργασία ,τη σιγουριά και το βόλεμα; Δεν είναι τεμπέληδες όπως κάποιοι βιάζονται να τους χαρακτηρίσουν .Καμένοι είναι. Μετά από 2-3 χρόνια επίπονης και πολύ στρεσογόνας εργασίας ,στην διαδρομή τους στο Λύκειο και μετά την εξαντλητική και βάρβαρη εμπειρία των πανελλαδικών εξετάσεων παρουσιάζουν σύνδρομο εξάντλησης και μια άρνηση απέναντι σε οτιδήποτε απαιτεί προσπάθεια.

Αντί επιλόγου

Το πρόβλημα της εκπαίδευσης δεν είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις αυτές καθ’ αυτές. Είναι ότι το ίδιο το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι τόσο κενό περιεχομένου που αν αφαιρέσουμε τις εξετάσεις θα φανεί η γύμνιά του. Το μόνο σίγουρο είναι δεν γίνεται οι εξετάσεις σε 4-5 μαθήματα να καθορίζουν όλη την εκπαιδευτική διαδικασία. Δεν γίνεται όλα στο σχολείο να στροβιλίζονται γύρω από βαθμούς και εξετάσεις. Πολλά ακούγονται τελευταία για κατάργηση ή αντικατάσταση των πανελλαδικών εξετάσεων. Προσωπική μου άποψη είναι ότι είναι λάθος να βλέπουμε το πρόβλημα τόσο αποσπασματικά και να αναλωνόμαστε με το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά ότι πρέπει επιτέλους να δούμε τη συνολική εικόνα: να αποκτήσει περιεχόμενο και ουσία το ίδιο το σχολείο. Μόνο τότε οι εξετάσεις και τα παρελκόμενά τους θα πάψουν να είναι οι απόλυτοι πρωταγωνιστές της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Μην ψάχνουμε τις λύσεις ξεκινώντας από το τέλος.

Δημήτρης Τσιριγώτης. Φυσικός

Πηγή : http://www.alfavita.gr/

Πηγή: Πίνακες με τους συντελεστές βαρύτητας των μαθημάτων στο νέο σύστημα – ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – news.gr

Μύθοι και αλήθειες γύρω από την καθημερινότητα των υπόδουλων Ελλήνων της σημερινής πρωτεύουσας σε μία άσημη πόλη της οθωμανικής αυτοκρατορίας

Πηγή: Πως ζούσαν οι Αθηναίοι στην τουρκοκρατία; – NEWS247

Ο κύριος Τάδε είχε 6ωρο σήμερα.

Πηγή: Είδα τον δάσκαλο για καφέ …

πολύπλοκη νευροαναπτυξιακή διαταραχή που έχει χαρακτηριστικά τον σημαντικό περιορισμό των κοινωνικών δεξιοτήτων και την έλλειψη επικοινωνιακής ικανότητας

Πηγή: Σύνδρομο Άσπεργκερ: Ποια είναι τα συμπτώματα.