Το παιδί και το περιστέρι P.Picasso

Με την ευκαιρία της επετείου της 28ης Οκτωβρίου αποφασίσαμε να γνωρίσουμε στο νηπιαγωγείο μας ένα μεγάλο ζωγράφο τον P.Picasso. Ασχοληθήκαμε με έναν από τους αγαπημένους του πίνακες για την ειρήνη “το παιδί και το περιστέρι” με ένα τρόπο όμως….λίγο διαφορετικό!!

Έχοντας ήδη μιλήσει με τα παιδιά μας για τον πόλεμο και πως μας κάνει να αισθανόμαστε την προσοχή μας τράβηξε ένα μικρό παιδάκι, ένα κοριτσάκι που ζούσε εκείνη την εποχή. Μεσα στην αγριότητα του πολέμου το μικρό αυτό κορίτσι είχε παρατήσει όλα τα παιχνίδια της και η μόνη παρέα και συντροφιά της ήταν ένα μικρό περιστέρι που το κρατούσε με πολλή αγάπη μέσα στην αγκαλιά της. Όλη τη μέρα την περνούσε μαζί της. Τις νύχτες όμως που η μικρή κοιμόταν το μικρό περιστεράκι έβγαινε έξω από το σπίτι…..

” Τι πιστεύετε ότι έκανε εκεί έξω μόνο του παιδιά;” Οι ιδέες των παιδιών πολλές….μάζευε λουλούδια για ομορφιά, έβρισκε φαγητό και το έφερνε στο κοριτσάκι, κοιτούσε τη φωλιά του αν ήταν καλά, έφερνε φαγητό και σκουληκάκια στα μωρά του και άλλα πολλά.
 Η έκπληξη των παιδιών μεγάλη όταν τους εξηγήσαμε ότι ήταν ένας μικρός….κλέφτης. Αλλά δεν έκανε κακό. Ήταν κλέφτης πιτσιλών.
Έκλεβε πιτσίλες με χρώμα από τις πεταλούδες για να ομορφύνει τον τόπο γύρω του από την ασχήμια του πολέμου.
 Για να τον δει το μικρό κοριτσάκι και να χαμογελάσει ξανά.

Αφού ακούσαμε το τραγουδάκι που μιλούσε για το μικρό μας περιστεράκι αποφασίσαμε να γίνουμε κι εμείς στην τάξη μας μικρά περιστέρια – κλέφτες πιτσιλών. Χρησιμοποιώντας τις πολύχρωμες πιτσίλες από τις πεταλούδες στο πάτωμά μας φτιάξαμε ένα πολύχρωμο σύμβολο της ειρήνης

Αφού ολοκληρώσαμε το τραγουδάκι και τη δραματοποίησή του ήταν ώρα πια να γνωρίσουμε και τον Picasso. Μιλήσαμε με τα παιδιά μας λοιπόν για ένα πολύ σπουδαίο ζωγράφο, παρουσιάσαμε έργα του, όπως τη Guernica και δείξαμε τον τρόπο που παρουσιάζε μέσα από αυτά την εικόνα του πολέμου μέσα από τα δικά του μάτια και τα δικά του χρώματα. Τους είπαμε λοιπόν ότι αυτός ο σπουδαίος ζωγράφος κάποια στιγμή ζωγράφισε και το δικό μας κοριτσάκι με το μικρό περιστεράκι. Πριν τους δείξουμε όμως τον πίνακα τους ζητήσαμε να γίνουν μικροί ζωγράφοι, να επιστρατεύσουν όλη τους τη φαντασία και να ζωγραφίσουν το καθένα το παιδί και το περιστέρι.
Και οι μικροι μας καλλιτέχνες….απλά και μοναδικά διέπρεψαν….!!!
 
 
Και να τα αποτελέσματά μας……..

Αφού τελειώσαμε τις ζωγραφιές μας μαζευτήκαμε στην παρεούλα και μαζί με τις ζωγραφιές μας είδαμε και τον πίνακα του Picasso για πρώτη φορά. Σχολιάσαμε τα χρώματα, το χώρο γύρω από το κοριτσάκι, τα δικά του συναισθήματα καθώς και αυτά που προκάλεσε σε εμάς!!!
 

Ψηφιακός εθισμός ή απλά ενθουσιώδης χρήση;

     Πόσο συχνά αφήνουμε τα παιδιά μας μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή, ένα κινητό ή μια τηλεόραση; Λίγος χρόνος ηρεμίας για εμάς….ένας διαφορετικός τρόπος απασχόλησης για τα παιδιά μας. Ε και τι έγινε; Είχαμε μια δύσκολη και έντονη μέρα…..Ναι συμφωνώ…χρειαζόμαστε κι εμείς λίγες στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης….Με τι κόστος όμως;
     Βρισκόμαστε στην εποχή της γρήγορης εναλλαγής εικόνας που έχει αντικαταστήσει το βιβλίο, των ηλεκτρονικών παιχνιδιών που έχουν κερδίσει έδαφος ως προς τα παιχνίδια στην αυλή καθώς φυσικά και του κινητού τηλεφώνου που έχει εξαφανίσει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων.

     Οι ψυχολόγοι λένε πως η υγιής ανάπτυξη των παιδιών πρέπει να περιλαμβάνει την επικοινωνία, το δημιουργικό – φανταστικό παιχνίδι και πάνω απ’ όλα την επαφή με τον αληθινό, φυσικό κόσμο. Δυστυχώς όμως ο εθιστικός κόσμος της οθόνης θαμπώνει και εμποδίζει αυτές τις διαδικασίες υγιούς ανάπτυξης.

     Είναι σοκαριστικό πραγματικά το γεγονός ότι στην εποχή μας 1 στα 3 παιδιά χρησιμοποιεί τάμπλετ ή κινητό προτού καν μιλήσει.

Πολλοί γονείς καταλαβαίνουν ότι οι φωτεινές οθόνες έχουν αρνητική επιρροή στα παιδιά. Όλοι έχουμε προσέξει επιθετικές εκρήξεις θυμού όταν παίρνουμε τις συσκευές μακριά, καθώς και την ελλιπή ικανότητα συγκέντρωσης όταν τα παιδιά παύουν να δέχονται αδιάκοπα ερεθίσματα από τις συσκευές τους. Ακόμα περισσότερο καταλήγουμε να βλέπουμε παιδιά που βαριούνται, που είναι απαθή και αδιάφορα όταν δεν έχουν μια συσκευή στα χέρια τους.
     Δυστυχώς είναι ακόμα χειρότερο απ’ ότι πιστεύουμε. Όλα τα Ipads, τα κινητά, τα Xboxes είναι μια μορφή ψηφιακού ναρκωτικού. Ναι, ναι ακριβώς!!! Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι μπορούν να επηρεάσουν το μπροστινό μέρος του εγκεφάλου με τον ίδιο τρόπο που το επηρεάζει η κοκαϊνη. Γι’ αυτό και είναι δύσκολο να ξεκολλήσουμε τα παιδιά από τις οθόνες τους.

     Μια ουγκιά πρόληψης αξίζει όσο μια λίβρα θεραπείας…Μόλις το παιδί περάσει τη διαχωριστική γραμμή του αληθινού τεχνολογικού εθισμού, η θεραπεία μπορεί να είναι πολύ δύσκολη. Οπότε πως προστατεύουμε τα παιδιά μας από το να ξεπεράσουν το όριο; Δεν είναι εύκολο.
     Το κλειδί είναι να αποτρέψουμε το 4χρονο, 5χρονο ή 8χρονο μας από το να κολλήσει σε οθόνες. Αυτό σημαίνει παιχνίδι και βιβλία και φύση και άθληση αντί για τηλεόραση, κινητά, I pads.  Τρώμε φαγητό με τα παιδιά μας χωρίς ηλεκτρονικές συσκευές στο τραπέζι.

 Κάνουμε ειλικρινείς συζητήσεις με το παιδί μας σχετικά με το γιατί του περιορίζουμε την πρόσβασή του σε οθόνες.  Τους εξηγούμε ότι κάποια παιδιά παίζουν τόσο πολύ με τις συσκευές τους που δυσκολεύονται να σταματήσουν ή να κοντρολάρουν πόσο θα παίξουν. Τους εξηγούμε πόσο θα επηρεάσει άλλα κομμάτια της ζωής τους , όπως να μη θέλουν να διαβάζουν βιβλία, να χάσουν το ενδιαφέρον τους για τη φύση και να κόψουν τη σχέση τους με τους φίλους τους. Τους δείχνουμε δηλαδή την πραγματικότητα.

      Μην πέφτετε θύματα του “ο γονιός είναι κουρασμένος γι ‘αυτό ασχολείται” καθώς όπως ξέρουμε τα παιδιά κάνουν ότι βλέπουν. Ξέρουμε ότι τα παιδιά είναι πιο επιρρεπή σε εθισμούς όταν νιώθουν μόνα, αποξενωμένα και βαριούνται. Γι’ αυτό πρέπει να τα βοηθάμε  να συνδέονται με αληθινές εμπειρίες ζωής και αληθινούς δεσμούς και σχέσεις. Το παιδί που ασχολείται με δημιουργικές δραστηριότητες και επικοινωνεί με την οικογένειά του έχει λιγότερες πιθανότητες να ξεφύγει στον ψηφιακό κόσμο της φαντασίας.
     Στο χέρι μας είναι λοιπόν να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες για να προστατέψουμε τα παιδιά μας!!!

 

Παιχνίδι συνεργασίας

Πόσοι θα χωρέσουν σε ένα χαρτί;

Σκορπίζουμε χαρτιά στο πάτωμα τόσα, όσα και τα παιδιά. Τα παιδιά κινούνται στο χώρο και κάθε φορά που σταματάει η μουσική πατούν το χαρτί. Αφαιρούμε ένα χαρτί κάθε φορά και στο τέλος πρέπει να συνεργαστούν και να χωρέσουν όλοι σε ένα χαρτί.

Ο τετραγωνούλης και το ταξίδι του στη Σχηματοχώρα!!!

     Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα κόσμο πολύ μακρινό υπήρχε μια χώρα διαφορετική από τη δική μας….η Σχηματοχώρα. Οι κάτοικοί της, τα σχήματα, ζούσαν πολύ ευτυχισμένα μεταξύ τους, ώσπου κάποια στιγμή όλα άλλαξαν. Άρχισαν να μαλώνουν για το ποιο είναι το καλύτερο, με τις πιο πολλές γωνίες, τις πιο ωραίες καμπύλες κλπ. Τα πράγματα ήταν δύσκολα. Έπρεπε να βρεθεί λύση. Ετσι χωρίστηκαν σε πόλεις. Την Τετραγωνούπολη, την Τριγωνούπολη, την Ορθογωνούπολη και την Κυκλική Πόλη. Αρκετά χρόνια αργότερα στην Τετραγωνούπολη γεννήθηκε ένα σκανταλιάρικο τετραγωνάκι που ήθελε να επισκεφτεί όλες αυτές τις πόλεις. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι αυτό ήταν απαγορευμένο. Έπρεπε λοιπόν να βρει ένα τρόπο. Και τα κατάφερε……
                                                           

Η γνωριμία μας με τα σχήματα και τα χρώματα φέτος στο νηπιαγωγείο μας έγινε μέσα από ένα ιδιαίτερο παραμύθι ” Ο Τετραγωνούλης και το ταξίδι του στη Σχηματοχώρα”.  Δημιουργώντας αυτό το παραμύθι είχαμε ως στόχο τα παιδιά μας να προσεγγίσουν τις έννοιες και τις ιδιότητες των σχημάτων μέσα από παιγνιώδεις δραστηριότητες.

Αφού διαβάσαμε το παραμύθι αναγνωρίσαμε τα σχήματα της ιστορίας και κάναμε συσχετισμούς με αντικείμενα της καθημερινότητάς μας που βρίσκονται στην αντίστοιχη πόλη.

Όλα τα σχήματα της Σχηματοχώρας ήρθαν και μπερδεύτηκαν στην παρεούλα μας. Ας τα βοηθήσουμε να πάει το καθένα στη δική του πόλη.

Χωριζόμαστε σε 4 ομάδες ( όσες και οι πόλεις). Τα παιδιά της κάθε ομάδας φτιάχνουν με τα σχήματά τους διάφορα σχέδια.

Ενώνουμε τις τελίτσες και ζωγραφίζουμε τον Τετραγωνούλη στην κάθε μορφή που πήρε για να περάσει στις άλλες πόλεις.

Φτιάχνουμε τους κατοίκους της Σχηματοχώρας με πλαστελίνη.

Χωριζόμαστε σε 4 ομάδες και η καθεμιά αναλαμβάνει να φτιάξει από μια πόλη της Σχηματοχώρας στολίζοντας την με την τεχνική του Kadinsky (ομόκεντροι κύκλοι) φτιάχνοντας έτσι ένα κολλάζ σχημάτων σε μαύρο κάνσον.

Φτιάχνουμε στην τάξη μας έναν μεγάλο πίνακα διπλής εισόδου με σχήματα και χρώματα και τα παιδιά μοιράζουν τα σχήματα στα κουτάκια ανάλογα με το τι τους ζητείται.