Η χαρά και η ικανοποίησή μας μεγάλη καθώς συμβάλλαμε -έστω και λίγο- να πραγματοποιηθεί η ευχή ενός μικρού ήρωα που πάσχει από σοβαρή ασθένεια και έχει στερηθεί την παιδική ανεμελιά!
Το πρωινό της Πέμπτης 27 Φεβρουαρίου είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε στο χώρο μας τη θεατρική παράσταση “Στα ίχνη της χαμένης Αποκριάς” με δύο υπέροχες εμψυχώτριες, τη Δήμητρα Πενταράκη και τη Γραμματική Μπερτάκη.
Οι μικροί μας μαθητές συμμετείχαν σε ένα διαδραστικό εργαστήρι γεμάτο φαντασία, χαρά και χρώματα! Το πρόγραμμα αντλώντας έμπνευση από το πνεύμα της Αποκριάς συνδύασε θεατρικό παιχνίδι με γρίφους, ομαδικές ασκήσεις- παιχνίδια φαντασίας και έναν απολαυστικό “χρωματο-χαρτο-χαμό” (αισθητηριακό παιχνίδι).
Τα παιδιά βοήθησαν τη γλυκιά, παιχνιδιάρα αλλά λίγο ξεχασιάρα μάγισσα Μασκαρέλα να βρει ταχαμένα της αντικείμενα με τη βοήθεια της μαθητευόμενης μάγισσας Κορδελίας, συμμετέχοντας σε μια μοναδική περιπέτεια γεμάτη γέλιο και συνεργασία.
Στο τέλος η μάγισσα έφυγε με μια ολοκαίνουρια μαγική κάπα, φτιαγμένη από τα χεράκια των παιδιών!
Μια εβδομάδα πριν ξεκινήσει η Σαρακοστή, τη Δευτέρα 24 Φλεβάρη, επισκεφθήκαμε το Κρητικό Παραδοσιακό Σπίτι στη Σούδα Χανίων, ένα Μουσείο ξεχωριστό με άρωμα από τα παλιά!
Εκεί μας προϋπάντησε κ. Ηλίας Φραγκιαδάκης, ο οποίος μας κέρδισε από την πρώτη στιγμή! Αφού μας καλοσώρισε, μας μίλησε για τους κανόνες του Μουσείου. Συμφωνήσαμε έτσι, να είμαστε πολύ προσεκτικοί, να μην ακουμπάμε τα εκθέματα, να μην τρέχουμε ούτε να σπρωχνόμαστε στο χώρο για να μη γίνει ατύχημα ή ζημιά. Ο κ. Ηλίας μας μίλησε για την καθημερινότητα των ανθρώπων στα παλιότερα χρόνια που δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα, ούτε οι ευκολίες που έχουμε σήμερα εμείς με την ανάπτυξη της τεχνολογίας.
Είδαμε πώς λειτουργεί ο ξυλόφουρνος…
…και έπειτα στο χώρο του Μουσείου, χωρισμένοι σε ομάδες γύρω από τα τραπέζια, ζυμώσαμε τα δικά μας τα ψωμάκια που τοποθετήσαμε στη λαμαρίνα για να φουρνιστούν.
Εκείνο, όμως, που περιμέναμε με αγωνία να φτιάξουμε ήταν… χαρταετοί! Χαρταετοί με τρόπο παραδοσιακό, όπως τους έφτιαχναν παλιά, με υλικά φιλικά προς το περιβάλλον! Αυτός ήταν άλλωστε ο κύριος σκοπός της επίσκεψής μας. Ξεκινήσαμε παίρνοντας στα χέρια μας καλάμια, που προσπαθήσαμε να δέσουμε σταυρωτά με σπάγκο, ενώ χρησιμοποιώντας αλευρόκολλα κολλήσαμε επάνω τους εφημερίδες. Με εφημερίδες, επίσης, που ψαλιδίσαμε, δημιουργήσαμε τα κρόσσια τους, όπως και την ουρά στο μεγάλο κομμάτι σπάγκου που πήρε η κάθε ομάδα. Μέσα από τη διαδικασία αυτή, είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε τη σημασία που έχει η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίηση υλικών για την προστασία του περιβάλλοντος, ενώ ταυτόχρονα συνδέσαμε τη δραστηριότητά μας με το έθιμο της Καθαράς Δευτέρας.
Ολοκληρώνοντας τους χαρταετούς μας, που ακόμη είχαν υγρασία από την αλευρόκολλα, ετοιμαστήκαμε να αναχωρήσουμε.
Ωστόσο, η μυρωδιά του ψωμιού που ψηνόταν μας είχε «σπάσει» τη μύτη! Ο κ. Ηλίας μας μοίρασε τα μοσχοβολιστά, λαχταριστά ψωμάκια που φτιάξαμε…
… και εμείς τον ευχαριστήσαμε πολύ για τη φιλοξενία και για την όμορφη εμπειρία που βιώσαμε, η οποία συνδύαζε την παράδοση με τη σύγχρονη ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον. Πριν επιβιβαστούμε στο λεωφορείο βγάλαμε όλοι μαζί μια αναμνηστική φωτογραφία!
Στο χώρο μας πια, αφού στέγνωσαν οι χαρταετοί μας, ασχοληθήκαμε με το χρωμάτισμά τους, ενώ οι εντυπώσεις από τη μέρα αποτυπώθηκαν στις ζωγραφιές μας!
Ευχηθήκαμε οι καλαμένιοι οικολογικοί χαρταετοί μας να καταφέρουν να πετάξουν και να ανέβουν ψηλά!
Το Νηπιαγωγείο μας, σε συνεργασία με το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων αγκάλιασε την ξεχωριστή πρωτοβουλία του Δήμου Χανίων συμμετέχοντας στο φετινό Καρναβάλι των Χανίων στη Σούδα, το οποίο είχε ως θέμα «Ήρωες Παραμυθιών».
Με μεγάλη χαρά παραλάβαμε ένα σπουδαίο δώρο από το Δημαρχείο Χανίων, μια σειρά ξεχωριστών βιβλίων του ευρωπαϊκού προγράμματος φιλαναγνωσίας «Η Μικρή μας Βιβλιοθήκη», που υλοποιείται από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο, τα οποία χαρίστηκαν στα 20 σχολεία που παίρνουν μέρος στο καρναβάλι. Το πρόγραμμα αυτό πλαισιώνεται από δράσεις του Δήμου Χανίων σε συνεργασία με την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Χανίων.
Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου, στις 15:00, πραγματοποιήθηκε η μεγάλη παρέλαση του Χανιώτικου Καρναβαλιού 2025, με τους ήρωες κλασικών και σύγχρονων παραμυθιών να ζωντανεύουν στους δρόμους της Σούδας. Πηγή έμπνευσης για εμάς ήταν το παραμύθι με τίτλο «Το δέντρο που έδινε». Στο πρόσωπο της μηλιάς που είχε δεθεί τόσο πολύ με το αγόρι είδαμε τη Μητέρα Φύση που χαρίζει απλόχερα τους καρπούς της στην ανθρωπότητα, η οποία όμως κατασπαταλά αλόγιστα τους πόρους της. Γεννήθηκαν, έτσι μηνύματα οικολογικά για την προστασία της φύσης, τα οποία -στο πλαίσιο της ανακύκλωσης, σεβόμενοι το περιβάλλον- αποτυπώσαμε σε χαρτόκουτα με σκοπό να τα επικοινωνήσουμε στους θεατές.
Ντυμένοι δέντρα και μήλα, με αυτοσχέδιες δημιουργίες, γονείς, εκπαιδευτικοί και παιδιά μπήκαμε στην παρέλαση με αποκριάτικη διάθεση διασκεδάζοντας στους καρναβαλικούς ρυθμούς και απολαμβάνοντας την κεφάτη ατμόσφαιρα! Εμπειρία καταπληκτική για μικρούς και μεγάλους!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ απευθύνουμε στο Δήμο Χανίων και στην κα Άννα Νεμπαυλάκη, ειδική συνεργάτη του Δημάρχου Χανίων σε θέματα Παιδείας, για την υπέροχη διοργάνωση!
Σε αποκριάτικο κλίμα, ντυμένοι μασκαράδες, με πολύ κέφι, παιχνίδι και χορό γιορτάσαμε την Τσικνοπέμπτη, ενώ -τηρώντας το έθιμο της κρεατοφαγίας- δεν έλειψαν τα φρεσκοψημένα στα κάρβουνα σουβλάκια από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων!
Μια γεύση της ημέρας μπορείτε να πάρετε βλέποντας το βίντεο που ετοιμάσαμε.
Η 15η Φεβρουαρίου, η οποία έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου, έδωσε αφορμή να προσεγγίσσουμε με τα παιδιά το σοβαρό και ευαίσθητο αυτό θέμα.
Γνωρίσαμε τον ήρωα του παραμυθιού της Ευδοκίας Σκορδαλά Κακατσάκη «Ο Ευτύχης και το Ουράνιο Τόξο», το αρκουδάκι που αντιμετώπισε τη σκληρή αυτή, αλλά όχι ανίκητη ασθένεια, χωρίς να χάσει το κουράγιο του! Δεν έπαψε στιγμή να πιστεύει και να ελπίζει πως η «μπόρα» θα περάσει, ονειρευόταν και περίμενε να φανεί το δικό του «ουράνιο τόξο», που θα σηματοδοτούσε το τέλος της περιπέτειάς του. Και πραγματικά, το «ουράνιο τόξο» ανέτειλε και ο Ευτύχης επέστρεψε στην ανέμελη παιδική ζωή του γνωρίζοντας πως οι «μπόρες» αντιμετωπίζονται με ελπίδα, πίστη και υπομονή!
Η ιστορία αυτή έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε για τα συναισθήματα που ένιωσε ο ήρωάς της στη διάρκεια της δοκιμασίας του καταγράφοντας όσα έκαναν την καρδιά του να σκοτεινιάζει, αλλά και όσα του έδωσαν δύναμη ώστε να βγει νικητής.
Ανοίγοντας το φάκελο που έφθασε στο σχολείο μας από το φιλανθρωπικό οργανισμό Make-A-Wish ( Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) μάθαμε για το πρόγραμμα «αστέρι ευχής» και θελήσαμε και εμείς να συμβάλλουμε ώστε να εκπληρωθούν οι ευχές παιδιών που πάσχουν από σοβαρά νοσήματα, ρίχνοντας έτσι φως στο σκοτάδι τους, δίνοντάς τους δύναμη, ελπίδα, ζωή! Γνωρίσαμε το παιδί που είδαμε στην αφίσα και στα ενημερωτικά φυλλάδια, του οποίου την ευχή θα βοηθούσαμε να εκπληρωθεί, είδαμε όμως όλοι μαζί ιστορίες κι άλλων μικρών μαχητών που η ευχή τους πραγματοποιήθηκε, χαρίζοντάς τους χαμόγελα φωτεινά!
Αυτό που κρατήσαμε στο νου και στην καρδιά μας είναι πως… «μπόρες», δυσκολίες, μπορεί να παρουσιαστούν στη ζωή μας, αυτό όμως που δεν πρέπει να χαθεί είναι το κουράγιο και η ελπίδα ότι, κάποια στιγμή, το «ουράνιο τόξο» θα φανεί!
Η λεμονιά καμάρωνε στον κήπο μας καταφορτωμένη με τους καρπούς της! Σε ένα διάλειμμα αποφασίσαμε να κόψουμε όσα λεμόνια φθάναμε και πολύ γρήγορα γεμίσαμε μια μεγάλη λεκάνη με αυτά!
Τα μεταφέραμε μέσα στο σχολείο και αμέσως σηκώσαμε τα μανίκια και πιάσαμε δουλειά επιστρατεύοντας όλους τους λεμονοστύφτες μας για να πάρουμε το χυμό τους!
Στο χυμό των λεμονιών προσθέσαμε το σιρόπι που φτιάξαμε, τον αραιώσαμε με νεράκι και απολαύσαμε μια υπέροχη, φρέσκια, σπιτική λεμονάδα!
Μεγάλη έκπληξη μας περίμενε σήμερα, καθώς ένας απρόσμενος, φτερωτός επισκέπτης εμφανίστηκε στο σχολείο! Ήταν ένα μικρό γεράκι μέσα σε κλουβί, το οποίο έφεραν οι γονείς μιας μαθήτριάς μας. Όλοι βγήκαμε έξω να το δούμε, γεμάτοι περιέργεια για το πώς κατέληξε εκεί και ζητήσαμε να μάθουμε την όλη την ιστορία του!
Όπως μας διηγήθηκαν οι γονείς, ήταν τραυματισμένο όταν το βρήκαν λίγες μέρες πριν και δε μπορούσε να πετάξει. Είχε χτυπήσει στη μεγάλη τζαμαρία του σπιτιού τους, μάλλον κυνηγώντας κάποιο θήραμα, όπως τους είπαν αργότερα από το Δασαρχείο. Να σημειώσουμε ότι από το σπίτι τους, που βρίσκεται πολύ κοντά στο Νηπιαγωγείο, συχνά παρατηρούν γεράκια στα καλώδια γύρω του. Στην αρχή νόμιζαν ότι δε ζούσε διότι ήταν ακίνητο, όταν όμως πήγαν να το πιάσουν ήρθε και στάθηκε στα πόδια τους. Το μετέφεραν στο κλουβί και το ανέβασαν στο σπίτι, όπου και το κράτησαν την πρώτη μέρα δίνοντάς του φαγητό και νερό. Εκείνο όμως δεν έτρωγε, είτε γιατί η τροφή που του έβαλαν δεν ήταν κατάλληλη, είτε γιατί -λόγω του τραύματος- δεν είχε όρεξη. Αφού έμαθαν τι φαγητό αρέσει στα γεράκια, την τρίτη μέρα πια έφαγε σαν αρπακτικό!
Επικοινώνησαν με το Δασαρχείο και εκεί, μετά από τον έλεγχο που έκαναν στο πτηνό, είπαν πως χρειάζεται να το στείλουν στο Σύλλογο Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής ANIMA, προκειμένου να εξετάσουν την δεξιά του φτερούγα που ήταν τραυματισμένη και να το περιθάλψουν.
Αποχαιρετήσαμε, έτσι, το νεαρό αρπακτικό πριν το παραδώσουν στο Δασαρχείο για τα ταξιδέψει στην Αθήνα, ελπίζοντας να γυρίσει πίσω σύντομα γερό και δυνατό.
Τόσο πολύ μας κέντρισε το ενδιαφέρον το γεράκι που συναντήσαμε και η περιπέτειά του, που θέλαμε να μάθουμε περισσότερα τόσο για το έργο του σωματείου ΑΝΙΜΑ, όσο για τη ζωή του αρπακτικού πτηνού! Μέσα στην τάξη πια, αξιοποιήσαμε πηγές από το διαδίκτυο, παρακολουθήσαμε σχετικά βίντεο και διαβάσαμε πληροφορίες. Μας εντυπωσίασε το πόσο μεγάλη ταχύτητα αναπτύσσει το γεράκι κάνοντας βουτιά για να πιάσει το θήραμά του, αλλά και το πόσο καλή όραση έχει, ίσως την καλύτερη σε όλο το ζωικό βασίλειο!
Ευχηθήκαμε, όταν επιστρέψει γιατρεμένο, να έχουμε την ευκαιρία -σε συνεργασία με το Δασαρχείο και την ANIMA- να το ελευθερώσουμε στο σχολείο μας και να ενταχθεί ξανά στο φυσικό του χώρο!
Ιδιαίτερη χαρά και τιμή για το σχολείο μας ήταν η επίσκεψη μιας αγαπημένης συγγραφέως, της κας Τασούλας Τσιλιμένη, η οποία έφθασε συνοδευόμενη από τη Σύμβουλο Εκπαίδευσης Νηπιαγωγών 2ης Ενότητας Ν. Χανίων κα Φωτεινή Αλεξανδράκη.
Οι μικροί μας βιβλιόφιλοι παρουσίασαν στην κα Τσιλιμένη τα έργα τους, τα οποία αφετηρία και έμπνευση είχαν το συναρπαστικό κόσμο που ξεπηδά από τις σελίδες των βιβλίων της: «Πέντε ελέφαντες στη ζούγκλα»…
…«Δέντρο από αγάπη», αλλά και τις προβλέψεις που έκαναν βλέποντας το εξώφυλλο και οπισθόφυλλο του βιβλίου «Μια αρκούδα στη μπανιέρα», πριν η ίδια η συγγραφέας μας το διαβάσει!
Ξεναγήσαμε σε ακόμη μια γωνιά την κα Τσιλιμένη, τη «Γωνιά του κύριου Μπου», πρωταγωνιστή πολλών βιβλίων της σε έμμετρο λόγο, και της δείξαμε εκείνο που φτιάξαμε με το δικό μας σκανδαλιάρη κύριο Μπου, το οποίο κάναμε και ταινία!
Μάθαμε, κατόπιν, τι κρύβει στις σελίδες του το βιβλίο «Μια αρκούδα στη μπανιέρα», μέσα από μια απολαυστική, διαδραστική αφήγηση, που μας μάγεψε!
Με όλη μας την αγάπη χαρίσαμε στη συγγραφέα/δημιουργό του κύριου Μπου ένα αντίτυπο του βιβλίου μας, και εκείνη μας μοίρασε όμορφους σελιδοδείκτες. Περνώντας στις τάξεις, τέλος, είδε τα πορτρέτα της που ζωγράφισαν οι μικροί μας καλλιτέχνες, οι οποίοι επιπλέον αποτύπωσαν στο χαρτί εντυπώσεις από το βιβλίο που μας διάβασε.
Όλοι μαζί βγάλαμε φωτογραφίες πριν την αποχαιρετήσουμε και μείναμε με τη γλύκα υπέροχων, ανεξίτηλων αναμνήσεων!
Την Τρίτη 21 Ιανουαρίου γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς στο Νηπιαγωγείο μας!
Είπαμε τι σημαίνει η αγκαλιά για τον καθένα μας, πώς την αισθανόμαστε, συνειδητοποιώντας πόσο σπουδαία και ανακουφιστική είναι και πόσο την απολαμβάνουμε μικροί μεγάλοι! Μια αγκαλιά μπορεί με μαγικό τρόπο να εξαφανίσει τους φόβους, το άγχος μας, έχει τη δύναμη να διαλύσει τα σκοτάδια μας, να μαλακώσει την ψυχή μας, ενώ μοιάζει να είναι το καλύτερο φάρμακο του κόσμου!
Τη μέρα αυτή υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας τον κύριο Σήφη Πατεράκη, πατέρα δυο μαθητών μας, που έχει σπουδάσει νηπιαγωγός! Με αφορμή το βιβλίο «Ένας πιγκουίνος… όχι και τόσο τέλειος» που μας διάβασε, συζητήσαμε για τη διαφορετικότητα, για το δικαίωμα όλων να έχουν φίλους και να αισθάνονται αγαπητοί και αποδεκτοί, καταλήγοντας στη δύναμη που έχει η αγκαλιά!
Έπειτα κάναμε όλοι μαζί τον κύκλο της αγάπης, όπου καθένας κρατούσε το χέρι του παιδιού που στεκόταν δεξιά του και άπλωνε το άλλο αριστερά για να δεχτεί το διπλανό του! Ακούσαμε και χορέψαμε το τραγούδι της αγκαλιάς «Hug Me», αγκαλιάζοντας αρχικά ένα φίλο μας και σταδιακά περισσότερα άτομα, ώσπου γίναμε όλοι μαζί μια μεγάλη και δυνατή αγκαλιά!
Τέλος, ζωγραφίσαμε τη δική μας αγαπημένη αγκαλιά και γεμίσαμε χαμόγελα και χαρά!