Από τα έθιμα της γιορτής του Πάσχα, δεν θα μπορούσε να λείπει το βάψιμο αυγών. Με ιδιαίτερη προθυμία η κυρία Μαρία Σταυριανουδάκη, μητέρα μαθήτριάς μας, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μας και προσφέρθηκε να μας βοηθήσει.

Χρησιμοποιώντας λαδοπαστέλ τα μικρά χεράκια ζωγράφισαν τα βρασμένα αβγουλάκια που, όταν έκαναν βουτιά στο κόκκινο χρώμα, με τρόπο “μαγικό” τα σχέδιά τους αναδείχτηκαν!

Και του χρόνου!

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, που κάθε χρόνο γιορτάζεται στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον σπουδαίο αυτό παραμυθά, ενώ το φετινό μήνυμα της ΙΒΒΥ, που πρόβαλλε την ελευθερία της φαντασίας, μας ταξίδεψε εμπνέοντας τις δημιουργίες μας.

Ενθαρρύνοντας την αγάπη για το βιβλίο από την τρυφερή αυτή ηλικία, παρακινήσαμε τα μικρά μας να μιλήσουν για τα αγαπημένα τους αναγνώσματα, αλλά και να φωτογραφηθούν μαζί τους στο… πιο απίθανο μέρος! Ζητήσαμε, ακόμη, να σκεφτούν και ένα πρωτότυπο σλόγκαν που να αναφέρεται στην αξία του βιβλίου. Οι φωτογραφίες των παιδιών και το σλόγκαν τους τυπώθηκαν σε μορφή αφίσας και εκτέθηκαν στο χώρο του σχολείου.

Κάθε παιδί είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει την αφίσα του, ενώ μετά από ψηφοφορία ξεχώρισε μια από κάθε Τμήμα. Το δώρο για τους νικητές δεν ήταν άλλο από αξιόλογα βιβλία τα οποία πρόσφερε ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου.

Επιθυμώντας να κάνουμε τα παιδικά βιβλία προσιτά και αγαπημένα σε κάθε παιδί συνεχίζουμε να στηρίζουμε και να προωθούμε την ανάγνωση στη νεότερη γενιά προκειμένου να δημιουργήσουμε ένα μέλλον γεμάτο γνώση, δημιουργικότητα και ελπίδα. Η αγάπη για το βιβλίο γίνεται η γέφυρα για έναν κόσμο γεμάτο όνειρα και δυνατότητες!

Στις 2 Απριλίου γιορτάζει σε όλο τον κόσμο το παιδικό βιβλίο. Τη μέρα αυτή απολαύσαμε στο Νηπιαγωγείο μας τη θεατρική παράσταση «Παμπλίνο, το ξωτικό του Τυπογραφείου» της Μαρίας Καριωτάκη. Παίχτηκε από τον ηθοποιό – εμψυχωτή Δομήνικο Ταβερναράκη ο οποίος συνομιλούσε με τον Παμπλίνο, μόνο που αυτός ήταν αόρατος! Τα βιβλία μέσα στα οποία “βουτούσε” ο Παμπλίνο άλλαζαν ανάλογα με την εποχή. Έτσι, π.χ. τα Χριστούγεννα συνάντησε τη Φρικαντέλα και μαζί είπαν τα «κάκαντα» αντί για τα κάλαντα, ενώ άλλη στιγμή συνάντησε τον αδερφό του Τριγωνοψαρούλη και μαζί τραγούδησαν το “Εγώ είμαι εγώ”!

Μόλις ο Παμπλίνο έβρισκε ένα νεογέννητο βιβλίο, αυτό τον ρουφούσε μέσα στην ιστορία όπου πλέον ήταν ορατός και προσπαθούσε να βοηθήσει τους ήρωές του να λύσουν τα προβλήματά τους. Τα παιδιά έπαιξαν με τον Παμπλίνο κυνήγι θησαυρού, έγιναν βοηθοί του και τραγούδησαν όλοι μαζί αγαπημένα παιδικά τραγούδια.

Στο τέλος ο Παμπλίνο μας μίλησε για τη διαδικασία δημιουργίας ενός βιβλίου. Ως δια μαγείας εμφάνισε αντικείμενα από το τυπογραφείο και μας ανέλυσε τα βήματα της εκτύπωσης και της βιβλιοδεσίας. Λίγο πριν φύγει, χάρισε από ένα βιβλίο με την ιστορία του στα παιδιά για να τον θυμούνται!