“Amelie”: εμπνευστείτε και δημιουργήστε!

2

Συγγραφέας: ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΜΑΤΟΓΛΟΥ | Κατηγορία Δημιουργική γραφή, Μουσικές επιλογές | , στις 28-02-2014

O Θοδωρής ανέβασε μέρος του soundrtack  της Amelie. Ξεκινώ με αυτή την υπέροχη διασκευή του βαλς, που μου φέρνει στο νου τον πόνο του έρωτα που δοκιμάζεται συνεχώς. Εσείς τι νιώθετε ακούγοντάς το; Στείλτε τις ποιητικές σας εμπνεύσεις.

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ!

La valse d΄ Amelie

Συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα κομμάτια και πρώτα -πρώτα το βαλσάκι στην αρχική του εκτέλεση. Οφείλω να ομολογήσω ότι η Amelie ήταν μία απ΄ τις πρώτες επιλογές μου για τη μουσική υπόκρουση που θα ήθελα να είχε το βιντεάκι της τελικής παρουσίασης του προγράμματός μας. Έχουμε χρόνο όμως και θα ήθελα σε αυτό και τις δικές σας προτάσεις.

“Comptine d’un autre été: L’après-midi”

A song from another summer: the afternoon

Το απόγευμα που αρχίζει να σκοτεινιάζει, νιώθει νοσταλγία για το καλοκαίρι που πέρασε, μια μελαγχολία που πάει να την κυριέψει … Αλλά …

Les jours tristes

Πόσο γλυκιά λύπη έχουν οι ημέρες της Amelie! Πόσο γλυκά κορυφώνεται η μουσική για να τη βγάλει από τη λύπη! Πόσο αισιόδοξη αντιμετώπιση της θλίψης μου φέρνει αυτό το άκουσμα!

Πόσο ωραία έμπνευση θα ήταν για όλους μας αυτό το κομμάτι!

“Ημέρες θλίψης”. Σας προκαλώ ποιητικά. Ακούστε και δημιουργήστε!

J’y suis jamais allé

“Δεν έχω έρθει ποτέ εδώ”

Ίσως γιατί είναι τόσο μαγικά, τόσο ονειρικά, που δε θα μπορούσε να έχει ξαναέρθει εδώ. Ίσως γιατί τώρα κατάφερα να δει τη ζωή σαν ένα τραγούδι, που πότε κλαίει πότε γελάει, δεν παύει όμως να τραγουδάει. Ίσως γιατί τώρα ανακάλυψε ότι το τραγούδι το κουβαλάει μέσα της και κανείς και τίποτα δεν μπορεί να το φιμώσει.

(2)

  • Κατερίνα, σου εύχομαι να το μάθεις με τον πιο γλυκό τρόπο και να είναι η μία μοναδική και παντοτινή αγάπη της ζωής σου!
    (Δεν έχεις παράπονο, σου δωσα πλούσιο υλικό και διάβασε και παρακάτω. Προτείνω κι άλλα θέματα)

  • Ο/Η ΝΤΟΝΙ ΚΑΤΕΡΙΝΑ λέει:

    Τι όμορφα κομμάτια με εμπνευσαν να γράψω ενα ποίημα
    για την αγαπη.
    Πότε καταλαβαίνεις τι είναι αγάπη;
    Όταν είσαι μικρή τον πρώτο σου έρωτα τον
    λες στην μητέρα σου σαν το πρώτο αθώο
    μυστικο που εχεται μεταξυ σας.
    Όταν μεγαλώνεις λιγο ακόμα απλό το περνάς
    ως διάσημο παιχνίδι της εποχης.
    Όταν φτάνεις στην εφηβεία ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ
    να το ΠΑΡΕΙΣ σαν παιχνίδι γιατι ξέρεις
    οτι μέσα σου θα καίει μια φλόγα που δύσκολα
    έπειτα σβήνει
    Όταν μεγαλώνεις όμως και έρχεται η ωρα
    να στηρίξεις όλη την πορεία της ζωής σου
    σου σε μια αγάπη τι κάνεις ;Αυτο θα το μάθεις
    σύγουρα όταν πλέον θα έχεις μεγαλώσει.

  • Αφήστε μια απάντηση

    Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

    Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
    Αντίθεση