Mπορεί να μη μιλούν την ίδια γλώσσα, αλλά τη μαθαίνουν. ΄Η βρίσκουν άλλη «γλώσσα», όπως το θέατρο, για να μιλήσουν στην ίδια γλώσσα για βιώματα κοινά.

Οι μαθητές του 2ου Διαπολιτισμικού Λυκείου Αλίμου, παιδιά με καταγωγή από την Πολωνία και την Ουκρανία, τις Φιλιππίνες και τη Ρουμανία, την Αλβανία, τη Γεωργία, τις χώρες της Λατινικής Αμερικής αλλά και την Κίνα, διασκεύασαν πρόσφατα με τη βοήθεια της καθηγήτριας κ. Ειρήνης Αντωναράκου κομμάτι από το βιβλίο του Πάνου Χριστοδούλου «Ο Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές» (εκδ. Κέδρος), που παρουσίασαν στο 4ο Πολύτεχνο Διαδημοτικό Μαθητικό Φεστιβάλ Εκφρασης και Δημιουργίας της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δ΄Αθήνας. Στο βιβλίο, μέσα από τις εκθέσεις ενός μαθητή Δημοτικού, του Αλκη, γνωρίζουμε τον Ναβίντ, καινούργιο συμμαθητή στο σχολείο, που ήρθε από μακριά με τη μητέρα του. Ο πατέρας του είναι φυλακισμένος επειδή εναντιώνεται στο δικτατορικό καθεστώς της χώρας του.

«Δεν έρχονται εδώ για να μας πάρουν τις δουλειές. Οι πρόσφυγες είναι αναγκασμένοι να φύγουν από τις χώρες τους γιατί διώκονται για το χρώμα, τη θρησκεία ή το φύλο τους. Ερχονται για να ζητήσουν άσυλο». Στη σκηνή, η 15χρονη Φατός απαγγέλλει με τρεμάμενη φωνή τα λόγια της στον ρόλο μιας μάνας – πρόσφυγα, από το βιβλίο.

Η Φατός έχει γεννηθεί στη Γερμανία. Είναι τουρκικής καταγωγής και στην Ελλάδα ήρθε πριν από τρία χρόνια. «Πολλοί άνθρωποι έχουν περάσει, έχουν ζήσει αυτό που διαβάζουμε εμείς στο βιβλίο», λέει η ίδια. «Και όταν τα διηγούμαι, κάτι νιώθω. Πονάει».

Η ιθαγένεια

Τον Ναβίντ υποδύεται ο Βαζ Γιεν από την Αρμενία. Συνεσταλμένος, απαντά ολιγόλογα. «Μου αρέσει η Ελλάδα», λέει, και δεν έχει κάτι αρνητικό να εντοπίσει. Αντίθετα, η Μαρία από τη Μολδαβία θεωρεί πολύ σημαντικό «το ζήτημα της ιθαγένειας. Δεν έχουμε καλή αντιμετώπιση από τους νόμους», λέει με έκφραση έντονα προβληματισμένη. «Οσοι είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ενωση είμαστε καλά», προσθέτει ο Εμίλ από τη Ρουμανία, που υποδύεται τον Αλκη. Ο Αζίζ, από την πλευρά του, δηλώνει ευχαριστημένος «επειδή στο σχολείο μάς βοηθούν με τη γλώσσα».

Οι περισσότεροι μαθητές βρίσκονται από τρία χρόνια έως μόλις δύο μήνες στην Ελλάδα. Φέτος, στο 2ο Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Ελληνικού φοιτούν 215 μαθητές. «Η διαδικασία μάς βοήθησε να δουλέψουμε σαν ομάδα και παράλληλα, να εξασκήσουμε και τη γλώσσα», λέει η κ. Αντωναράκου, μία εκ των τριών υπευθύνων διδασκαλίας μαζί με τις κ. Σοφία Γιαννακοπούλου και Βαρβάρα Πυρομάλλη. Σκέφθηκε να ανεβάσουν το συγκεκριμένο έργο, καθώς γνώριζε τον συγγραφέα, δικηγόρο στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και πρώην δημοσιογράφο, από το διάστημα που και η ίδια προσέφερε εθελοντική εργασία εκεί.

«Το πολύχρωμο μωσαϊκό που συνθέτουν οι εθνικότητες των παιδιών που παίζουν στο έργο, η προφορά τους, η όψη τους, κάνει το μήνυμά του ακόμη πιο ισχυρό», λέει ο κ. Χριστοδούλου. «Είναι συγκινητική προσπάθεια και δείχνει την ανάγκη τους να ενταχθούν στον τόπο που ήρθαν στα πρώτα χρόνια της εφηβείας τους, μιας περιόδου μεταβατικής γι’ αυτά, όχι μόνο ηλικιακά. Και ο τρόπος έκφρασης μέσα από το θέατρο τα βοηθά προς αυτήν την κατεύθυνση. Το έχουν ζήσει στο πετσί τους, ειδικά σε μια περίοδο που αυξάνεται η ξενοφοβία και ο ρατσισμός, και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ ηχούν ανάλογες “κραυγές”». Της Ιφιγενειας Διαμαντη

Μπορεί να θυμίζει cyborg, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για τη συσκευή που γοήτευσε τόσο τη γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ όσο και τον ισπανό πρωθυπουργό Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο: το ηλεκτρονικό «μάτι» των γερμανικών εταιρειών SiWear, SΑΡ, teΧΧmo και Daimler ΑG, το οποίο χάρη στη διαρκή σύνδεσή του με ηλεκτρονικό υπολογιστή προσφέρει στον χρήστη τη δυνατότητα να ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο για αντικείμενα στα οποία στρέφει το βλέμμα του. Πρόκειται για μια προηγμένη εφαρμογή της «επαυξημένης πραγματικότητας» που θα αρχίσει σιγά σιγά να μπαίνει στη ζωή μας. Στόχος των δημιουργών της προσαρτημένης επί της κεφαλής οθόνης (ΗΜD- Ηead-mounted display) είναι η χρήση της για την αξιολόγηση προϊόντων σε αποθήκες, τον έλεγχο παραγωγής σε εργοστάσια και τη διευκόλυνση υπηρεσιών αεροδρομίου. Η συγκεκριμένη τεχνολογία, σύμφωνα με τους ειδικούς, αναμένεται να περιορίσει σημαντικά τόσο το κόστος των εργασιών όσο και τα λάθη που γίνονται πολλές φορές λόγω ελλιπούς ή καθυστερημένης ενημέρωσης των ήδη υπαρχόντων συστημάτων. ToBHMA

Έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν οι Πινκ Φλόιντ, καθώς κέρδισαν το δικαστήριο εναντίον της δισκογραφικής εταιρείας ΕΜΙ, η οποία πωλούσε μεμονωμένα τα τραγούδια τους στο Διαδίκτυο. Το βρετανικό δικαστήριο στο οποίο είχε προσφύγει το δημοφιλές ροκ συγκρότημα αποδέχθηκε τα επιχειρήματα των Πινκ Φλόιντ και αποφάσισε πως η εταιρεία δεσμεύεται από το συμβόλαιο που είχε υπογράψει μαζί τους εν έτει 1967. Σύμφωνα με το συμβόλαιο για την κυκλοφορία του άλμπουμ «Dark Side of the Μoon»έναν από τους δίσκους με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών- η κατ΄ αποκοπή πώληση των τραγουδιών «απαγορεύεται ρητώς». Ρήτρα για την οποία η δισκογραφική υποστήριζε πως δεν αφορά τις διαδικτυακές πωλήσεις. Το δικαστήριο τώρα δεν δικαιώνει απλώς τους Πινκ Φλόιντ, αλλά ανοίγει τον δρόμο και σε άλλους καλλιτέχνες να επέμβουν στον τρόπο με τον οποίο η μουσική τους διατίθεται μέσω Διαδικτύου. Όσο για τη διαμάχη Πινκ Φλόιντ και ΕΜΙ, όλα δείχνουν πως αν και το δικαστήριο αφήνει παραθυράκι για να τα βρουν οι δύο πλευρές (στην απόφαση δίνει το περιθώριο στο συγκρότημα να αποφασίσει αν θέλει να διαθέτει μεμονωμένα τραγούδια, γεγονός που σημαίνει επαναδιαπραγμάτευση των ποσοστών), οι φήμες θέλουν το συγκρότημα να φεύγει από την εταιρεία όπως και οι Κουίν και στο παρελθόν ο σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ και οι Ρόλινγκ Στόουνς.  TA NEA

Πεντακόσια χρόνια μετά τον σχεδιασμό του, το γιγαντιαίο άλογο του Λεονάρντο Ντα Βίντσι μπορεί να κατασκευαστεί ακριβώς όπως είχε σκεφτεί ο οραματιστής του. Τα τρισδιάστατα μοντέλα που δημιούργησαν οι επιστήμονες στη Φλωρεντία απέδειξαν ότι οι υπολογισμοί του Λεονάρντο Ντα Βίντσι ήταν απόλυτα ακριβείς. Επιστήμονες στη Φλωρεντία προσομοίωσαν τα σχέδια του μεγάλου δημιουργού στον υπολογιστή και διαπίστωσαν ότι είχε πέσει μέσα στους υπολογισμούς του μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.  Tο άλογο, βάρους 70 τόνων και ύψους 7,3 μέτρων, δεν κατασκευάστηκε ποτέ λόγω της καταστροφής του πήλινου προπλάσματος από τους Γάλλους εισβολείς το 1499.  O  Ντα Βίντσι, που είχε πάθος με τα άλογα, χρειάστηκε 17 χρόνια έρευνας για να σχεδιάσει το γλυπτό, κατά παραγγελία του δούκα του Μιλάνου Λουδοβίκου Σφόρτσα. Όταν πλέον ο διάσημος καλλιτέχνης και επιστήμονας ήταν έτοιμος να προχωρήσει στην πράξη, ο πόλεμος με τον βασιλιά της Γαλλίας τού χάλασε τα σχέδια.

Σύμφωνα με την έρευνα των ειδικών και τα τρισδιάστατα μοντέλα που δημιούργησαν βάσει των σημειώσεων του Ντα Βίντσι, η χύτευση του αλόγου θα ολοκληρωνόταν σε 165 δευτερόλεπτα και το μέταλλο θα ζύγιζε 70 τόνους, ακριβώς όσους είχε προβλέψει εκείνος. Για να εξασφαλίσει τη σωστή θερμοκρασία, είχε εφεύρει ένα μηχανισμό μέτρησης της θερμοκρασίας κατά τη διαδικασία της χύτευσης.
«Τώρα που η έρευνά μας απέδειξε πως το εγχείρημά του είναι εφικτό, είμαστε έτοιμοι να το πραγματοποιήσουμε στην έκθεση του Μιλάνου το 2015, εκεί όπου θα ήθελε εκείνος», λέει ο Πάολο Γκαλούτσι, διευθυντής του Ινστιτούτου και Μουσείου Ιστορίας της Επιστήμης στη Φλωρεντία.

Η Βίλλυ είναι 15 ετών, μαθήτρια της Α΄ τάξης Λυκείου. Είναι μελαχρινή, με καστανά μάτια, ύψος 1,74 μ., μένει στο Μαρούσι και τα τελευταία τρία χρόνια παρακολουθεί μαθήματα χορού. Στις ελεύθερες ώρες της ανοίγει τον υπολογιστή στο δωμάτιό της και κάνει chat με συνομήλικούς της και όχι μόνο.

Η Βίλλυ όμως δεν είναι αληθινό πρόσωπο. «ΤΑ ΝΕΑ» υποδύθηκαν την ανήλικη Βίλλυ, προκειμένου να σερφάρουν στο Ίντερνετ και να συνομιλήσουν σε δύο από τα μεγαλύτερα chat rooms. Δεν ήταν όμως το μοναδικό προφίλ που δημιούργησαν. Παράλληλα με τη 15χρονη, άρχισαν να μιλούν στο Ίντερνετ παριστάνοντας τον 28χρονο Άλεξ. Αυτό που διαπιστώθηκε, έπειτα από πέντε ημέρες παρουσίας των δύο «προσώπων», είναι πως οι ενήλικοι χρήστες των chat rooms ήταν ιδιαίτερα επιθετικοί, όταν η ανήλικη συνομιλήτρια συνέχιζε τη συζήτηση παρά το σεξουαλικό περιεχόμενό της. Αντίθετα, τα παιδιά που έκαναν chat σταματούσαν απότομα κάθε συνομιλία, τη στιγμή που ο ενήλικας χρήστης προχωρούσε σε άσεμνες ερωτήσεις.
Την περασμένη Τρίτη, μέσα σε μόλις 20 λεπτά από την εγγραφή της σε ένα από τα δημοφιλέστερα chat rooms, η Βίλλυ συνομιλούσε ιντερνετικά ήδη με τρεις ενήλικους χρήστες, ηλικίας από 23 έως 35 ετών. Στην πενθήμερη έρευνα, «ΤΑ ΝΕΑ», με το προφίλ της ανήλικης, έκαναν chat με 10 χρήστες άνω των 23 ετών. Η πρώτη ερώτησή τους; Φυσικά, η ηλικία της μαθήτριας. Ακόμη κι όταν όμως μάθαιναν ότι συνομιλούσαν με 15χρονη, συνέχιζαν κάνοντας ερωτήσεις που την έκαναν να νιώθει άβολα.

Πρώτος άρχισε ο Δημήτρης, φοιτητής- κατά δήλωσή του- Φιλολογίας, ο οποίος όταν έμαθε ότι η μαθήτρια κάνει χορό σχολίασε: «Πρέπει να έχεις ωραίο σώμα». Δεν σταμάτησε όμως εκεί, αλλά ζήτησε από τη συνομιλήτριά του να του πει τι ρούχα και εσώρουχα φοράει. Πολύ γρήγορα οι ερωτήσεις είχαν μόνο σεξουαλικό περιεχόμενο, αφού ο ενήλικος απαιτούσε από τη Βίλλυ να του περιγράψει την εμφάνισή της και να του επισημάνει τα δυνατά σημεία του σώματός της. Αυτή η διαδικτυακή συνομιλία κράτησε δύο ημέρες, αφού και την Τετάρτη το απόγευμα, όταν το προφίλ της ανήλικης ήταν online, ο ίδιος θέλησε να συνεχίσει τη συζήτηση εκεί που την είχε αφήσει το προηγούμενο βράδυ. Οι απαντήσεις της ανήλικης παρ΄ όλα αυτά ήταν κοφτές και μετρημένες, επισημαίνοντας συνεχώς στον 23χρονο ότι είναι μικρή για τέτοιες συζητήσεις, ωστόσο η απάντηση που έπαιρνε ήταν μονίμως η ίδια: «Μην ντρέπεσαι».
«Μελαχρινός, με πράσινα μάτια, 69 κιλά και ύψος 1,74 μέτρα» είναι η περιγραφή που έδωσε για τον εαυτό του ένας 23χρονος φοιτητής. Ο ίδιος από την άλλη θέλησε να μάθει για το δυνατό σημείο της ανήλικης κι αν έχει αγόρι, ενώ δεν δίστασε να ζητήσει, και μάλιστα επίμονα, φωτογραφία της.
Υπήρχαν κι εκείνοι οι χρήστες, οι οποίοι ήταν αρκετά φιλικοί και μάλιστα δεν δίσταζαν να συμβουλέψουν την μαθήτρια ότι ένας τέτοιος χώρος δεν ήταν ο πλέον κατάλληλος για παιδιά της ηλικίας της.
Τα περισσότερα παιδιά ξέρουν τις παγίδες στο Ίντερνετ
«ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ στις μέρες μας είναι “ψαγμένα” ιντερνετικά», σημειώνει ο κ. Νίκος Βασιλάκος, εκπρόσωπος του δικτύου Ιnternet Νow. Από τις ομιλίες που κάνει σε σχολεία της χώρας, διαπιστώνει, όπως χαρακτηριστικά λέει, πως «τα παιδιά σήμερα αξιοποιούν το Ίντερνετ χωρίς όμως να επιτρέψουν στους άλλους χρήστες των chat rooms να τα εκμεταλλευτούν. Είναι προσεκτικά και δεν κλείνουν ραντεβού. Ακόμη κι όταν πουν “ναι” σε μία τέτοια συνάντηση, θα ενημερώσουν την οικογένειά τους». Η συμβουλή που δίνει στους ανήλικους χρήστες είναι μία: «Μη συμμετέχετε σε διάλογο με ενήλικους χρήστες. Ο καθένας πρέπει να μιλά με άτομα της ηλικίας του», λέει ο κ. Βασιλάκος. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η εταιρεία Μicrosoft, το 55% των μικρών χρηστών του Ίντερνετ έχει δεχθεί πρόσκληση για επικοινωνία από άγνωστο.

Ποιο είναι το προφίλ όμως των ενηλίκων που αρέσκονται σε προκλητικές και συχνά σεξουαλικού περιεχομένου συζητήσεις με ανήλικους χρήστες; Σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο προφίλ, γι΄ αυτό μπορεί να είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας.
Από την πλευρά του, ο επιστημονικός συνεργάτης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Νοσ. «Αγλαΐα Κυριακού») και εκπρόσωπος της γραμμής βοηθείας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ, του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου (www. saferinternet.gr), κ. Γιώργος Κορμάς ενημερώνει τους εφήβους και τους γονείς πως υπάρχουν δύο κατηγορίες ενηλίκων που παρενοχλούν τα παιδιά και τους εφήβους στο Διαδίκτυο. «Η πρώτη κατηγορία είναι οι ενήλικοι που με επιθετικό και χυδαίο τρόπο προκαλούν διαδικτυακή, σεξουαλικού τύπου, παρενόχληση. Η κατηγορία αυτή είναι εύκολα αντιμετωπίσιμη από τα παιδιά, τα οποία αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο και είτε κάνουν block, δηλαδή δεν του επιτρέπουν την πρόσβαση, είτε τον αναφέρουν (report) στο δίκτυο κοινωνικής δικτύωσης (facebook, my space κ.λπ.)». Η δεύτερη κατηγορία, όπως προσθέτει, είναι η πιο επικίνδυνη. «Οι παιδόφιλοι φτιάχνουν ένα ψεύτικο προφίλ με φωτογραφία αγοριού ή κοριτσιού και αρχίζουν σταδιακά την προσέγγιση των παιδιών και των εφήβων».
Όπως συμπληρώνει ο κ. Κορμάς, από τις επισκέψεις που κάνει το Κέντρο σε σχολεία έχει διαπιστωθεί πως μεγάλη μερίδα παιδιών έχει συναντηθεί με εικονικούς φίλους εκτός Διαδικτύου. Αυτό συμβαίνει, λέει, επειδή οι νέοι σε μεγάλο βαθμό υποτιμούν τον κίνδυνο της συνάντησης με έναν άγνωστο: η περίπτωση της 17χρονης Βρετανίδας που βιάστηκε και δολοφονήθηκε από 33χρονο, τον οποίο γνώρισε μέσω facebook την περασμένη εβδομάδα, είναι μεν ακραία, αλλά ενδεικτική τού τι μπορεί να συμβεί. «Η συμβουλή μας στην περίπτωση αυτή είναι να μη συναντούν τα παιδιά και οι έφηβοι ποτέ και κανέναν εικονικό φίλο στον πραγματικό κόσμο. Σε όλες τις περιπτώσεις διατρέχουν κίνδυνο όχι μόνο από σεξουαλική κακοποίηση, αλλά και να πέσουν θύματα κακοποιήσεων, εκβιασμών, ληστείας και άλλων επικίνδυνων καταστάσεων».

Μικρές ιστορίες με εικόνες, μέσα από τη ματιά των μαθητών, παρουσιάζονται στο 2ο Μαθητικό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ – MiniDoc, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13-03 στην Αλεξανδρούπολη.

Στη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς, 25 ομάδες μαθητών από γυμνάσια και λύκεια της Αλεξανδρούπολης, της Καστοριάς, της Άνδρου και της Χαλκιδικής επέλεξαν ένα θέμα του ενδιαφέροντός τους, συγκέντρωσαν οπτικοακουστικό υλικό με τις κάμερές τους, έκαναν συνεντεύξεις, «έκοψαν και έραψαν» πλάνα, και θα παρουσιάσουν σήμερα το αποτέλεσμα της δουλειάς τους σε εκδήλωση στο 3ο Γυμνάσιο Αλεξανδρούπολης.

Το Μαθητικό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ διοργανώνει η δευτεροβάθμια εκπαίδευση Εβρου, συνεχίζοντας την αρχική πρωτοβουλία της νομαρχίας Χαλκιδικής που ξεκίνησε τη δράση πριν τρία χρόνια, με την υποστήριξη του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Τα επαγγέλματα που χάθηκαν ή κινδυνεύουν να αφανιστούν, έθιμα τοπικά και παραδόσεις, μνημεία του τόπου τους, ιστορίες ανθρώπινου ενδιαφέροντος, αλλά και ιστορικές μαρτυρίες για γεγονότα που πέρασαν, είναι μερικά από τα θέματα στα οποία επικεντρώνονται φέτος οι μαθητές.

«Η διάρκεια των ντοκιμαντέρ είναι έξι λεπτά. Στο χρόνο αυτό, οι μαθητές καλούνται να αναδείξουν αυτό που θέλουν, με λόγια και εικόνες και με το δικό τους ύφος», δήλωσε η υπεύθυνη του γραφείου πολιτιστικών θεμάτων και καλλιτεχνικών αγώνων της διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, Φωτεινή Τοζακίδου. Οι μαθητές χρησιμοποιούν εξοπλισμό, που διαθέτει το σχολείο, αλλά και οι ίδιοι, ενώ στη διάρκεια της χρονιάς παρακολουθούν με τους εποπτεύοντες καθηγητές τους, σεμινάρια μοντάζ από ειδικούς επιμορφωτές. Οι παραγωγές ντοκιμαντέρ της φετινής χρονιάς θα παρουσιαστούν στον Πολύγυρο Χαλκιδικής από τις 7 έως τις 9 Μαΐου, όπου το Φεστιβάλ θα έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα. “Κ”

Μια πρωτότυπη τρισδιάστατη έκδοση -μαζί με τα ειδικά γυαλιά- προσέφερε στους αναγνώστες της η βελγική εφημερίδα Le Derniere Heure. Στόχος των εκδοτών ήταν να δώσουν στο αναγνωστικό κοινό τη δυνατότητα να ρίξει μία πραγματικά διαφορετική ματιά στον κόσμο.

Ολες οι φωτογραφίες και οι διαφημίσεις στην ειδική έκδοση της γαλλόφωνης βελγικής εφημερίδας είχαν υποστεί ειδική επεξεργασία έτσι ώστε με τη βοήθεια των ειδικών γυαλιών να τις βλέπει ο αναγνώστης τρισδιάστατες. «Στόχος μας είναι να κάνουμε ολόκληρη την εφημερίδα τρισδιάστατη», δήλωσε χθες ο αρχισυντάκτης της, Ιμπέρ Λεκλέρκ, ο οποίος επισήμανε ότι χρειάστηκαν δύο ολόκληροι μήνες για την προετοιμασία της ειδικής έκδοσης. Η τρισδιάστατη εφημερίδα κυκλοφόρησε σε 115 χιλιάδες αντίτυπα.

«Μιλάμε για τρισδιάστατη τηλεόραση, κινηματογράφο και παιχνίδια βίντεο. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε κι εμείς την τύχη μας στις τρεις διαστάσεις, να ακολουθήσουμε κι εμείς το ίδιο ρεύμα», συνέχισε ο κύριος Λεκλέρκ, προσθέτοντας ότι δεν γνωρίζει κατά πόσον έχει κυκλοφορήσει άλλη τρισδιάστατη εφημερίδα στην Ευρώπη. «Πρόκειται στην πραγματικότητα, για μία δοκιμή», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η ανάγκη για τα ειδικά γυαλιά, αλλά και το υψηλό κόστος των εκδόσεων, καθιστούν απαγορευτική τη ευρεία κυκλοφορία τέτοιων εντύπων.

Σύμφωνα με τη γαλλική έκδοση του PC World, οι αναγνώστες απόλαυσαν καλύτερα τις τρισδιάστατες εικόνες όταν κρατούσαν την εφημερίδα περίπου πενήντα εκατοστά από το πρόσωπό τους. «Χρειάζεται λίγος χρόνος για να συνηθίσει κανείς τις τρισδιάστατες εικόνες», αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα. Eπίσης, αναφέρει ότι αρκετές εικόνες είχαν καλή ποιότητα, αλλά πολλές ήταν υπερβολικά θολές.

«Το σχολείο μας είναι ένα σχολείο χωρίς τοίχους·σχεδόν όλες οι τάξεις έχουν διαδραστικούς πίνακες. Οταν τελειώνει το σχολικό ωράριο κάνουμε σεμινάρια στους υπολογιστές για τους κατοίκους της περιοχής μας. Πολλές φορές οι μικροί μαςείναι εκείνοι που διδάσκουν τους γηραιότερους, καθώς το μάθημα έχει γίνει πλέον το πιο διασκεδαστικό παιχνίδ ι». Ο κ. Γιώργος Μιτάκης είναι πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αγ. Παρασκευής. Οπως δηλώνει, το σχολείο του δεν περίμενε να εξαγγείλει η κυβέρνηση πρόγραμμα ηλεκτρονικής «μεταμόρφωσης» των σχολείων της χώρας. Ο διευθυντής του, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, αλλά και με τον σύλλογο των γονέων, προχώρησαν μόνοι τους στη… νέα εποχή. Σήμερα, εκπαιδεύουν τους μαθητές τους σε ένα διαφορετικό περιβάλλον. Ενα περιβάλλον «ηλεκτρονικό», στο οποίο όλα μπορούν να συμβούν. Ο δάσκαλος του σχολείου κ. Κώστας Σιμωτάς λέει στο «Βήμα» ότι « οι μαθητές βρίσκονται περισσότερο από εμάς τους μεγάλους κοντά στην κουλτούρα των οπτικοακουστικών μέσων. Οποιαδήποτε αλλαγή προς αυτή την κατεύθυνση τη δέχονται με μεγάλο ενθουσιασμό ».

Ο κ. Σιμωτάς ανήκει σε μια νέα γενιά εκπαιδευτικών. Μια γενιά που εργάζεται και διοικεί ανοικτά σχολεία. Χρησιμοποιεί διαδραστικούς πίνακες, καλύπτει τα έξοδά τους με πολύπλοκα επιχειρηματικά σχέδια, οργανώνει προγράμματα ανακύκλωσης, σχεδιάζει προγράμματα κατασκευής εναλλακτικών μορφών ενέργειας.

Ηδη, ο διευθυντής και ο σύλλογος γονέων σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν την ταράτσα του σχολείου για την ανάπτυξη φωτοβολταϊκών συστημάτων και να καλύπτουν την ενέργεια που καταναλώνει το σχολείο, ενώ έχει παραγγελθεί και ένα ρομποτικό σύστημα, ώστε από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο να μπορέσουν να το χρησιμοποιήσουν σε μάθημα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Το κόστος των παραπάνω κάλυψε η σχολική επιτροπή. Εκαναν έρευνα αγοράς, βρήκαν ευκαιρίες, προχώρησαν αρχικά σε μικρές προμήθειες, δούλεψαν όλοι μαζί.

« Για την υποστήριξη των διαδραστικών πινάκων, οι οποίοι είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα, έχουμε αναπτύξει μια ψηφιακή υποδομή που στήναμε επί δυόμισι χρόνια », λέει ο κ. Μιτάκης. « Εχουμε μια αίθουσα υπολογιστών που απασχολεί σε καθημερινή βάση δεκατέσσερις εργαζομένους. Στην αίθουσα αυτή μάλισταγίνεται και μάθημα, ενώ έχουμε “φορτώσει” όλα τα προγράμματα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου ». Υπάρχει βέβαια και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι εργάζονται σκλη ρά, αλλά δεν βλέπουν καμία ανταπόκριση από την πολιτεία και αυτό τους προκαλεί μια πικρία. Ο καθηγητής Πληροφορικής του 2ου Γυμνασίου Ζεφυρίου κ. Αθανάσιος Τσαγκαράκης έχει «στήσει» ένα μικρό εικονικό «παράδεισο» στο σχολείο του, ενώ οι μαθητές του έχουν διακριθεί αρκετές φορές σε πανευρωπαϊκούς διαγωνισμούς.

« Δεν μπορεί να μη σχολιάσεις το γεγονός ότι το σχολείο μου είναι καινούργιο και όμως δεν είχε προβλεφθεί η δημιουργία εργαστηρίων πληροφορικής ή εγκατάστασης υπολογιστών » λέει ο ίδιος. « Αν περιμένεις από την πολιτεία να καλύψει τις ανάγκες δεν καταφέρνεις τίποτα. Τα προβλήματά σου αυξάνονται και μεγεθύνονται. Οι μαθητές μου βγήκαν δεύτεροι σε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό πληροφορικής ανάμεσα σε 32 χώρες και 366 συμμετοχές. Τα τελευταία χρόνια καταλαμβάνουν σταθερά τη δεύτερη θέση. Δεν πήραμε ούτε μία συγχαρητήρια επιστολή από το υπουργείο Παιδείας ».

Το 2ο Γυμνάσιο Ζεφυρίου όμως δεν έχει μόνο διαδραστικούς πίνακες. Η εργασία που βραβεύτηκε σε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό πληροφορικής αφορά την κατασκευή ιστοσελίδας για την ανακύκλωση (

http://jym-zefyr.att.sch.

gr/recycle/recycle. html). Το σχολείο όμως στήνει ήδη και μια ηλεκτρονική βιβλιοθήκη για αντίστοιχα θέματα.

Ο κ. Τσαγκαράκης σχεδιάζει τώρα μία μεγάλη εκπαιδευτική πύλη του σχολείου του, στην οποία θα υπάρχει η δυνατότητα ενημέρωσης, αρθρογραφίας γονέων, μαθητών και εκπαιδευτικών, καθώς και επικοινωνίας με άλλα σχολεία. Επίσης, έχει αναρτήσει και μια προσωπική ιστοσελίδα, στην οποία «ανεβάζει» τα μαθήματά του. ToBHMA

Πάντα γοήτευε τους ανθρώπους το ταξίδι στο άγνωστο, το μήνυμα σε ένα μπουκάλι στον ωκεανό, το σημείωμα σε ένα μπαλόνι στον αέρα. Ισως εκεί κρύβεται η επιτυχία του bookcrossing, του κινήματος που ζητεί την «απελευθέρωση» των διαβασμένων βιβλίων στον κόσμο – ένας άλλος, υπέροχος, τρόπος να ταξιδεύουμε με τις τυπωμένες λέξεις.

Μέχρι σήμερα, οι ανά τον κόσμο bookcrossers ξεπερνούν τους 850.000 από 130 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Πρόκειται για ανθρώπους που δεν θέλουν να βλέπουν τα αγαπημένα τους βιβλία να σκονίζονται στις βιβλιοθήκες ή να παραμένουν αδιάβαστα για χρόνια, αλλά επιθυμούν να τους δώσουν ξανά πνοή, την ευκαιρία -γιατί όχι;- να… δουν και αυτά τον κόσμο!

Για να συμμετέχει κανείς στο κίνημα δεν απαιτείται παρά μία απλή εγγραφή στη διεθνή ιστοσελίδα www.bookcrossing.com και η αναγραφή ενός κωδικού στο βιβλίο που θέλουμε να «απελευθερώσουμε». Το μόνο που απομένει στη συνέχεια είναι να αφήσουμε το βιβλίο μας σε κάποιο δημόσιο χώρο – σε ένα παγκάκι, σε ένα καφέ ή σε ένα εστιατόριο, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, στην αίθουσα αναμονής ενός νοσοκομείου, πάνω σε ένα ATM, στα λόκερ των γυμναστηρίων, οπουδήποτε. Και τη σκυτάλη παίρνει η μοίρα.

Κανείς δεν ξέρει το ακριβές ποσοστό, εκτιμήσεις θέλουν μόνο ένα στα πέντε βιβλία να «πιάνονται» εκ νέου, όχι μόνο να βρίσκονται από τον επόμενο δηλαδή, αλλά αυτό να «δηλώνεται» και στο Ιντερνετ. Η διαδικασία άλλωστε είναι αργή -πόσο θέλει ένα βιβλίο να διαβαστεί;- ενώ πολλοί νέοι κάτοχοι μπορεί να μην έχουν καν πρόσβαση στο Ιντερνετ. Εάν το έκαναν και σχηματιζόταν το νήμα του ταξιδιού των βιβλίων στα χρόνια, θα ήταν ευχής έργον, αλλά όπως λένε οι διοργανωτές, ο σκοπός του bookcrossing είναι η διάθεση προσφοράς, μοιράσματος. Ακόμα κι αν το ταξίδι του βιβλίου «σταματήσει» πολύ γρήγορα, «ο κόσμος θα είναι καλύτερος χάρη στη γενναιοδωρία σας».

Σκεφτείτε μόνο αυτό, γράφουν, «μπορεί να λάβετε μια ειδοποίηση πέντε χρόνια από σήμερα, που να σας ενημερώνει ότι κάποιος έχει “πιάσει” το βιβλίο σας στην άλλη άκρη του κόσμου».

Ολα τα τελευταία νέα και οι προοπτικές του bookcrossing στην Ελλάδα θα συζητηθούν στο επερχόμενο 5ο Ελληνικό Συνέδριο Βookcrossing που θα πραγματοποιηθεί 21 με 24 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη. Στη συμπρωτεύουσα είχε ξεκινήσει ο θεσμός των ελληνικών συνεδρίων bookcrossing, τον Ιούλιο του 2006, για να περάσει στη συνέχεια από όλες τις πόλεις όπου η κοινότητα των bookcrossers είναι ενεργή. Πρόκειται για την ετήσια συνάντηση των ανά την Ελλάδα μελών του κινήματος που έχει ως απώτερο στόχο τη διάδοση της ανάγνωσης (πληροφορίες στο www. bookcrossers.gr). Η συμμετοχή στις εργασίες του συνεδρίου θα είναι ανοιχτή για όλους, με μια απλή εγγραφή. “K”

Μια μέρα σαν και τη σημερινή, το 1879, γεννήθηκε ο γερμανός φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν, που βραβεύθηκε Νόμπελ ως «πατέρας» της θεωρίας της σχετικότητας. Κυρίως όμως, η σημερινή μέρα έχει καθιερωθεί ως η «Παγκόσμια Ημέρα της Σταθεράς ∏». Η ημέρα γιορτάζεται σήμερα εξαιτίας των αριθμητικών συμπτώσεων. Ως γνωστόν, η τιμή της σταθεράς ∏=3,14 και και στο εξωτερικό, όπου γράφουν πρώτα το μήνα και μετά την ημέρα, σήμερα έχουμε 3-14 (14/3 βλέπετε).

Μάλιστα, η ημέρα γιορτάζεται με πάρτι σε πολλές μαθηματικές σχολές του κόσμου ακριβώς στη 1.59 μετά το μεσημέρι, καθώς τα 1, 5 και 9 είναι οι τρεις αριθμοί που ακολουθούν τη σταθερά 3,14 η οποία στην επταψήφια εκδοχή της είναι ∏=3,14159.

Ο εορτασμός της ημέρας του “π” καθιερώθηκε το 1988 από τον Larry Shaw στο Φρανσίσκο. Γιορτάζεται, δε, με την …κατανάλωση στρογγυλών πιτών – στα αγγλικά το ελληνικό γράμμα π θυμίζει την αγγλική λέξη pie (πίτα) η οποία προφέρεται ως “πάι”. Και σήμερα η google αφιερώνει το λογότυπό της στον αριθμό αυτόν.

Τι είναι το π; Η μαθηματική σταθερά π είναι ένας πραγματικός αριθμός που μπορεί να οριστεί ως ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του στην Ευκλείδεια γεωμετρία, και ο οποίος χρησιμοποιείται πολύ συχνά στα μαθηματικά, τη φυσική και τη μηχανολογία.

Ο συμβολισμός προέρχεται από το αρχικό γράμμα «π» (πι) της λέξης «περιφέρεια», και έχει καθιερωθεί διεθνώς, ενώ στο λατινικό αλφάβητο συμβολίζεται ως Pi, όταν δεν είναι διαθέσιμοι τυπογραφικά ελληνικοί χαρακτήρες. Το π είναι γνωστό επίσης ως σταθερά του Αρχιμήδη (δεν πρέπει να συγχέεται με τον αριθμό του Αρχιμήδη) ή αριθμός του Λούντολφ.

Η σημερινή ημερομηνία εμφανίζεται στο αμερικανικό ημερολόγιο ως 3/14 ή 3-14, τα οποία αντιστοιχούν στα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού “π”. Και αν θέλει κανείς να είναι ακόμα πιο ακριβής τότε στις 1:59 και 26 δευτερόλεπτα θα γιορτάζει το “π” παράγοντας τα επτά πρώτα ψηφία του, ήτοι τον αριθμό 3,1415926.

Αεί ο Θεός ο Μέγας γεωμετρεί, το κύκλου μήκος ίνα ορίση διαμέτρω, παρήγαγεν αριθμόν απέραντον, καί όν, φεύ, ουδέποτε όλον θνητοί θα εύρωσι. (Το πλήθος των γραμμάτων κάθε λέξης της φράσης αυτής αντιστοιχεί σε καθένα από τα διαδοχικά ψηφία του αριθμού π (3,14159…))

Για την απομνημόνευση των πρώτων λίγων δεκαδικών ψηφίων του αριθμού π έχουν επινοηθεί διάφοροι μνημονικοί κανόνες, ανάμεσά τους και η παραπάτω φράση, με την οποία μπορεί να θυμάται κανείς τα πρώτα 23 δεκαδικά ψηφία του π

Τον μάθαμε στο σχολείο, ας κάναμε και αλλιώς, και σήμερα η google αφιερώνει το logo της σε αυτόν. Το π που προέρχεται από το πρώτο γράμμα της λέξης περιφέρεια μας βοηθα σύμφωνα με τον Ευκλέιδη να βρούμε την διάμετρο του κύκλου.

Τα πρώτα 50 δεκαδικά ψηφία του π είναι:
3,14159 26535 89793 23846 26433 83279 50288 41971 69399 37510

Το ρεκόρ Γκίνες είναι 67.890 ψηφία και το κατέχει ο Lu Chao, 24-χρονος κινέζος φοιτητής. Του πήρε 24 ώρες και 4 λεπτά για να θυμηθεί και τα 67.890 δεκαδικά ψηφία του π χωρίς λάθος