ΆΝΤΖΕΛΑ ΤΣΙΡΟΥ

Για μια ακόμη χρονιά γίναμε συνοδοιπόροι της Actionaid στη μαθητική εκστρατεία που διοργανώνεται για 14η χρονιά, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η ελεύθερη, ισότιμη και ποιοτική εκπαίδευση για όλα τα παιδιά του κόσμου!

Η φετινή εκστρατεία “Ένα τραγούδι, πολλά σχολεία, ένας κόσμος” είναι αφιερωμένη στα παιδιά πρόσφυγες και την πρόσβασή τους στην εκπαίδευση. Με τη συμμετοχή μας σε αυτήν δείχνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στα παιδιά πρόσφυγες σε κάθε γωνιά του κόσμου και στέλνουμε μηνύματα αποδοχής και συνεργασίας, γιατί η ποιοτική εκπαίδευση είναι δικαίωμα κάθε παιδιού!

Καθίστε αναπαυτικά και αφήστε μας να σας ταξιδέψουμε πάνω σε μιαν αόρατη παρτιτούρα και έναν μάλλινο χαρταετό…

• Πατήστε την εικόνα για να διαβάσετε πώς αποτύπωσε η δική μας πένα τα ανείπωτα του μουσικού μας παραμυθιού:

Σας ευχόμαστε Καλές Γιορτές με γαλήνη στην ψυχή μας, αγάπη στην καρδιά μας και σοφία στο νου μας.

Τα μαθητούδια του Β’1 και κα Άντζελα.

Η ActionAid συντονίζει για 14η συνεχή χρονιά στην Ελλάδα τη μεγαλύτερη διεθνή μαθητική εκστρατεία, Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης για την Εκπαίδευση, η οποία φέτος πραγματοποιείται για πρώτη χρονιά ολόκληρο το μήνα Μάρτιο, με κορύφωση την 31η Μαρτίου 2017, όπου όλα τα σχολεία που συμμετέχουν θα τραγουδήσουν την ίδια ώρα (11 π.μ.)  ένα πρωτότυπο τραγούδι για την εκστρατεία (Θα είμαι πάντα εδώ). Τα σχολεία  έχουν τη δυνατότητα να ορίσουν μόνα τους ποια εβδομάδα μέσα στο μήνα Μάρτιο θα πραγματοποιήσουν τις δράσεις τους. Η εκστρατεία αφορά τον 4ο Βιώσιμο Στόχο Ανάπτυξης, την καθολική πρωτοβάθμια εκπαίδευση για όλα τα παιδιά του κόσμου. Η φετινή εκστρατεία με τίτλο «Ένα τραγούδι, πολλά σχολεία, ένας κόσμος!», αφορά την πρόσβαση και την ποιοτική εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων.

Κάθε χρόνο χιλιάδες είναι τα σχολεία σε όλο τον κόσμο που παίρνουν ενεργό μέρος στις δράσεις της εκστρατείας. Στην Ελλάδα η εκστρατεία έχει μεγάλη απήχηση στην εκπαιδευτική κοινότητα, συνολικά από το 2004 περισσότεροι από 300.000 μαθητές από σχολεία όλης της χώρας έχουν λάβει μέρος. Για πρώτη φορά φέτος η Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης για την Εκπαίδευση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το El Sistema Greece, μία οργάνωση που δραστηριοποιείται χρησιμοποιώντας τη μουσική ως εργαλείο κοινωνικής ένταξης των παιδιών προσφύγων και το PEDIASIS, που υποστηρίζει τη δημιουργικότητα παιδιών που ανήκουν κυρίως σε ευπαθείς ομάδες.

Εμείς ορίσαμε την εβδομάδα που ακολουθεί (27-31/3/2017) ως εβδομάδα δράσης για την εκπαίδευση. Με τη συμμετοχή μας και στη φετινή εκστρατεία, δείχνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στα παιδιά πρόσφυγες σε κάθε γωνιά του κόσμου και στέλνουμε μηνύματα αποδοχής και συνεργασίας, γιατί η ποιοτική εκπαίδευση είναι δικαίωμα κάθε παιδιού!

• Πατήστε την εικόνα για να ενημερωθείτε:

“Κυρία, μπορώ να πιω νερό; ” Η ερώτηση αυτή, ένα πρωινό του Φεβρουαρίου, στάθηκε αφορμή να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για τις ανάγκες. Έχουμε όλοι τις ίδιες ανάγκες; Και αφού είμαστε τόσο διαφορετικοί, με ποιο τρόπο αυτές εκφράζονται; Υπάρχουν παιδιά που δεν ικανοποιούνται οι βασικές τους ανάγκες; Τις απορίες μας αυτές, κι άλλες πολλές, “ήρθε” να μας βοηθήσει να απαντήσουμε η Ειρήνη, μέσα από την αφήγηση της ιστορίας της.

Η “Ειρήνη” αποτελεί ένα εκπαιδευτικό υλικό σχεδιασμένο για παιδιά ηλικίας 5-8 ετών. Περιλαμβάνει μια ταινία κινουμένων σχεδίων και το εγχειρίδιο “Σημειώσεις για εκπαιδευτικούς”, καθώς και το κείμενο της ιστορίας.

Συγκεκριμένα, η ιστορία αναφέρεται σε  ένα κοριτσάκι που αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι του και δοκιμάζει την ανασφάλεια και την απόρριψη μέχρι να βρει ζεστασιά, προστασία και στοργή σε ένα νέο σπιτικό.

Αφού, λοιπόν, θυμηθήκαμε ποια είναι τα δικαιώματά μας, ήρθαμε σε επαφή και με την παραβίασή τους…

• Πατήστε την εικόνα για να διαβάσετε την Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με εικόνες:

• Δείτε την ιστορία της Ειρήνης, επιμελημένη από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες:

• Δείτε την ιστορία της Ειρήνης, επιμελημένη από εμάς!

Η ιστορία της Ειρήνης μας βοήθησε να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθησή μας για εκείνους που βρίσκονται μακριά από την πατρίδα τους και να κατανοήσουμε την έννοια της διαφορετικότητας και του αποκλεισμού σε συνδυασμό με τις βασικές και καθολικές ανάγκες των παιδιών. Κι επειδή η Ειρήνη είναι ένα κορίτσι στην ηλικία μας, ταυτιστήκαμε μαζί της και μοιραστήκαμε κι εμείς με εκείνη τους δικούς μας φόβους. Ο Παραμυθάς, μας κάθισε κοντά του και μας διηγήθηκε μια ιστορία για το φόβο…

• Πατήστε την εικόνα για να διαβάσετε την ιστορία του:

Κι εμείς με τη σειρά μας αναγνωρίσαμε τους φόβους μας, τους ζωγραφίσαμε και μέσα σε τούτο δω το βιβλιαράκι τους εγκλωβίσαμε!

Με τον τρόπο αυτό μυηθήκαμε στην τέχνη του να μη φοβόμαστε το φόβο! Να μεγαλώνουμε όμορφα, με σεβασμό στα συναισθήματά μας, με σεβασμό στη Ζωή…

Ας βοηθάμε τα παιδιά να συνειδητοποιούν πως οι ομοιότητες και οι διαφορές μπορούν να συνυπάρχουν και πως το δυσκολότερο, μα και σημαντικότερο κομμάτι είναι να μην επικρίνουμε ό,τι διαφέρει…

Υπάρχουν άραγε γλώσσες που δεν τις μιλά το στόμα, αλλά τα χέρια τις μιλούν; Υπάρχουν άραγε τραγούδια που δεν τ’ ακούν τα αυτιά, μα τα χέρια τα “ακούν”;

Συνεχίζοντας το ταξίδι μας στις χώρες του Ξένου και του Άλλου, με στόχο να αναπτύξουν τα παιδιά την προσωπικότητά τους σε ένα πλαίσιο αλληλοσεβασμού, ανοιχτής σκέψης και συμπεριφοράς απέναντι σε ατομικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, συνταξιδιώτες μας έγιναν οι δυο δάσκαλοι Ειδικής Αγωγής του σχολείου μας, ο κος Γιώργος Σωτηρίου και η κα Ευγγελία Πουρνάρα. Αφορμή για την επίσκεψή τους αποτέλεσε ο προβληματισμός μας σχετικά με το πώς τα άτομα με Ειδικές Ανάγκες επικοινωνούν τις ανάγκες τους, αφού μάθαμε πως έχουν τα ίδια δικαιώματα με τα άτομα τυπικής ανάπτυξης και τις ίδιες βασικές ανάγκες. Πιο συγκεκριμένα, σημεία αναφοράς μας έγιναν τα άτομα με προβλήματα ακοής.

Ο Γιώργος και η Ευαγγελία αρχικά προέτρεψαν τα παιδιά να κλείσουν τα αυτιά τους και ξεκίνησαν μια συζήτηση. Τα παιδιά, όταν άνοιξαν τα αυτιά τους απάντησαν πως δεν είχαν καταλάβει τι έλεγαν οι δάσκαλοι. Στη συνέχεια, ξαναέκλεισαν τα αυτιά τους και αυτή τη φορά η Ευγγελία και ο Γιώργος άρχισαν να “μιλούν” με χειρονομίες, κάνοντας χρήση της Νοηματικής Γλώσσας, στην οποία έχουν εκπαιδευτεί.

Εντυπωσιακό ήταν πως αυτή τη φορά, αν και τα παιδιά δεν κατάλαβαν το περιεχόμενο της συζήτησης, “έπιασαν” τη συναισθηματική απόχρωσή της, επισημαίνοντας πως ήταν μια χαλαρή κι ευχάριστη συνομιλία.

Στη συνέχεια, οι δάσκαλοι έβαλαν στα παιδιά να ακούσουν ένα μελοποιημένο ποίημα του Γιώργου – Μενέλαου Μαρίνου, το “Τραγούδι του Κλόουν”, που βρίσκεται στο Ανθολόγιο Κειμένων της Γ’ – Δ’ τάξης.

Έπειτα έμαθαν στα παιδιά να το τραγουδούν στη νοηματική γλώσσα!

Μέσα από μια διασκεδαστική δραστηριότητα τα παιδιά αντιλήφθηκαν πως υπάρχουν εναλλακτικές μορφές επικοινωνίας, οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα σε άτομα με ιδιαίτερες ανάγκες να επικοινωνούν τις ανάγκες τους, απλά με διαφορετικό τρόπο!

Είμαστε όλοι ίσοι, μα όχι και ίδιοι!

Περάσαμε υπέροχα…και συμφωνήσαμε να μυηθούμε περισσότερο στη νοηματική γλώσσα, ώστε να μοιραστούμε το τραγούδι αυτό μέσω της νοηματικής γλώσσας και μαζί σας προς το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Ευχαριστούμε θερμά το Γιώργο μας και την Ευαγγελία μας!

Πατήστε την εικόνα για να δείτε τη δράση μας

Τι είναι δικαίωμα; Πώς θα ξέρω ότι παραβιάζεται, αν δεν το γνωρίζω;

Πιστοί στην αξία πως η εκπαίδευση πρέπει να μας βοηθάει να μάθουμε να ζούμε με ειρήνη, να προστατεύουμε το περιβάλλον και να σεβόμαστε τους άλλους ανθρώπους, ενημερωθήκαμε για τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού, η οποία γεννήθηκε μόλις το 1989. Είναι μια διεθνής συνθήκη ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δηλαδή μια συμφωνία μεταξύ ανθρώπων ή κρατών, όπου όλοι συμφωνούν να υπακούουν στον ίδιο νόμο: πως όλα τα παιδιά γεννιούνται με βασικές ελευθερίες και δικαιώματα.
Η UNICEF καθοδηγείται από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και αγωνίζεται γι’ αυτήν.

Μελετώντάς την, γεννήθηκαν πολλά ερωτηματικά και ασχοληθήκαμε πιο διεξοδικά με δύο της άρθρα που αφορούν στην κακοποίηση. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 19 “Έχεις το δικαίωμα να προστατεύεσαι από το να πάθεις κακό ή να σε κακομεταχειριστούν, στο σώμα ή το μυαλό” και σύμφωνα με το άρθρο 34 “Έχεις δικαίωμα σε μια ζωή ελεύθερη από σεξουαλική κακοποίηση”. Για να καταλάβουμε καλύτερα τις έννοιες αυτές, παρακολουθήσαμε βίντεο που έχουν δημιουργηθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης με στόχο την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης, συζητήσαμε και παίξαμε το παιχνίδι “Τι θα έκανες, εάν…;”, έτσι ώστε να μάθουμε να προστατευόμαστε από την κακοποίηση.
Αυτά λοιπόν είναι τα δικαιώματά σου!
Αν δεν τα γνωρίζεις, δε θα ξέρεις ότι παραβιάζονται, γι’ αυτό άρχισε να ερευνάς!

Εμείς σας τα κοινοποιούμε με λόγια λίγα και απλά , αλλά με εικόνες που λεν πολλά!

Συνεχίζοντας το ταξίδι μας στον κόσμο του διαφορετικού, ήρθαμε αντιμέτωποι με το ερώτημα: Μήπως τελικά αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν; Μήπως αυτό που μας οδηγεί στην απόρριψη του διαφορετικού  είναι ο φόβος που ενδυναμώνεται από την άγνοια, τα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις, τις στενές αντιλήψεις; Μήπως τελικά αυτό που θέλουμε όλοι είναι να νιώθουμε αποδεκτοί;

Με αφόρμηση την ιστορία του “Τρυφερούλη Μικροφτερούλη” (Καραγιάννη Θ., επιμέλεια Χατζηχρήστου Χ., Πολυχρόνη Φ., Φαντασία, 2007) και το “Ποίημα στους φίλους”  του Αργεντίνου λογοτέχνη Χόρχε Λουίς Μπόρχες ξεκινήσαμε διάλογο και καταλήξαμε να “μαγειρεύουμε” τη μαγική συνταγή της φιλίας, η οποία με βασικά υλικά της την αποδοχή και την ειλικρίνεια μας ελευθερώνει από το ξόρκι της μισαλλοδοξίας και των λανθασμένων, δυσλειτουργικών πεποιθήσεων. Τη μοιραζόμαστε μαζί σας!

Το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη “Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος” αποτέλεσε το ερέθισμα να ευαισθητοποιηθούμε απέναντι σε θέματα διακρίσεων και υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής. Ενώσαμε, λοιπόν, τις φωνές μας σε μια αντιπολεμική κραυγή: ΌΧΙ στον πόλεμο, ΌΧΙ στο φασισμό, ΌΧΙ στη δικτατορία, ΝΑΙ στην Ειρήνη, ΝΑΙ στη Δικαιοσύνη, ΝΑΙ  στο ξεβόλεμα. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος…

Ορμώμενοι από την 16η Οκτωβρίου, η οποία έχει ανακηρυχθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας πάνω σε θέματα ισορροπημένης διατροφής και υιοθέτησης μιας υγιούς στάσης ζωής, αναλάβαμε δράση! Αφήσαμε για λίγο τα σχολικά μας βιβλία στην άκρη και δώσαμε στη μέρα τη θέση που της πρέπει…

Για να δείτε τις δράσεις μας, πατήστε την εικόνα

Σας ευχόμαστε μια χρονιά πλούσια σε εμπειρίες και φτωχή σε λιπαρά!

Τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου οι μικρότεροι μαθητές του σχολείου μας, της Α’ και Β’ τάξης, είχαν την ευκαιρία να βρεθούν στην Παιανία σε ένα παραδοσιακό πατητήρι- οινοποιείο και να μυηθούν στην επεξεργασία ενός από τα βασικά στοιχεία της Μεσογειακής Διατροφής, του σταφυλιού. Γυρίζοντας στο παρελθόν, με επεξεργασίες παλαιότερων χρόνων, αλλά και με τη χρήση προηγμένης τεχνογνωσίας και τεχνολογίας, τα παιδιά πήραν μέρος σε ένα βιωματικό ταξίδι με άξονα 4 θεματικές ενότητες:

– Καραγκιόζης

– Προβολή ενημερωτικού dvd

– Ξενάγηση στο σύγχρονο οινοποιείο

– Πάτημα σταφυλιών με τα πόδια

– Εμφιάλωση μπουκαλιού

– Παραγωγή μουστοκούλουρων και δοκιμή από τα παιδιά

Τα περάσαμε όμορφα! Ευχαριστούμε το πατητήρι “Ζαχαίος” για τη φιλοξενία του. Ας μας δίνεται πάντα η ευκαιρία να ταξιδεύουμε στο παρελθόν μας και να συνδεόμαστε με τις παραδόσεις μας

. 

Η έξοδος μας από το Δημοτικό Σχολείο σηματοδοτείται από την τελευταία μας εργασία που παρουσιάζει μία είσοδο: την είσοδο της γυναίκας σε επαγγέλματα που πριν λίγα χρόνια ήταν απαγορευτικά για εκείνη. Το προσεγγίσαμε διαθεματικά, διερευνώντας αρχικά τα στερεότυπα που σχετίζονται με το φύλο στο πλαίσιο του προγράμματος που εκπονήθηκε τη φετινή χρονιά στο τμήμα μας με τίτλο “Θέλει και το γκρέμισμα νου και καρδιά και χέρι: Χτίζοντας τη διαφορετικότητα”, αλλά και ορμώμενοι από την ενότητα 13 του βιβλίου της Γλώσσας που ως θεματική του έχει τα επαγγέλματα.

Αφού ερευνήσαμε διαδικτυακά ποια επαγγέλματα ασκούνταν αποκλειστικά από άντρες και πώς αυτό έχει καταρριφθεί στην πορεία των χρόνων, έπειτα γίναμε μικροί δημοσιογράφοι και πήραμε συνέντευξη από την αγαπημένη μας Διευθύντρια κα Καπλάνη, επιθυμώντας να καταδείξουμε τις δυσκολίες, αλλά και το ευχαριστιακό κομμάτι που συνοδεύει  μία θέση που παλιότερα ήταν κατειλημμένη αποκλειστικά από άντρες.

Μέσα από αυτήν την ομαδική δουλειά επιθυμούμε να μεταφέρουμε το μήνυμα πως όσο αγωνιζόμαστε, δεν εφησυχάζουμε και όσο γκρεμίζουμε τα στερεότυπα και τις δυσλειτουργικές αντιλήψεις, χτίζουμε ένα καλύτερο αύριο, πιο φωτεινό, πιο αξιοβίωτο!

Ευχαριστούμε πολύ την κα Καπλάνη για τη συμβολή της σε αυτό και για όλα όσα έχει κάνει για εμάς όλα αυτά τα χρόνια!

• Πατήστε την εικόνα για να διαβάσετε την εργασία μας:

• Ακούστε τη συνέντευξη:

Ας συνεχίσουμε να χτίζουμε, γκρεμίζοντας!