Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο που συνεχώς αυξάνεται. Στο νηπιαγωγείο ευτυχώς δεν υφίστανται  περιστατικά που να εμπίπτουν στην κατηγορία. Τα παιδιά ακόμα είναι σε ηλικία που μαθαίνουν το σωστό και το λάθος, τους κοινωνικούς κανόνες ομαλής συνύπαρξης  και δεν υιοθετούν συνειδητά και με δόλο επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές με στόχο την πρόκληση πόνου στον άλλο.

Στις 6/3  τα παιδιά δούλεψαν πολύ με τα λόγια και τα συναισθήματα που προκαλούν.  Η χάρτινη καρδιά της τάξης τσαλακωνόταν κάθε φορά που άκουγε άσχημα λόγια. Ποιες γλυκές λέξεις θα τη μαλακώσουν, θα την θεραπεύσουν.. Σκέφτηκαν διάφορες. Αν  όμως συμβεί ; Έψαξαν με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τρόπους πρόληψης . Ένας ήταν να διαλέξουν κάποιον/α ενώ χόρευαν ελεύθερα και να πουν λόγια, που θα τον/την έκαναν  να νιώσει όμορφα. Άλλος να οπτικοποιήσουν τι επιτρέπεται και τι όχι. Έφτιαξαν  το λουλούδι της φιλίας που μας προτρέπει να πούμε όχι σε κάθε μορφής βία. Και σήκωσαν το χέρι λέγοντας stop.