Η Νetflix είναι το μεγαλύτερο διαδικτυακό «βιντεοκλάμπ» των ΗΠΑ. Αλλά και οι γίγαντες έχουν προβλήματα. Οταν η εταιρεία κατάλαβε ότι οι πελάτες της δυσκολεύονται να βρουν άκρη μέσα στις 150.000 (!) ταινίες που διαθέτει, απευθύνθηκε στην επιστημονική κοινότητα, προκηρύσσοντας σχετικό διαγωνισμό.

Το δέλεαρ του ενός εκατομμυρίου δολαρίων και η δυνατότητα επεξεργασίας της μεγαλύτερης βάσης δεδομένων που διέθεσε ποτέ ιδιωτική εταιρεία κινητοποίησαν χιλιάδες ομάδες από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια του κόσμου που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό.

Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η ομάδα «Τhe Εnsemble», επικεφαλής της οποίας ήταν ο επίκουρος καθηγητής Πληροφορικής του Τμήματος Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου Νικόλαος Αμπαζής. Ο κ. Αμπαζής περιγράφει στο «Έθνος» τον διαγωνισμό, τον οποίο χαρακτηρίζει «μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισαν οι επιστήμονες που ασχολούνται με την ανάλυση δεδομένων και αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε τεχνητή νοημοσύνη». Συνεχίστε να διαβάζετε »

 «Τριάκοντα και πέντε άνθρωποι απέθανον εν τη Ρωσσία, πολλοί δε άλλοι (περί εκατόν και τριάκοντα) ετρώθησαν. Το “Νιέβσκι Εξπρές” σιδηροδρόμος εστί ός εκ της Μοσκβής εις το Πετροβούργον πορεύεται, εν δε τούτω τω σιδηροδρόμω βόμβα ανετίναξεν, ο δε ανατιναγμός ούτω δεινός ην ώστε πας ο σιδηροδρόμος εκ της σιδηράς οδού εξέβη». Μην απορείτε. Μόλις διαβάσατε την είδηση για το τρομερό σιδηροδρομικό δυστύχημα στη Ρωσία σε άπταιστα αρχαία ελληνικά, και συγκεκριμένα στην ελληνική διάλεκτο του 5ου αιώνα π.Χ.

Το εγχείρημα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και (οποία απορία!) δεν ανήκει σε Ελληνα. Η ιδέα και η υλοποίηση ενός ηλεκτρονικού ειδησεογραφικού πρακτορείου με ειδήσεις στα αρχαιοελληνικά ανήκει στον Ισπανό Χουάν Κοντέρχ, καθηγητή Ελληνικών και Λατινικών στο Πανεπιστήμιο St Andrews της Σκωτίας. Λάτρης της γλώσσας μας από τα μαθητικά του χρόνια, αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη της, με την πεποίθηση πως η γνώση της γλώσσας ενός σπουδαίου πολιτισμού μπορεί μόνο να μας ωφελήσει. Η ιδέα για τη δημιουργία της ιστοσελίδας Akropolis World News (http://www.akwn.net/) ήρθε σαν μια προσπάθεια να προσελκύσει το ενδιαφέρον και άλλων στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής. «Είναι πολύ ωραίο να βλέπεις τη γλώσσα του Θουκυδίδη και του Πλάτωνα να χρησιμοποιείται για σημερινά θέματα», γράφει ο ίδιος στο site.

Μιλώντας στην «Κ», ο κ. Κοντέρχ σχεδόν… απολογείται που δεν μιλά νέα ελληνικά, αλλά και για τα λάθη που ενδεχομένως υπάρχουν στα κείμενά του. «Ξέρω ότι τα αρχαία ελληνικά μου δεν είναι τέλεια και καμιά φορά ξαναδιαβάζοντας παλιές ειδήσεις βρίσκω λάθη», λέει. «Νομίζω όμως ότι η ιστοσελίδα αποτελεί καλή εξάσκηση για τους φοιτητές της αρχαίας ελληνικής».

Προφανώς, σε πολλές περιπτώσεις απαιτείται η χρήση σύγχρονου λεξιλογίου. Ποιος τον 5ο π.Χ. αιώνα θα μπορούσε να φανταστεί τα «τανκς», τα «αεροπλάνα» ή τα «κομπιούτερ»;

Της Λίνας Γιάνναρου ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Προϊόντα παρανοήσεων ή λαθροχειρίας, μεταφέρονται εδώ και χρόνια από στόμα σε στόμα και από email σε email

Έχετε ακούσει βέβαια ότι η ελληνική είναι η πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου, με περισσότερες από 6 εκατ. λέξεις και 78 εκατ. λεκτικούς τύπους. Οπως και ότι η Apple υλοποιεί πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών, αφού οι εξελιγμένοι υπολογιστές δέχονται ως «νοηματική» μόνον την ελληνική. Φανταστείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν σε εκείνη την ψηφοφορία, που είχε πραγματοποιηθεί στις νεοσύστατες ΗΠΑ, τα ελληνικά γίνονταν η επίσημη γλώσσα τους…

Οι περισσότεροι έχετε ήδη αντιληφθεί ότι κάτι δεν πάει καλά με τα παραπάνω. Πράγματι, πρόκειται για μία συρραφή κάποιων εκ των πλέον δημοφιλών «μύθων» που εδώ και χρόνια κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα (και από email σε email) και έχοντας αναπαραχθεί από έντυπα αλλά και πολιτικούς, έχουν εδραιωθεί στο μυαλό των περισσοτέρων ως αληθείς και πραγματικοί.

Προϊόντα παρανοήσεων ή λαθροχειρίας, με ψήγματα αλήθειας ή τελείως εξωπραγματικοί, όσο και να διαψεύδονται, δεν φαίνεται να απαξιώνονται. Αντίθετα, όπως σχολιάζει στην «Κ» ο συγγραφέας και μεταφραστής κ. Νίκος Σαραντάκος (www. sarantakos. com), ο οποίος έχει αφιερώσει πολύ χρόνο στη μελέτη του «φαινομένου», θυμίζουν λερναία ύδρα! «Ο κόσμος μπερδεύει την επανάληψη με τη διασταύρωση». Η τάση μας δε προς την τρομοκράτηση και την εντυπωσιοθηρία αποτελούν το πλέον πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξή τους.

Το Hellenic Quest

Κυκλοφορεί εδώ και σχεδόν μία δεκαετία σε διάφορες παραλλαγές. Το βασικό κείμενο λέει: «Ηellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμαθήσεως της ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως… (…) Το πρόγραμμα παράγεται από την Αpple, ο πρόεδρος της οποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικώς: “(…) Η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει να αναπτύξει τη δημιουργικότητά της, να εισάγει νέες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες από όσες ο άνθρωπος μπορούσε έως τώρα να ανακαλύψει”. (…) Το ενδιαφέρον για την ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των επιστημόνων πληροφορικής ότι οι H/Y προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως “νοηματική” γλώσσα μόνον την ελληνική. Ολες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν “σημειολογικές”». Συνεχίστε να διαβάζετε »

Ο πάπυρος Rhind ήταν η φύτρα έμπνευσης ενός εξαιρετικού δείγματος σύγχρονης ελληνικής γραφής «μυθιστορίας μαθηματικών»

«Απ΄ όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, η ιστορία που αφηγήθηκα δεν περιέχει καμία ψευδή πρόταση» Ο συγγραφέας, 10 Οκτωβρίου 2009.

Υποθέτω ότι ο Τεύκρος Μιχαηλίδης θα γίνει «προσφιλής άχρι μίσους» στους κατ΄ επάγγελμα λογοτέχνες με αυτό το βιβλίο του. Ανθρώπινα κατανοητός ο φθόνος όταν έχεις «αντίπαλό» σου μια πένα με εύρος και βάθος γνώσεων σπάνιο και με συγγραφικά χαρακτηριστικά εξίσου συναρπαστικά. Γιατί αυτά; Διότι- για όσους δεν τον έχουν ακόμη «απαντήσει»- ο Τεύκρος Μιχαηλίδης είναι διδάκτωρ των Μαθηματικών, ταγμένος στον ρόλο του δασκάλου (από το 1981 στη μέση εκπαίδευση), μεταφραστής εικοσάδας ευπώλητων εκδόσεων εκλαΐκευσης της επιστήμης αλλά και συγγραφέας δικών του εμπνεύσεων για τη «χώνεψη» των μαθηματικών. Η διείσδυσή του στον χώρο του μιγαδικού κειμενικού είδους, όπου η μυθιστορηματική πλοκή επιστρατεύεται για τη γοητευτική εμπέδωση επιστημονικής αλήθειας, άρχισε με το επιτυχημένο Πυθαγόρεια εγκλήματα. Ο Αχμές όμως πιστεύω ότι είναι το βιβλίο που θα επιβραβεύσει λογοτεχνικά το συγγραφέα.

Οπως θα ανακαλύψει ο αναγνώστης αυτού του καλοτυπωμένου βιβλίου φορμά τσέπης, ο Αχμές είναι γραμμένος με τον πυρετό ενός αστυνομικού μυθιστορήματος του Ιαν Ράνκιν. Σου μιλάει αμέσως ο ρυθμός του και σε βυθίζει από τις πρώτες του σελίδες στο τσίτωμα της δράσης. Αλλά η πραγματική μαγεία γραφής του Αχμές έρχεται μετά: ο συγγραφέας καταφέρνει να μπολιάσει στην εξέλιξη τις μύριες πληροφορίες που έχει συλλέξει για την καθημερινότητα του τοπίου του (μόλις… 3.600 χρόνια πριν, στην Αίγυπτο), χωρίς στιγμή να χασμουρηθείς από ανία. Και έπειτα έρχεται αυτή η απίθανη ικανότητά του να φυτεύει τα μαθηματικά στην πλοκή τόσο φυσικά όσο και το να δεχθείς ότι κοιτώντας το αμπέλι θα δεις και τα σταφύλια!

Πρόκειται για την αφήγηση μιας υποτιθέμενης περιπέτειας, λοιπόν, ένα αποκύημα φαντασίας ως οικοδόμημα με υπαρκτά υλικά- όπως ένας πάπυρος με υπολογισμούς που βρέθηκε στο Λούξορ. Μήπως όμως είναι ιεροσυλία να «διδάσκεις» με τέτοιον τρόπο; Στην εποχή μας, όπου τα βιντεοπαιχνίδια προωθούνται πλέον ως τα πιο παραγωγικά εργαλεία μάθησης, ο συγγραφέας δεν χρειάζεται να δικαιολογηθεί για την ένταξη της φαντασίας στην υπηρεσία της γνώσης. Αλλά και χωρίς αυτά έχουν ήδη απαντήσει για λογαριασμό του δύο πραγματικά επαΐοντες: ο Σωκράτης («Δεν μπορώ να διδάξω σε κανέναν τίποτε. Το μόνο που μπορώ είναι να τον κάνω να σκεφθεί») και ο Πλάτωνας («Μαθαίνει κανείς περισσότερα σε μία ώρα παιχνιδιού παρά σε έναν χρόνο συζητήσεων»).

Μην το συζητάτε άλλο, λοιπόν.  Απολαύστε αυτή την περιπέτεια και δωρίστε την αφειδώς αυτά τα Χριστούγεννα!

ΤΑΣΟΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ | Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009  ΤΟ ΒΗΜΑ

 1)  ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΑΣΤΕΓΩΝ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ έχει ανάγκη από ρούχα, σεντόνια, παπλώματα. Εάν έχετε ρούχα (παιδικά /γυναικεία/ανδρικά), σεντόνια, παπλώματα που δεν χρειάζεστε πια, το ίδρυμα αστέγων Κ.Υ.Α.Δ.Α. δέχεται καθημερινά προσφορές 8:00-3:00 στην Πειραιώς 35.

2)  Το Χατζηκυριάκειο ίδρυμα παιδικής προστασίας χρειάζεται βιβλία όλων των ηλικιών για την ενίσχυση της βιβλιοθήκης του. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο  21045… ή επισκεφτείτε το site http://www.xatzikiriakio.gr

3)  Ο ΜΚΟ Praksis χρειάζεται φάρμακα για την κάλυψη αναγκών των πολυιατρείων του για μετανάστες, άστεγους κτλ. Δέχονται ακόμα και ανοιγμένα, χρησιμοποιημένα κουτιά φαρμάκων αρκεί να έχουν ημερομηνία λήξης ένα χρονικό όριο πέραν του έτους. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο  210 520 5200 ,  210 82… ή στο http://www.praksis.gr , info@praksis.gr

4) Ομάδα ΡΕΤΟ, πρώην ναρκoμανών. Παίρνουν οτιδήποτε, είτε λειτουργεί, είτε όχι, και απασχολούν άτομα για επισκευές ή κατασκευές. Έχουν ένα ή δύο μαγαζιά με μεταχειρισμένα αντικείμενα/έπιπλα κτλ. Παραλαμβάνουν από το σπίτι, μεγάλα και μικρά αντικείμενα (έπιπλα, ηλεκτρικές/ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια κ.ά).    210 66 25 096 .

5) Οι δύο ιστοσελίδες χαριστικών παζαριών, www.freecycle.com, και www.xariseto.gr. Γίνεσαι μέλος και μπορείς να δίνεις και να παίρνεις χωρίς διακίνηση χρημάτων. Μπορείς να βρεις οτιδήποτε στην κυριολεξία.

6) *”Τα παιδιά του δρόμου”*, Αρίστωνος 6-8 και γωνία Κωνσταντινουπόλεως 165, Μεταξουργείο, Κολωνός

Υπεύθυνη Κοινωνική Λειτουργός : κα Μυρτώ Λαιμού, Τηλέφωνο :  *210.5239.402* και *210.5221.149, *Ώρες : 11.00 – 18.00 καθημερινά

Συνεχίστε να διαβάζετε »

Εν μέσω μεγάλης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, θα ήθελα να παρουσιάσω μια σύνοψη του έργου του διαπρεπούς οικονομολόγου Ερνστ Φρίντριχ Σουμάχερ, προστατευόμενου του Τζον Μέιναρντ Κέινς και συγγραφέα του σήμερα κλασσικού Small is Beautiful.

Σύμφωνα με την επιθεώρηση Times Literary Supplement, το Small is Beautiful είναι ένα από τα 100 βιβλία με την μεγαλύτερη παγκόσμια επιρροή που γράφτηκαν μετά το τέλος του ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου.  Ο Έρνστ Φρίντριχ Σουμάχερ (1911-1977) γεννήθηκε στη Βόννη της Γερμανίας. Σπούδασε στη γενέτειρά του και στο Βερολίνο και αμέσως μετά στο Όξφορντ του Λονδίνου και το Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Εγκατέλειψε το Βερολίνο λίγο πριν από την έκρηξη του πολέμου, σιχαινόταν το Ναζισμό, και πήγε να ζήσει στη Μ.Βρετανία όπου τον αντιμετώπισαν με καχυποψία, αφού ήταν Γερμανός (αργότερα πήρε την αγγλική υπηκοότητα) και τον έστειλαν να ζήσει υπό περιορισμό σε μια φάρμα. Εκεί έγραψε ένα οικονομικό δοκίμιο το οποίο υπέπεσε στην αντίληψη του μεγάλου οικονομολόγου Κέινς, ο οποίος ενθουσιάστηκε με τις ιδέες του νεαρού και τον ανέλαβε αμέσως υπό την προστασία του. Ο Κέινς μεσολάβησε και τον απελευθέρωσε από τον περιορισμό του στη φάρμα ενώ του βρήκε και μια θεσούλα ως …καθηγητή του πανεπιστημίου της Οξφόρδης όπου ο Σουμάχερ διέπρεψε, ενώ ταυτόχρονα γνωρίστηκε και έγινε φίλος με τον άλλο μεγάλο οικονομολόγο Γκαλμπρέιθ που δίδασκε επίσης εκεί.

Μετά τον πόλεμο, ο Σουμάχερ προεσλήφθη από την κυβέρνηση της Μ.Βρετανίας ως οικονομικός σύμβουλος διάφορων κρατικών επιχειρήσεων και οργανισμών και ταξίδεψε πολύ σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η κύρια συμβουλή του προς τις κυβερνήσεις των φτωχών κρατών ήταν να προσπαθήσουν να αναπτύξουν αυτόνομη οικονομία για να ξεφύγουν από τις δαγκάνες των υπερδυνάμεων. Παράλληλα εργαζόταν πάνω σε οικονομικές και φιλοσοφικές θεωρίες τις οποίες ονόμαζε “βουδιστική οικονομία”. Αρθρογραφούσε για πολλά χρόνια στους Times όπου συνήθως έγραφε  το κύριο άρθρο (editorial), ενώ συνεργάστηκε και με επιθεωρήσεις οικονομικού περιεχομένου, όπως το The Economist. Το Small is Beautiful κυκλοφόρησε το 1973, χαρίζοντάς του την παγκόσμια αναγνώριση. Παραθέτω ένα link (www.enlightennext.org/magazine/j11/schumcapra.asp) όπου ο συγγραφέας Fritjof Capra, συγγραφέας του περίφημου Tao and Physics,  περιγράφει την επίδραση που είχαν πάνω του οι θεωρίες του. Οι οικολόγοι θεωρούν αυτό το βιβλίο, το οποίο χαρακτηρίζουν φωτισμένο, ως τη Βίβλο τους (ergobalance.blogspot.com/2008/11/in-his-forward-to-edition-of-small-is.html).

Το 1977 δημοσιεύθηκε, λίγο μετά το θάνατό του, το Guide for the Perplexed (στα ελληνικά μεταφράστηκε ως Οδηγός Καθημερινής Σοφίας, από τις εκδ. Γλάρος), το οποίο ο ίδιος ο Σουμάχερ είχε χαρακτηρίσει ως έργο της ζωής του, μια κριτική, αφενός, του “ξεδιάντροπου” υλιστικού επιστημονισμού και μια εξερεύνηση, αφετέρου, πάνω στη φύση της γνώσης. Θα προσπαθήσω να συνοψίσω τις κυριότερες θέσεις του οικονομολόγου-φιλοσόφου στον περιορισμένο χώρο που μου δίδεται εδώ.

Ο Σουμάχερ πιστεύει ότι το μεγαλύτερο λάθος της εποχής μας είναι η πεποίθηση ότι το πρόβλημα της τεχνολογικής παραγωγής έχει λυθεί. Η γένεση αυτού του λάθους συνδέεται στενά με τις φιλοσοφικές, ή θρησκευτικές αλλαγές που έγιναν τους τρεις τελευταίους αιώνες στη στάση του ανθρώπου απέναντι στη φύση. Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν βιώνει τον εαυτό του ως μέρος της φύσης, αλλά τίθεται απέναντί της ως μια εξωτερική δύναμη που είναι προορισμένη να την κατακτήσει και να κυριαρχήσει πάνω της. Μιλά ακόμη και για μάχη μαζί της, αγνοώντας ότι αν κερδίσει τη μάχη, θα … χάσει τα πάντα. Η ψευδαίσθηση της απεριόριστης δύναμης, που τρέφεται με την εκπληκτική επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο παρήγαγε αυτό το λάθος, ότι δηλαδή έχει λυθεί το πρόβλημα της παραγωγής. Η βάση αυτού του λάθους είναι η αποτυχία να διακρίνουμε ανάμεσα σε εισόδημα και κεφάλαιο εκεί όπου η διάκριση είναι υψίστης σημασίας. Οι οικονομολόγοι και οι επιχειρηματίες γνωρίζουν καλα αυτή τη διάκριση και την εξασκούν συνειδητά παντού, εκτός από εκεί όπου χρειάζεται. Εννοεί το αναντικατάστατο κεφάλαιο που δεν έφτιαξε ο ίδιος ο άνθρωπος, απλά το βρήκε, και χωρίς το οποίο δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Εργαστήκαμε σκληρά για να φτιάξουμε το κεφάλαιο που σήμερα μας βοηθά να παράγουμε, ένα μεγάλο απόθεμα επιστημονικής και τεχνολογικής γνώσης, μια περίτεχνη υποδομή, αλλά αυτό είναι ένα μικρό μέρος του συνολικού κεφαλαίου που χρησιμοποιούμε. Το κεφάλαιο που μας διατίθεται από τη φύση είναι κατά πολύ μεγαλύτερο και ούτε καν το σκεφτόμαστε. Αυτό το μεγαλύτερο κεφάλαιο χρησιμοποιείται με ανησυχητικό και επικίνδυνο τρόπο και αυτη είναι η αιτία που είναι πολύ παράλογο και κουτό να ισχυριζόμαστε ότι έχει λυθεί το πρόβλημα της παραγωγής. Πώς και δεν είναι προφανές ότι ο τρόπος με τον οποίο παράγουμε τρώει τα σωθικά του βιομηχανοποιημένου ανθρώπου; Ίσως είναι δύσκολο επειδή η ουσία ενός ανθρώπου δεν μπορεί να μετρηθεί με τη βοήθεια του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Οι στατιστικές ποτέ δεν αποδεικνύουν τίποτα. Το μεγαλύτερο λάθος της εποχής μας είναι η πεποίθηση ότι έχει λυθεί το πρόβλημα της παραγωγής. Η ψευδαίσθηση στηρίζεται στην ανικανότητά μας να αναγνωρίσουμε ότι το σύγχρονο βιομηχανικό σύστημα, παρά τη διανοητική πολυπλοκότητά του, καταναλώνει τα ίδια του τα θεμέλια, τρώει τις σάρκες του, αυτοκτονεί.

Συνεχίστε να διαβάζετε »

σε ένα χρόνο και συνεχίζουμε…  να τις χιλιάσουμε.