6η Μαρτίου Σχολικής Ημέρας Ενάντια στην Ενδοσχολική Βία και Εκφοβισμό
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» εν όψει της 6ης Μαρτίου Σχολικής Ημέρας Ενάντια στην Ενδοσχολική Βία και Εκφοβισμό θα πραγματοποιήσει για 8η συνεχή χρονιά μια σειρά δράσεων και εκδηλώσεων για την ευαισθητοποίηση του κοινού. Η σημαντικότερη δράση είναι η ίδια η φωνή των παιδιών και τα μηνύματα τους ενάντια σε αυτό το φαινόμενο.
Με βασικό μήνυμα το «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» κλήθηκαν όλα τα σχολεία και τα παιδιά να συμμετέχουν και να δημιουργήσουν το δικό τους μήνυμα.
Όλες οι δράσεις θα γίνουν στο πλαίσιο της θεσμοθετημένης συνεργασίας του Χαμόγελου του Παιδιού με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και μέσα από το εγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής με τίτλο «ΓΙΝΟΜΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ-ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ». Οι δράσεις θα αναρτηθούν κα θα προβληθούν αντίστοιχα στα Social Μedia του Οργανισμού μας και στο sitemilatora.gr
Το δικό μας μήνυμα ενάντια στην Ενδοσχολική Βία και τον Εκφοβισμό!
Αφού ολοκληρώσαμε το δάσος και μιλήσαμε για το πόσο άσχημο είναι να πετάμε σκουπίδια, όχι μόνο στο δάσος αλλά και στην πόλη, όπου ζούμε και κάνουμε τις βόλτες μας, η συζήτηση πέρασε στα σκουπίδια. Αναφέραμε ότι, εκτός ότι πρέπει να τα πετάμε σε κάδους και όχι στο δρόμο, τα σκουπίδια μπορεί να γίνουν και πάλι χρήσιμα αν κάνουμε ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ. Τι είναι ανακύκλωση; Ποια σκουπίδια μπορούμε να ανακυκλώσουμε; Που τα πετάμε τα σκουπίδια αυτά; Μπορούν όλα τα σκουπίδια να ανακυκλωθούν; Ποιοι κανόνες υπάρχουν για να γίνεται σωστά η ανακύκλωση; Όλα αυτά τα ερωτήματα προσπαθήσαμε να απαντήσουμε κατά τη διάρκεια αυτής της ενότητας.
Ξεκινήσαμε παρακολουθώντας ενημερωτικά βίντεο. Είδαμε τον Πέρι το περιβάλλον να μας εξηγεί για ποιο λόγο είναι καλό να κάνουμε ανακύκλωση.
Στη συνέχεια, μας μίλησε ο ΜΠΛΕ ΚΑΔΟΣ και μας εξήγησε ποιες συσκευασίες πρέπει να ρίχνουμε σε αυτόν και πώς και μας εξήγησε τη διαδικασία της ανακύκλωσης.
Είδαμε βίντεο, με συχνά λάθη που κάνουμε καθώς ανακυκλώνουμε, ώστε να γνωρίσουμε τον σωστό τρόπο που πρέπει να ανακυκλώνουμε τα προϊόντα και τις συσκευασίες.
Πήραμε δύο κάδους που είχε το σχολείο μας, έναν για χαρτί και έναν για πλαστικό και αποφασίσαμε να πετάμε εκεί πλαστικό και χαρτί που χρησιμοποιούμε στην τάξη μας. Επειδή οι κάδοι αυτοί είχαν ήδη μέσα κάποια σκουπίδια που είχαν πετάξει τα παιδιά του Δημοτικού, είδαμε τα σκουπίδια αυτά και κρίναμε αν σωστά είχαν πεταχτεί στους κάδους αυτούς ή όχι, σύμφωνα με τους κανόνες που είχαμε μάθει. Δυστυχώς διαπιστώσαμε πολλά λάθη και κάναμε ένα σωστό ξεκαθάρισμα, ώστε να συνεχίσουμε την ανακύκλωση σωστά.
Διαβάσαμε το παραμύθι του Pittar Gill «Η Μίλι, η Μόλι και το τρένο», οι οποίες στενοχωριούνται πολύ όταν βλέπουν τους επιβάτες ενός τρένου που περνάει να πετούν έξω τα σκουπίδια και να μολύνουν το περιβάλλον. Αποφασίζουν να βρουν έναν τρόπο για να το σταματήσουν αυτό.
Είδαμε κι άλλα ενημερωτικά βίντεο:
Άννα η ανακύκλωση
Μπέτυ ο κομποστοποίηση
Ανακύκλωση συσκευών
Παίξαμε στο κουκλοθέατρο «Τα αλουμίνια ανακυκλώνονται», όπου σε έναν μπλε κάδο ανακύκλωσης κάποια ντενεκεδάκια δεν γνώριζαν τι σημαίνει ανακύκλωση και για ποιο λόγο είναι καλό οι άνθρωποι να κάνουν ανακύκλωση και ανέλαβαν να τα ενημερώσουν κάποια άλλα ντενεκεδάκια και φυσικά… τα παιδιά!!!
Κάναμε ομαδική εργασία με το σήμα της ανακύκλωσης και τα παιδιά έγραψαν ποιες συσκευασίες μπορούμε να ρίχνουμε στον μπλε κάδο!
Ακούσαμε και αγαπήσαμε το τραγούδι της ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ με την παιδική χορωδία του Σπύρου Λάμπρου.
Διαβάσαμε το παραμύθι της Σοφίας Ζαραμπούκα «Ο Μπεν, η Μου και τα σκουπίδια» και συζητήσαμε για την κομποστοποίηση και τα θετικά της ανακύκλωσης γενικότερα. Τα παιδιά είπαν αυτά που γνωρίζουν.
Κάναμε πείραμα στην αυλή του σχολείου μας. Σε ένα μικρό καφάσι βάλαμε χώμα, ρίξαμε μέσα μπανανόφλουδα, κομμάτι μήλο, χαρτί εφημερίδας, χαρτί κουζίνας, γυαλί και αλουμινόχαρτο, τα σκεπάσαμε και σε 10 μέρες θα δούμε σε τι κατάσταση θα τα βρούμε. Αποσυντίθενται στο χώμα ή όχι;;
Τα παιδιά σε φύλλο εργασίας ομαδοποίησαν πράγματα που ανακυκλώνονται και που δεν ανακυκλώνονται. (Ανακτήθηκε από: http://dreamkindergarten.blogspot.com/2013/01/blog-post_25.html?m=1)
Φτιάξαμε κατασκευές με καπάκια!!!
Διαβάσαμε το παραμύθι που γράφτηκε από την ομάδα του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καλαμάτας «Μην κλαις Τενεκεδούλα», όπου η Τενεκεδούλα ήταν στενοχωρημένη γιατί βρέθηκε μόνη της πεταμένη σε μια λιμνούλα αλλά ξαναβρήκε τη χαρά της όταν την έβαλαν στον κάδο μαζί με άλλες ανακυκλώσιμες συσκευασίες και θα πήγαινε στο εργοστάσιο ανακύκλωσης, όπου θα γινόταν και πάλι χρήσιμη!
Παρακολουθήσαμε το βίντεο: «Λιγότερα σκουπίδια, καλύτερη ζωή» και μιλήσαμε για το πώς μπορούμε να μειώσουμε τα σκουπίδια που παράγουμε.
Αναφερθήκαμε και σε άλλα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε το περιβάλλον, όπως να μην αφήνουμε τα φώτα ή την τηλεόραση αναμμένα όταν δεν υπάρχει λόγος, καλό είναι να έχουμε ηλιακό θερμοσίφωνα για να μην χρειάζεται να καίμε ρεύμα για να έχουμε ζεστό νερό και δεν σπαταλάμε νερό!
Τέλος, φτιάξαμε το δικό μας βιντεάκι με συμβουλές για σωστή ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ!!!!
πως το νερό μετατρέπεται σε πάγο. Βάλαμε σε ποτήρια νερό από τη βρύση, από το ψυγείο και με παγάκια και μετρήσαμε τη θερμοκρασία του
Στη συνέχεια το ποθετήσαμε 1 ποτήρι με νερό βρύσης στο ψυγείο και 1 ποτήρι με νερό βρύσης στηn κατάψυξη , τα αφήσαμε για 1 ώρα και ύστερα είδαμε τη διαφορά στη θερμοκρασία
κάναμε πείραμα….πως μπορούμε να βγάλουμε ένα παγάκι από ένα ποτήρι με νερό;;
με ένα κουτάλι
με ένα μανταλάκι
πως μπορούμε να το βγάλουμε χρησιμοποιώντας αλάτι και σχοινάκι
βάζουμε αλάτι πάνω στο παγάκι …ακουμπάμε το σχοινάκι και περιμένουμε
και μετά από λίγο σηκώνουμε το παγάκι
Τα παιδιά ζωγράφισαν το πείραμα
Έπειτα πήραμε κομμάτια από πάγο στα οποία ρίξαμε αλάτι και τέμπερες
και παρατηρήσαμε μετά από ώρα τί συνέβη
Αν ανακατέψουμε χρώματα τέμπερας με νερό και τα βάλουμε σε παγοθήκες τί μπορούμε να κάνουμε;;;;
μπορούμε να ζωγραφίσουμε με τα χρωματοπαγάκια μας!!!!
Τα παιδιά έφτιαξαν μοναδικά έργα
και στη συνέχεια έδωσαν “χρώμα” σε ασπρόμαυρα χιονισμένα τοπία
Αφού ολοκληρώσαμε τον ΑΕΡΑ, το πρώτο στοιχείο που αποτελεί μέρος του φυσικού περιβάλλοντος, περάσαμε στο επόμενο, που είναι η γη. Εστιάσαμε το ενδιαφέρον μας στο δάσος και στα πολύτιμα που μας προσφέρει. Το δάσος είναι πολύτιμο καθώς μας προσφέρει οξυγόνο, ξύλα, τα οποία όμως μπορούμε να τα κόβουμε ακολουθώντας κάποιους κανόνες όμως, συγκρατεί τα νερά της βροχής και δεν έχουμε πλημμύρες, αποτελεί το σπίτι των ζώων, είναι ένα μέρος που μπορούμε να πάμε μια εκδρομή κλπ.
Στη συνέχεια κάναμε μια βόλτα σε ένα δάσος μέσα από ένα μικρό βιντεάκι που παρακολουθήσαμε.
Τα παιδιά δημιούργησαν με νερομπογιές το δικό τους δάσος, το οποίο και επισκέφθηκαν για να πάρουν οξυγόνο.
Συζητήσαμε τι πρέπει να προσέχουμε όταν πηγαίνουμε στο δάσος, τι επιτρέπεται να κάνουμε και τι όχι. Κάναμε ένα φύλλο εργασίας, όπου βάλαμε ένα Χ πάνω στις επικίνδυνες για το δάσος δραστηριότητες και ζωγραφίσαμε αυτές που μπορούμε να κάνουμε όταν επισκεπτόμαστε το δάσος (Ανακτήθηκε από: http://nipiagogosapotapente.blogspot.com/search/label/%CE%B4%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82?updated-max=2014-01-26T18:58:00%2B02:00&max-results=20&start=2&by-date=false). Μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε ποδήλατο και πικ-νικ στο δάσος αλλά δεν επιτρέπεται να πετάμε σκουπίδια και τσιγάρα, να ανάβουμε φωτιά σε σημεία που είναι επικίνδυνο να επεκταθεί και να κόβουμε ξύλα χωρίς άδεια από το δασαρχείο.
Μιλήσαμε για τα ζώα που ζουν στο δάσος και παρακολουθήσαμε βιντεάκι με πληροφορίες για κάποια από αυτά και στη συνέχεια φτιάξαμε κι εμείς τα δικά μας ζωάκια. Αλεπουδίτσες με χάρτινα πιατάκια και φιδάκια με κάλτσες!
Και οι κατασκευές μας…
Αφού συζητήσαμε για το κυνήγι και ότι αυτό πρέπει να πραγματοποιείται μόνο την περίοδο που επιτρέπεται και όχι αλόγιστα, καθώς αυτό διαταράσσει την ισορροπία που υπάρχει στη φύση, παίξαμε στο κουκλοθέατρο «Το πάθημα του κυνηγού», όπου τα ζωάκια του δάσους δώσανε ένα μάθημα στον κυνηγό και τον έδιωξαν από το δάσος τους.
Διαβάσαμε το παραμύθι της Στέλλας Βλαχοπούλου «Το καμένο δάσος» και συζητήσαμε πώς μπορεί ένα δάσος να πάρει φωτιά. Τα παιδιά είπαν διάφορες ιδέες. Μπορεί επίτηδες οι άνθρωποι να βάζουν φωτιά, μπορεί όμως και από απροσεξία γι’ αυτό και πρέπει να προσέχουμε. Στη συνέχεια, αναφερθήκαμε στο τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε το δάσος να αναγεννηθεί. Μιλήσαμε για την αναδάσωση και είδαμε βιντεάκια στο you tube, όπου άνθρωποι συμμετείχαν σε αναδασώσεις καμένων δασών.
Τα παιδιά σε εργασία ατομική ζωγράφισαν μικρά δεντράκια, όπως φυτεύουμε στην αναδάσωση σε ένα καμένο δάσος. Ταυτόχρονα μάθαμε και τον αριθμό 6.
Παρακολουθήσαμε ενημερωτικό βίντεο σχετικά με την πρόληψη των πυρκαγιών αλλά και με τη σωστή συμπεριφορά που πρέπει να έχουμε όταν επισκεπτόμαστε το δάσος.
Γίναμε ζωάκια του δάσους και παίξαμε μουσικοκινητικό παιχνίδι!!!
Διαβάσαμε το παραμύθι «Στο δάσος» της Σοφίας Ζαραμπούκα, όπου για άλλη μια φορά ακούσαμε πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε σε μια βόλτα μας στο δάσος ή στη φύση. Δεν ανάβουμε φωτιά όταν το σημείο δεν είναι ασφαλές, δεν πετάμε σκουπίδια, δεν κόβουμε ξύλα ανεξέλεγκτα.
Βάλαμε σε χρονική σειρά εικόνες, όπου απεικονίζουν τα στάδια καθαριότητας ενός δάσους γεμάτο σκουπίδια. Συζητήσαμε για το αν είναι καλό για το περιβάλλον να πετάμε σκουπίδια είτε στο δάσος, είτε στη θάλασσα είτε όμως και απλά στο δρόμο που περπατάμε και κινούμαστε καθημερινά.
Σε συνέχεια της συζήτησης, φτιάξαμε μια ομαδική εργασία με μια πόλη καθαρή και μια γεμάτη σκουπίδια και συζητήσαμε για το τι συμβαίνει στη δική μας πόλη και τι παρατηρούν τα παιδιά στο δρόμο όταν βγαίνουν βόλτα. Τα παιδιά είπαν ότι βλέπουν παντού σκουπίδια πεταμένα και συμφωνήσαμε ότι δεν είναι ωραίο θέαμα τα πεταμένα σκουπίδια είτε στο δάσος, είτε στο δρόμο, είτε στη θάλασσα, κάτι που κάνει κακό και στο περιβάλλον!!!
Αυτή τη σχολική χρονιά αποφασίσαμε να αναλάβουμε ένα Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα με τίτλο: “Με τους φίλους μου στο νηπιαγωγείο μπορώ, τη γη να μάθω ν’ αγαπώ” και να εστιάσουμε στους κινδύνους που απειλούν το περιβάλλον σήμερα και να προσπαθήσουμε να καλλιεργήσουμε την ευαισθησία απέναντι στο περιβάλλον, ώστε τα παιδιά να υιοθετήσουν θετικές συμπεριφορές που θα συμβάλλουν στην προστασία του.
Ξεκινήσαμε, λοιπόν, με το ερώτημα: «Τι είναι Περιβάλλον;». Εξηγήσαμε ότι όταν λέμε περιβάλλον εννοούμε τον κόσμο γύρω μας. Πιο συγκεκριμένα, το περιβάλλον χωρίζεται σε φυσικό και τεχνητό. Εξηγήσαμε τι σημαίνει το καθένα και κάναμε μια ομαδική εργασία αλλά και φύλλο εργασίας, όπου διαχωρίσαμε αυτά τα δυο.
Στη συνέχεια εστιάσαμε στο φυσικό περιβάλλον καθώς περιλαμβάνει στοιχεία που έχουν θεμελιώδη σημασία για την ζωή μας, όπως ο αέρας, η γη, ο ήλιος, το νερό.
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας με τον ΑΕΡΑ.
Αρχικά, συζητήσαμε για το πόσο απαραίτητος είναι ο αέρας όχι μόνο για τον άνθρωπο αλλά και για τα ζώα και τα φυτά. Επισημάναμε ότι ο αέρας υπάρχει παντού ακόμα κι όταν δεν τον νιώθουμε. Τα παιδιά σκέφτηκαν και έδωσαν απαντήσεις: Έχει χρώμα ο αέρας; Έχει οσμή και γεύση; Είδαμε εποπτικό υλικό.
Στη συνέχεια, πραγματοποιήσαμε κάποια πειράματα για να αντιληφθούμε κάποιες από τις ιδιότητες του αέρα (Πηγή: Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, τεύχος 40).
Πείραμα 1ο
Με το πείραμα αυτό θελήσαμε να δείξουμε ότι ο αέρας μπορεί να μετακινήσει αντικείμενα και να δημιουργήσει κυματισμούς. Φτιάξαμε μια χάρτινη βαρκούλα και τη βάλαμε σε ένα λεκανάκι με νερό. Ένα-ένα τα παιδιά φυσούσαν τη βαρκούλα και τη μετακινούσαν προς διάφορες κατευθύνσεις.
Πείραμα 2ο
Πήραμε ένα καλαμάκι, ρουφήξαμε λίγο νερό και στη συνέχεια κλείσαμε με το δάκτυλό μας αμέσως το πάνω μέρος του. Παρατηρούμε ότι το νερό που υπάρχει μέσα στο καλαμάκι δεν πέφτει. Αντίθετα, μόλις πάρουμε το χέρι μας, πέφτει αμέσως. Βγάζουμε το συμπέρασμα ότι όταν αφήσουμε τον αέρα να περάσει από το πάνω μέρος απ’ το καλαμάκι τότε σπρώχνει το νερό και πέφτει.
Πείραμα 3ο
Φουσκώσαμε δύο μπαλόνια. Στο ένα βάλαμε πολύ αέρα και στο άλλο λιγότερο. Δέσαμε τα μπαλόνια σε έναν χάρακα και όταν ισορροπήσαμε το χάρακα παρατηρήσαμε ότι έγερνε προς την πλευρά του πιο φουσκωμένου μπαλονιού. Βγάλαμε το συμπέρασμα ότι ο αέρας έχει βάρος.
Πείραμα 4ο
Ανάψαμε ένα κερί. Η φλόγα του έκαιγε. Όταν κλείσαμε το κερί με ένα γυάλινο βάζο τα παιδιά διαπίστωσαν ότι μετά από μερικά δευτερόλεπτα το κερί έσβησε. Συμπεραίνουμε ότι όταν δεν υπάρχει αέρας δεν καίει το κερί.
Πείραμα 5ο
Φυτέψαμε φακές σε ένα πλαστικό κεσεδάκι και τις αφήσαμε να μεγαλώσουν. Ταυτόχρονα φυτέψαμε φακές μέσα σε ένα γυάλινο βαζάκι, το οποίο το σφραγίσαμε από πάνω με το καπάκι του για να μην μπαίνει μέσα αέρας και περιμένουμε να δούμε πώς θα μεγαλώσουν οι φακές με αέρα και χωρίς αέρα. Διαπιστώνουμε ότι χωρίς αέρα και οξυγόνο δεν μεγαλώνουν οι φακές μας.
Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε. Ρίξαμε χρώματα υγρά σε ένα χαρτί και τα παιδιά φυσούσαν με ένα καλαμάκι προς διάφορες κατευθύνσεις. Τα χρώματα ανακατεύτηκαν και σχηματίστηκαν αφηρημένα σχέδια!
Παίξαμε!!! Γίναμε φύλλα του φθινοπώρου που έχουν πέσει από τα δέντρα. Ο αέρας μας ταξιδεύει. Όταν ακούγεται μια απαλή μελωδία σημαίνει ότι έχει ένα απαλό αεράκι, ενώ στην πιο γρήγορη μελωδία ο αέρας φυσάει πολύ δυνατά. Τα παιδιά κινούνται ανάλογα στο χώρο καθώς ακούν τις μελωδίες να εναλλάσσονται.
• Διαβάσαμε το μύθο του Αισώπου «Ο Βοριάς και ο Ήλιος» και το δραματοποιήσαμε. Άλλα παιδιά έγιναν Ήλιος, άλλα Βοριάς και άλλα ο διαβάτης.
Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να εικονογραφήσουμε την ιστορία καθώς αυτή που διαβάσαμε εμείς δεν είχε εικόνες. Έτσι, ανέλαβαν τα παιδιά την εικονογράφηση. Κάθε παιδί διάλεξε το κομμάτι της ιστορίας που ήθελε να εικονογραφήσει. Φτιάξαμε κι ένα εξώφυλλο και έτοιμο το παραμύθι μας.
Αποφασίσαμε όμως να ηχογραφήσουμε την ιστορία και να δημιουργήσουμε ένα βιντεάκι με τις φωνές μας και τις ζωγραφιές μας!!!
Τέλος, αφού επισημάναμε με όλες τις προηγούμενες δραστηριότητες πόσο πολύτιμος είναι ο αέρας για τη ζωή ανθρώπων, ζώων και φυτών συζητήσαμε για τις δραστηριότητες των ανθρώπων που συμβάλλουν στη μόλυνση του αέρα και άρα και του περιβάλλοντος. Μιλήσαμε για τα αυτοκίνητα και τα εργοστάσια που μολύνουν τον αέρα και συζητήσαμε για διαφορετικούς τρόπους μετακίνησης εκτός από το αυτοκίνητο, όπως ποδήλατο, τα πόδια. Αναφέραμε ότι τα εργοστάσια έχουν κάνει προόδους καθώς χρησιμοποιούν φίλτρα που εμποδίζουν το πολύ καυσαέριο να ρυπαίνει το περιβάλλον. Είδαμε και σχετικό βιντεάκι, στο οποίο κάναμε αρκετές παύσεις για να εξηγούμε στα παιδιά!
Διαβάσαμε το παραμύθι της Μαρίας Βελετά-Βασιλειάδου «Το Νεφοσυννεφάκι», όπου το Νεφοσυννεφάκι τρελαίνεται για καυσαέριο, γι’ αυτό έρχεται στην Αθήνα. Χαρούμενο στην αρχή, νιώθει μοναξιά αργότερα και ψάχνει να βρει φίλους. Κανένας, όμως, δεν το θέλει γιατί σε όλους άθελά του έχει κάνει κακό. Αγριεμένοι άνθρωποι το κυνηγούν. Δεν σκέφτονται όμως ότι και οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για την παρουσία του.
βλέπουμε πως εξατμίζεται το νερό όταν βράζει και πως γίνεται σταγόνες όταν αρχίζουν να κρυώνουν
στη συνέχεια σε ενα βαζάκι που έχουμε βάλει ζεστό νερό και πάνω στο καπάκι του έχουμε τοποθετήσει παγάκια…ψεκάζουμε λακ μέσα και δημιουργείται ένα σύννεφο
έπειτα χρωματίζουμε τη βροχή
τα παιδιά ζωγραφίζουν τα πειράματα της βροχής
και όταν ο ήλιος συναντά τις σταγόνες της βροχής δημιουργείται το ουράνιο τόξο ,
με ένα φακό, ένα χαρτί και ένα cd ανακαλύπτουμε το ουράνιο τόξο
τα παιδιά αποτύπωσαν το πείραμα σε εργασία
και τους υποσχέθηκα θα δημιουργήσω ένα ουράνιο τόξο στο πιάτο
τα παιδιά δραματοποίησαν την ιστορία της σταγόνας
τα παιδιά μεταμόρφωσαν τα σύννεφα με τη φαντασία τους
Η beebot -σταγόνα ακολούθησε το ταξίδι της
και τα παιδιά αποτύπωσαν τη διαδρομή σε φύλλο εργασίας
και για να παίξουυμε φτιάξαμε μάσκες -ουράνιο τόξο
Στο πλαίσιο της έμπρακτης ένδειξης αλληλεγγύης σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό,που δοκιμάζεται εξαιτίας της πανδημίας, αλλά και σε νοσηλευόμενους με κορωνοϊό, που περνούν τις γιορτινές ημέρες μακριά από τους οικείους τους,τοΥπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων υλοποίησε τη δράση«Τα σχολεία στέλνουν μήνυμα αγάπης»
Τα νήπια και προνήπια δημιούργησαν κάρτες και ζωγραφιές
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
