Χιονανθρωπάκια! Χιονανθρωπάκια!

με τα μπλε σας τα σκουφάκια!

Κασκόλ πολύχρωμα φοράτε,

και πολλή χαρά σκορπάτε!

Κατασκευή των παιδιών.

Τα παιδιά βάζουν στη σειρά τις εικόνες, καθώς τραγουδούν το τραγούδι “Ο σκιέρ”. Μετά με τη βοήθεια του αρχικού γράμματος, τοποθετούν τις λέξεις στις αντίστοιχες εικόνες.

Σε πίνακα αναφοράς υπάρχουν όλα τα ρούχα που φαίνονται στις κάρτες. Τα παιδιά προσπαθούν να βρουν ποιο ρούχο λείπει από κάθε καρτέλα.

Φτιάχνουμε το ιγκλού βάζοντας στη σειρά τις κάρτες!

Προσπαθούμε να βρούμε το άλλο μισό της χιονονιφάδας. Δεν είναι και τόσο εύκολο. Συνεργαζόμαστε και τα καταφέρνουμε!

Γυμναζόμαστε με την πολική αρκούδα και την παρέα της, κάνοντας κάθε φορά αυτά που μας δείχνει.

Δημιουργούμε ίχνη ζώων στο χιόνι.

Πάνω σε γκρι χαρτόνι, με άσπρη και μαύρη τέμπερα  και με μία μπατονέτα ,δημιουργούμε χιονισμένα  τοπία.

Αφού μάθαμε πολλά ,από τη ζωή αυτών των ζώων αποφασίσαμε να παίξουμε !

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Η μία ομάδα ήταν οι αρκούδες και οι άλλη οι πιγκουίνοι. Στο άκουσμα της μουσικής, οι δυο ομάδες,  θα έπρεπε γρήγορα, να ψάξουν μέσα στην τάξη και να βρουν ψάρια, τα οποία έχει η εκπαιδευτικός κρύψει σε διάφορα σημεία .Η οµάδα που θα βρει τα περισσότερα, µέχρι να τελειώσει η μουσική ,είναι η νικήτρια!

Τα παιδιά εξακολουθούν να είναι χωρισμένα στις παραπάνω ομάδες. Οριοθετούμε το χώρο σε Βόρειο και Νότιο πόλο . Από τη μία πλευρά κάθονται οι αρκούδες και από την άλλη οι πιγκουίνοι! Τα παιδιά έχουν ετοιμάσει από χαρτί και κρατούν στα χέρια τους μια μπάλα χιόνι και αρχίζει ο χιονοπόλεμος!  με το άκουσμα της μουσικής ,η  μια ομάδα πρέπει να πετάξει στην άλλη όσο γίνεται περισσότερο χιόνι. Νικήτρια είναι η ομάδα που στο τέλος του παιχνιδιού (όταν σταματήσει η μουσική), στο χώρο της, μετά το μέτρημα ,έχει τις λιγότερες μπάλες χιόνι! ( Λια Λεπτοκαρίδη Νηπιαγωγός, Med ΤΠΕ ΤΕΑΠΗ).

ΠΡΟΣΕΥΧΟΥΛΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Η κατασκευή μας!

Χρόνια Πολλά και φωτισμένα!

Ο ΓΕΝΑΡΗΣ ΣΠΑΕΙ ΡΟΔΙ

Παιδικό τραγουδάκι. Στίχοι: Ιωάννα Κυρίτση-Τζιώτη

Η δραματοποίηση στηρίχτηκε σ` ένα εορταστικό μάθημα με μουσική και κίνηση “Τα αστεράκια της νύχτας”της Μάτα Μάρρα
(Χορεύτρια, χορογράφος, δασκάλα δημιουργικής κίνησης στο πολιτιστικό κέντρο Ακαδήμεια και στο παιδικό στέκι του Εθνικού Θεάτρο) με κάποιες μικρές παραλλαγές.

Κάποτε η νύχτα έχασε τ` αστέρια της και ήταν πολύ λυπημένη. Έκλεγε απαρηγόρητη. Τα δάκρυά της πλημμύριζαν τον τόπο. (Τα παιδιά με ξυλάκια μιμούνται τον ήχο της βροχής). Κάτι πρέπει να κάνουμε για να σταματήσει να κλαίει αλλά τι; ( Τα παιδιά προτείνουν: Να πάμε να την γαργαλήσουμε, να ντυθούμε αστεία και να της χορέψουμε, να της δώσουμε παγωτό φράουλα, να της χαρίσουμε μπαλόνια και ζωγραφιές, να της ρίξουμε φεγγαρόσκονη ,να πούμε στον Αη -Βασίλη να τη βοηθήσει).
Τότε εμφανίστηκε ο άνεμος (Τα παιδιά μιμούνται το σφύριγμά του).

Τους είπε ότι η μέρα πήρε τ` αστέρια της νύχτας για δικά της στολίδια. 

“Για να τα πάρετε πρέπει να περάσετε ανάμεσα από 2 γαργαλιστικά μπαλόνια χωρίς να τα κουνήσετε, να πηδήξετε μέσα σε μια λίμνη, να περάσετε ανάμεσα από 2 γκρινιάρικες καρέκλες, να προσπεράσετε αθόρυβα το ξωτικό του νερού και να φτάσετε στο κουτί με τα αστέρια. Μόλις φτάσετε, ανοίξτε το και πάρτε ένα αστεράκι! “

Φτιάξαμε τη διαδρομή και ένα ένα τα παιδιά την πέρασαν.

Αφού όλα τα παιδιά κατάφεραν να πάρουν τ`αστεράκια από το κουτί περνώντας από την διαδρομή χορεύουν με αυτά!

Τώρα πρέπει να τα επιστρέψουν στην νύχτα για να στολιστεί !

Όμως καθώς τα δίνουν στην νύχτα κάνουν και μία ευχή που την ζωγραφίζουν  μετά στο χαρτί.

Πως θα βοηθήσουμε το ρομποτάκι να φτάσει ….στον Μπισκοτούλη, στο χριστουγεννιάτικο δενράκι κλπ.

Κάποτε, σ’ ένα όμορφο βουνό, σ’ ένα όμορφο δάσος είχε φυτρώσει και ζούσε ένα δεντράκι. Ένα μικρό ελατάκι! Όμως, τα φύλλα του δεν του άρεσαν καθόλου! «Είναι σαν βελόνες!» παραπονιόταν.

Ένα πρωί, αποφάσισε πως δεν πήγαινε άλλο αυτή η κατάσταση . Έτσι, κάλεσε τα ξωτικά του δάσους και τους ζήτησε να το βοηθήσουν, δίνοντάς του άλλα φύλλα όμορφα, πλατιά και τρυφερά!

Ξαφνιάστηκαν τα ξωτικά, όμως άρχισαν να κάνουν αμέσως τα μαγικά τους, γιατί δεν ήθελαν να βλέπουν στενοχωρημένο το μικρό ελατάκι… Μόλις τέλειωσαν πήγαν πίσω στη σπηλιά τους.

Το άλλο κιόλας πρωί, το δεντράκι μας είχε φύλλα πλατιά και τρυφερά. Όλη η μέρα του πέρασε θαυμάζοντας τα καινούργια του φύλλα…

Όταν έπεσε η νύχτα το έλατο κοιμήθηκε. Ήρθαν όμως πεινασμένα ελαφάκια  και  του μασούλησαν  τα φύλλα του.

Το πρωί που ξύπνησε  δεν είχε ούτε ένα πλατύ και τρυφερό φύλλο, ήταν γυμνό και κρύωνε. Έτσι, κάλεσε ξωτικά του δάσους και τους ζήτησε να το βοηθήσουν.«Θέλω άλλα φύλλα», τους είπε, να μην μπορούν να τα φάνε τα ελάφια, θέλω φύλλα γυάλινα!

Ξαφνιάστηκαν τα ξωτικά, όμως άρχισαν να κάνουν αμέσως τα μαγικά τους, γιατί δεν ήθελαν να βλέπουν στενοχωρημένο το μικρό ελατάκι. Το άλλο κιόλας πρωί, το δεντράκι μας είχε φύλλα γυάλινα, φωτεινά, όμορφα και δεν μπορούσαν να του τα φάνε τα ελαφάκια. Έλαμπαν στον ήλιο.

Όταν έπεσε η νύχτα ,το έλατο κοιμήθηκε.Ήρθε τότε ο άνεμος φύσηξε δυνατά και του έσπασε τα γυάλινα φύλλα του.

Το πρωί δεν είχε ούτε ένα φύλλο πάνω του. Κάλεσε τότε τα ξωτικά να το βοηθήσουν . “Θέλω άλλα φύλλα , να μην μπορούν να τα φάνε τα ελάφια ,ούτε να μπορεί να τα σπάσει ο άνεμος” είπε το ελατο. Τα ξωτικά ήρθαν πάλι και έκαναν τα μαγικά τους το βράδυ, που το έλατο κοιμόταν και το πρωί που ξύπνησε είδε ότι πάνω του είχε χρυσά φύλλα.

Όλη την ημέρα το έλατο θαύμαζε τα χρυσά φύλλα του!  Όταν ήρθε η νύχτα έπεσε να κοιμηθεί. Ένας κλέφτης είδε τα πολύτιμα φύλλα του του τα πήρε προσεκτικά και αθόρυβα και έφυγε τρέχοντας.

Το επόμενο πρωί που ξύπνησε στεναχωρήθηκε πάρα πολύ όταν είδε να του λείπουν τα φύλλα του, και φώναξε πάλι τα ξωτικά. “Ξωτικά ,  ελάτε θέλω πάλι τα φύλλα που είχα ,τα δικά μου, αυτά τα μυτερά σαν βελόνες , αυτά που ούτε τα ελάφια τρώνε ούτε ο άνεμος τα σπάζει , ούτε ο κλεφτης κλέβει”.

Τα ξωτικά  ,του έδωσαν τα δικά του φύλλα. Το έλατο ήταν πολύ χαρούμενο! Η νύχτα που ήρθε, κατέβασε τ` αστέρια της να το στολίσουν και τις χιονονιφάδες να σταθούν πάνω του και να το κάνουν λαμπερό! Ήταν έτοιμο να γιορτάσει τα Χριστούγεννα!