Η Αθηνά και ο Ποσειδώνας διεκδικούσαν την ίδια πόλη. Ανέβηκαν λοιπόν στον βράχο της Ακρόπολης και ενώπιον των Αθηναίων αποφάσισαν ότι όποιος προσέφερε στους κατοίκους το ωραιότερο δώρο, θα την αποκτούσε. Ο Ποσειδώνας χτύπησε σε μια πλευρά του λόφου με την τρίαινά του και αμέσως ανάβλυσε μια πηγή με νερό. Ο λαός θαύμασε, αλλά το νερό ήταν αλμυρό σαν το νερό της θάλασσας, που ήταν το βασίλειο του Ποσειδώνα κι έτσι δεν ήταν πολύ χρήσιμο. Το δώρο της Αθηνάς ήταν ένα δέντρο ελιάς, κάτι που ήταν καλύτερο, μιας και παρείχε στην πόλη τροφή, λάδι και ξυλεία. Έτσι, κέρδισε τη μονομαχία η Αθηνά και ονόμασε την πόλη της Αθήνα.

Μαθαίνουμε για την ελιά ,βλέποντας  διάφορα ενδιαφέροντα βίντεο  στον υπολογιστή της τάξης μας.

 Τα δάκρυα του Χριστού

Τον καιρό, που οι Εβραίοι κυνηγούσαν το Χριστό να τον πιάσουν και να τον σταυρώσουν βρέθηκε σε πολύ μεγάλη στενοχώρια. Ζητούσε ησυχία μα δεν την εύρισκε, γιατί οι παράνομοι τον ακολουθούσαν κατά πόδι. Τέλος, έφτασε σε μια ελιά, κάθισε από κάτω κι ακούμπησε το κεφάλι του στον κορμό της, ύπνο  λίγο για να πάρει. Όμως, να του κολλήσει ύπνος ήταν αδύνατο. Από τη μεγάλη του στενοχώρια ξέσπασαν τα δάκρυά του και σαν  δροσοσταλιές έσταζαν στη ρίζα της και την πότισαν. Ποτισμένη με τα δάκρυα του Χριστού είναι ευλογημένο δέντρο η ελιά κι αυτός είναι ο λόγος που βγάζει το λάδι, το πιο νόστιμο άρτυμα των φαγητών μας, που δίνει και φως στα καντήλια τα κρεμασμένα σ’ εκκλησιές και μοναστήρια.