Τι συμβαίνει τον Ιανουάριο 2021 με τους πλανήτες;

Η νέα χρονιά ξεκινά με τον πλανήτη Γη στο πλησιέστερο σημείο στην τροχιά του γύρω από τον Ήλιο, που ονομάζεται περιήλιο, στις 2 Ιανουαρίου. Όπως έχετε μάθει στο σχολείο  η Γη περιστρέφεται σε μια ορισμένη απόσταση από τον Ήλιο και  η τροχιά της είναι σχεδόν κυκλική. Η μέση απόσταση από τη Γη προς τον Ήλιο ονομάζεται αστρονομική μονάδα, αλλά επειδή η τροχιά μας δεν είναι ένας τέλειος κύκλος, αυτό σημαίνει ότι μερικές φορές είμαστε λίγο πιο κοντά στον Ήλιο και μερικές φορές πιο μακριά.

Η Γη φτάνει στο πλησιέστερο σημείο της ελλειπτικής τροχιάς γύρω από τον Ήλιο, που ονομάζεται περιήλιο στις 2 Ιανουαρίου. Ο Ήλιος δεν θα εμφανιστεί αισθητά μεγαλύτερος στον ουρανό – μόνο περίπου 3% μεγαλύτερο. (Φυσικά, δεν πρέπει ποτέ να κοιτάτε τον Ήλιο χωρίς κατάλληλη προστασία των ματιών. Θυμηθείτε, τα γυαλιά ηλίου δεν επαρκούν για να δείτε τον Ήλιο.)

πηγή: https://www.jpl.nasa.gov/video/details.php?id=1645

 

 

Καλή Χρονιά, ευτυχισμένο το 2021 με έναν έξυπνο αλγόριθμο



Λήψη αρχείου

Παρόλη τη δύσκολη κατάσταση που περνάμε με την πανδημία, επιμένουμε ως σχολείο, να συνεχίζουμε να κάνουμε δράσεις όπως κανονικά.

Εδώ και μερικά χρόνια συμμετέχουμε στο δίκτυο  σχολείων υπό την αιγίδα των γραφείων  Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Εργαστήριο Φωτογραφίας της Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ. και το ΚΠΕ Ελευθερίου-Κορδελίου & Βερτίσκου, στο  θεματικό δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης «Κλικ, προστάτευσέ το!» με εργαλείο τη φωτογραφία.

Στα προηγούμενα χρόνια  συμπεριλαμβάναμε τη δράση αυτή  σε κάποιο αντίστοιχου θέματος προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

Η φετινή δράση, με θέμα εντελώς επίκαιρο, “Μετακίνηση 6” σκοπό έχει να στρέψει τη ματιά των μαθητών σε ό, τι αξίζει να προστατευθεί στην πόλη ή την περιοχή τους, να τους ευαισθητοποιήσει όταν βγαίνουν βόλτα με το νούμερο 6 στην καραντίνα.

Σε πρώτη φάση : Τα παιδιά ερευνούν και παρατηρούν τον τόπο τους με εργαλείο τη φωτογραφία. Φωτογραφίζουν ελεύθερα στην πόλη ή τη γειτονιά τους ό,τι ανακαλύπτουν, εντοπίζουν, αγαπούν, απεχθάνονται.

Παράλληλα, σε συνεργασία μπορούμε να μελετήσουμε μερικά κείμενα (λογοτεχνία, ιστορία, ποίηση, άρθρα …) που έχουν γραφεί για την πόλη μας. Τα παιδιά ανιχνεύουν μέσα στα κείμενα εικόνες από τη ζωή της πόλης, το παρελθόν και το παρόν της.

Συνδυάζουν τις πηγές τους και εντοπίζουν τα στοιχεία εκείνα που συνδέουν το παρόν με το παρελθόν, τη συνέχεια και την ασυνέχειά τους, στο περιβάλλον, την οικονομία και την κοινωνία της πόλης (ενδεικτικά: κτίρια, πάρκα, ανοιχτοί χώροι, αγορές, πρόσφυγες, φυσικές καταστροφές, ξενικά είδη-εισβολείς, ρέματα, μέσα μαζικής μεταφοράς, μνημεία-αρχαιολογικοί χώροι, θάλασσα, λιμάνι, βιομηχανική κληρονομιά, αισθητική ρύπανση, …)

Στο τέλος, επιλέγουν το θέμα που θέλουν να αναδείξουν μέσα από την εργασία τους

Σε δεύτερη φάση , αφού έχουν επιλέξει το θέμα:

  • αναζητούν, βρίσκουν και επιλέγουν ένα μικρό κείμενο ή απόσπασμα κειμένου που αναφέρεται σε αυτό και τους εκφράζει ή/και
  • παράγουν λόγο (ομαδικά ή ατομικά) για αυτό (ιστορία, παραμύθι, στίχους…)
  • ανακαλύπτουν τις «κρυμμένες» εικόνες των κειμένων και επιχειρούν να τις αποτυπώσουν με φωτογραφίες ή βίντεο δευτερολέπτων
  •  σκηνοθετούν φωτογραφίες ή βίντεο με τίτλο λέξεις ή φράσεις των κειμένων
  • συνθέτουν το λόγο με την εικόνα σε ένα τελικό προϊόν, συνδυάζοντας (προαιρετικά) και ήχο (μουσική, αφήγηση…) σε βίντεο ή κολλάζ, ψηφιακή επεξεργασία, ζωγραφική κ.α. σε ελεύθερη κατασκευή

Παράλληλα με τη δεύτερη φάση η περιβαλλοντική ομάδα του κλικ ερευνά και συζητά για το θέμα της: «Υπάρχει κάποιο ζήτημα-πρόβλημα σε σχέση με αυτό σήμερα; Απειλείται; Χρειάζεται αναβάθμιση; Πώς θα μπορούσε να προστατευτεί; Ποιοι φορείς εμπλέκονται στην προστασία του; Μπορούμε να κάνουμε κάτι εμείς ως ομάδα τη φετινή χρονιά;». Η ομάδα αποφασίζει τη δράση της.

Με τη δράση τους οι μαθητές μπορούν να αναδείξουν το «αντικείμενο» προστασίας τους ή, αν η επιλογή τους το επιτρέπει, να προβούν σε ενέργειες αναβάθμισής του. Η προβολή, δημοσιοποίηση του περιβαλλοντικού ζητήματος που έχουν εντοπίσει μπορεί να ευαισθητοποιήσει και άλλους, αν γίνει με τον κατάλληλο τρόπο. Άμεσες και έμμεσες παρεμβάσεις: βελτιώσεις, αλλαγές εσωτερικών ή εξωτερικών χώρων, ακτιβιστικές ενέργειες, προτάσεις και φρέσκιες ιδέες προς φορείς και τοπική κοινωνία, μπορούν να είναι μία αρχή που θα ξεκινήσει από τους μικρούς και μεγαλύτερους μαθητές και θα δρομολογήσει μια ευρύτερη αλλαγή στην ποιότητα ζωής τους στο μέλλον.


Στο τέλος της χρονιάς  διοργανώνεται έκθεση φωτογραφίας μαθητών και  εκπαιδευτικών και εκδήλωση παρουσίασης των δράσεων κάθε περιβαλλοντικής ομάδας των σχολείων του δικτύου.

Τις φωτογραφίες τις ανεβάζουμε σε ιστολόγιο στην ηλεκτρονική τάξη και είναι εδώ. Η ομάδα είναι κλειστή, αλλά μπορεί κάποιος αν θέλει να αιτηθεί εγγραφή  https://eclass11.sch.gr/courses/1901051387/

 

Η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κώδικα, οι ημέρες δηλαδή που μικροί και μεγάλοι με ή χωρίς γνώσεις προγραμματισμού μπορούμε να βάλουμε την υπολογιστική σκέψη στη ζωή μας, ξεκινούν στις 10 16 Οκτωβρίου και θα διαρκέσουν έως τις 25 Οκτωβρίου 2020. Η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κώδικα πραγματοποιείται για 8η χρονιά και όπως κάθε χρόνο εκπαιδευτικοί αλλά και ένα σύνολο φορέων θα έχουν τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν ευκαιρίες κατάρτισης και εκπαιδευτικούς πόρους και να έρθουν σε επαφή με χιλιάδες μαθητές στην ΕΕ και τα Δυτικά Βαλκάνια. Η υπολογιστική σκέψη είναι ένα σύνολο δεξιοτήτων που είναι απαραίτητες για την κατανόηση του σημερινού μεταβαλλόμενου κόσμου και η ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κώδικα προσφέρει μία σειρά από δραστηριότητες που μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη νέων και καινοτόμων ιδεών μαθητών και εκπαιδευτικών, αλλά και όσων ενδιαφέρονται για το αντικείμενο. Το 2020 στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κώδικα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση της πανδημίας του COVId-19. Η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κώδικα βασίζεται σε ένα ολοένα και μεγαλύτερο δίκτυο που αποτελείται από εθελοντές εθνικούς πρέσβεις, εθνικούς συντονιστές σε Υπουργεία Παιδείας και επικεφαλής εκπαιδευτικούς, οι οποίοι έχουν συμβάλει στην επιτυχία της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας τις προηγούμενες χρονιές, όπου έλαβε μέρος πάνω από το 10%

Το σχολείο μας συμμετέχει με μια δράση εμπνευσμένη από το πεδίο της Τεχνητής Νοημοσύνης και συγκεκριμένα της Μηχανικής Μάθησης.

Η μηχανή μας ( ο υπολογιστής) εκπαιδεύεται να αναγνωρίζει φράσεις.

Η δραστηριότητα βρίσκεται εδώ. 

Δοκιμάστε και εσείς.  🙂

Ενημερωθείτε αναλυτικά για τις νέες δυνατότητες, τα εργαλεία και άλλους εκπαιδευτικούς
πόρους στον δικτυακό τόπο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Προγραμματισμού
https://codeweek.eu/codeweek2020

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι:

https://codeweek.eu/featured-activities
https://codeweek.eu/guide
https://codeweek.eu/toolkits
https://codeweek.eu/add

…  αναγγέλλουν ένα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα της ανθρωπότητας: «ο άνθρωπος περπάτησε στη Σελήνη»


Η Αστρονομία είναι τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος. Συνδέει τη γέννηση και την ύπαρξή της με το ιδιαίτερο «δομικό» χαρακτηριστικό του. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ον του πλανήτη που σηκώνει τα μάτια του στον ουρανό και παρατηρεί.

Ως εκ τούτου, η Αστρονομία θεωρείται η μητέρα όλων των επιστημών (κι όμως …. Δεν διδάσκεται το μάθημα της Αστρονομίας στα σχολεία). Έχει τις ρίζες της στη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο, όπου ιερείς-αστρονόμοι διαπίστωσαν εμπειρικά ότι οι κλιματολογικές εποχές σχετίζονταν με τη θέση του Ήλιου και των άστρων και ότι αστρικοί ρυθμοί επηρέαζαν τη ροή του χρόνου.

Συστηματοποιήθηκε ως επιστήμη από τους αρχαίους έλληνες φυσικούς–φιλόσοφους, με τις απαρχές της να τοποθετούνται στον 6ο αιώνα π.Χ.

Η παρατήρηση του ουρανού στην αρχή με τα μάτια κι έπειτα με το τηλεσκόπιο υπήρξε από τις πλέον δημοφιλείς ασχολίες του ανθρώπου.

Ωστόσο, η διαδρομή προς το διάστημα μετρά ήδη επισήμως έναν αιώνα και ένα έτος «μικρών βημάτων».

Τόσος χρόνος πέρασε από τότε που ο καθηγητής Φυσικής στο πανεπιστήμιο Κλαρκ της Μασαχουσέτης Ρόμπερτ Χ. Γκόνταρντ δήλωσε δημοσίως ότι «είναι δυνατή η πραγματοποίηση ταξιδιού στη Σελήνη με πύραυλο», για να λοιδορηθεί όσο κανείς, με την «ευγενή» μάλιστα τάξη των δημοσιογράφων να τον αποκαλούν σκωπτικά «ο Σεληνάνθρωπος».

Παρά τις βαθιές ρίζες της Αστρονομίας, το φεγγάρι, εκείνες τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, δεν είναι παρά ένας μυστηριώδης πλανήτης «σκαλωμένος» στο ουράνιο στερέωμα, που το πολύ-πολύ να φουσκώνει την ψυχή των ερωτευμένων.

Όταν, λοιπόν, ο Γκόνταρντ αποτολμά, στις 28 Μαρτίου 1919, να κοινοποιήσει ότι για ένα τέτοιο ταξίδι στη Σελήνη πειραματίζεται ήδη από το 1909, επιδεικνύοντας μάλιστα στο αμερικανικό στράτευμα τρία μοντέλα προωθητικών πυραύλων, που θα μπορούσαν να κάνουν το όραμά του πραγματικότητα, αντιμετωπίζεται ως τουλάχιστον γραφικός.

Η μακρά έρευνά του περί της δυνατότητας του ανθρώπου να ταξιδέψει στο διάστημα λαμβάνει ελαχιστότατη δημόσια υποστήριξη και η προσβλητική αντιμετώπιση του έργου του τον αναγκάζει να κλειστεί σε απαραβίαστη ιδιωτικότητα και να ξοδέψει στο όραμά του μυαλό και χρήμα.

Αναζητεί συνοδοιπόρους, υποστηρικτές στο εγχείρημά του, αλλά μάταια.

Στην πραγματικότητα, η μόνη υπολογίσιμη -για την εποχή- χρηματοδότηση που πετυχαίνει για την προώθηση των πειραμάτων του είναι 5.000 δολάρια από το Smithsonian Institute, ένα ερευνητικό ίδρυμα που χρονολογείται από το 1846 και στοχεύει σε «αύξηση και διάδοση της γνώσης».

Στο μεταξύ, οι συνάδελφοί του ενισχύουν το «ουτοπικόν» του οράματός του.

Τον Απρίλιο του 1930, μόλις δέκα χρόνια μετά την κοινοποίηση-φιάσκο του Γκόνταρντ, σε συνάντηση αστρονόμων στη Νέα Υόρκη, αμερικανός επιστήμονας διατυπώνει δημοσίως την εκτίμηση ότι ο άνθρωπος θα είναι σε θέση να πατήσει στη Σελήνη περί το 2050.

«Μακρινό όνειρο το ταξίδι του Σεληνανθρώπου» δημοσιεύουν τις θυμηδίες τους οι εκπρόσωποι του Τύπου.

Ο Γκόνταρντ δε θα προλάβει τη δικαίωσή του. Ένας καρκίνος, που τον κατατρώει από καιρό, τον νικά πριν κλείσει τα 63 του χρόνια. Είναι ήδη καλοκαίρι του ’45.

Στη δύση της δεκαετίας του ’50 οι ανθρώπινες «δοσοληψίες» με το διάστημα έρχονται ως απανωτά επιτεύγματα και μετατρέπουν το όραμα του αδικημένου επιστήμονα σε στόχο εφικτό.

Οι επικριτές συνάδελφοί του τρώνε σιγά-σιγά τη γλώσσα τους και οι δύσπιστοι εκπρόσωποι του Τύπου τις πένες τους.

Τον Οκτώβριο του 1957 οι Σοβιετικοί στέλνουν εκατομμύρια έτη φωτός στον ουρανό τον «Σπούτνικ», τον πρώτο δορυφόρο, και τέσσερα χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 1961, τον πρώτο άνθρωπο.

Ο Γιούρι Γκαγκάριν φωτογραφίζει τη Γη από το διάστημα και, μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου, βάζει φωτιά στους Αμερικανούς, που έχουν εμπεδώσει δραματικά την αλήθεια της θεωρίας του Γκόνταρντ.

Η νεόκοπη Αμερικανική Υπηρεσία Αεροναυπηγικής και Διαστήματος, η γνωστή τοις πάσι NASA (έχει ιδρυθεί το 1958, υπό την πίεση της δραστηριότητας των Σοβιετικών), τρέχει να προλάβει τις επιτυχίες των «εχθρών», χρηματοδοτούμενη με τη μερίδα του λέοντος από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η επιτυχία για τους Αμερικανούς είναι πια θέμα γοήτρου, αλλά έχουν και μια ανεξόφλητη επιταγή προς τον συμπατριώτη τους Γκόνταρντ.

Έτσι, το 1959 δίνουν το όνομά του στο Κέντρο Διαστημικής Πτήσης της NASA, αναγνωρίζοντάς τον και καθιστώντας τον έναν από τους πατέρες τις σύγχρονης πυραυλικής.

Το όραμα του Γκόνταρντ είναι πλέον επίκαιρο όσο ποτέ. Οι Σοβιετικοί εξακολουθούν να φεύγουν μπροστά αφήνοντας τη σκόνη τους στους Αμερικανούς.

Το Μάρτιο του 1965 ο κοσμοναύτης τους Λεόνοφ επιχειρεί έξοδο από το σκάφος του και κάνει τα πρώτα βήματα στο διάστημα. Η είδηση ταξιδεύει ανά τον κόσμο.

Οι Σοβιετικοί θριαμβολογούν και στο μεταξύ ανοίγουν δρόμους με μη επανδρωμένα σκάφη για άλλους πλανήτες.

Στις 16 Μαΐου 1969 ανακοινώνουν την επιτυχή αποστολή δύο «εργαστηρίων συλλογής δεδομένων» στην Αφροδίτη.

Πολύ σύντομα, τον ίδιο μήνα του ίδιου έτους, έρχεται η απάντηση των ΗΠΑ. «Ένα βήμα προς τη Σελήνη» αναφέρουν τα σχετικά δημοσιεύματα, που πιάνουν τους Σοβιετικούς σχεδόν στον ύπνο.

«Στο πλαίσιο του προγράμματος για την κατάκτηση της Σελήνης, οι Αμερικανοί απογείωσαν το Απόλλων Χ, επανδρωμένο με τους κοσμοναύτες Στάφορντ, Γιανγκ και Σέρναν, οι οποίοι έφτασαν κοντά στη Σελήνη και τέθηκαν σε τροχιά γύρω από αυτήν. Σέρναν και Στάφορντ πραγματοποίησαν έξοδο με τη σεληνάκατο που αποκολλήθηκε από το κυρίως διαστημόπλοιο και πλησίασε το δορυφόρο της Γης σε απόσταση 15 χλμ» αναφέρεται στις τότε εφημερίδες.

Οι Σοβιετικοί βγάζουν στη δημοσιότητα μικρές και μεγάλες μυστικές διαστημικές πτήσεις, προσπαθώντας να ανακτήσουν την πρωτιά στην άλωση του διαστήματος.

Αλλά οι Αμερικανοί κρατούν το καλό για μόλις δύο μήνες μετά.

Στις 20 Ιουλίου 1969 τα πρωτοσέλιδα όλων των εφημερίδων του κόσμου φιλοξενούν τη φωτογραφία των πρώτων ανθρώπων που πάτησαν στο φεγγάρι.

Είναι ο Νιλ Άρμστρονγκ και ο Έντουιν Όλντριν, που οδήγησαν θαλαμίσκο του Απόλλωνα στη σεληνιακή «Θάλασσα της Γαλήνης» και έξι μέρες μετά βγήκαν και περπάτησαν στην επιφάνεια του πλανήτη.

Την προηγούμενη μέρα, την ώρα που οι κοσμοναύτες άφηναν το αποτύπωμα της μπότας τους στην επιφάνεια της Σελήνης, εκατομμύρια άνθρωποι τούς παρακολουθούσαν σε απευθείας μετάδοση από την αμερικανική τηλεόραση.

Σε λίγο άκουγαν με δέος τα λόγια του Άρμστρονγκ: «Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα».

Οι Αμερικανοί είχαν πάρει τη ρεβάνς.

(Πηγή πληροφοριών: https://physicsgg.me/)

Την ημέρα , 21 Ιουνίου, αυτή έγινε ένα από τα πιο όμορφα πειράματα της Φυσικής, πριν από πολλά χρόνια.

Το πείραμα της μέτρησης της περιφέρειας της Γης. Το κάναμε όμως και στο σχολείο μας.

Δείτε εδώ  : Το πείραμα του Ερατοσθένη