Ιούν 12 2021

Αποχαιρετιστήρια «επιστολή» στους μαθητές μας της Γ΄

Συντάκτης: κάτω από Γενικά

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες γράφω δυο λόγια για σας, τους μαθητές μας που θα μετάσχετε στις Πανελλαδικές. Και τα γράφω και ως «δάσκαλος» σας, αλλά και ως «εκπρόσωπος» του συνόλου των καθηγητών του 7ου που σας εκ-παίδευσαν όσα χρόνια φοιτήσατε στο σχολείο ευθύνης μας.

Η εκπαίδευση είναι για όλους τους εκπαιδευτικούς, πρωτίστως μια ευθύνη. Ένα ηθικό, παιδαγωγικό και κοινωνικό χρέος έναντι της νεότερης γενιάς και των γονιών της. Και για όλους τους μαθητές και τις οικογένειές τους, η εκπαίδευση είναι ένα «δικαίωμα» – έστω και αν είναι «υποχρεωτική» (έστω, δηλαδή, και αν συναρτάται με μία «υποχρέωση»).

Ωστόσο, αυτή τη χρονιά, όλα τα της σχολικής εκπαίδευσης πραγματοποιήθηκαν με έναν διαφορετικό και πρωτόγνωρο (ίσως υβριδικό;) τρόπο, για τον οποίο πιθανόν δεν ήμασταν, ούτε οι εκπαιδευτικοί ούτε οι μαθητές, όσο προετοιμασμένοι θα αξίωσε μια «απαιτητική» κοινωνία και μια «απαιτητική» πολιτεία. Αλλά και η ψυχή μας, ημών των εκπαιδευτικών, κατά βάθος, δεν ήθελε να προσαρμοστεί «τέλεια» σε κάτι τόσο ξένο, κατά τη γνώμη μας (η οποία γνώμη μας βασίζεται, εν πολλοίς, και στον κάθε άλλο παρά ψηφιακό τρόπο με τον οποίον εκπαιδευτήκαμε και σπουδάσαμε και εμείς στο παρελθόν) με την ίδια την παλαιόθεν έννοια της αγωγής και της (εκ-)παίδευσης. Πολλοί από εμάς, δεν προσαρμοστήκαμε τόσο «αποδοτικά» -για να μιλήσουμε και με οικονομικούς όρους- και τόσο «αποτελεσματικά» σε κάτι τόσο «ατελές» όπως είναι, κατά τη γνώμη μας. η τηλεκπαίδευση.

Επίσης, φέτος, δεν είχαμε τη δυνατότητα να αναπτύξουμε πιο στενές, από παιδαγωγικής πλευράς, σχέσεις με τους μαθητές μας. Αλλά μία σχέση, όσο πιο «στενή» είναι, τόσο περισσότερο ψυχικό βάρος έχει – οπότε τόσο πιο συχνά εκδηλώνεται στο πλαίσιό της ο θυμός, η αγανάκτηση, η διαμαρτυρία, το χαμόγελο, η συμ-πάθεια, η αρωγή, η αλληλεγγύη και η εσωτερικά απορρέουσα επιείκεια για τον μαθητή ως «παιδί», ως «έφηβο» και ως «άνθρωπο». Έτσι, ούτε πολυμαλώσαμε μαζί σας, ούτε πολυθυμώσαμε με τα εφηβικά καμώματά σας, ούτε πολυγελάσαμε ως μέλη μιας παιδαγωγικής ομάδας που συναποτελούν μαθητές και δάσκαλοι, ούτε σας πολυενθαρρύνουμε (με ένα άγγιγμα στον ώμο) στην προσπάθειά σας για καλύτερες επιδόσεις, αλλά ούτε και σας πολυβλέπαμε (!…. ) να μας χαμογελάτε ή να μας δείχνετε το πρόσωπό σας που δυσφορεί στις αξιώσεις μας. Σας είχαμε για πολύ καιρό, απέναντί μας στην οθόνη, όχι βέβαια ως άτομα, αλλά ούτε ακριβώς και ως πρόσωπα (…) Σε κάποιες περιπτώσεις δε, ορισμένοι από εμάς γίναμε και «καθρέφτης» σας στην πρακτική της κλειστής οθόνης. (Αλλά ως κοινωνιολόγος σας δηλώνω ότι αυτό συμβαίνει πολύ συχνά στις ανθρώπινες σχέσεις, καθώς δεν γίνεται αυτές να μην βασίζονται στην αμοιβαιότητα – είτε αυτή έχει θετικό πρόσημο, είτε αρνητικό.) Το ζήσαμε και αυτό, δυστυχώς, το οποίο, αρκετοί λένε ότι συνέβη «εξ ανάγκης», ή λόγω ενός είδους «άμυνας» ή «αντίδρασης» στην όλη κατάσταση των πολλών «κλειστών» καμερών των μαθητών μας.

Το θέμα είναι, κατ’ εμέ, πως όσο πιο δύσκολη και όσο πιο ασυνήθιστη ή απρόβλεπτη είναι μια κατάσταση, τόσο πιο πολύ τείνει κανείς να την «αντιμετωπίζει» με έναν προσωπικό και όχι με έναν θεσμικά προβλεπόμενο τρόπο ή με έναν τρόπο που προσδιορίζεται από μία εκπαιδευτική, επικοινωνιακή, παιδαγωγική, ηθική ή σχολική δεοντολογία. Άλλωστε, πώς να καθοδηγείται κανείς από μια σχολική δεοντολογία όταν (αισθάνεται ότι) είναι ενταγμένος σε έναν, εκπαιδευτικό μεν, αλλά σίγουρα διαδικτυακό και όχι κυριολεκτικά σχολικό «χώρο». Και το διαδίκτυο, μην ξεχνάτε πως αναφέρεται ως (cyber)space και όχι ως place, ενώ το σχολείο, είναι πάντα ένας φυσικός χώρος-place.

Ωστόσο, ελπίζω όλη αυτή η δυσμενής κατάσταση που ζήσατε παιδιά μας της Γ΄, φέτος αλλά και πέρυσι, να αποδειχτεί μια εμπειρία που, ναι μεν δεν απολαύσατε, αλλά τουλάχιστον σας έκανε πιο δυνατούς και πιο ικανούς για να αντεπεξέλθετε στις απαιτήσεις και τη δυσκολία του ενήλικου βίου στον οποίο θα μπείτε αμέσως μετά τη λήξη αυτών σας των εξετάσεων… Γιατί, ακόμα και ο εγκλεισμός (που σήμερα πια λέγεται «καραντίνα…»), μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να ενισχύσει τη διανοητική (και όχι μόνο) εργασία και την εργατικότητα, τον γόνιμο (και κριτικό) στοχασμό και τη συγκέντρωση κάθε είδους δυνάμεων που, αν συντονιστούν μεταξύ τους μπορούν, όταν εξ-ορμήσουμε στο δημόσιο βίο και τον κοινωνικό χώρο –δηλαδή στη «ζωή εκεί έξω»–, να μας προσφέρουν μία νίκη-επιτυχία, σε όποιο πεδίο επιθυμούμε.

Όσον αφορά εμάς τους εκπαιδευτικούς σας, αισθάνομαι ότι κάτι δεν ολοκληρώσαμε ως δάσκαλοί σας από όσα θέλαμε και οφείλαμε να σας προσφέραμε. Κάτι αφήσαμε ανεκπλήρωτο και ημιτελές. Αλλά, δεδομένων των συνθηκών, δεν είμαι σίγουρος ότι έχουμε και την πλήρη ευθύνη γι’ αυτό. Ωστόσο, θεωρώ πως η αυτοβελτίωση για τον καθένα αρχίζει, βαθμιαία, από τη στιγμή που –δικαίως ή αδίκως– αυτός θεωρεί ότι έχει ένα μερίδιο ευθύνης για ό,τι δεν πήγε τόσο καλά όσο θα έπρεπε. Και οι όποιου είδους «ευθύνες» σε κάθε (εκπαιδευτική ή άλλη) σχέση, τις περισσότερες φορές, να ξέρετε, ότι αφορούν και τα δύο μέρη-πρόσωπα που μετέχουν σε αυτή τη σχέση.

Εύχομαι, κλείνοντας, από εδώ και μετά, όλοι να βιώσετε μόνο ζωντανές και εκ του σύνεγγυς σχέσεις στη ζωή σας –εκπαιδευτικές, φιλικές, εργασιακές, ή συναισθηματικές– και να θυμάστε, ως ενήλικες, κυρίως τις μέρες που φοιτούσατε διά ζώσης στο σχολείο και, τέλος, να πάτε, σύντομα, 1-2 εκδρομές που να σας καλύψουν το «κενό» των σχολικών εκδρομών που δεν ζήσατε ως λυκειόπαιδα!…

Και μια ενημέρωση για τις ημέρες των Εξετάσεών σας: Τις μέρες των Πανελλαδικών θα βρίσκονται στο σχολεία μας η κ. Νικολάου και ο κ. Παπακαμμένος, αλλά και η κ. Ανδριώτη. (Εγώ θα υπηρετώ τις Εξετάσεις σας από άλλο μετερίζι –όπως και πέρσι– οπότε δεν θα έχω την οργανωτική ευθύνη της πραγματοποίησης τους στον χώρο του σχολείου.)

Τέλος, μερικές συμβουλές: Να είστε, στις Πανελλήνιες, ήρεμοι, ψύχραιμοι και να αρχίσετε να γράφετε πρώτα τα θέματα που θεωρείτε ότι σας είναι εύκολα. Και να ελέγξετε όσα γράψετε, ξαναδιαβάζοντάς τα προσεκτικά και ήρεμα, ΠΡΙΝ παραδώσετε το τετράδιό σας.

Μην φέρετε σε δύσκολη θέση τους επιτηρητές σας με λάθος συμπεριφορές και ενέργειές σας. Αλλά να έχετε στο νου σας ότι έχετε και το δικαίωμα να διεκδικήσετε μία καλή και αθόρυβη-σιωπηρή επιτήρηση.

Καλή σας επιτυχία!

Ο δ/ντής του 7ου ΓΕΛ

Γ. Μπίκος

15 Σχόλια




RSS Σχόλιων

Αφήστε μια απάντηση