6ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

2ο Εργαστήριο: “Σιγουράκι – Το δικαίωμα σε σπίτι, ρούχα και φαγητό”

Τα παιδιά γνώρισαν το Σιγουράκι,  την ιστορία του και άκουσαν το τραγούδι του. Αφού εντόπισαν τι χρειάζεται το Σιγουράκι, χωρίστηκαν σε ομάδες και με τη χρήση εικόνων, αποφάσισαν οτι χρειάζεται σπίτι, τροφή και  ρούχα.Στην ολομέλεια της τάξης μας συζητήσαμε πόσο σημαντικό είναι κάθε παιδί να έχει ένα σπίτι που του προσφέρει ασφάλεια και προστασία, καθώς και πρόσβαση σε τροφή και ρούχα. Προβληματιστήκαμε για το γεγονός ότι, δυστυχώς, δεν έχουν όλα τα παιδιά στον κόσμο τη δυνατότητα να απολαμβάνουν αυτά τα βασικά αγαθά.Στη συνέχεια, ανταλλάξαμε ιδέες και προτείναμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε ουσιαστικά τα παιδιά που βρίσκονται σε ανάγκη. Μάλιστα, άρχισαν να γεννιούνται οι πρώτες σκέψεις για μια δράση προσφοράς την περίοδο των Χριστουγέννων, κατά την οποία κάθε παιδί θα μπορούσε να προσφέρει κάτι δικό του , στηρίζοντας, για παράδειγμα, το έργο του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού».Στο πλαίσιο του προγράμματος «Γέφυρες», που υλοποιείται παράλληλα στο σχολείο μας, είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τη μητέρα μαθήτριας, η οποία μας αφηγήθηκε το αγαπημένο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «Τα τρία μικρά λυκάκια».Μέσα από την ξεχωριστή αυτή ιστορία, τα παιδιά προβληματίστηκαν για την αξία του σπιτιού ως χώρου ασφάλειας, προστασίας και θαλπωρής.

3ο Εργαστήριο: “Ρώτα- Πρώτα – Το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή”

 

Αφού παρουσιάστηκε στους μαθητές η ιστορία και το τραγούδι του Ρώτα -Πρώτα έγινε συζήτηση για τη σημασία της ιδιωτικότητας και του δικαιώματος να έχουμε κάποιο μυστικό. Στη συνέχεια ως δραστηριότητα δόθηκε σε όλα τα παιδιά ένα φύλλο εργασίας και η οδηγία να ζωγραφίσουν πράγματα που θα τα δείχνουν μόνο σε όποιον θέλουν.Συνδυάσαμε τη χελώνα του Ρώτα-Πρώτα με τη χελώνα του σεισμού,πατείστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα.

4ο Εργαστήριο: “Μηπονάκι – Το δικαίωμα στην προστασία από κάθε μορφη βίας”

 

Τα παιδιά γνώρισαν το Μηπονάκι, άκουσαν την ιστορία του και το τραγούδι του. Στη συνέχεια, μέσα από συζήτηση στην ολομέλεια, προβληματίστηκαν σχετικά με τις συμπεριφορές και τις πράξεις των ανθρώπων που μπορεί να προκαλέσουν πόνο στους άλλους. Αναγνωρίσαμε ότι ο πόνος δεν είναι μόνο σωματικός, αλλά μπορεί να είναι και ψυχικός, καθώς τα λόγια και οι συμπεριφορές μας ενδέχεται να πληγώσουν τα συναισθήματα των γύρω μας.Παράλληλα, το σχολείο μας επισκέφθηκε η καθηγήτρια χορού φλαμένκο, κ.Κατερίνα Κοραλία Θωμά,η οποία παρουσίασε στα παιδιά έναν διαφορετικό, δημιουργικό τρόπο να χρησιμοποιούμε τα χέρια μας. Μέσα από τον χορό και τον ρυθμό, μας έδειξε ότι τα χέρια μας δεν είναι για να χτυπάμε, αλλά για να εκφραζόμαστε, να δημιουργούμε και να παίζουμε καστανιέτες! Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με την τέχνη του φλαμένκο και να κατανοήσουν βιωματικά ότι τα χέρια μας μπορούν να γίνουν μέσα έκφρασης, χαράς και δημιουργίας, αντί να προκαλούν πόνο.

Με αφορμή το Μηπονάκι, ανακαλύψαμε πως τα χέρια μας δεν είναι για να πληγώνουν, αλλά για να αγκαλιάζουν, να δημιουργούν και να προσφέρουν αγάπη! Εμπνευσμένοι από το τραγούδι των Locomondo «Υπάρχουν χέρια», δημιουργήσαμε τη δικές μας ομαδικές αφίσες στέλνοντας το μήνυμα πως όλοι μαζί μπορούμε να χτίσουμε έναν κόσμο γεμάτο αγάπη, συνεργασία και σεβασμό.

Το ταξίδι μας στο Δεντρόσπιτο των Δικαιωμάτων συνεχίζεται, καθώς μας περιμένουν κι άλλα ζωάκια με τις δικές τους ιστορίες, για να ανακαλύψουμε μαζί τα δικαιώματά μας και να καλλιεργήσουμε έναν κόσμο πιο δίκαιο, γεμάτο αγάπη, σεβασμό και αποδοχή!