Εδώ Πολυτεχνείο
Με αφορμή την Επέτειο του Πολυτεχνείου θελήσαμε να προσεγγίσουμε την έννοια της Δημοκρατίας και της Δικτατορίας. Ξεκινήσαμε διαβάζοντας την «Ντενεκεδούπολη» της Ευγενίας Φακίνου, όπου πολλά ντενεκεδάκια, που γνωρίστηκαν σε έναν κάδο σκουπιδιών αποφάσισαν να φτιάξουν μια δική τους πολιτεία και να ζήσουν εκεί ήσυχα και ειρηνικά. Όλα όμως άλλαξαν όταν ένας μεγάλος ντενεκές του λαδιού, ο Λαδένιος, έφτασε απρόσκλητος στην πόλη τους και ήθελε να γίνει ο αρχηγός τους χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Φυσικά αυτό δεν άρεσε στα ντενεκεδάκια και αποφάσισαν να τον διώξουν.
Στη συνέχεια, υλοποιήσαμε διάφορες δραστηριότητες με αφορμή την ιστορία της Ντενεκεδούπολης.
- Δραματοποιήσαμε την ιστορία.
- Τα παιδιά ζωγράφισαν ότι τους άρεσε από την ιστορία.
- Ψήφισαν τον αγαπημένο τους ήρωα.
- Έπαιξαν ψηφιακά παιχνίδια με θέμα την ιστορία.
- Παρακολούθησαν την ιστορία σε κουκλοθέατρο στο διαδίκτυο.
- Ακούσαμε και τραγουδήσαμε τα τραγούδια της Ντενεκεδούπολης.
Διαβάσαμε το παραμύθι της Αρμενιάκου Κωνσταντίνας «Η κυρά Δημοκρατία», όπου και μιλήσαμε για την Δημοκρατία και τη Δικτατορία. Αναφερθήκαμε στις διαφορές ανάμεσα στη Δημοκρατία και τη Δικτατορία. Στη Δημοκρατία υπάρχει ελευθερία, ενώ στην Δικτατορία υπάρχουν πολλές απαγορεύσεις. Τα παιδιά αποτύπωσαν με ζωγραφική τι επιτρέπεται να κάνουμε ελεύθερα όταν έχουμε Δημοκρατία και τις περιορισμοί υπάρχουν όταν έχουμε Δικτατορία.
Παίξαμε ένα παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Τα παιδιά έκαναν έναν κύκλο στο άκουσμα μιας μελωδικής μουσικής προχωρούσαν γύρω-γύρω. Όταν σταματούσε η μουσική, μαζευόντουσαν στην παρεούλα και η εκπαιδευτικός τους έλεγε μια φράση, που έπρεπε τα παιδιά να σκεφτούν αν ταιριάζει στη δημοκρατία ή τη δικτατορία (π.χ. «Απαγορεύεται να κυκλοφορείτε το βράδυ μετά τις 10.00», «Μπορείτε να λέτε ελεύθερα τη γνώμη σας αρκεί να μην μιλάτε άσχημα για κάποιον», «Δεν επιτρέπετε να μαζεύεστε πολλοί μαζί» κλπ). Αν η φράση που άκουγαν τα παιδιά ταίριαζε στη δημοκρατία, τότε ένωναν τις παλάμες τους και φώναζαν το σύνθημα «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ». Αν η φράση που άκουγαν, ταίριαζε με τη δικτατορία, τότε έσκυβαν το κεφάλι δείχνοντας την αναγκαστική υπακοή τους.
Μιλήσαμε για την περίοδο της Δικτατορίας στην Ελλάδα. Μιλήσαμε για τον αγώνα των φοιτητών στο Πολυτεχνείο για να διώξουν τη Δικτατορία και είδαμε σχετικά βίντεο και φωτογραφίες.
Παίξαμε άλλο ένα παιχνίδι. «Ο δράκος της Δικτατορίας» κοιμάται και όσο κοιμάται τα παιδιά είναι ελεύθερα να κινηθούν, να μιλήσουν ελεύθερα, να τρέξουν , να γελάσουν, να χορέψουν. Σαν ξυπνήσει όμως;…Αλίμονο! Πρέπει όλοι να μείνουν ακούνητοι. Ο δράκος Δικτατορίας περνά ανάμεσά τους και τους ελέγχει κι όποιον αντιληφθεί να κινείται τον βάζει φυλακή. (ιδέα από το: https://natalinaeton5.blogspot.com/2015/11/blog-post_8.html)
Ακούσαμε τραγούδια:
Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο
Ένα το χελιδόνι
Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
Με αφορμή το τραγούδι «Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία» φτιάξαμε μια κατασκευή, όπου τα παιδιά έγραψαν στον τοίχο τη λέξη: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.















