Μια καινούρια σχολική χρονιά ξεκίνησε και το Νηπιαγωγείο μας γέμισε ξανά χαμόγελα, αγκαλιές, παιχνίδια, καινούριες γνωριμίες… αλλά και μερικά δάκρυα αποχωρισμού! Ξαναβρεθήκαμε με τα παιδιά που γνωρίζαμε από την προηγούμενη χρονιά και υποδεχτήκαμε με πολύ χαρά τα καινούρια μας προνήπια. Για κάποια παιδιά η προσαρμογή ήταν εύκολη, ενώ για άλλα ο αποχωρισμός από τη μαμά και τον μπαμπά ήταν λίγο πιο δύσκολος. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό! Έτσι, την πρώτη μας εβδομάδα γνωρίσαμε τον χώρο,
γνωριστήκαμε, παίξαμε, μιλήσαμε και κυρίως νιώσαμε ότι το Νηπιαγωγείο είναι ένας χώρος όπου μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας.
Επεξεργαστήκαμε την ιστορία «Το φιλάκι στο χέρι», μια τρυφερή ιστορία που μας βοήθησε να μιλήσουμε για το συναίσθημα που νιώθουμε όταν αποχωριζόμαστε τους αγαπημένους μας. Ανακαλύψαμε πως, ακόμη κι όταν η μαμά και ο μπαμπάς δεν είναι μαζί μας, η αγάπη τους μένει πάντα κοντά μας. Μιλήσαμε για το δικό μας «φιλί στο χέρι», για τις αγκαλιές που μας δίνουν δύναμη και για τους μικρούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κρατάμε μέσα μας ένα αγαπημένο πρόσωπο, ακόμη κι όταν εκείνο δεν βρίσκεται δίπλα μας.
Η ιστορία «Αγάπη» της Κορίν Έιβερυς έγινε αφορμή να μιλήσουμε για την αγάπη που μας συνδέει με τους ανθρώπους της ζωής μας όσο μακρυά τους κι αν βρισκόμαστε. Για εκείνους που μας φροντίζουν, μας περιμένουν, μας ενθαρρύνουν και μας κάνουν να αισθανόμαστε ασφαλείς.
Ταξιδέψαμε με τη φαντασία μας στο «Μια κουβέρτα στο διάστημα» της Χριστίνας Κωνσταντουδάκη, ανακαλύπτοντας πως η αγάπη, η ασφάλεια και η ζεστασιά μπορούν να μας συντροφεύουν ακόμη και στα πιο μακρινά μας ταξίδια.
Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει από την πρώτη μας εβδομάδα το… χταπόδι! Μέσα από το βιβλίο «Πώς να πάτε το χταπόδι σας στο σχολείο» της Becky Scharnhorst, αντιμετωπίσαμε με χιούμορ και φαντασία όλα όσα μπορεί να κάνουν μια πρώτη μέρα στο σχολείο λίγο δύσκολη. Το βιβλίο παρουσιάζει με τρυφερό και παιχνιδιάρικο τρόπο την προετοιμασία για το σχολείο, τον αποχωρισμό και τα συναισθήματα που συνοδεύουν αυτή τη σημαντική μετάβαση. Μιλήσαμε για το τι μπορεί να φοβάται το χταπόδι και δεν θέλει να πάει στο σχολείο, αλλά του δωσαμε και συμβουλές για να το βοηθήσουμε να νιωσει καλύτερα!
Με το βιβλίο «Ένα σχολείο ταρακουνημένο» σκεφτήκαμε το σχολείο που ονειρευόμαστε. Πώς θα θέλαμε να είναι το χολείο μας; Τι θα θέλαμε να κάνουμε μαζί; Πώς θέλουμε να νιώθουμε όταν ερχόμαστε στο σχολείο; Οι ιδέες των παιδιών έγιναν η αφορμή για να μιλήσουμε για ένα σχολείο χαρούμενο, πολύχρωμο και μοσχομυριστό, ασφαλές, γεμάτο φίλους, παιχνίδι, δημιουργία και αγάπη!
Μέσα από τις ιστορίες, τις συζητήσεις, το παιχνίδι και τις εικαστικές μας δημιουργίες, δώσαμε στα παιδιά την ευκαιρία να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται. Μιλήσαμε για τη χαρά, τη λύπη, τον φόβο, την αγωνία, τον ενθουσιασμό.
Γνωρίσαμε τους χώρους, ανακαλύψαμε τα παιχνίδια, μάθαμε τις πρώτες μας καθημερινές ρουτίνες, συστηθήκαμε στους καινούριους μας φίλους και αρχίσαμε να δημιουργούμε τις πρώτες μας κοινές αναμνήσεις.
Τα μεγαλύτερα παιδιά έγιναν οι μικροί «οικοδεσπότες» της τάξης και βοήθησαν τα καινούρια μας προνήπια να νιώσουν πιο άνετα.
Γιατί στο Νηπιαγωγείο μαθαίνουμε κυρίως δεξιότητες. Μαθαίνουμε να μοιραζόμαστε, να βοηθάμε, να περιμένουμε, να ακούμε, να συνεργαζόμαστε και να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον.
Και κάπως έτσι, μέσα σε λίγες μέρες, τα δάκρυα άρχισαν σιγά σιγά να γίνονται χαμόγελα…
Γιατί η προσαρμογή δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Χτίζεται μέρα με τη μέρα, μέσα από μικρές στιγμές εμπιστοσύνης.
Καλώς ήρθατε, λοιπόν, μικροί μας μαθητές και μικρές μας μαθήτριες!
Η καινούρια μας σχολική χρονιά μόλις ξεκίνησε και το ταξίδι μας είναι γεμάτο όνειρα, παιχνίδι, φίλους, ανακαλύψεις και… πολλές πολλές αγκαλιές!
