“Σαν παλιό Σινεμά…” Σκηνές από την καλοκαιρινή γιορτή λήξης.
Σαν παλιό Σινεμά…
Σχολιάστε
Γλυκό καλοκαιράκι αγαπημένο…
Καλοκαιράκι έφτασε κι όλοι ετοιμαζόμαστε για τις καλοκαιρινές μας εξορμήσεις στη θάλασσα. Λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία και ξεχυθούμε στις παραλίες ετοιμάζουμε προσκλήσεις για τη καλοκαιρινή μας γιορτή “Σαν παλιό Σινεμά…”, και τις τελευταίες για φέτος κατασκευές-αναμνηστικά.
Φάκελοι_ολοήμερο
Φάκελοι_κλασικό
Αναμνηστικά αποφοίτησης_ολοήμερο
Αναμνηστικά αποφοίτησης_κλασικό
Ζουμ ζουμ ζουμ, μέλισσα τριγύρω…
Οι μέλισσες και το μέλι το θέμα μας γι’ αυτή την εβδομάδα. Είδαμε σχετικά βίντεο (πως ζουν οι μέλισσες στην κυψέλη, πως φτιάχνουν οι μέλισσες το μέλι και πως το συλλέγουν οι μελισσοκόμοι), διαβάσαμε βιβλία και παραμύθια*, μάθαμε τραγούδια (9 μελισσούλες-επανάληψη του αριθμού 9) και φυσικά δημιουργήσαμε τις δικές μας κυψέλες. Φτιάξαμε κι ένα επιτραπέζιο να παίζουμε:”Ποια μελισσούλα θα βγει πρώτη από την κυψέλη να πάει στο λουλουδόκηπο να μαζέψει νέκταρ;” [Την ιδέα την πήραμε από τη φίλη και συνάδελφο κυρία Ελένη από το 44ο ΝΓ Περιστερίου]
Λουλουδοπαιδάκια_κλασικό
Μέλισσες με κυψέλη_ολοήμερο
Επιτραπέζιο_ολοήμερο
*Η ευχή της μάνας
Καταγραφή: Αποστολάκη Βασιλεία (Μαθήτρια Ε΄ Τάξης – Ιανουάριος 2003)
Μια φορά κι έναν καιρό, στα παλιά τα χρόνια, ζούσε μια γυναίκα που είχε τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες και έναν γιο. Ο πατέρας τους πέθανε, όταν αυτά ήταν πολύ μικρά και η μάνα τους, για να τα ζήσει, δούλευε σε διάφορες δουλειές, γιατί ήταν πολύ φτωχιά. Μεγάλωσε και τα τέσσερα παιδιά και τα πάντρεψε αλλά όλα έμεναν μακριά. Από την κούραση και από την ταλαιπωρία, αρρώστησε και δεν μπορούσε πια να δουλέψει και έπεσε στο κρεβάτι πολύ βαριά! Οι γείτονες δεν την έβλεπαν να πηγαίνει στην ξένη δουλειά και ανησύχησαν. Πήγε το πρωί μία γειτόνισσα, για να δει τι είχε και δεν πήγε στη δουλεία και την βρήκε στο κρεβάτι πολύ άρρωστη.
—Έλα γειτόνισσα, να πας να φωνάξεις την πρώτη μου κόρη να έρθει, που την χρειάζομαι!
Πάει τότε η γειτόνισσα στην πρώτη κόρη και τις λέει να πάει στην μάνα της, που είναι πολύ άρρωστη. Εκείνη δεν δέχτηκε να πάει, γιατί έπλενε και είχε τα ρούχα μέσα στη σκάφη.
— Δεν μπορώ να πάω να την δω γιατί πλένω.
Όταν πήγε η γειτόνισσα και της είπε ότι, η κόρη σου δεν μπορεί να έρθει, γιατί έχει τα ρούχα μέσα στην σκάφη και πλένει, η άρρωστη μάνα αναστέναξε, δάκρυσε και της είπε:
— Σου εύχομαι, κόρη μου, η σκάφη να γίνει το σπίτι σου και να το σέρνεις όπου πας στα όρη και στα βουνά, όλη σου τη ζωή!
Από τότε η κόρη της έγινε χελώνα! Τότε έστειλε την γειτόνισσα στην δεύτερη κόρη. Και αύτη όμως βρήκε δικαιολογία, ότι ύφαινε.
— Δεν μπορώ να έρθω, γιατί έχω στον αργαλειό το νήμα!
Τότε πάλι η μάνα δάκρυσε και την καταράστηκε.
— Άντε, κόρη μου, να υφαίνεις μέρα νύχτα και σταματημό να μην έχεις! Να σου χαλάνε οι άνθρωποι τα υφαντά και να σε κυνηγούν παντού!
Κι από τότε έγινε η αράχνη! Μετά την έστειλε στον γιο της, μα κι εκείνος αρνήθηκε.
— Πες της μάνας μου ότι, δεν μπορώ να έρθω, γιατί βάζω στους τοίχους αστυβές[1], για να μην μου τα χαλούν.
Τότε η μάνα αναστέναξε πάλι και του είπε:
—Να έχεις την κατάρα μου και οι αστυβές να γίνουν αγκάθια στο σώμα σου και να γυρίζεις σαν την άδικη κατάρα! Από τότε έγινε ο σκαντζόχοιρος!
Τότε θυμήθηκε τη μικρή της κόρη και η γειτόνισσα πήγε και σ’ αυτή. Όταν είδε την γειτόνισσα, τόσο πρωί να πηγαίνει στο σπίτι της, απόρησε!
— Καλώς την, της είπε. Πώς είναι και ήρθες τέτοια ώρα;
Και η γειτόνισσα, της είπε ότι την γύρευε η μάνα της, που είναι πολύ άρρωστη. Η κόρη της εκείνη τη στιγμή ζύμωνε και είχε το ζυμάρι μέσα στην σκάφη. Παράτησε όμως το ζύμωμα κι όπως ήταν, με τη ζύμη στα χέρια, έτρεξε στην μάνα της! Ούτε που ήθελε να πλυθεί, για πιο γρήγορα! Όταν την είδε η μάνα της, της λέει:
— Γιατί, κόρη μου, είναι τα χέρια σου με τις ζύμες;
— Ζύμωνα μάνα και έτρεξα να δω τι έχεις.
Τότε η μάνα της την αγκάλιασε, τη φίλησε και της λέει:
— Να έχεις την ευχή μου, κόρη μου. Να πετάς από λουλούδι σε λουλούδι, να μαζεύεις το μέλι από τα λουλούδια, να είσαι χρήσιμη στον κόσμο! Να φέρνεις τη γλυκασιά και το ζυμάρι, που είναι στα χέρια σου, να γίνεται κερί, να είναι χρήσιμο για τις εκκλησίες και χωρίς εσένα και το κερί σου να μην μπορεί να λειτουργήσει ο παπάς!
Έτσι έγινε η μέλισσα!
Γι’ αυτό και η παροιμία λέει: «Ευχή γονέα έπαρε και στο βουνό ανέβα.»
[1] αστυβές: άγριοι θάμνοι με σκληρά αγκάθια
Σκαντζόχοιρος-Χελώνα-Μέλισσα
― Μια φορά λοιπόν κι ένα καιρό ήταν μια μάνα
που είχε τρία παιδιά, το σκατζόχοιρο, τη χελώνα
και τη μέλισσα.
Ήρθε ο καιρός που τα παιδιά μεγάλωσαν, παν-
τρεύτηκαν, έκαναν δικές τους οικογένειες σε δικά
τους σπίτια.
Τα χρόνια περνούσαν και κάποτε η μάνα αρρώ-
στησε, έστειλε λοιπόν να φωνάξουν το πρώτο απ’
τα παιδιά της που έμενε πιο κοντά κι αυτός ήταν ο
σκατζόχοιρος.
Ο σκατζόχοιρος όμως δεν ανταποκρίθηκε στο
κάλεσμα της μάνας με τη δικαιολογία ότι δεν
αδειάζει γιατί έχει να φράξει το χωράφι του με αγ-
καθωτό σύρμα.
Η μάνα τον καταράστηκε να γυρίσουνε τα σύρ-
ματα στην πλάτη του, η κατάρα έπιασε και γι’ αυτό
ο σκατζόχοιρος έχει αγκάθια στη ράχη του.
Κάλεσε μετά τη χελώνα που ήταν πιο μακρυά
αλλά κι αυτή αρνήθηκε με τη δικαιολογία ότι έχει
αναπιάσει προζύμι να ζυμώσει ψωμί. Η μάνα κατα-
ράστηκε και τη χελώνα να γυρίσει η σκάφη στην
πλάτη της και έτσι απέκτησε λοιπόν η χελώνα το
καβούκι της.
Στην απελπισία της η μάνα κάλεσε και τη μέλισσα
που έμενε πολύ μακριά χωρίς ελπίδα ότι θ’ αντα-
ποκριθεί, όμως η μέλισσα έφτασε αμέσως, περιποι-
ήθηκε τη μάνα της και έγινε καλά.
Η μάνα της έδωσε την ευχή της: ότι πιάνει μέλι
να γίνεται και χωρίς αυτή να μην ανοίγει εκκλησιά.
Έτσι η ευλογημένη με την ευχή της μάνας μέλισσα
μας δίνει το πολύτιμο μέλι της και το απαραίτητο
για την εκκλησία κερί.
Και ζήσανε λοιπόν αυτοί καλά και ’μείς καλύτερα.
Εκλογές
Δεν κάνουν μόνο οι μεγάλοι εκλογές αλλά κι εμείς. Καταθέσαμε προτάσεις, Φτιάξαμε ψηφοδέλτια, ορίσαμε εφορευτική επιτροπή, στήσαμε την κάλπη και νωρίς το πρωί ξεκίνησαν οι Νηπιακές Εκλογές. Ψηφίσαμε, καταμετρήσαμε τις ψήφους και βγάλαμε τον πρόεδρό μας.
Μάνα, Μητέρα, Μανούλα, Μαμά…
Μάνα, Μητέρα, Μανούλα, Μαμά, τέσσερις λέξεις για μία αγκαλιά. Σαν με αγκαλιάζεις διώχνεις μακριά κάθε μου θλίψη. Μανούλα μου δίνεις χαρά.
Καρτούλα Ποδιά και Δωράκια-τερατάκια memory για τη μαμά… [τα δωράκια βασίζονται σε ιδέα από το διαδίκτυο]
Πρωτομαγιά
Λουλούδια ας διαλέξουμε και ρόδα και κρίνα κι ελάτε να πλέξουμε στεφάνια με εκείνα το Μάη που σήμερα προβάλλει στη γη….
Κλασικό ατομικό
Ολοήμερο ατομικό
Ολοήμερο ομαδικό
Θέατρο στο σχολείο
Συμμετοχικό θέατρο στο σχολείο από το θέατρο ΠΡΟΒΑ με το έργο ”Του Φεγγαριού η Τράτα στων Αστεριών τη Στράτα”
Πασχαλιά-Πασχαλιά με τα κόκκινα αυγά…
Φτάνει Πάσχα και Λαμπρή που σουβλίζουμε τ’ αρνί, όλοι λέν’ Χρόνια Πολλά και τσουγκρίζουμε τ’ αυγά. Ανοιξιάτικες και Πασχαλινές δημιουργίες. Ιδέες δικές μας και ιδέες συναδέλφων από το Internet.
25η Μαρτίου
Πιατάκια από πάρτι, φελλοί, χρωματιστά κουρελάκια, γκοφρέ, βελουτέ, κόλα, ψαλίδι και φαντασία είναι αρκετά για να δημιουργήσουμε κάποια αξεσουάρ των ηρώων του 1821. Παγουράκια λοιπόν για τους κλέφτες και παραδοσιακές ποδίτσες για τις Σουλιώτισσες.
Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;
Μάρτης ή Μαρτιά
«Ο «Μάρτης», είναι ένα παμπάλαιο έθιμο. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και μάλιστα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων, έδεναν μια κλωστή, την «Κρόκη», στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι. Από την 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στο χέρι τους, στον καρπό, ένα βραχιολάκι φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» ή «Μαρτιά». Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση, ο «Μάρτης», προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της άνοιξης, για να μην καούν. Τον «Μάρτη» τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη, και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι. Σε μερικές περιοχές τον έβαζαν και στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού «για να μην σκοντάφτουν» ή σαν δαχτυλίδι στο δάχτυλο. Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να τον χρησιμοποιήσουν για να χτίσουν την φωλιά τους. Αν το Πάσχα πέσει μέσα στον Μάρτη, τον καίνε στην λαμπάδα της Ανάστασης.
Χελιδονίσματα
Σε πολλές περιοχές της χώρας μας την πρώτη Μαρτίου ή στις 21 Μαρτίου, ημέρα της εαρινής ισημερίας, τα παιδιά γυρνάνε στα σπίτια κρατώντας ένα αρθρωτό ομοίωμα χελιδονιού, την “Χελιδόνα”, και τραγουδάνε ένα είδος καλάντων, τα “Χελιδονίσματα”
Η Κυρά-Σαρακοστή
Ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει είναι αυτό της Κυρά Σαρακοστής. Το έθιμο αυτό το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές. Σε όλες τις περιπτώσεις πάντως, χρησιμοποιούνταν ως ιδιότυπο ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.
