Εργαστήρια Δεξιοτήτων-Γ’ τμήμα Ενδιαφέρομαι και ενεργώ: Ένα αστέρι στην καρδιά
Το δεύτερο εργαστήριο δεξιοτήτων είναι από το Make A Wish.
Ξεκινήσαμε με χαλαρώτικη μουσική-νανούρισμα ξαπλωμένοι στα θρανία.
Πέρασα δίπλα τους και τους μοίρασα τα αστέρια, λέγοντάς τους κάποια λόγια για τις δυσκολίες της ζωής και πώς χρειαζόμαστε ένα αστέρι να μας φωτίσει τη ζωή ή να μας βοηθήσει κάποιος ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ!!!
Κινηθήκαμε στο χώρο της τάξης, κρατώντας τα αστέρια, άλλοτε στις μύτες των ποδιών, άλλοτε κοιτώντας ψηλά και ακούσαμε τί είχε να μας πει το αστέρι μας. Προηγουμένως είχαμε γράψει μια λέξη θετική, όπως αγάπη, φιλία.
Παρουσιάσαμε το ηλεκτρονικό παραμύθι “Ένα αστέρι στην καρδιά” της Μαρίνας Γιώτη και μάθαμε ότι από εδώ ξεπήδησαν οι ωραίες λέξεις.
Μετά ακολούθησε συζήτηση για την ιστορία που άκουσαν.
Την επόμενη φορά πήραν τις γαλάζιες κορδέλες και μ’αυτές χόρεψαν, πότε γρήγορα, πότε αργά, όπως”χορεύει” η καρδιά μας από χαρά όταν κάνουμε ωραία πράγματα, όπως καλοσύνη, προσφορά, εθελοντισμό…
Τότε μας έστειλε ο φίλος μας το αρκουδάκι ένα γράμμα και μας είπε να λύσουμε τον αναγραμματισμό και να σχηματίσουμε τη λέξη ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ.
.
Ακολούθησε συζήτηση και για τα είδη του εθελοντισμού. Θυμήθηκαν τα παιδιά τη δική τους εθελοντική δράση, τα τρουφάκια που χάρισαν στα κοριτσάκια της Αγίας Άννας. Έπειτα αναρωτηθήκαμε τι μπορούμε να κάνουμε ως πράξεις εθελοντισμού. Κυρίαρχες απαντήσεις ήταν οι αγκαλιές και τα φιλιά!! Τα ζωγραφίσαμε στα αστέρια μας και τα κολλήσαμε κι αυτά στους πίνακες.
Μετά πήραμε ένα κουβάρι και τα παιδιά ξεκινούσαν λέγοντας:”Είναι ωραίο να προσφέρεις γιατί..” και έλεγε ο καθένας μια ιδέα, δίνοντας το κουβάρι στον επόμενο.
Καταλάβαμε λοιπόν ότι μ ‘αυτό τον τρόπο συνδεόμαστε.
Την επόμενη φορά μας περίμενε χορός. Στο σταμάτημα της μουσικής έπρεπε να δείξουμε χαρά, φόβο, έκπληξη..
Και μετά ακούγεται η μουσική του Superman, του υπερήρωα. Το αρκουδάκι ήταν υπερήρωας. κι εμείς μπορούμε να γίνουμε υπερήρωες.
Χωρίστηκαν τα παιδιά σε ομάδες και σκέφτηκαν υπερδυνάμεις.
Τις γράψαμε σε χαρτάκια και πήραν τη θάση τους πάνω στην κάπα του Superman.
Πώς νιώθει άραγε ο εθελοντής;
Ζωγραφίσαμε τις υπερδυνάμεις-αξίες ζωής.
Έπειτα τα παιδιά παρατάχθηκαν σε δυο γραμμές και σχημάτισαν το διάδρομο της ευγνωμοσύνης.
Ακολούθησε ο κύβος της ελπίδας. Τα παιδιά κινούνταν στο χώρο και με το σταμάτημα της μουσικής τον πετάμε και λέμε τη φράση που βλέπουμε. Πρόκειται για μηνύματα ελπίδας και ενδυνάμωσης.
Ακούσαμε και το τραγούδι “Το χρώμα της ελπίδας”. Και μετά ζωγραφίσαμε στα μπουκαλάκια τα δικά μας μηνύματα ελπίδας.
Ήρθε η ώρα να ξαναξαπλώσουμε και να χαλαρώσουμε. Φυσήξαμε το ατέρι μας με την ευχή μας και καθήσαμε σε κύκλο και είπαμε την ευχή που φυσήξαμε.
Σε συννεφάκια ζωγράφισαν τα καλά του εθελοντισμού.
Έπειτα ενώθηκαν με κορδέλες και σχηματίσαμε έναν κύκλο που μας ενώνει, όπως η καλοσύνη ενώνει τους ανθρώπους.
Και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε αυτό το τρυφερό εργαστήριο!
