κουτσομπολιά…

Έχω σπουδαία νέα να σας ανακοινώσω:

  • Η Κυριακή έγινε αδελφή, ναι, γεννήθηκε το αδελφάκι της!Κυριακή να σου ζήσει! Πολλές ευχές και στους γονείς, να χαίρεστε και τα δυο σας τα παιδιά και να ΄ναι γερά!
  • Ο Λούκας επιτέλους έγινε 6 χρονών! Συγχαρητήρια Λούκας, να τα εκατοστήσεις και να είσαι χαρούμενος, με φίλους πολλούς, να τους αγαπάς και να σε αγαπούν!

η μουσική των παιχνιδιών

Σας  στέλνω μια μουσική από αυτές που δεν ακούτε συνήθως. Λέγεται:  “η συμφωνία των παιχνιδιών ” και ο συνθέτης που την έγραψε, ο κύριος Λεοπόλδος Μότσαρτ, είχε την ιδέα να βάλει τα όργανα της ορχήστρας να παίζουν με τέτοιο τρόπο, που όταν τα ακούς να νομίζεις ότι είναι παιχνίδια που ζωντανεύουν, πουλιά που κελαηδούν, νερά που τρέχουν. Χρησιμοποίησε όμως στη μουσική του και παιχνίδια που κάνουν μουσική, ροκάνες, τρομπέτες παιδικές, τρίγωνα, ταμπούρλα. Μπορείτε να αναγνωρίσετε τους ήχους;  Σας προτείνω να ακούσετε με προσοχή, να προσπαθήσετε να φανταστείτε τα παιχνίδια να ζωντανεύουν και να χορέψετε με το δικό σας τρόπο έτσι όπως σας οδηγεί η μουσική. Μπορείτε να μεταμορφωθείτε σε ορχήστρα και να ζωντανέψτε τα μουσικά όργανα ή τα παιχνίδια.

Πρέπει να σας πω, ότι μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι τη μουσική αυτή την σκέφτηκε ένας άλλος σπουδαίος συνθέτης, ο κύριος Χάυντν. Τι να σας πω, δεν ξέρω ποιος έχει δίκιο. Εκείνο που ξέρω είναι ότι μου αρέσει να την ακούω και γι’  αυτό τη μοιράζομαι μαζί σας.

συνταγή για πλαστελίνη

 

Συνταγή για σπιτική πλαστελίνη:

  • 2 κούπες αλεύρι
  • 1/2 κούπα αλάτι
  • 2 κουταλιές της σούπας ξινό (θα το βρείτε στα μπαχαρικά)
  • 2 κουταλιές της σούπας λάδι ελαφρύ
  • 1 1/2 κούπα ζεστό νερό
  • χρώματα ζαχαροπλαστικής
  • άρωμα (ότι θέλετε)
  • https://www.youtube.com/watch?v=OmAPZumpjAQ

το κόκκινο μπαλόνι

Διάβασα τα σχόλιά σας για την ταινία και μου δώσατε την ιδέα, να σας πω δυο λόγια για την ιστορία της. Αυτή λοιπόν είναι μια ταινία  αρκετά παλιά, πριν γεννηθώ εγώ και πριν γεννηθούν οι γονείς σας, φτιάχτηκε το 1956. Τότε οι ταινίες δεν είχαν χρώματα, ήταν ασπρόμαυρες, το ίδιο και οι φωτογραφίες. Η ταινία αυτή γυρίστηκε στο Παρίσι, στη Γαλλία και επειδή είναι τόσο παλιά, μας δίνει την ευκαιρία να δούμε πως ήταν τότε η πόλη  αυτή, τα σπίτια , τα μαγαζιά, τα ρούχα που φορούσαν οι άνθρωποι, τα μεταφορικά μέσα, τα παιχνίδια των παιδιών, οι σχολικές τους τσάντες και τα ρούχα τους στο σχολείο. Ξέρω ότι σας έλειψαν τα χρώματα, όμως επειδή όλα είναι ασπρόμαυρα, τι ωραία που ξεχωρίζει το κόκκινο μπαλόνι σε όλη την ταινία και το εντοπίζουμε πάντα με ευκολία και πόσο όμορφο φαίνεται, σαν ένας μαγνήτης που μαγνητίζει τη ματιά μας. Εκείνο όμως μου αρέσει πολύ σε αυτή την ταινία, είναι ότι μας προκαλεί έντονα συναισθήματα, δυνατή χαρά, λύπη, αγωνία, ίσως και φόβο κάποιες στιγμές. Αυτό είναι ωραίο να μας συμβαίνει και γίνεται ακόμα πιο ωραίο όταν έχουμε δίπλα μας κάποιον να το μοιραζόμαστε, να συζητάμε για ότι βλέπουμε, αλλά και για το πώς νοιώθουμε. Γι’ αυτό πρότεινα να την δείτε με παρέα, είναι δύσκολο να είμαστε μόνοι στις χαρές, στις λύπες και στους φόβους. Θα ήθελα να το θυμάστε πάντα αυτό και να μοιράζεστε αυτά που ζείτε και αυτά που νοιώθετε,  με  αυτούς που είναι κοντά σας.

Μπορείτε όποτε θέλετε να την  ξαναδείτε, να είστε πιο παρατηρητικοί και να προσέξετε τις λεπτομέρειες που σας έλεγα πιο πάνω. Μπορείτε επίσης, πάντα με τη βοήθεια των γονιών σας, μέσα από το διαδίκτυο  να επισκεφτείτε το Παρίσι και να δείτε πως είναι σήμερα η πόλη αυτή, είμαι σίγουρη πως θα σκεφτείτε πολλά πράγματα και θα συζητάτε  για ώρα πολλή.  Και ένα τελευταίο:” Μια μέρα που ο ήλιος λάμπει στον ουρανό, στο δρόμο για το σχολείο συναντιέστε με ένα κόκκινο μπαλόνι….., τι συμβαίνει στη συνέχεια; ”  Ο καθένας μπορεί να φτιάξει μια δική του ιστορία, διαφορετική από αυτή που είδατε. Μπορείτε να την ζωγραφίσετε, ή να την πείτε στη μαμά ή στον μπαμπά και να την γράψουν για σας στο χαρτί, ή ακόμα μπορείτε να φτιάξτε με πλαστελίνη τους ήρωες της ιστορίας σας και την ζωντανέψετε παίζοντας θέατρο.

Καλή εβδομάδα

Καλή εβδομάδα σε όλους, χαίρομαι που βλέπω καινούργιους επισκέπτες στο ιστολόγιό μας και ελπίζω σύντομα να σας συναντήσω όλους εδώ. Όλοι γνωρίζετε γιατί “μένουμε σπίτι” και είναι αλήθεια ότι είμαστε πολύ καιρό σπίτι, μακριά από τους φίλους  και το σχολείο μας. Θα χρειαστεί να μείνουμε σπίτι λίγο ακόμα, πριν  μπορέσουμε να συναντηθούμε ξανά. Αυτές τις μέρες λοιπόν, που είμαστε μακριά ο ένας από τον άλλο, μπορούμε να κάνουμε κάτι, που θα μας φέρνει κοντά, θα μας κρατάει ενωμένους με ένα αόρατο σκοινί. Να φτιάξουμε ένα βιβλίο, ένα βιβλίο που θα λέει ιστορίες για τις μέρες που “μένουμε σπίτι”, τις μέρες του κορωναϊού. Θα το φτιάξουμε  με ιστορίες χαρούμενες, λυπημένες, στενάχωρες και θυμωμένες, ιστορίες αστείες, άλλες με φωνές και κάποιες σιωπηλές, ιστορίες που θέλουμε να τις θυμόμαστε για πάντα και κάποιες  που θέλουμε να ξεχάσουμε, ιστορίες δικές μας, που τις ζήσαμε ή τις φανταστήκαμε και γι’ αυτό τις αγαπάμε, είναι κάτι σαν παιδιά μας. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος όταν φτιάχνεις ιστορίες, γι’ αυτό τις φτιάχνουμε, για να να κάνουμε τον κόσμο όπως τον θέλουμε να είναι.

Λοιπόν ξεκινάμε, καλή αρχή στο βιβλίο μας! Θέλω να κλείστε για λίγο τα μάτια σας και να ταξιδέψετε πίσω στο χρόνο, να θυμηθείτε τι κάνατε όλες αυτές τις μέρες που είστε στο σπίτι, μακριά από τους φίλους, τις πλατείες, τις παιδικές χαρές, τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Από όλες σας τις στιγμές θέλω να διαλέξετε κάποια που σας έκανε να χαρείτε πολύ και να την ζωγραφίσετε. Μπορείτε να αλλάξετε κάτι, αν εσείς θέλετε, ή να προσθέσετε πράγματα ή ανθρώπους, ακόμα να αλλάξετε τα χρώματα και τα σχήματα. Αυτές είναι αποφάσεις που ο κάθε ζωγράφος παίρνει για το έργο του. Όταν τελειώσει η ζωγραφιά σας, θα την τοποθετήσετε μαζί με την χτεσινή, εκείνη του ονείρου. Μόνο σας παρακαλώ, δεν θέλω να βιαστείτε, θέλω να βάλετε όλη σας την τέχνη, πολλά χρώματα και πολλές πληροφορίες. Να περάσετε όμορφα!!!

πρωινή άσκηση…

Καλημερούδια σας, ελπίζω να κοιμηθήκατε καλά. Αλήθεια τι όνειρα να είδατε; Πολύ θα ήθελα να ξέρω. Πάρτε μολύβια και χαρτί και ζωγραφίστε τα. Και αν κάποιος δεν είδε όνειρο, δεν πειράζει, μπορεί να σκεφτεί κάτι που θέλει πολύ πολύ να γίνει. Συγκεντρωθείτε στη δουλειά σας, χωρίς να βιάζεστε, δουλέψτε με υπομονή και όταν τελειώσετε, με προσοχή μεγάλη, φυλάξτε το έργο σας σ΄ένα φάκελο, ή ένα ντοσιέ, ή ανάμεσα στις σελίδες ενός παραμυθιού σας, ή σ’ ένα ράφι της βιβλιοθήκης σας, φροντίζοντας να μην τσαλακωθεί. Οι γονείς μπορούν να σας βοηθήσουν να βρείτε την κατάλληλη θέση, ή θήκη. Όμως δεν θα τους επιτρέψετε να ζωγραφίσουν στο χαρτί σας, αυτό είναι το δικό σας έργο, εσείς είστε οι ζωγράφοι και όπως ξέρετε ζωγραφίζετε καλύτερα από τους μεγάλους και οι ιδέες σας είναι μοναδικές. Τις μέρες αυτές, που μένουμε σπίτι, θα φτιάξουμε ένα βιβλίο, ένα ημερολόγιο του “μένουμε σπίτι” . Κάθε μέρα θα σας ζητώ κι από κάτι, εσείς θα το φτιάχνετε και  στη συνέχεια θα το τοποθετείτε μαζί με την σημερινή σας ζωγραφιά, τη ζωγραφιά του ονείρου σας.

Όταν τελειώσετε τη ζωγραφιά σας, σας περιμένει μια άσκηση αλλιώτικη…

Σηκωθείτε ,τεντωθείτε να ξεπιαστείτε, ανοίξτε το video που ακολουθεί, τραγουδήστε και χορέψτε, με την ωραία σας φωνή και πάντα μέσα στο ρυθμό. Μπορείτε να μάθετε το τραγούδι και στους γονείς σας, να τους ζητήσετε να χορέψουν μαζί σας. Καλή διασκέδαση…

https://www.youtube.com/watch?v=6sBNIwVRwDM

σβήστε τα φώτα…

Σας στέλνω μια ταινία που μου αρέσει πολύ. Δεν μπορούμε να πάμε όλοι μαζί στον κινηματογράφο, μπορούμε όμως να δούμε όλοι την ίδια ταινία. Παρακολουθήστε την, συγκεντρωμένοι, χωρίς να κάνετε κάτι άλλο, και κυρίως χωρίς φαγητό και λιχουδιές μπροστά σας. Χρειάζεστε όλη την προσοχή σας, γιατί έτσι  η σκέψη και τα συναισθήματά σας, θα ενωθούν με αυτό που θα βλέπουν τα μάτια σας και ακούν τα αυτιά σας, αυτό είναι το μυστικό για να ακολουθείστε το κόκκινο μπαλόνι στο ταξίδι του. Θα σας πρότεινα να την δείτε μαζί με τη μαμά, ή το μπαμπά, ή ακόμα καλύτερα και με τους δυο, ώστε όλοι μαζί να  συζητήσετε αυτό που θα δείτε. Η καλύτερη ώρα πιστεύω ότι είναι το απόγευμα, ή νωρίς το βραδάκι, αφού θα έχετε παίξει αρκετά, θα έχετε ζωγραφίσει, τραγουδήσει, χορέψει, θα έχετε βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού και θα έχουν τελειώσει και οι εργασίες των μεγάλων. Είναι Κυριακή άλλωστε, η τέλεια μέρα για κινηματογράφο.

https://www.youtube.com/watch?v=V12H2mteniE

η ταινία τελείωσε, πως σας φάνηκε; τι συναισθήματα νιώσατε;