Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου οι μαθητές των Β1 και Β2 και Γ΄ τάξεων συμμετείχαν σε θεατρικό εργαστήρι. Με αφορμή το παραμύθι «Ειρήνη», που διαπραγματεύεται την  ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα, και την ταινία κινουμένων σχεδίων «Ειρήνη»οι μαθητές και οι μαθήτριες μέσα από τεχνικές εκπαιδευτικού δράματος διερεύνησαν με βιωματικό τρόπο θέματα που σχετίζονται με την διαφορετικότητα, την ανεκτικότητα και τις πολιτισμικές διαφορές.

Έγινε καταγραφή των δικαιωμάτων των παιδιών και τέλος, οι μαθητές δημιούργησαν μια όμορφη αφίσα με θέμα την Ειρήνη, το μικρό κορίτσι, όπου στο εσωτερικό κατέγραψαν όσα λαχταρούσε το κοριτσάκι να βρει και εξωτερικά όλα αυτά με τα οποία ήρθε αντιμέτωπη.

Εμψυχώτρια του εργαστηρίου ήταν η κα Αντιγόνη Τσαρμποπούλου, εκπαιδευμένη και πιστοποιημένη θεατροπαιδαγωγός του προγράμματος.

Το θεατρικό εργαστήρι εντάσσεται στο πλαίσιο του Προγράμματος «κι αν ήσουν εσύ;» που υλοποιεί το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Στα πλαίσια του περιβαλλοντικού προγράμματος που εκπονούν οι Δ1 και Δ2 τάξεις του σχολείου μας για το δάσος αναπτύχθηκε συνεργασία με το Δημοτικό Σχολείο Ποδοχωρίου. Το Ποδοχώρι είναι ένα ημιορεινό χωριό του Δήμου Παγγαίου χτισμένο στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Παγγαίου Όρους. Αρχικά , προηγήθηκε επικοινωνία μέσω Skype και  οι μαθητές γνωρίστηκαν μεταξύ τους.

Προγραμματίστηκε επίσκεψη στο Ποδοχώρι και συνεργασία μεταξύ των σχολείων, ώστε να γίνει δεντροφύτευση στον χώρο της πλατείας.

Εντάξαμε τη δεντροφύτευση στο πλαίσιο της εβδομάδας εθελοντισμού η οποία διοργανώνεται από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Νοιάζομαι και Δρω και το Lets do it Greece.

Με τη βοήθεια της εικαστικού του σχολείου μας κατασκευάσαμε χελιδόνια για να τους μεταφέρουμε μηνύματα συνεργασίας για τη δημιουργία ενός μέλλοντος αειφορικού.

Ξεκινήσαμε το πρωί της Παρασκευή με τη συνοδεία αρκετών γονέων. Οι μαθητές μάς υποδέχτηκαν

και εμείς τους τραγουδήσαμε «΄Οπου υπάρχει αγάπη» , ενώ τα χελιδόνια στο ίδιο κλίμα μετέφεραν μηνύματα αγάπης, συνεργασίας, νοιαξίματος και δράσης για το περιβάλλον.

Μας καλωσόρισε και η Διευθύντρια.

Ο Σύλλογος Γονέων του Ποδοχωρίου ετοίμασε έναν καταπληκτικό μπουφέ .Τον τιμήσαμε δεόντως.

Στη συνέχεια, υπάλληλοι του δασαρχείου της Καβάλας έκαναν ενημέρωση σε δύο κύκλους για το δάσος και απάντησαν στις απορίες των μαθητών.

Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να παίξουν  παιχνίδια και να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους.

Βγήκαμε αναμνηστική φωτογραφία και κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία του χωριού όπου έγινε η δεντροφύτευση.

Αρχικά οι υπεύθυνοι από το δασαρχείο ενημέρωσαν τα παιδιά για το είδος των δέντρων και των φυτών  και τους έδωσαν τις κατάλληλες οδηγίες για ένα σωστό φύτεμα.

Με πολύ μεράκι οι μαθητές σε ομάδες με μέλη και από τα δύο σχολεία συνεργάστηκαν για να φυτέψουν το δεντράκι τους.

Στο τέλος τα πότισαν. Μαζί μας ήταν και ο πρόεδρος του χωριού, ο οποίος υποσχέθηκε να αναλάβει το πότισμα των δέντρων μέχρι να τοποθετηθούν τα ειδικά λάστιχα.

Πήραμε και τα δωράκια μας, ένα καλάθι γεμάτο με τοπικά προϊόντα.

Ευχαριστούμε πολύ τη διευθύντρια του δημοτικού σχολείου Ποδοχωρίου κα Μανίτσα Αικατερίνη  την εκπαιδευτικό της Δ΄τάξης του σχολείου του Ποδοχωρίου Ελισάβετ Χατζηδιαμανού,  τον Σύλλογο Γονέων του Ποδοχωρίου, τους υπαλλήλους του δασαρχείου, τον πρόεδρο του χωριού και τους μαθητές/ήτριες για τη θερμή φιλοξενία και την άριστη συνεργασία.

Μερικές από τις δηλώσεις των μαθητών μας:

Κάναμε καινούριους φίλους.

Παίξαμε καινούρια παιχνίδια.

Μάθαμε για τα δάση.

Μάθαμε πώς να φυτεύουμε δένδρα.

Νιώσαμε χαρά με τον τρόπο που μας υποδέχτηκαν.

Τραγουδήσαμε.

Είχε ωραίο μπουφέ.

Θα μας θυμούνται άραγε;

Συνεργαστήκαμε.

Αμέτρητα τα οφέλη της συνεργασίας σε όλους τους τομείς. Στο χέρι μας είναι η συνεργασία αυτή να συνεχιστεί. Κι ας μην ξεχνάμε η ζωή κύκλους κάνει. Πολλά πολλά χρόνια πριν ήταν και η γράφουσα εκπαιδευτικός σ΄αυτό το σχολείο.

Υπεύθυνοι για την εκπόνηση του περιβαλλοντικού προγράμματος του σχολείου μας οι εκπαιδευτικοί των Δ1 και Δ2 τάξεων: Αγγίδου Χρυσή και Μαλιούφας Γεώργιος

Με αφορμή τη μέρα αυτή  πραγματοποιήθηκαν δράσεις ευαισθητοποίησης . Για τους μαθητές/ήτριες της Δ τάξης αφόρμηση αποτέλεσε το τραγούδι “Χέρια σαν κι αυτά”

https://youtu.be/vBUN47UCISU

Προβλήθηκαν τρία βίντεο για συζήτηση και ευαισθητοποίηση

https://youtu.be/FeTB8YshKNY

https://youtu.be/Ko9IHl77SW4

https://youtu.be/nAa6BI7ejek

https://youtu.be/i90_yQ1pn0Y

Ακολούθησαν παιχνίδια ρόλων για την κατανόηση των εννοιών θύτης, θύμα, παρατηρητής.

Στη συνέχεια οι μαθητές/ήτριες διάβασαν από το βιβλίο Μίλα μη φοβάσαι την πρώτη ιστορία: “Η σημαία της Φροξυλάνθης”. Ακολούθησε συζήτηση και βιωματικές δράσεις (παγωμένες εικόνες ).

Η δράση  ολοκληρώθηκε μέσα στην τάξη με μία εικαστική παρέμβαση που υλοποιήθηκε ομαδικά.

Ωστόσο, η δράση συνεχίζεται και τις επόμενες μέρες.

Τα παιδιά για τρεις ημέρες γίνονται παρατηρητές και καταγράφουν περιστατικά βίας ή εκφοβισμού που παρατηρούν στην αυλή. Στόχος να μάθουμε πόσο συχνά συμβαίνουν στο σχολείο μας τέτοια περιστατικά, πόσα γίνονται καθημερινά, αν  είναι, δηλαδή, επαναλαμβανόμενα και τέλος να τα αναφέρουν στους εκπαιδευτικούς για να γίνουν συζητήσεις και παρεμβάσεις,  ώστε να βοηθηθούν τα αδύναμα παιδιά.

Υπεύθυνη δράσης: Αγγίδου Χρυσή

Οι μαθητές/ήτριες της Γ΄τάξης μετά από διερεύνηση του θέματος και σχετικό προβληματισμό δημιούργησαν αφίσες και χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά έδωσαν το σύνθημα: ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ

Υπέυθυνη δράσης: Μπαξεβάνου Στεργιανή

Συμβαίνει Κάθε Μέρα

Κάθε φορά που μιλώ, κάποιος με μισεί,

Κάθε φορά που απαντούν, πρέπει ξανά να συγχωρέσω,

Κάθε φορά που ακούω, καταπιέζω το θυμό μου,

Κάθε φορά που τους ακούω, σκουπίζω βιαστικά τα δάκρυά μου,

Όπου και αν πάω, είμαι το ανώνυμο θύμα.

Όπου και αν κρυφτώ, με βρίσκουν ξανά.

Κάθε φορά που με βλέπουν, βάζω το χαρούμενο προσωπείο μου,

Κάθε φορά που με αφήνουν, τα δάκρυα τρέχουν ασταμάτητα στα μάγουλά μου.

Κάθε βράδυ όταν κοιμάμαι, ονειρεύομαι τον απρόσωπο τρόμο,

Κάθε μέρα που ζω, εύχομαι να σταματούσα να υπήρχα

Κάθλιν Καϊτ

Οι επιπτώσεις την θυματοποίησης στην ψυχική υγεία των θυμάτων είναι άμεσες.

Τα θύματα εμφανίζονται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο βίωσης εσωτερικευμένων ψυχολογικών δυσκολιών,   όπως μοναξιά και κοινωνική απόσυρση ( Boulton and Underwood,1992), καθώς, επίσης, κατάθλιψη και άγχος (Carney and Merrel, 2001), γιατί στρέφουν το θυμό τους προς τα μέσα (Prinstein et al, 2005).

Ομοίως, αυξημένος βρέθηκε ο κίνδυνος να εκδηλώσουν  ψυχοσωματικά προβλήματα, όπως ζαλάδα, νευρικότητα, αίσθημα κούρασης και προβλήματα ύπνου.

Ακόμη , σύμφωνα με τους δασκάλους, τα θύματα παρουσιάζουν περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς και είναι πιο υπερκινητικά σε σχέση με τα ουδέτερα παιδιά ( Gini, 2007 ). Ύστερα από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας σε 921 μαθητές γυμνασίου βρέθηκε ότι οι μαθητές που εμπλέκονται σε περισσότερες από μια μορφές συμπεριφοράς θυματοποίησης και τα παιδιά που θυματοποιούνται και στο σπίτι και στο σχολείο διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν δυσκολίες στη συμπεριφορά(ΔΔ, ΔΕΠ-Υ), στα όρια κλινικού βαθμού( Wolke & Samara, 2004).

Σε ό,τι αφορά τα φυσικά συμπτώματα διεθνής συγχρονική έρευνα σε δείγμα 123.227 μαθητών ηλικίας 11, 13 και 15 χρόνων σε 28 χώρες στην Ευρώπη και στη Β. Αμερική κατέδειξε μια συνεπή, ισχυρή και κλιμακούμενη συσχέτιση ανάμεσα στη θυματοποίηση και σε 12 φυσικά συμπτώματα ( πονοκέφαλο, στομαχόπονο, πόνο στην πλάτη κ.α.) ανάλογα με τη συχνότητα που τα παιδιά βίωναν τις εμπειρίες θυματοποίησης (Due et al., 2005).

Ωστόσο, οι συνέπειες δεν είναι μόνο άμεσες αλλά επιβαρύνουν αισθητά και τη μελλοντική ψυχική υγεία των μαθητών. Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν, ενδέχεται να είναι πιο επιρρεπή στις διαταραχές άγχους, την κατάθλιψη και τη μοναξιά.

Παρατηρητές

Τα μέλη αυτής της ομάδας, ανάλογα με τη στάση που κρατούν, ομαδοποιούνται σε τρεις κατηγορίες. Στην πρώτη υποομάδα ανήκουν εκείνοι οι οποίοι ενθαρρύνουν τους θύτες ως φίλοι ή βοηθοί. Θαυμάζουν την επιθετικότητα των θυτών, περικυκλώνουν την επίθεση, γελούν στις προσβολές και μποϋκοτάρουν το πάρτυ ενός θύματος. Αυτή η ομάδα γίνεται πολυάριθμη καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν.

Τα παιδιά τα οποία προσπαθούν να υποστηρίξουν τα θύματα αποτελούν τη δεύτερη υποομάδα. Αυτή η υποομάδα είναι ιδιαίτερα αγαπητή στα μικρά παιδιά, αλλά αποτελείται από λιγότερα μέλη. Στην τρίτη υποομάδα, η οποία περιλαμβάνει τα περισσότερα παιδιά, κατατάσσονται εκείνα τα παιδιά που κρατούν ουδέτερη στάση. Η μη παρέμβασή τους, ωστόσο, δηλώνει αποδοχή του φαινομένου, γεγονός που ενθαρρύνει τους θύτες να καθιερώσουν τη συμπεριφορά τους (Berger, 2007).

Στη δράση μας αυτή εστιάσαμε όχι μόνο στα συναισθήματα των θυτών, αλλά και στη συμπεριφορά των παρατηρητών οι οποίοι προέτρεψαν τους συμμαθητές τους να μην αδιαφορούν όταν βλέπουν ένα περιστατικό βίας, αλλά να υπερασπίζονται τον/την συμμαθήτριά τους και να αναφέρουν αμέσως το περιστατικό στον /στη δάσκαλο/α.

Επίσης, με αφορμή τη σημαία της Φροξυλάνθης της Ελένης Δικαίου, μαθητές της Πρωινής Ζώνης έκαναν συζήτηση με τους μαθητές των μικρότερων τάξεων στις τάξεις τους και δημιουργήθηκε σχετικός προβληματισμός για τη συμπεριφορά των μαθητών/τριών στο σχολείο.

Υπεύθυνη δράσης: Σαρρούδη Ιωάννα

Το κέφι και η χαρά κυριάρχησαν την Τσικνοπέμπτη στο σχολείο μας. Οι μαθητές/ήτριες και οι εκπαιδευτικοί,  αφού έφαγαν το σάντουιτς που τους πρόσφερε ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, γλέντησαν με παραδοσιακούς και μοντέρνους χορούς. Η εκδήλωση ξεκίνησε με το παραδοσιακό χορευτικό παιχνίδι, το γαϊτανάκι, με τους μαθητές/ήτριες της Στ΄ τάξης.

Το γαϊτανάκι πέρασε στην Ελλάδα από πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας και αναβιώνει την περίοδο της Αποκριάς. Για να εκτελεστεί ο χορός χρειάζονται 13 άτομα. Ο ένας κρατά έναν μεγάλο στύλο, στο κέντρο του οποίου ξεκινούν δώδεκα μακριές κορδέλες, καθεμία με διαφορετικό χρώμα, τα γαϊτάνια. Γύρω από τον στύλο 12 χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν ταυτόχρονα ανά ζευγάρια.  Ο κυκλικός χορός συμβολίζει τον κύκλο της ζωής, από τη ζωή στον θάνατο, από τη λύπη στη χαρά, από τον χειμώνα στην άνοιξη και το αντίθετο. Ο αριθμός των δώδεκα χορευτών συμβολίζει τους μήνες του χρόνου που εναλλάσσονται ή τις Ώρες, τις μυθικές θεότητες του χρόνου. Σε πολλές κοινωνίες συμβολίζει την αγάπη, την ομόνοια και τη συναδελφικότητα. Ευελπιστούμε οι αξίες αυτές να κυριαρχούν και στη δική μας σχολική κοινότητα.

Επι τη ευκαιρία ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων χάρισε σε όλους τους/τις  μαθητές/ήτριες και τους/τις εκπαιδευτικούς από ένα μαρτάκι, το παραδοσιακό βραχιολάκι.

Ευχαριστούμε την κα Ολυμπία Μάρτση, δασκάλα της ΣΤ΄τάξης,  η οποία φρόντισε για την αναβίωση του εθίμου και τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων για την προσφορά του σάντουιτς και του παραδοσιακού βραχιολιού.

Οι μαθητές/ήτριες των Ε΄και Στ΄τάξεων παρακολούθησαν  ενημερωτική ημερίδα στην Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού εγκλήματος η θεματολογία της οποίας ήταν:

•  η αποστολή της Διεύθυνσης και της Υποδιεύθυνσης Δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος,
• οι διαδικτυακές απειλές και τα ενδεδειγμένα μέτρα προστασίας,

• τα αδικήματα και ο τρόπος που αυτά διαπράττονται μέσω διαδικτύου,
• το φαινόμενο του διαδικτυακού εκφοβισμού,

•  οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι ενεδειγμένες ενέργειες πρόληψης και αντιμετώπισης των κινδύνων που σχετίζονται με τις νέες τεχνολογίες  .

Παρουσιάστηκε, επίσης, η εφαρμογή «Cyberkid” η οποία απευθύνεται σε ανηλίκους και η οποία δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες με τη χρήση ενός κουμπιού να επικοινωνούν άμεσα μέσω της γραμμής sos  με το κέντρο επιχειρήσεων «Cyberalert” της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Τέλος, μοιράστηκε στους μαθητές/ήτριες η Φιλική σύμβαση Γονέων -Παιδιού (ηλικίας 11-14 ετών) περί χρήσης διαδικτύου.

Ευχαριστούμε πολύ τους συντελεστές της οργάνωσης της ημερίδας για την εμπεριστατωμένη ενημέρωση για τους κινδύνους που ελλοχεύουν στο διαδίκτυο.