Με τα παιδιά ασχοληθήκαμε με την έννοια της αποταμίευσης λόγω της ημέρας!!
Αναλύσαμε τον όρο αποταμίευση, γιατί μας είναι απαραίτητη, με ποιο υλικό αγαθό σχετίζεται (χρήματα), που κάνουμε την αποταμίευση (κουμπαράς- τράπεζα) και τι μπορεί να μας συμβεί στην περίπτωση της έκτακτης ανάγκης και δεν έχουμε χρήματα αποταμιευμένα!!!!!
Διαβάσαμε το παραμύθι ”Αν κάθε μέρα…” Το βιβλίο μιλάει για την αποταμίευση από μια διαφορετική, ευρύτερη οπτική γιατί η αποταμίευση δεν είναι μόνο ο κουμπαράς των παιδιών που γεμίζει νομίσματα. Είναι μια ευκαιρία να ανακαλύψουν πως για να πετύχουν κάτι μεγάλο, αρκεί να κάνουν κάθε μέρα κάτι μικρό, να δοκιμάσουν να είναι συνεπή και να μάθουν να σκέφτονται αισιόδοξα το μέλλον.
Με τα παιδιά του νηπιαγωγείου φτιάξαμε έναν κουμπαρά με υλικά από την ανακύκλωση ( κουτιά από μπομπονιέρες, εικονογραφήσεις παλιών παραμυθιών, ξύλινο κουτί από τόμπολα ). Αποφασίσαμε κάθε εβδομάδα να ρίχνουμε ένα κέρμα (10 ή 20 ή 50 λεπτά) στο αντίστοιχο κουτάκι για να κάνουμε και αντιστοίχιση. Στόχος μας είναι να μαζέψουμε τα χρήματα που χρειαζόμαστε για να αγοράσουμε ένα παιδικό σκάκι.
Το Halloween, γιορτάζεται τη νύχτα της 31 Οκτωβρίου στις χώρες του αγγλοσαξωνικού κόσμου κυρίως. Δημοφιλείς δραστηριότητες κατά τη διάρκεια του Halloween περιλαμβάνουν το «κέρασμα ή φάρσα», τα πάρτυ μασκέ, το σκάλισμα κολοκυθών, το άναμμα υπαιθρίων πυρών, φάρσες, επίσκεψη σε στοιχειωμένα αξιοθέατα, αφήγηση τρομακτικών ιστοριών και παρακολούθηση ταινιών τρόμου.
είπαμε ιστορίες με φαντάσματα, μάγισσες και στοιχειωμένα κάστρα, και χορέψαμε τον χορό των φαντασμάτων, χρησιμοποιώντας ως μορφές δραματικής τέχνης το κουκλοθέατρο ( μαριονέτες ), το θεατρικό παιχνίδι και τον αυτοσχεδιασμό. Μιλήσαμε για τους φόβους μας και τις τεχνικές που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να τους ξεπεράσουμε.
Η Περσεφόνη ήταν κόρη της θεάς Δήμητρας, η οποία ήταν η θεά της καρποφορίας και της γονιμότητας. Η ομορφιά της ήταν τόση, που ο Πλούτωνας, θεός του Άδη, την ερωτεύτηκε και αποφάσισε να την κλέψει. Μια μέρα λοιπόν, καθώς η Περσεφόνη μάζευε λουλούδια απομακρύνθηκε για να κόψει έναν νάρκισσο, όταν ξαφνικά η γη άνοιξε στα δύο. Τότε ξεπρόβαλε ο Πλούτωνας με το άρμα του και άρπαξε την κοπέλα στον Κάτω Κόσμο, χωρίς κανείς να αντιληφθεί τι είχε συμβεί. Η Δήμητρα έψαχνε μάταια την κόρη της και από την στεναχώρια και τα δάκρυά της, μαράζωσαν η γη και οι καλλιέργειες. Οι άνθρωποι πεινούσαν και οι μέρες περνούσαν χωρίς να φανεί η Περσεφόνη. Τότε ο Δίας, παρακινημένος από τις ικεσίες των ανθρώπων που πεινούσαν, διέταξε τον θεό του Άδη να ελευθερώσει την κόρη του. Αδυνατώντας να παρακούσει τις διαταγές του Δία, ο Πλούτωνας παγίδεψε την Περσεφόνη δίνοντάς της να φάει ένα ρόδι πριν την αφήσει, γνωρίζοντας πως αν κατανάλωνε τροφή στον Κάτω Κόσμο, θα δενόταν μαζί του και δεν θα μπορούσε να φύγει. Η κόρη έφαγε έξι σπόρια μονάχα κι όταν το έμαθε η Δήμητρα έγινε έξαλλη. Για να την ηρεμήσει, ο Δίας πρότεινε έναν συμβιβασμό: Για κάθε σπόρο που είχε φάει, η Περσεφόνη θα έμενε κι έναν μήνα στον Άδη. Έτσι, θα περνούσε το μισό χρόνο δίπλα στη μητέρα της και τον υπόλοιπο μαζί με τον Πλούτωνα. Έκτοτε, τους έξι μήνες που η Περσεφόνη ήταν στον Άδη, η Δήμητρα πενθούσε και μαζί της πενθούσε κι όλη η φύση και τους έξι μήνες που ανέβαινε στη Γη, όλα άνθιζαν από τη χαρά της.
Τα παιδιά γίνονται υπεύθυνοι αναγνώστες και δανειστές.
Η ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Φέτος η δανειστική βιβλιοθήκη του νηπιαγωγείου μας συνδέεται με τα εργαστήρια δεξιοτήτων και αποτελείται από βιβλία ποικίλων θεματικών κατηγοριών: Ελληνική μυθολογία, Παραμύθια, Ιστορίες για τα Συναισθήματα, Βιβλία που μας μαθαίνουν. Τα θέματα με τα οποία συνδέσαμε την δανειστική βιβλιοθήκη είναι η Φιλία (εργαστήρι δεξιοτήτων ΄΄Σε μια ρώγα από σταφύλι΄΄), τα Χριστούγεννα, τα ζώα ( εργαστήρι δεξιοτήτων ”Υπεύθυνα παιδιά, υπερασπιστές των ζώων”), την συμπερίληψη ( εργαστήρι δεξιοτήτων ” Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι”).
Με τη συμβολή των γονέων αγοράσαμε μία κουρτίνα και πολλά βιβλία και έτσι εμπλουτίσαμε και ανανεώσαμε την δανειστική βιβλιοθήκη.
ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
Μέσα από την θεματική μας για τη διαφορετικότητα, θελήσαμε να αναδείξουμε από τη μια πλευρά ότι ακόμα και αν φαινομενικά είμαστε ίδιοι, είμαστε όμως και διαφορετικοί και από την άλλη ακόμα κι αν κάποιος μας φαίνεται διαφορετικός τελικά μπορεί να έχει πολλά κοινά με εμάς. Και εν τέλει, ακόμα κι αν είμαστε διαφορετικοί, οφείλουμε να σεβόμαστε το διαφορετικό και φυσικά να μην ξεχνάμε ότι όλοι είμαστε ίσοι.
Επεξεργαστήκαμε το παραμύθι ΄΄Ο πράσινος λύκος΄΄Συζητήσαμε πώς ένιωσε ο πράσινος λύκος στην αρχή και πώς στο τέλος του παραμυθιού αλλά και τα ίδια παιδιά όταν άκουγαν την ιστορία. Τα περισσότερα παιδιά ένιωσαν λύπη με την απόρριψη του πράσινου λύκου από τους γκρίζους λύκους αλλά τελικά το τέλος τους άφησε θετικά συναισθήματα, αφού ο πράσινος λύκος έγινε συμπαθής σε όλους όταν τελικά τον γνώρισαν. Συζητήσαμε κι εμείς για παιδιά από άλλες χώρες και είδαμε σχετικό εποπτικό υλικό. Πώς θα υποδεχόμασταν ένα παιδί από άλλη χώρα στην τάξη μας; Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε κι εμείς με έναν καινούριο φίλο από άλλη χώρα. Θα μπορούσαμε να πάμε βόλτα στη θάλασσα, να κάνουμε ποδήλατο ή πατίνι, να φτιάξουμε παζλ, να ζωγραφίσουμε, να κολυμπήσουμε. Τα παιδιά ζωγράφισαν.
αρτήσαμε την αφίσα και συζητήσαμε πάνω σ΄αυτή.
σαμε το παραμύθι “Το κάτι άλλο” που διαπραγματεύεται τη διαφορετικότητα, το συζητήσαμε στην ολομέλεια, προσπαθήσαμε να βάλουμε τις εικόνες του παραμυθιού στη σειρά ανασυνθέτοντας την ιστορία και τέλος το ζωγραφίσαμε.
