Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Με αφορμή το βιβλίο “Οι σκανδαλιές του Γενάρη”μιλήσαμε για τον χειμώνα και τα παιδιά του ,για τα κρύα και τις παγωνιές που φέρνει και μας κάνει να ντυνόμαστε με ζεστά ρούχα.

Για κάποιες ημέρες που η παγωνιά δίνει την θέση της στον ήλιο , ξεγελώντας την Αλκυόνη που πηγαίνει να φτιάξει την φωλιά της.Τις Αλκυονίδες ημέρες.

Τα παιδιά έδειξαν το ενδιαφέrον να δουν στον υπολογιστή εικόνες από παγωμένα μέρη όπως τον Βόριο πόλο,τα ζώα των πάγων και τα σπίτι των Εσκιμώων.

Με αφορμή το κρύο των ημερών μιλήσαμε για τα είδη θέρμανσης από παλιά μέχρι σήμερα διαβάζοντας το ποίημα “Η φωτιά στο τζάκι”.

  

Γνωρίσαμε όλους τους μήνες του χρόνου μέσα από το ψυχοκινητικό παιχνίδι “Ολα στην σειρά”όπου τα παιδιά αναπαριστούν τον κάθε μήνα μπαίνοντας στη σειρά ακούγοντας το όνομα του.

Έτσι έρχονται σε επαφή με τις έννοιες πρώτος,δεύτερος,τρίτος κ.λ.π.καθώς στην συνέχεια μπαίνουν στην σειρά χωρίς το όνομα του μήνα.

 

Τα σπορ του Χειμώνα

Με αφορμή τις εντυπώσεις ενός παιδιού από την εκδρομή σε χιονοδρομικό κέντρο μιλήσαμε για τα σπορ του χειμώνα:Σκι,πατινάζ,έλκυθο,σκέιτμπορντ. Τα παιδιά αφού είδαν φωτογραφίες από διάφορα σπορ αντάλαξαν απόψεις, μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες τους γνωρίζοντας καινούριες λέξεις διορθώνοντας το ένα το άλλο.

Μπαστούνι,χιονοπέδηλα,πατίνια,χιονοδρομικό,χιονόμπαλα,χιονοπόλεμος,χιονάνρωπος,τελεφερίκ,

παγοδρόμιο.

Μιλήσαμε για τον κίνδυνο που υπάρχει αν δεν γνωρίζουν και αν δεν προσέξουν να χτυπήσουν.

Παρατηρήσαμε ότι οι περισσότερες αρχίζουν από την λέξη χιόνι+κάποια άλλη λέξη

Χτυπήσαμε με τα χέρια τις συλλαβές τους μέσα από το παιχνίδι μετρώντας πόσες έχει η κάθε μία και βρήκαμε τις μεγαλύτερες και τις μικρότερες.

Τ α παιδιά έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον συνεχίζοντας να ψάχνουν  και άλλες λέξεις μεγαλύτερες.

  

Με αφορμή το βιβλίο”Όταν λυπάμαι”που έφερε σήμερα  ένα παιδί μιλήσαμε για το συναίσθημα της λύπης.

Η λύπη είναι ένα συναίσθημα υπαρκτό,γι αυτόν πρέπεινα βοηθήσουμε τα παιδιά να την αναγνωρίζουν και να την μοιράζονται με τους άλλους.Πρέπει να μάθουν ότι το να μοιράζεσαι όσα αισθάνεσαι προκαλεί ανακούφιση.

Το παιδι που νιώθει λύπη χρειάζεται την φυσική παρουσία του ενήλικου,προσοχή σε όσα λέει,αγκαλιά και χρόνο για να μοιραστεί μαζί μας το συναίσθημα του.Αυτό όμως δεν σημαίνει πως παραβλέπουμε τις συμφωνίες που έχουμε κάνει,για παράδειγμα το μάζεμα των παιχνιδιών ή το πλύσιμο των δοντιών.

Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν ότι δίνουμε αξία σε όλα τους τα συναισθήματα,αρνητικά ή θετικά.Για να αποκτήσουν τα παιδιά μας εμπιστοσύνη στον εαυτό τους θα πρέπει να τα μεγαλώσουμε έτσι ώστε να μπορούν να λένε”Όταν νιώθω λύπη ,ξέρω ότι θα περάσει.Το ξέρω ότι δεν κρατάει για πάντα.”

Ζωγράφισαν κάτι που τους έκανε να λυπηθούν και είπαν τί έκαναν για να τους περάσει η λύπη.

Όταν μου παίρνουν τα παιχνίδια.Μετά κάνω κάτι που μ’αρέσει πολύ.

Όταν δεν  με παίζει η αδερφή μου.

Όταν δεν με παίζουν .Το λέω στην μαμά και τον μπαμπά για να μου περάσει.

Όταν μου σπάνε τα παιχνίδια μου.Μετά παίζω με κάτι άλλο.

Όταν δεν μ’αφήνει ο μπαμπάς να δω τηλεόραση.Για να μου φύγει η λύπη παίζω μπάσκετ.

Όταν με χτυπάνε .Το λέω σε κάποιον που μ’αγαπάει.

Όταν δεν με παίζει η φίλη μου.Μετά ζωγραφίζω.

 

Επίσκεψη στο Γηροκομείο

Τα Χριστούγεννα είναι η εποχή που προσφέρεται για να δείξουμε την αγάπη μας κάνοντας δώρα! Η αγάπη είναι αυτό το κάτι που μόνο να αισθανθείς μπορείς… Μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται, αποδεικνύεται με τα έργα. Υπάρχει, όμως και μια άλλη αγάπη. Είναι η αγάπη που δεν θα έπρεπε να κοιμάται έντεκα μήνες το χρόνο και να ξυπνάει τον δωδέκατο, όμως συνήθως έτσι γίνεται. Βέβαια, είναι εύκολο να λέμε ότι η αγάπη για τον συνάνθρωπο, θα έπρεπε να λειτουργεί ως καθήκον κάθε μέρα της ζωής μας.

Όμως, έστω και τώρα, τον δωδέκατο μήνα του χρόνου, με αφορμή τη γιορτή της αγάπης μπορούμε να κάνουμε πράξη την αγάπη προς τον συνάνθρωπο με κινήσεις απλές και μικρές, που δεν κάνουν εμάς ανώτερους, ούτε θίγουν την αξιοπρέπεια αυτών για τους οποίους προορίζονται. Είναι οι πράξεις που γίνονται χωρίς άλλο κίνητρο από την προσφορά, από τον άνθρωπο… στον άνθρωπο.

Έτσι κι εμείς αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το Γηροκομείο της θήβας για να προσφέρουμε με τα παιδιά ότι μπορούσε ο καθένας.Αυτό όμως που είχαν περισσότερη ανάγκη ήταν η παρουσία μας.Άνθρωποι που για κάποιο λόγο βρίσκονται μακριά από τις οικογένειες τους αυτές τις ημέρες μας υποδέχτηκαν με χαρά.Τα παιδιά  είπαν τα κάλαντα και άλλα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια συζήτησαν μαζί τους και τους πρόσφεραν Χριστουγεννιάτικη κάρτα με τις ευχές μας.Κάποιοι ένιωσαν την ανάγκη να μας τραγουδήσουν και να γίνουν σαν μικρά παιδιά.

Μας κέρασαν γλυκά και μας ευχαρίστησαν πολύ για όλα.

πηγήwww.epithimies.gr

Επίσκεψη στο μουσείο συναισθημάτων

Την Τέτάρτη 21 Δεκεμβρίου επισκεφθήκαμε το μουσείο συναισθημάτων.

Είναι ένα διεθνώς μοναδικό, διαδραστικό μουσείο, που χρησιμοποιεί τα εκθέματα του, το παιχνίδι και τα παραμύθια για να ενθαρρύνει τα παιδιά να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να κατανοήσουν τον κόσμο των συναισθημάτων!… ενώ ταυτόχρονα ευαισθητοποιεί τους ενήλικες σε θέματα που αφορούν τη συναισθηματική ανάπτυξη.

Ιδρύθηκε το 2006, ανήκει στις μη κυβερνητικές οργανώσεις και είναι μέλος του «HANDS ON INTERNATIONAL» διεθνούς συμβουλίου παιδικών μουσείων και στο «ΔΙΚΤΥΟ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΘΗΝΩΝ».

Ενήλικες και παιδιά μαζί  ανακαλύψαμε τη διαδραστική έκθεση με τίτλο «Ποιος είμαι εγώ;» και γνωρίσαμε περισσότερο τον εαυτό μας μέσα από το παιχνίδι με τα εκθέματα και τα παραμύθια.

Εκεί τα παιδιά έπαιξαν παιχνίδια γνωριμίας,μίλησαν για το αγαπημένο τους ζώο και για το τι καταφέρνουν να κάνουν καλύτερα.Είπαμε ότι όλοι δυσκολευόμαστε σε κάποια πράγματα και ο καθένας μίλησε για τον εαυτό του.Οπως να τελείωσουν μία ζωγραφιά ή να ξυπνήσουν το πρωί.Είναι σημαντικό ότι πήραν τον λόγο ακόμη και τα πιο συνεσταλμένα και έκφρασαν τα συναισθήματα τους μέσα από ψυχοκινητικά παιχνίδια.

Ζωγράφισαν τις επιθυμίες τους και τις παρουσίασαν στην ομάδα.

Θα ήθελα: να ανέβω στα σύννεφα

Ένα βουνό με παγωτά

Να ήμουν πύργος

Να ήμουν πρίγκιπας

Να ήμουν τίγρης

Να φροντίζω ένα δέντρο

Περιμένοντας τα Χριστούγεννα!

Περιμένοντας τα Χριστούγεννα τα παιδιά δημιουργούν με την φαντασία  τους ομαδικές εργασίες για να γίνει το σχολείο γιορτινό ,κάρτες για να τις χαρίσουν σε αγαπημένα τους πρόσωπα ,στολίδια για το δέντρο ,καμπάνες μπότες ,αστέρια.Το αποτέλεσμα τους γεμίζει χαρά και περηφάνεια.

Η φετινή Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση έγινε σε συνεργασία με το εκπαιδευτικό κέντρο καλλιτεχνικής δημιουργίας και διαδραστικής μάθησης.”ένεκα παιδείας”το οποίο ειδικεύεται στην εκπαίδευση μέσω της συμμετοχής των μαθητών σε θεατρικές παραστάσεις.Επιλέξαμε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με εορταστικό Χριστουγεννιάτικο περιεχόμενο στο οποίο τα παιδιά έδρασαν ως ελαφάκια,μικροί τυμπανιστές ,χιονούλες,μολυβένια στρατιωτάκια ,αστεράκια ,κοριτσάκια μετα σπίρτα.”Το Χριστουγεννιάτικο όνειρο”

Μία αρχοντοπούλα έχει την μεγάλη φιλοδοξία να στολίσει το πιο όμορφο Χριστουγεννιάτικο δέντρο του κόσμου.Έτσι διαλέγει πολύτιμα στολίδια και καλεί όλους τους κατοίκους της Χριστουγεννιάτικης πολιτείας να το θαυμάσουν.Τα στρατιωτάκια όμως της αποκαλύπτουν ότι έχουν δει ένα πιο όμορφο Χριστουγεννιάτικο δέντρο που το στολίζει μια φτωχή κοπέλα των παραμυθιών με στολίδια απλά,στολίδια αγάπης  διαλεγμένα από τα όνειρα και τις ειθυμλιες των παιδιών.Τα παιδιά σαν συμπρωταγωνιστές της ιστορίας βάζουν όλοι το δικό τους στολίδι στο δέντρο της αγάπης.

Επίσκεψη “ποδηλάτη του κόσμου” στο σχολείο

Σήμερα μας ξεκίνησε η μέρα μας με μια απρόσμενη επίσκεψη.Επισκέφθηκε το σχολείο μας ο κύριος Γρηγόρης ό οποίος είναι “ποδηλάτης του κόσμου” που σηναίνει ότι ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο  με ένα ποδήλατο.Τα παιδιά κι εμείς τον δεχτήκαμε με μεγάλη χαρά και μείναμε έκπληκτοι  με όσα μας είπε.

Το ταξίδι του ξεκίνησε από την Θεσσαλονίκη και πήγαινε στην Αθήνα και από εκεί σε πολλά μέρη του κόσμου.Όπως μας είπε  στην συνέχεια θα έκανε  τον γύρο της Κίνας.Η διάρκεια αυτού του μεγάλου ταξιδιού θα είναι τέσσερα χρόνια.

Μας έδειξε το ποδήλατο του και τον εξοπλισμό του που είχε μέσα σε μία βαλίτσα.Τα ρούχα του μπαίνουν σε σακούλα για να προφυλάγονται από την υγρασία.Φοράει κράνος που είναι απαραίτητο για να προστατεύεται από τους κινδύνους.Έχει ένα αδιάβροχο για το ποδήλατο όταν βρέχει και σκηνή για να κοιμάται.Δεν ταξιδεύει όταν οι καιρικές συνθήκες είναι πολύ άσχημες.

Αποφεύγει να πηγαίνει σε μεγάλους δρόμους που έχουν κίνηση  γιατί είναι επικίνδυνο .Έχει επάνω του έναν πομπό για να μπορούν να τον βρουν όπου κι αν βρίσκεται.Τα παιδιά τον ρώτησαν πως πίνει νερό και τι τρώει.Έχει στην πλάτη του ένα μπουκάλι με νερό που πηγαίνει με ένα σωληνάκι στο στόμα του όταν διψάει.Όσο για το φαγητό τις περισσότερες φορές τρώει ξηρούς καρπούς για να παίρνει ενέργεια.Έχει μαζί του τρία ζευγάρια γάντια για το κρύο και μία μικρή συσκευή που τον θερμαίνει σαν σόμπα μέσα από τα ρούχα .

Πολλές φορές έχει συναντήσει στον δρόμο ζώα όπως αρκούδα ,δεν δείχνει όμως ότι φοβάται για να μην τον πειράξουν.

Μας είπε ότι εκτός από ποδηλάτης είναι και δημοσιογράφος και έχει μαζί του μικρόφωνο και έναν φορητό υπολογιστή για να συγεντρώνει πληροφορίες.

Τέλος είπε στα παιδιά ότι δεν παίρνουμε ποτέ το ποδήλατο να φύγουμε χωρίς να ενημερώσουμε την οικογένεια μας .

Τον κεράσαμε γλυκό και χυμό και βγάλαμε αναμνηστικές φωτογραφίες.

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Από που είσαι, ποταμάκι;
– Από ‘κείνο το βουνό.
– Πώς τον λέγαν τον παππού σου;
– Σύννεφο στον ουρανό.

– Ποια είναι η μάνα σου;
– Η μπόρα.
– Πώς κατέβηκες στη χώρα;
– Τα χωράφια να ποτίσω
και τους μύλους να γυρίσω.

– Στάσου να σε ιδούμε λίγο,
ποταμάκι μου καλό.
– Βιάζομαι πολύ να φύγω,
ν’ ανταμώσω το γιαλό.

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Με αφορμή το παραπάνω ποίημα μιλήσαμε για τον κύκλο του νερού .

Κάναμε το πείραμα με το νερό που βράζει και είδαμε τους υδρατμούς να ανεβαίνουν στο καπάκι και στην συνέχεια να πέφτουν σαν βροχή.

Χωριστήκαν σε ομάδες και δουλεύοντας με τέμπερες ,κολάζ  και μαρκαδόρους αναπαράστησαν τον κύκλο του νερού .Η ομάδα που τελείωνε παρακολουθούσε στον υπολογιστή(kidpedia) την διαδικασία για να την κατανοήσει καλύτερα μέσα από την κίνηση.Έτσι είδαν τον ήλιο που ζεσταίνει και εξατμίζει το νερό από την επιφάνεια των θαλασσών ,τους υδρατμούς να ανεβαίνουν και να γίνονται σύννεφα, τα σύνεφα να γίνονται βροχή ή χιόνι που κι αυτά πέφτουν σε ποτάμια και θάλασσες.

Βάλαμε σε διαφορετικά ποτήρια νερό και παρατηρήσαμε ότι το νερό παίρνει το σχήμα του ποτηριού που το βάζουμε.

Ήπιαμε όλοι λίγο νεράκι και συμφωνήσαμε ότι δεν έχει γεύση.Είδαμε ότι δεν έχει χρώμα και είναι διάφανο.

Βάλαμε νερό σε παγοθήκη που έχει σχήμα αστεριών και το νερό πήρε το σχήμα του.Τα βάλαμε στην κατάψυξη για να δούμε τι θα γίνουν.

Τραγουδήσαμε και χορέψαμε το “Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ” και το “κίνησε η Γερακίνα για νερό.”

Την επόμενη ημέρα βγάλαμε την παγοθήκη  από κατάψυξη και είδαμε ότι το νερό πάγωσε και πήραμε παγάκια σε σχήμα αστεριών.Έτσι άρχισαν να παρατηρούν , να κάνουν υποθέσεις και να καταλήγουν σε συμπεράσματα. Τα πήραν στο χέρι τους όχι όμως για πολύ γιατί  όπως είπαν “Είναι παγωμένο και λιώνει”

Βάλαμε ένα παγάκι  στο καλοριφέρ και παρατηρήσαμε ότι έλιωσε πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα.

Βλέποντας το σχήμα των αστεριών κάποία  ξεχάστηκαν και ρώτησαν αν μπορούμε να ζωγραφίσουμε το περίγραμμα τους.Πήραν χαρτί και ενώ ξεκίνησαν είδαν ότι λιώνοντας το παγάκι έβρεχε το χαρτί και δεν μπορούσαν να συνεχίσουν.

Επίσκεψη σε εργαστήριο σφολιάτας

Συνεχίζοντας την γνωριμία με τα καταστήματα της γειτονιάς μας αποφασίσαμε να επισκεφτούμε ένα εργαστήριο σφολιάτας που βρίσκεται πολύ κοντά στο σχολείο μας.

Αφορμή έδωσε το πρωινό κάποιων παιδιών που έτρωγαν τυρόπιτα.Οι απορίες των παιδιών ήταν πολλές και έτσι αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε.

Πώς φτιάχνεται η τυρόπιτα;

Πώς γίνεται το ζυμάρι;

Πώς γίνεται το φύλλο;

Έτσι ξεκινήσαμε.Ο κύριος Ανδρέας και η κυρία Μαρία μας υποδέχθηκαν με  μεγάλη χαρά σταματώντας για λίγο από τις εργασίες που έκαναν.

Στην αρχή μας έδειξαν πως ζυμώνονται τα υλικά,και πώς γίνονται   ζυμάρι. Στην συνέχεια το ζυμάρι μπαίνει σε μεγάλα ψυγεία για να” ξεκουραστεί”όπως μας είπανε.

Την επόμενη μέρα μπαίνει  σε μηχανήματα που το κάνουν λεπτό φύλλο και σε ένα άλλο που το κόβει σε διάφορα σχήματα μπαίνει για να γίνει τυρόπιτα ή ότι άλλο θέλουμε.

Μπαίνουν σε ταψιά που τοποθετούνται σε μεγάλους φούρνους για να ψηθούν και να φτάσουν σε μας ζεστά και φρέσκα.

Τα παιδιά έκαναν και άλλες ερωτήσεις όπως :

Tι άλλο φτιάχνετε;

Πόσες ώρες δουλεύετε;

Δεν κουράζεστε;

Τέλος μας κεράσανε ζεστά τυροπιτάκια και εμείς για να τους ευχαριστήσουμε για όσα μάθαμε τους χαρίσαμε μία Χριστουγεννιάτικη κάρτα από τα χεράκια μας.

Φεύγοντας αγοράσαμε φύλλα σφολιάτας .

Επιστρέφοντας στο σχολείο γίναμε κι εμείς για λίγο τεχνίτες.Πλάσαμε τις λωρίδες σφολιάτας σε διάφορα σχήματα και ρίξαμε από πάνω ζάχαρη.Τα ψήσαμε και τα σφολιατίνια μας ήταν έτοιμα.