Ασκηση για το ΓΕΛ Νικήσιανης Φυσική Γ Λυκ Κατ Συμβολή των κυμάτων Σαχινίδης Συμεών Φυσικός
Τροποποιημένα ανοσοκύτταρα δείχνουν να εκριζώνουν τη λευχαιμία
Γεωφυσικοί: Διανύουμε την Ανθρωπόκαινο εποχή;
Έχει η Γη εισέλθει σε μία νέα γεωλογική εποχή, την Ανθρωπόκαινο; Το ερώτημα αυτό απασχόλησε επιστήμονες, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικών, την περασμένη εβδομάδα, επιχείρησαν να προσδιορίσουν τα χρονικά όριά της.
Μέχρι σήμερα ο συγκεκριμένος όρος χρησιμοποιούνταν ανεπίσημα για να προσδιορίσει γεωλογικά την εποχή, κατά την οποία οι ανθρώπινες δραστηριότητες αφήνουν το τεράστιο «αποτύπωμά» τους στον πλανήτη και στα οικοσυστήματά του.
Παρότι κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο άνθρωπος επηρεάζει ποικιλοτρόπως το περιβάλλον του – οι ρύποι βιομηχανιών και αυτοκινήτων, η αποψίλωση, τα απορρίμματα και τα απόβλητά μας είναι μόνο μερικοί τρόποι- ο προσδιορισμός της εποχής που διανύουμε προβληματίζει και διχάζει τους ειδικούς.
«Εάν πρόκειται να μιλήσουμε για μια ξεχωριστή γεωλογική περίοδο, θα πρέπει αυτή να αποτυπώνεται στα γεωλογικά δεδομένα», δήλωσε στο LiveScience ο ʼντονι Μπράουν από το βρετανικό Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Καθώς η γεωλογία μελετά το μακρινό παρελθόν, τέτοια θέματα θα έπρεπε να εξετάζονται κάθε 100 χιλιάδες με 1 εκατομμύριο χρόνια, εξήγησε. «Αφού δεν υπάρχει η δυνατότητα να ταξιδεύουμε στο χρόνο, θα πρέπει να εξετάσουμε εάν έχουμε αρκετά στοιχεία για να προσδιορίσουμε μία νέα γεωλογική περίοδο».
Έτσι, ερευνητές όπως ο Μπράουν έχουν στραφεί σε δείκτες, οι οποίοι θα τους βοηθήσουν να ορίσουν χρονικά την Ανθρωπόκαινο. Τέτοιοι δείκτες είναι για παράδειγμα τα ιζήματα και το πώς αυτά αλλάζουν εξαιτίας της γεωργίας. Το πρόβλημα με αυτήν τη μέθοδο, σύμφωνα με τον Μπράουν, είναι ότι οι εντατικές γεωργικές δραστηριότητες σε κάθε περιοχή του κόσμου άρχισαν σε διαφορετικές περιόδους.
Ένας πιο αξιόπιστος δείκτης είναι πιθανώς τα χημικά ιζήματα, καθώς π.χ. η εκτεταμένη χρήση βενζίνης και μπογιάς θα έχει αφήσει στο έδαφος υψηλά επίπεδα μολύβδου, όπως λέει ο Μάικλ Κρούγκε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Μόντκλερ στο Νιου Τζέρσεϊ.
«Στα μέσα του 20ού αιώνα, βλέπουμε μεγάλη και απότομη αύξηση τέτοιων συστατικών στα ιζήματα», δήλωσε ο ερευνητής. Με αυτό ως δεδομένο, πιστεύει ότι η Ανθρωπόκαινος συμπίπτει χρονικά με τη βιομηχανοποίηση, χιλιάδες χρόνια μετά την έναρξη των γεωργικών δραστηριοτήτων.
Το πρόβλημα με τις διάφορες προτάσεις που ακούστηκαν στο συνέδριο είναι ότι αυτές οι ανθρωπογενείς αλλαγές θα πρέπει να συνδυαστούν με τις φυσικές μεταβολές, που συνήθως σηματοδοτούν την αλλαγή γεωλογικής εποχής.
Για παράδειγμα το ολόκαινο, δηλαδή η εποχή που επισήμως διανύουμε, συνδέεται με το κλίμα μας, την έκταση των παγετώνων κ.λπ. και χαρακτηρίζεται από την τροχιά της Γης, η οποία δεν έχει αλλάξει εξαιτίας του ανθρώπου.
Συνεχίζεται η «διαμάχη» για τη συχνότητα της μαστογραφίας
Οι αμερικανικές κατευθυντήριες οδηγίες που εκδόθηκαν το 2009 και καθόριζαν ως αναγκαία τη μαστογραφία ανά διετία και όχι κάθε χρόνο για τις γυναίκες άνω των 50 ετών, μπορεί να συντελέσουν στην υποδιάγνωση του καρκίνου του μαστού, αποφαίνεται νέα αμερικανική μελέτη επί του θέματος.
Η πρόσφατη αυτή έρευνα που καταγράφει την επίδραση των αναθεωρημένων κατευθυντήριων οδηγιών από την Αμερικανική Ομάδα Πρόληψη πριν τρία χρόνια, έρχεται να ενισχύσει τα αποτελέσματα άλλη ανάλυση που δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα στο επιστημονικό έντυπο New England Journal of Medicine (NEJM).
Χρησιμοποιώντας ως βάση στοιχεία της αμερικανικής κυβέρνησης για την τελευταία 30ετία, η έρευνα διαπίστωσε ότι μια στις τρεις ασθενείς (1,3 εκατομμύρια γυναίκες) που διαγνώστηκαν με καρκίνο κατά τη διάρκεια μαστογραφίας ρουτίνας, υποβλήθηκε σε θεραπεία για όγκο που δεν ήταν τελικά απειλητικός για τη ζωή της.
Ο έλεγχος ρουτίνας παραδοσιακά συστήνεται από όλες τις επιστημονικές εταιρείες ανά τον κόσμο για όλες τις γυναίκες μετά τα 40 έτη. Η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία εμμένει σε αυτή τη θέση, αλλά η Ομάδα Πρόληψης εξέδωσε το 2009 νέες οδηγίες που πρότειναν τη διενέργεια μαστογραφίας ανά διετία για τις γυναίκες 50-74 ετών.
Η Δρ Ελίζαμπεθ Αρλεο του Ιατρικού Κολεγίου «Weill» στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης και επικεφαλής ερευνήτρια, μελέτησε την επίδραση των αναθεωρημένων κατευθυντήριων οδηγιών της Ομάδας Πρόληψης σε γυναίκες 40-49 ετών και 65 ετών και άνω.
Η ερευνήτρια ανέλυσε στοιχεία από μαστογραφικούς ελέγχους που είχαν γίνει στο Πρεσβυτεριανό Νοσοκομείο της Νέας Υόρκης το διάστημα 2007-2010. Κατά τη διάρκεια της τετραετίας, έγιναν 43.351 μαστογραφίες, οδηγώντας στον εντοπισμό 205 καρκίνων μαστού. Σχεδόν το 20% των καρκίνων που εντοπίστηκε με μαστογραφία αφορούσε γυναίκες 40 ετών και άνω.
«Από τη μελέτη μας προκύπτει ότι δεν είναι λογικό να χάνουμε το 19% των καρκίνων του μαστού, εκ των οποίων οι μισοί διηθητικοί, δηλαδή πιο επιθετικοί», σημειώνει η Δρ Αρλεο.
«Τα ευρήματά μας συντάσσονται με τις συστάσεις της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας. Οι γυναίκες άνω των 40 ετών θα πρέπει κάθε χρόνο να κάνουν μαστογραφία. Για μένα δεν τίθεται θέμα σύγχυσης. Λέω στις ασθενείς μου και στις φίλες μου να κάνουν κάθε χρόνο μαστογραφία» επισημαίνει η ερευνήτρια.
Παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης της στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Ακτινολογίας Βορείου Αμερικής, η Δρ Αρλεο αποκήρυξε τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο NEJM χαρακτηρίζοντας τα αποτελέσματά της λανθασμένα, κυρίως επειδή κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιοι καρκίνοι θα εξελιχθούν σε πιο επιθετικό στάδιο και ποιοι όχι.
health.in.gr
Διαγώνισμα Χημείας Γ γυμνσίου Γυμνάσιο Κρηνίδων Σαχινίδης Συμεών
Διαγώνισμα Φυσικής Α λυκ 30-11-12
Νέος τύπος ύλης στον Μεγάλο Επιταχυντή Σωματιδίων
 |
Ενα πρωτόνιο συγκρούεται με έναν πυρήνα μολύβδου, στέλνοντας σειρά σωματιδίων στο εσωτερικό του ανιχνευτή CMS. (Φωτογραφία: CERN) |
Απροσδόκητα δεδομένα από τον Μεγάλο Επιταχυντή Σωματιδίων στα σύνορα Γαλλίας – Ελβετίας υποδεικνύουν ότι οι συγκρούσεις ορισμένων σωματιδίων μπορεί να παράγουν ένα νέο τύπο ύλης.
Οι επιστήμονες παρατήρησαν μια αναπάντεχη συμπεριφορά κάποιων σωματιδίων που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια συγκρούσεων πρωτονίων και ιόντων μολύβδου στον επιταχυντή. Τα σωματίδια αυτά είναι πολύ πιθανό να αντιστοιχούν σε μία νέου τύπου ύλη, γνωστή ως υαλώδες συσσωμάτωμα χρώματος.
Όταν ακτίνες σωματιδίων συγκρούονται μεταξύ τους σε πολύ υψηλές ταχύτητες, παράγονται εκατοντάδες νέα σωματίδια, η πλειονότητα των οποίων απομακρύνονται από το σημείο της σύγκρουσης με ταχύτητα λίγο μικρότερη από αυτή του φωτός. Η ομάδα Σωληνοειδούς Συμπαγών Μυονίων (CMS) ανακάλυψε όμως ότι σε ένα δείγμα δύο εκατομμυρίων συγκρούσεων, ορισμένα ζεύγη σωματιδίων εκτοξεύονται απωθούμενα το ένα από το άλλο σε συσχετιζόμενες κατευθύνσεις.
«Κατά κάποιο τρόπο πετάνε προς την ίδια κατεύθυνση παρ’ όλο που δεν είναι ξεκάθαρο πώς επικοινωνούν μεταξύ τους. Αυτό το γεγονός έχει προξενήσει έκπληξη σε πολλούς επιστήμονες, όπως και σε εμάς», δήλωσε ο καθηγητής Φυσικής του ΜΙΤ Γκούντερ Ρόλαντ, η ομάδα του οποίου είναι επικεφαλής της ανάλυσης των δεδομένων μαζί με την δρ. Γουέι Λι του Πανεπιστημίου Ράις.
 |
Η πρώτη φορά που παρατηρήθηκε αυτό το φαινόμενο ήταν δύο χρόνια πριν, ενώ έχει σημειωθεί και κατά τη σύγκρουση ιόντων μολύβδου, χαλκού, χρυσού ή άλλων βαρέων μετάλλων μεταξύ τους. Αυτού του τύπου οι συγκρούσεις παράγουν ένα κύμα πλάσματος γλουονίου, ένα μείγμα από σωματίδια που σχηματίστηκαν τα πρώτα εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Εντός του επιταχυντή, αυτό το κύμα παρασύρει κάποια από τα παραγόμενα σωματίδια προς την ίδια κατεύθυνση, εξηγώντας το φαινόμενο που παρατήρησαν οι επιστήμονες.
Η θεωρία για την ύπαρξη υαλωδών συσσωματωμάτων χρώματος είχε διατυπωθεί λίγο πριν παρατηρηθεί το φαινόμενο από τον δρ. Ράτζου Βενουγκοπαλάν του Εθνικού Εργαστηρίου Μπρούκχεηβεν. Τα πρωτόνια αποτελούνται από τρία κουάρκς υπό κανονικές συνθήκες ενέργειας, αλλά σύμφωνα με τη θεωρία, μόλις βρεθούν σε αυξημένη κατάσταση ενέργειας τείνουν να αποκτούν άλλη μία συστάδα γλουονίων.
Αυτά τα επιπλέον γλουόνια συμπεριφέρονται ως κύματα και ως σωματίδια, και οι κυματικές λειτουργίες τους μπορούν να συσχετιστούν μεταξύ τους. Αυτό το φαινόμενο «κβαντικής εμπλοκής» εξηγεί γιατί κάποια παρατηρούμενα σωματίδια στις συγκρούσεις μοιράζονταν πληροφορίες όπως η κατεύθυνση πτήσης.
Το φαινόμενο αυτό είναι μικροσκοπικό σε κλίμακα αλλά μπορεί να οδηγήσει στην εξήγηση ενός πολύ βασικού ερωτήματος, του πώς τοποθετούνται τα κουάρκς και τα γλουόνια στο χώρο εντός ενός πρωτονίου. Τον Ιανουάριο η ομάδα CMS σκοπεύει να αναπαράξει τις πειραματικές συνθήκες για αρκετές εβδομάδες, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα το κατά πόσο τα φαινόμενα που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια συγκρούσεων πρωτονίου – πρωτονίου, μολύβδου-πρωτονίου και μολύβδου-μολύβδου συσχετίζονται μεταξύ τους.
Παρουσίαση στο συνέδριο Θεσσαλονίκη 24-11-2012
Συνέδριο Σαχινίδης Συμεών
Συνέδριο Σαχινίδης Συμεών
ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ”
Με τη συμβολή των Νέων Τεχνολογιών
24 Νοεμβρίου 2012 στη Θεσσαλονίκη, στο ξενοδοχείο CAPSIS , Μοναστηρίου 18.