6+1 συμπτώματα που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αγνοείτε
Αδικαιολόγητη απώλεια βάρους
Η απώλεια βάρους, χωρίς να ακολουθείτε κάποια συγκεκριμένη δίαιτα μπορεί να ακούγεται ιδανική, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια σοβαρή ένδειξη, ότι υπάρχει κάποιο ιατρικό πρόβλημα. Αν έχετε χάσει περισσότερο από το 10% του συνολικού σας βάρους σε διάστημα 6 μηνών, είναι μείζονος σημασίας να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας.
Μία αδικαιολόγητη απώλεια βάρους μπορεί να είναι η προειδοποίηση διαφόρων ιατρικών προβλημάτων, μεταξύ των οποίων ο υπερθυρεοειδισμός, ο διαβήτης, η κατάθλιψη, κάποια υπατική νόσος, ο καρκίνος ή διαταραχές, που αφορούν στον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός σας απορροφά τα θρεπτικά συστατικά (διαταραχές δυσαπορρόφησης).
Επίμονος ή υψηλός πυρετός
Ο πυρετός δεν είναι απαραίτητα σημάδι «συναγερμού», αν και παίζει σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση των λοιμώξεων. Αν ωστόσο έχετε πυρετό για διάστημα μεγαλύτερο των τριών ημερών, επιβάλλεται να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας.
Ο επίμονος πυρετός ενδέχεται να είναι «οιωνός» για μία μόλυνση της ουροδόχου κύστης ή ακόμα και για σκωληκοειδίτιδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, καρκινικές (κακοήθεις) συνθήκες, όπως είναι τα λεμφώματα, μπορεί να προκαλέσουν παρατεταμένο ή επίμονο πυρετό. Αν ανήκετε στην περίπτωση, όπου ο πυρετός σας αγγίζει ή ξεπερνά τους 39,4 C, συμβουλευτείτε το γιατρό σας το συντομότερο δυνατό.
Δύσπνοια
Η έντονη δύσπνοια ενδέχεται να είναι ένα σύμπτωμα ενός αρκετά σοβαρού προβλήματος υγείας. Αν δεν είστε σε θέση να αναπνεύσετε σωστά ή αν αδυνατείτε να οξυγονωθείτε όσο πρέπει, αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια, ειδικά μάλιστα αν η δύσπνοια εξακολουθεί να υπάρχει και όταν είστε ξαπλωμένοι.
Τα αίτια της δύσπνοιας μπορεί να ποικίλουν από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, χρόνια βρογχίτιδα, άσθμα, πνευμονία, κάποιον θρόμβο του αίματος στον πνεύμονα (πνευμονική εμβολή), καθώς και άλλα προβλήματα της καρδιάς και των πνευμόνων.
Ανεξήγητες αλλαγές στη λειτουργία του εντέρου
Στην περίπτωση, που η λειτουργία του εντέρου σας αλλάξει χωρίς να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος, αναζητήστε τη βοήθεια του γιατρού σας. Μια μη φυσιολογική λειτουργία περιλαμβάνει:
• Κόπρανα μαύρου ή σκούρου χρώματος με αίμα
• Επίμονη διάρροια ή δυσκοιλιότητα
• Ανεξήγητη κινητικότητα του εντέρου
Σύγχυση ή αλλαγές συμπεριφοράς
Η ξαφνική σύγχυση στον τρόπο σκέψης, ο αποπροσανατολισμός (τόπου και χρόνου), οι αναίτιες δυσκολίες αναφορικά με τη μνήμη και τη συγκέντρωση και οι απότομες μεταβολές της προσωπικότητας ή της συμπεριφοράς (για παράδειγμα, η επιθετικότητα) δεν είναι μία απλή υπόθεση.
Οι μεταπτώσεις στη συμπεριφορά ή τον τρόπο σκέψης κάποιου μπορεί να προμηνύουν διάφορα προβλήματα υγείας, μεταξύ των οποίων κάποια μόλυνση, αναιμία, χαμηλό σάκχαρο, αφυδάτωση ή κάποια ψυχική πάθηση. Μερικές φορές ακόμα και συγκεκριμένες φαρμακευτικές αγωγές συμβάλλουν στη σύγχυση ή στις αλλαγές της προσωπικότητας κάποιου.
Πρώιμος κορεσμός
Αν μόνιμα αισθάνεστε χορτασμένοι, ενώ έχετε καταναλώσει μικρή ποσότητα φαγητού, καλό θα ήταν να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας. Η αίσθηση αυτή, γνωστή ως πρώιμος κορεσμός, μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία, τάση για εμετό, πυρετό ακόμα και απώλεια ή αύξηση βάρους. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, ενημερώστε τον γιατρό σας για όλα τα συμπτώματα.
Οι πιθανές αιτίες του πρώιμου κορεσμού είναι συνήθως η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα, ενδέχεται το πρόβλημα να είναι πιο σοβαρό και να πρόκειται για ένα σημάδι καρκίνου στο πάγκρεας.
Ξαφνικό και έντονο φως
Τα ξαφνικά φωτεινά σημεία, οι λάμψεις φωτός και άλλες διαταραχές της όρασης, μερικές φορές είναι σημάδια ημικρανίας. Σε άλλες περιπτώσεις, όταν μάλιστα έχετε την αίσθηση, ότι ξαφνικά τα φώτα αναβοσβήνουν, ίσως να πρόκειται για αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Επικοινωνήστε αμέσως με τον γιατρό σας, γιατί το πρόβλημα ίσως είναι να είναι πολύ πιο σοβαρό από ότι νομίζετε, καθώς σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια της όρασης.
Καταρρακτώδης βροχή και στον Ήλιο, όχι όμως από νερό
Ουάσινγκτον
Την ώρα που η Αττική πνιγόταν από την καταρρακτώδη βροχή η NASA έδωσε στη δημοσιότητα ένα εκπληκτικό βίντεο από τη λεγόμενη «βροχή πλάσματος», ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα στον Ήλιο.
Κάποιες φορές οι εκρήξεις που λαμβάνουν χώρα στον Ήλιο εκτοξεύουν γιγάντιες ποσότητες πλάσματος το οποίο «επιστρέφει» στο ηλιακό στέμμα υπό τη μορφή βροχής, ακολουθώντας τις γραμμές του ηλιακού μαγνητικού πεδίου.
Το διαστημικό παρατηρητήριο SDO που παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο κατέγραψε στις 19 Ιουλίου του 2012 το εντυπωσιακό φαινόμενο αλλά η NASA αποφάσισε να το δώσει στη δημοσιότητα την Παρασκευή.
Newsroom ΔΟΛ
Ο μικρότερος εξωπλανήτης. Με μέγεθος περίπου το 30% της Γης και θερμοκρασία γύρω στους 427 βαθμούς.
Με μέγεθος περίπου το 30% της Γης και θερμοκρασία γύρω στους 427 βαθμούς
Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013 10:15
NASA/JPL-CALTECH
Οι αστρονόμοι εντόπισαν τον μικρότερο έως τώρα εξωπλανήτη, που ονόμασαν Κέπλερ-37b
Τον μικρότερο έως τώρα εξωπλανήτη εντόπισαν αστρονόμοι. Ονομάζεται Κέπλερ-37b και έχει μέγεθος περίπου το 30% της Γης, γεγονός που τον καθιστά λίγο μεγαλύτερο από τη Σελήνη και μικρότερο από τον Ερμή – τον πιο μικρό πλανήτη του δικού μας ηλιακού συστήματος, ενώ έχει θερμοκρασία γύρω στους 427 βαθμούς Κελσίου.
Είναι ένα από τα τρία πλανητικά σώματα που εντοπίστηκαν σε τροχιά γύρω από το άστρο Κέπλερ-37, το οποίο είναι ελαφρώς πιο μικρό και κρύο από τον Ήλιο μας. Βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού της Λύρας, σε απόσταση 210 ετών φωτός από τη Γη (ένα έτος φωτός είναι περίπου 10 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα).
Ο δεύτερος εξωπλανήτης, ο Κέπλερ-37c, έχει μέγεθος το 74% της Γης, δηλαδή είναι λίγο μικρότερος από την Αφροδίτη, ενώ ο τρίτος, ο Κέπλερ-37d, είναι διπλάσιος από τον πλανήτη μας. Ο δεύτερος πλανήτης ολοκληρώνει την τροχιά του γύρω από το άστρο του σε 21 γήινες ημέρες και ο τρίτος σε 40. Κατά πάσα πιθανότητα και οι τρεις εξωπλανήτες είναι βραχώδεις, αλλά είναι πολύ καυτοί, χωρίς ατμόσφαιρα και, συνεπώς, δεν φαίνεται να έχουν τη δυνατότητα φιλοξενίας κάποιας μορφής ζωής (τουλάχιστον όπως την ξέρουμε).
Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τους τρεις πλανήτες μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου «Κέπλερ» της NASA και η σχετική επιστημονική ανακοίνωση έγινε στο περιοδικό «Nature».
NASA/JPL-CALTECH
Ο πλανήτης Κέπλερ-37b έχει μέγεθος περίπου το 30% της Γης, γεγονός που τον καθιστά λίγο μεγαλύτερο από τη Σελήνη και μικρότερο από τον Ερμή, τον πιο μικρό πλανήτη του δικού μας ηλιακού συστήματος, ενώ είναι καυτός, με θερμοκρασία, γύρω στους 427 βαθμούς Κελσίου.
Ο νέος μίνι-πλανήτης Κέπλερ-37b καταρρίπτει το ρεκόρ μικρότερου γνωστού εξωπλανήτη, που έως τώρα κατείχε ο Κέπλερ-42d, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 2012 και είναι περίπου ο μισός από τη Γη. Ωστόσο, ο Κέπλερ-37b ενδέχεται να μην κρατήσει για πολύ το ρεκόρ του, καθώς εκκρεμεί η επιβεβαίωση δύο ακόμη εξωπλανητών, ενός που εντοπίστηκε την περασμένη εβδομάδα και έχει μέγεθος όσο το φεγγάρι μας και ενός δεύτερου, σε τροχιά γύρω από ένα νεκρό παλλόμενο άστρο (πάλσαρ), ο οποίος έχει μάζα μόλις το 2% της Γης.
Οι αστρονόμοι υπολόγισαν το μέγεθος του εξωπλανήτη με τη βοήθεια της μεθόδου της αστροσεισμολογίας, η οποία αναλύει τα ηχητικά κύματα που ταξιδεύουν από το εσωτερικό έως την επιφάνεια ενός άστρου και αντιστοιχούν σε χαρακτηριστικές συχνότητες φωτός, οι οποίες είναι δυνατό να αναλυθούν, όπως η μουσική που βγάζει ένα μουσικό όργανο.
Όσο πιο μεγάλο είναι ένα άστρο, τόσο πιο χαμηλή είναι η συχνότητα του «τραγουδιού» του. Εξάγονται, έτσι, συμπεράσματα σχετικά με το μητρικό άστρο (όπως περίπου κάνουν οι σεισμολόγοι στη Γη), ενώ στη συνέχεια γίνονται εκτιμήσεις για τη μάζα, το μέγεθος και την πυκνότητα των εξωπλανητών γύρω του.
Μέχρι τώρα έχει επιβεβαιωθεί η ύπαρξη 833 εξωπλανητών (οι 114 από το τηλεσκόπιο «Κέπλερ» που εκτοξεύτηκε το 2009), ενώ εκκρεμεί η επιβεβαίωση περίπου 3.000 ακόμα. Όσο πιο μικρός είναι ένας εξωπλανήτης, τόσο πιο δύσκολη είναι η ανακάλυψή του με τις υπάρχουσες τεχνικές δυνατότητες. Όμως, ενώ στην αρχή ανακαλύπτονταν μόνο γιγάντιοι εξωπλανήτες (οι λεγόμενοι «καυτοί Δίες»), σήμερα πια γίνεται όλο και πιο συχνή η ανακάλυψη πλανητών μικρότερων και από τον δικό μας.
Ο πρώτος εξωπλανήτης εντοπίστηκε το 1992 γύρω από ένα άστρο «πάλσαρ», ενώ το 1995 ανακαλύφθηκε ο πρώτος εξωπλανήτης (ο 51 Πηγάσου Β) γύρω από ένα άστρο σαν το δικό μας.
Πηγή: ΑΜΠΕ
Ανακοπή καρδιάς προκαλεί η αύξηση του όζοντος
Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Η ατμοσφαιρική ρύπανση συντελεί σε αύξηση του αριθμού των θανατηφόρων εμφραγμάτων, σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο European Heart Journal .
Παράλληλα, αμερικανική έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αύξηση του επιπέδου του όζοντος σε αστικό περιβάλλον, αυξάνει τον κίνδυνο ανακοπής καρδιάς.
Η ευρωπαϊκή μελέτη είναι η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα για τη σχέση ανάμεσα στα αιωρούμενα μικροσωματίδια και την επιβίωση μετά από οξύ καρδιακό επεισόδιο, και διαπιστώνει ότι το έμφραγμα μυοκαρδίου είναι πιο θανατηφόρο αν ο ασθενής έχει εκτεθεί σε αυξημένα επίπεδα μικροσωματιδίων (διαμέτρου κάτω των 2,5 μικρόμετρων, ΡΜ2,5).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Περιβαλλοντικής Επιδημιολογίας Δρ Πολ Γουίλκινσον της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου , μελέτησαν το ιατρικό ιστορικό περίπου 154.000 ασθενών που εισήχθησαν στο νοσοκομείο για οξύ καρδιακό σύνδρομο, το διάστημα 2004-2007. Στη συνέχεια, συσχέτισαν την μετέπειτα πορεία της υγείας κάθε ασθενούς με το ποσοστό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης την περίοδο 2004-2010. Συνολικά, το διάστημα 2007- 2010 καταγράφηκαν περίπου 40.000 θάνατοι.
Οι επιστήμονες, αφού απομόνωσαν άλλους παράγοντες (φύλο, ηλικία, ιατρικό ιστορικό, φαρμακευτική αγωγή, κάπνισμα, ύψος εισοδήματος, μορφωτικό επίπεδο, απασχόληση ή ανεργία, τόπος κατοικίας κ.α.) διαπίστωσαν ότι για κάθε 10 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα που αυξάνονταν τα μικροσωματίδια στην ατμόσφαιρα, υπήρχε αύξηση 20% στο ποσοστό θανάτων από οξύ καρδιακό επεισόδιο.
Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό στα μεγάλα αστικά κέντρα, καθώς στο Λονδίνο εντοπίστηκαν τα υψηλότερα επίπεδα αιωρούμενων σωματιδίων από κάθε άλλη περιοχή της Μ.Βρετανίας.
Η νέα μελέτη έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενες που δείχνουν πως η έκθεση των ανθρώπων στην ατμοσφαιρική ρύπανση είναι επιβαρυντική για την καρδιά.
Όπως ανέφερε η Δρ Κάθριν Τόουν, η μείωση του επιπέδου των μικροσωματιδίων κάτω των 2,5 μικρομέτρων θα αυξήσει το προσδόκιμο ζωής των καρδιοπαθών και πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα δημόσιας υγείας.
Ανακοπή καρδιάς προκαλεί η αύξηση του όζοντος
Σε μια ξεχωριστή μελέτη, ερευνητές με επικεφαλής την Δρ Κατερίνα Ένσορ του Πανεπιστημίου «Rise» του Χιούστον , που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο Circulation , κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αύξηση στο επίπεδο του όζοντος σε μια πόλη αυξάνει τον κίνδυνο ανακοπής καρδιάς (συμβαίνει όταν η καρδιά σταματά να χτυπά και διαφέρει από το έμφραγμα, που προκαλείται όταν η απόφραξη κάποιας αρτηρίας εμποδίζει το αίμα να φθάσει στην καρδιά).
Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 11.600 ανθρώπους που είχαν υποστεί ανακοπή μεταξύ των ετών 2004- 2011 και συσχέτισαν αυτά τα περιστατικά με τα επίπεδα του όζοντος.
Μια αύξηση κατά 20 μέρη ανά δισεκατομμύριο στο επίπεδο του όζοντος σχετίζεται με μια αύξηση κατά 3% έως 4% του κινδύνου ανακοπής καρδιάς. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για τους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες και για τους ηλικιωμένους.
Η εν λόγω μελέτη είναι μια από τις πρώτες που συσχετίζει ειδικά το όζον με τον αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Το όζον συνήθως σχηματίζεται από την αντίδραση μεταξύ άλλων ρυπογόνων χημικών ουσιών που προέρχονται από διάφορες πηγές (οχήματα, εργοστάσια κ.α.). Επειδή για να παραχθεί όζον, αυτές οι χημικές αντιδράσεις στην ατμόσφαιρα χρειάζονται ηλιακό φως, λαμβάνουν χώρα τη μέρα, οπότε και είναι υψηλότερα τα επίπεδα του όζοντος σε σχέση με τα βράδια.
Η εισπνοή αυξημένης ποσότητας όζοντος μπορεί να προκαλέσει πόνους στο στήθος, βήχα και ερεθισμό στο λαιμό.
health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ
Σε μελέτες και δημοσιεύση σε περιοδικό Ιατρικής πριν 5 χρόνια στο Ηρακλειο το θέμα αυτό, το είχαμε τονίσει
http://www.vipapharm.com/greek/free-online-journals/medical/medical-articles/saxinidis/somatidia.htm
Μακρινό άστρο συνελήφθη να εξαερώνει το παιδί του
Ουάσινγκτον
Ένας κοσμικός παιδοκτόνος φαίνεται ότι συνελήφθη επ΄αυτοφώρω από το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler, ειδικευμένο στην αναζήτηση εξωπλανητών. Ένας πιθανός πλανήτης στο μέγεθος του Ερμή βρίσκεται τόσο κοντά στο μητρικό του άστρο ώστε εξαερώνεται από την ακραία ζέστη και αφήνει πίσω του μια ουρά από αέρια και σκόνη που θυμίζει κομήτη.
Το σχετικά νέο τηλεσκόπιο Kepler είναι σχεδιασμένο να ανιχνεύει πλανήτες την ώρα που περνούν μπροστά από τα μητρικά τους άστρα και προκαλούν έτσι μια αμυδρή μείωση της φωτεινότητάς τους.
Στην περίπτωση του άστρου KIC 12557548, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 1.500 ετών φωτός από τον Ήλιο, το μοτίβο της διακύμανσης μαρτυρά ότι κάτι περίεργο συμβαίνει.
Οι ερευνητές δεν έχουν διασταυρώσει τα αποτελέσματά τους με άλλα όργανα παρατήρησης, υποψιάζονται όμως ότι γύρω από το άστρο KIC 12557548 περιφέρεται ένας μικρός, βραχώδης πλανήτης. Βρίσκεται μάλιστα τόσο κοντά στο άστρο ώστε ένα έτος του διαρκεί μόλις 16 ώρες.
Το μητρικό άστρο είναι μικρότερο και ψυχρότερο από τον Ήλιο, ωστόσο η ακτινοβολία του εκτιμάται ότι αρκεί για να θερμαίνει τη μία πλευρά του πλανήτη στους 1.800 βαθμούς Κελσίου και να τη μετατρέπει πιθανώς σε έναν ωκεανό μάγματος.
Καθώς η επιφάνεια λιώνει και εξαερώνεται δημιουργείται ένας άνεμος αρκετά ισχυρός για να εκτινάξει το διάπυρο υλικό στο Διάστημα και να δημιουργήσει μια ουρά αερίων και σκόνης πίσω από τον καψαλισμένο πλανήτη.
Παρουσιάζοντας τα ευρήματα στην επιθεώρηση The Astrophysical Journal, η ομάδα του Δρ Σολ Ράπαπορτ στο ΜΙΤ εκτιμά ότι, με τον σημερινό ρυθμό εξαέρωσης, ο πλανήτης θα εξαφανιστεί σε περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια.
Ήδη, όμως, ο πλανήτης δεν αποκλείεται να είναι η σκιά του παλιού εαυτού του. «Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, ο πλανήτης έχει χάσει περίπου το 80% της μάζας σχηματισμού του -αυτό που παρατηρούμε σήμερα ίσως είναι ο γυμνός, σιδερένιος πυρήνας του» γράφουν οι ερευνητές.
Newsroom ΔΟΛ
Τι θα συνέβαινε αν ο αστεροειδής της Παρασκευής χτυπούσε τη Γη
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231235307
Ουάσινγκτον
Λίγο μετά τις 9 το βράδυ της Παρασκευής ώρα Ελλάδας, ένας βράχος σε μέγεθος οικοδομικού τετραγώνου θα περάσει ανάμεσα στη Γη και πολλούς τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους -είναι το κοντινότερο πέρασμα που έχει καταγραφεί ποτέ για σώμα αυτού του μεγέθους.
Το πέρασμα, σε απόσταση μόλις 27.500 χιλιομέτρων πάνω από τη Τζακάρτα, θα μεταδοθεί ζωντανά στο in.gr μέσω του NASA TV. Η μετάδοση θα ξεκινήσει στις 19.00 ώρα Ελλάδας.
Η NASA έχει υπολογίσει την τροχιά του αστεροειδή 2012 DA14 με αρκετή ακρίβεια ώστε να αποκλείει κάθε πιθανότητα πρόσκρουσης.
Οι ερευνητές της υπηρεσίας έχουν ωστόσο μια ιδέα για το τι θα συνέβαινε αν ο αδέσποτος βράχος, διαμέτρου 45 μέτρων, χτυπούσε τον πλανήτη: η ισχύς της πρόσκρουσης θα απελευθέρωνε ενέργεια 2,5 μεγατόνων TNT, όσο ένα ισχυρό όπλο.
Ένα τέτοιο συμβάν έχει καταγραφεί εξάλλου στο πρόσφατο παρελθόν: το 1908, ένας αστεροειδής ή κομήτης διαμέτρου 30-40 μέτρων έπεσε στην ακατοίκητη περιοχή της Τουνγκούσκα στη Σιβηρία και ισοπέδωσε 1.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα δάσους. Ακόμα και σήμερα, χιλιάδες πεσμένα δέντρα απλώνονται ακτινωτά από το σημείο της πρόσκρουσης. Κρατήρας και υπολείμματα δεν βρέθηκαν ποτέ, καθώς το εισερχόμενο αντικείμενο εξερράγη στην ατμόσφαιρα και εξαερώθηκε λίγο πριν φτάσει στο έδαφος.
To συμβάν της Τουνγκούσκα ισοπέδωσε 1.200 τ.χλμ δάσους. Η φωτογραφία από την αποστολή τη Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών το 1927.
Σε γενικές γραμμές, οι προσκρούσεις σωμάτων διαμέτρου μερικών δεκάδων μέτρων προκαλούν ολοσχερή αλλά τοπική καταστροφή, ενώ τα σώματα με διάμετρο άνω του ενός χιλιομέτρου θα είχαν επιπτώσεις σε όλο τον πλανήτη.
Ένας αστεροειδής διαμέτρου γύρω στα δέκα χιλιόμετρα, ο οποίος προσέκρουσε στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού πριν από 65 εκατ. χρόνια, πιστεύεται ότι ήταν αρκετός για να εξαφανίσει τους δεινόσαυρους.
Ο 2012 DA14, ο οποίος ανακαλύφθηκε μόλις το Σεπτέμβριο του 2012, είναι ένας από τους 500.000 αστεροειδείς αυτού του μεγέθους που εκτιμάται ότι κινούνται σχετικά κοντά στη Γη. Από αυτούς, η NASA έχει εντοπίσει μόνο το 1%.
Ο αστεροειδής κινείται γύρω από τον Ήλιο περίπου στην ίδια τροχιά με τη Γη, σπάνια όμως πλησιάζει τόσο.
Στις 21.24 ώρα Ελλάδας την Παρασκευή ο 2012 DA14 θα περάσει πάνω από τη Τζακάρτα της Ινδονησίας σε απόσταση μόλις 27.700 χιλιομέτρων.
Συγκριτικά, η απόσταση Γης-Σελήνης είναι πάνω από δέκα φορές μεγαλύτερη, ενώ οι γεωστατικοί δορυφόροι (ονομάζονται έτσι επειδή παραμένουν διαρκώς πάνω από το ίδιο σημείο της Γης) απέχουν 35.800 χιλιόμετρα από τη Γη.
Newsroom ΔΟΛ
Συμβάν του 1859 δείχνει τι μπορούν να κάνουν οι γεωμαγνητικές καταιγίδες
Ουάσινγκτον
Ο Ήλιος έγινε ξαφνικά πιο φωτεινός, τα καλώδια του τηλέγραφου έπιασαν φωτιά και το σέλας πάνω από τη Χαβάη αρκούσε για να διαβάσει κανείς εφημερίδα μέσα στη νύχτα -ήταν το «επεισόδιο του Κάρινγκτον» το 1859, η ισχυρότερη ηλιακή καταιγίδα που έχει καταγραφεί ποτέ.
Ήταν λίγο μετά τις 11 το πρωί, την 1η Σεπτεμβρίου 1859, όταν ο Ρίτσαρντ Κάρινγκτον, επιφανής Άγγλος αστρονόμος, παρατήρησε κάτι παράξενο στο ιδιωτικό του παρατηρητήριο. Όπως κάθε μέρα, το τηλεσκόπιό του πρόβαλλε σε μια λευκή επιφάνεια την εικόνα του ηλιακού δίσκου.
Εκείνο το πρωί, οι ηλιακές κηλίδες ήταν ασυνήθιστα πολλές. Ξαφνικά, δύο τόξα εκτυφλωτικού φωτός εμφανίστηκαν πάνω από τις κηλίδες, μεγάλωσαν και πήραν σχήμα βρόχου.
Οι ηλιακές κηλίδες που σχεδίασε ο Ρίτσαρντ Καρινγκτον την 1η Σεπτεμβρίου 1859
«Αυτό που είδε ο Κάρινγκτον ήταν μια ηλιακή έκλαμψη λευκού φωτός -μια μαγνητική έκρηξη στον Ήλιο» εξηγεί ο Ντέιβιντ Χάθαουεϊ, αστροφυσικός στο Κέντρο Διαστημικής Πτήσης «Μάρσαλ» της NASA στην Αλαμπάμα.
«Είναι σπάνιο να παρατηρεί κανείς μια τέτοια αύξηση στη φωτεινότητα της ηλιακής επιφάνειας» επισημαίνει.
Οι ηλιακές εκλάμψεις, τις οποίες προκαλούν τοπικές διαταραχές του ηλιακού μαγνητικού πεδίου, εκπέμπουν συνήθως ακτίνες Χ και ραδιοκύματα υψηλής ενέργειας. Συχνά, όπως συνέβη και στο επεισόδιο του Κάρινγκτον, συνοδεύονται από τις λεγόμενες εκτινάξεις στεμματικού υλικού, ή CME: δισεκατομμύρια τόνοι σωματιδίων εκτινάσσονται στο Διάστημα.
Η συγκεκριμένη εκτίναξη κατευθύνθηκε απευθείας προς τη Γη και προκάλεσε τα παράξενα φαινόμενα της επόμενης ημέρας. Λίγο πριν την ανατολή, ο ουρανός σχεδόν σε ολόκληρη τη Γη φωτίστηκε από ένα κόκκινο, πράσινο και γαλάζιο σέλας, ορατό ακόμα και στους τροπικούς, από την Κούβα και την Τζαμάικα μέχρι το Ελ Σαλβαδόρ και τη Χαβάη.
Το θέαμα ήταν εντυπωσιακό, συνοδεύτηκε όμως από προβλήματα στα συστήματα του τηλέγραφου. Οι τηλεγραφιστές πάθαιναν ηλεκτροπληξία, το τηλεγραφικό χαρτί έπιανε φωτιά. Ακόμα και όταν αποσυνδέθηκαν οι μπαταρίες που τροφοδοτούσαν στις γραμμές, τα επαγωγικά ρεύματα που δημιουργούσε το σέλας συνέχιζαν να επιτρέπουν τη μετάδοση μηνυμάτων.
Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Χάθαουει της NASA, το επεισόδιο του 1859 ήταν η μεγαλύτερη γεωμαγνητική καταιγίδα σε 160 χρόνια παρατηρήσεων. Ακόμα κι αν αναζητήσει κανείς ίχνη τέτοιων επεισοδίων σε πυρήνες πάγου από την Αρκτική ή την Ανταρκτική, η έκλαμψη του Κάρινγκτον παραμένει η ισχυρότερη εδώ και τουλάχιστον 500 χρόνια.
Ακόμα και πιο ήπιες ηλιακές καταιγίδες μπορούν πάντως να προκαλέσουν προβλήματα. Το 1972, η αμερικανική εταιρεία τηλεπικοινωνιών AT&T αναγκάστηκε να αλλάξει σχεδιασμό στα υπερατλαντικά καλώδια όταν η τηλεφωνικές επικοινωνίες διακόπηκαν λόγω γεωμαγνητικής καταιγίδας.
Μια άλλη έκλαμψη στις 14 Μαρτίου 1989 έθεσε εκτός λειτουργίας ένα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στο Κεμπέκ και άφησε χωρίς ρεύμα για 9 ώρες περίπου 6 εκατομμύρια ανθρώπους.
Το Δεκέμβριο του 2005, ακτίνες-Χ από μια άλλη έκλαμψη προκάλεσαν διαταραχές στις δορυφορικές επικοινωνίες και στο δίκτυο GPS. Η διακοπή κράτησε μόνο δέκα λεπτά, αυτό όμως θα μπορούσε να είχε αποδειχθεί αρκετό για να βγουν αεροπλάνα εκτός πορείας.
Οι ηλιακές εκρήξεις γίνονται συχνότερες και ισχυρότερες στο λεγόμενο ηλιακό μέγιστο, την κορύφωση ενός 11ετούς κύκλου αυξομείωσης της ηλιακής δραστηριότητας.
Το επόμενο μέγιστο εκτιμάται ότι έρχεται το φθινόπωρο του 2013, κανείς όμως δεν ξέρει πότε θα ξανασυμβεί μια έκρηξη ανάλογη με αυτή του 1859.
Το σίγουρο όμως είναι ότι την επόμενη φορά δεν θα ανησυχούμε μόνο για τον τηλέγραφο. Με την ανθρωπότητα να βασίζεται όλο και περισσότερο σε ηλεκτρονικά συστήματα, οι ζημιές στα δίκτυα ηλεκτροδότησης, στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας και τους δορυφόρους θα μπορούσαν να κοστίσουν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού θα κινδυνεύσει από το μένος του Ήλιου.
Το μόνο θετικό είναι ότι αυτή τη φορά θα έχουμε προειδοποιήσεις από τα διαστημικά σκάφη -SOHO, Hinode, SDO και άλλα- που παραμένουν μόνιμα στραμμένα στον Ήλιο.
Newsroom ΔΟΛ
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231234620
Αντιδραστήρας λιθάνθρακα «παράγει ενέργεια χωρίς καύση και CO2»
Κολούμπους, Οχάιο
Η αξιοποίηση του λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή θα μπορούσε να γίνει πιο καθαρή χάρη σε έναν πειραματικό αντιδραστήρα στις ΗΠΑ, ο οποίος καίει το κάρβουνο χωρίς φλόγα και κατακρατεί το 99% του διοξειδίου του άνθρακα πριν διαρρεύσει στην ατμόσφαιρα.
Η αξιοποίηση της τεχνολογίας CDCL (Άμεσος Χημικός Βρόχος Άνθρακα) «θα μας βοηθούσε να προωθήσουμε την ενεργειακή μας αυτάρκεια […] διατηρώντας τον αέρα καθαρό» δήλωσε ο Νταουέι Ουάνγκ, μέλος της ερευνητικής ομάδας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο.
Στους συμβατικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, ο λιθάνθρακας αντιδρά με το ατμοσφαιρικό οξυγόνο και απελευθερώνει θερμότητα, η οποία τροφοδοτεί τελικά τη γεννήτρια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.
Στον αντιδραστήρα CDCL, η χημική αντίδραση καύσης είναι ελεγχόμενη και δεν βασίζεται στο ατμοσφαιρικό οξυγόνο. Ο λιθάνθρακας εισάγεται στον αντιδραστήρα στη μορφή κόκκων με διάμετρο 100 μικρόμετρα, όσο το πάχος μιας ανθρώπινης τρίχας. Το οξυγόνο εισάγεται ταυτόχρονα στον θάλαμο καύσης στη μορφή σφαιριδίων σκουριάς (οξειδίων του σιδήρου) τα οποία είναι αρκετά μεγαλύτερα, περίπου 1,5 με 2 χιλιοστά.
Το μείγμα θερμαίνεται, οπότε ο άνθρακας του λιθάνθρακα ενώνεται με οξυγόνο που απελευθερώνεται από τη σκουριά, οπότε παράγεται αέριο διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο κατακρατείται από φίλτρα σε ποσοστό 99%. Το μόνο που μένει στον αντιδραστήρα είναι στάχτη άνθρακα και καυτά σφαιρίδια σιδήρου.
Χάρη στο μεγάλο τους μέγεθος, τα σφαιρίδια αυτά απομονώνονται από τη στάχτη και μεταφέρονται σε έναν δεύτερο θάλαμο, όπου απελευθερώνουν τη θερμότητά τους προκειμένου να αξιοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρισμού.
Το CO2 διατηρείται αποθηκευμένο, η στάχτη του άνθρακα απορρίπτεται και τα σφαιρίδια σιδήρου μπορούν να ανακυκλώνονται επ΄άπειρον, αφού εκτίθενται σε αέρα μέσα στον αντιδραστήρα και μετατρέπονται εκ νέου σε σκουριά.
Στην τελευταία δοκιμή, ο αντιδραστήρας CDCL στο Οχάιο λειτούργησε χωρίς διακοπή για 203 ώρες, προσφέροντας θερμική ισχύ 25 kilowatt.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η τεχνολογία «είναι τώρα έτοιμη για δοκιμές μεγαλύτερης κλίμακας».
Επισημαίνουν μάλιστα ότι ο αντιδραστήρας υπερβαίνει τους στόχους για την καθαρή ενέργεια που έχει θέσει το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας, σύμφωνα με τους οποίους το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος δεν πρέπει να αυξάνεται πάνω από 35% και η κατακράτηση άνθρακα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 90%.
Φίλτρα κατακράτησης του CO2 εγκαθίστανται σήμερα και σε συμβατικούς σταθμούς λιθάνθρακα, το πρόβλημα όμως είναι ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν δοκιμαστεί επαρκώς οι τεχνολογίες μόνιμης αποθήκευσης του διοξειδίου στο υπέδαφος.
Newsroom ΔΟΛ