sachinidi's blog

Σύμφωνα με τον Άιζενμπεργκ, το πείραμα δείχνει ότι δεν είναι απολύτως λογικό να σκεφτόμαστε την εμπλοκή ως μία απτή φυσική ιδιότητα.

H κβαντική εμπλοκή αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα της κβαντομηχανικής, επιτρέποντας σε δύο σωματίδια να συνδέονται ακόμα και αν βρίσκονται εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Η μέτρηση ενός σωματιδίου αλλάζει ταυτόχρονα την κατάσταση του κβαντικά πεπλεγμένου ζεύγους του, ανεξάρτητα από την απόσταση. Τώρα, Ισραηλινοί ερευνητές έδειξαν πως δύο φωτόνια μπορούν να εμπλακούν κβαντικά ακόμα και αν δεν υφίστανται την ίδια χρονική στιγμή.

Η χρονικά ανεξάρτητη κβαντική εμπλοκή προβλέπεται από την κβαντική θεωρία, αλλά δεν ήταν ποτέ ευρέως αποδεκτή, και δεν είχε πραγματοποιηθεί με επιτυχία, μέχρι να το προσπαθήσουν οι Ίλαϊ Μεγκιντίς και Χαγκάι Άιζενμπεργκ του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ.

Οι ερευνητές ξεκίνησαν χρησιμποιώντας ένα συνδυασμό που ονομάζεται εναλλαγή κβαντικής εμπλοκής. Εκθέτοντας έναν ειδικό κρύσταλλο σε ακτινοβολία λέιζερ, δημιούργησαν δύο ζευγάρια πεπλεγμένων φωτονίων. Στην αρχή, τα φωτόνια 1 και 4 δεν είναι πεπλεγμένα, αλλά μπορούν να γίνουν εάν οι επιστήμονες πραγματοποιήσουν την κατάλληλη μέτρηση στα φωτόνια 2 και 3.

Για να επιτύχουν την ανεξαρτησία από το χρόνο, οι Μεγκιντίς και Άιζενμπεργκ δημιούργησαν πρώτα το ζευγάρι με τα φωτόνια 1 και 2, και μέτρησαν κατευθείαν την πόλωση του φωτονίου 1, πριν δημιουργήσουν το ζευγάρι με τα φωτόνια 3 και 4. Στη συνέχεια πραγματοποίησαν τη μέτρηση στα φωτόνια 2 και 3, και τελικά μέτρησαν την πόλωση του φωτονίου 4. Παρ’όλο που τα φωτόνια 1 και 4 δε συνυπήρξαν ποτέ, οι μετρήσεις έδειξαν ότι οι πολώσεις τους κατέληξαν να εμπλέκονται κβαντικά.

Σύμφωνα με τον Άιζενμπεργκ, το πείραμα δείχνει ότι δεν είναι απολύτως λογικό να σκεφτόμαστε την εμπλοκή ως μία απτή φυσική ιδιότητα. «Δεν υπάρχει καμία χρονική στιγμή κατά την οποία τα δύο φωτόνια συνυπάρχουν», δήλωσε. «Συνεπώς δεν μπορούμε να πούμε ότι το σύστημα είναι πεπλεγμένο σε εκείνη ή την άλλη χρονική στιγμή», πρόσθεσε.

Ωστόσο, το φαινόμενο υπάρχει σίγουρα και το πείραμα αποδεικνύει πόσο διαφορετικές είναι οι έννοιες της κβαντικής μηχανικής. Τα κβαντικά γεγονότα είναι έξω από τις καθημερινές μας έννοιες του χώρου και του χρόνου και για αυτό εμφανίζουν διαφορετικές αντικειμενικές δυσκολίες στην πειραματική τους προσέγγιση και κατανόηση.

Οι επιστήμονες ελπίζουν πως το πείραμά τους θα βοηθήσει στη δημιουργία κβαντικών υπολογιστών και δικτύων, στα οποία θα χρησιμοποιείται η εναλλαγή της εμπλοκής ως πρωτόκολλο για τη δημιουργία κβαντικών συνδέσεων μεταξύ απομακρυσμένων χρηστών, για την ασφαλή και ιδιαίτερα γρήγορη μεταφορά κωδικοποιημένων πληροφοριών.

http://www.naftemporiki.gr/story/655795

 

Σύμφωνα με τη μελέτη τους, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι εντόπισαν μια ουσία που αποκαθιστά τη βλάβη που υπάρχει στον εγκέφαλο και ευθύνεται για τις μΜια θεραπεία που φαίνεται ότι μπορεί να θεραπεύσει το σύνδρομο Ντάουν, ανέπτυξαν επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τη μελέτη τους, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι εντόπισαν μια ουσία που αποκαθιστά τη βλάβη που υπάρχει στον εγκέφαλο και ευθύνεται για τις μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο Ντάουν.

Η ουσία χρησιμοποιήθηκε σε ποντίκια που έπασχαν από το σύνδρομο και οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η δράση της ήταν αποτελεσματική, αφού βοήθησε τον εγκέφαλο να αναπτυχθεί φυσιολογικά και να αποκτήσει το σωστό μέγεθος. Ωστόσο, αυτό συνέβαινε μόνο στην περίπτωση που χορηγούσαν την ουσία στα ποντίκια τη μέρα της γέννησής τους.

Οι επιστήμονες τονίζουν στην έκθεσή τους ότι προς το παρόν η συγκεκριμένη ουσία δεν έχει χαρακτηριστεί ασφαλής για χρήση στον ανθρώπινο οργανισμό, ωστόσο πιστεύουν ότι αυτό θα συμβεί στο μέλλον.

Παρόλα αυτά, όπως είπε ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Roger Reeves, αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι εφικτές οι κλινικές εφαρμογές σε άτομα που πάσχουν σήμερα από το σύνδρομο, ωστόσο φαίνεται ότι ανοίγει ο δρόμος για τη θεραπεία του.

Το σύνδρομο Ντάουν προκαλείται από την παρουσία ενός επιπλέον αντίγραφου του χρωμοσώματος 21 στα κύτταρα του βρέφους και δεν θεωρείται ασθένεια, καθώς όσοι το εμφανίζουν δεν υποφέρουν από αυτό, αλλά παρουσιάζουν διαφορές στη σωματική διάπλαση (πιο αδύναμοι και άτονοι μύες), τη νοητική ανάπτυξη και την ψυχοκοινωνική τους εξέλιξη.

http://www.naftemporiki.gr/story/694553

αθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο Ντάουν.

 

Ο κομήτης ΙSON, μια αδέσποτη χιονόμπαλα που υπόσχεται φαντασμαγορικό θέαμα όταν πλησιάσει τον Ήλιο στα τέλη του έτους, δίνει μια πρώτη παράσταση για τους Αρειανούς.
«Ο κομήτης ISON επισκέπτεται τον Κόκκινο Πλανήτη» ανακοίνωσε ενθουσιασμένος ο Κάρι Λίσε του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς. «Την 1η Οκτωβρίου ο κομήτης περάσει σε απόσταση 0,07 Αστρονομικών Μονάδων από τον Άρη, περίπου έξι φορές πιο κοντά από ό,τι θα πλησιάσει τη Γη».
Μία Αστρονομική Μονάδα (AU) ισούται με τη μέση απόσταση Γης-Ήλιου, περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτό σημαίνει ότι ο ISON θα πλησιάσει τον Άρη σε απόσταση μόλις 10,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.
Ο κομήτης δεν αποκλείεται να είναι αρκετά φωτεινός ώστε να φωτογραφηθεί από το ρομπότ Curiosity στην επιφάνεια του Άρη. Σύμφωνα με τον Δρ Λίσε, όμως, οι καλύτερες εικόνες θα μεταδοθούν πιθανότατα από τον Αναγνωριστικό Δορυφόρο του Άρη (MRO). Το τηλεσκόπιο του δορυφόρου, αναφέρει το Space.com, είναι σχεδιασμένο να παρακολουθεί την επιφάνεια του Άρη και η κάμερά του δεν προσφέρει αρκετά μεγάλους χρόνους έκθεσης. Πιθανότατα όμως θα μπορεί να δει την κόμη του ISON αν στραφεί προς το Διάστημα.
Συνολικά 16 διαστημικά σκάφη της NASA και δεκάδες επίγεια τηλεσκόπια θα παρακολουθούν τον κομήτη καθώς πλησιάζει τη Γη και τον Ήλιο. H NASA έχει ξεκινήσει μάλιστα μια ασυνήθιστη εκστρατεία για να ενθαρρύνει τη συμμετοχή ερασιτεχνών αστρονόμων.
Οι καλύτερες παρατηρήσεις αναμένονται ωστόσο από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, το οποίο ίσως διακρίνει καθαρά τον πυρήνα του κομήτη, μια μάζα από αρχέγονους πάγους και σκόνη.
Ο ISON, ήδη γνωστός ως «κομήτης του αιώνα» θα αρχίσει να γίνεται ορατός με γυμνό μάτι τον Οκτώβριο του 2013, όταν θα φαίνεται να κινείται τις πρώτες πρωινές ώρες ανάμεσα στα άστρα του αστερισμού του Λέοντα.
Το μεγάλο σόου θα αρχίσει όταν ο κομήτης πλησιάσει τον Ήλιο, οπότε οι πάγοι της επιφάνειάς του θα αρχίσουν να εξαερώνονται από την ακτινοβολία και πιθανώς θα σχηματίσουν μια ουρά που εκτείνεται για χιλιάδες ή και εκατομμύρια χιλιόμετρα στο Διάστημα.
Το φαινόμενο θα κορυφωθεί όταν ο κομήτης φτάσει στο περιήλιο, δηλαδή στην ελάχιστη απόστασή του από τον Ήλιο, στις 28 Νοεμβρίου 2013. Υπό την επίδραση της ακραίας βαρύτητας του Ήλιου, ο ISON θα πραγματοποιήσει μια κλειστή στροφή πίσω από το άστρο για να εμφανιστεί και πάλι στην άλλη πλευρά του.
Κανείς δεν γνωρίζει αν ο κομήτης θα επιζήσει αλώβητος ή αν θα σπάσει σε κομμάτια. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει επίσης πόσο μακριά και φωτεινή θα είναι η ουρά του -οι αστρονόμοι πάντως ελπίζουν να καταγράψουν τα πιο θεαματικά περάσματα των τελευταίων δεκαετιών.
Δεδομένου ότι οι κομήτες θεωρούνται κατάλοιπα από το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος πριν από 4,5 δισ. χρόνια, οι επιστήμονες θα παρακολουθούν τον ISON αναζητώντας στοιχεία για τη σύστασή του.
Οι περισσότεροι κομήτες πιστεύεται ότι προέρχονται από το λεγόμενο Νέφος του Όορτ, ένα υποθετικό «σύννεφο» παγωμένων, αρχαίων σωμάτων που περιφέρονται αργά σε απόσταση περίπου ενός έτους φωτός από τον Ήλιο.

Η γενετική «πύλη λογικής» που δημιούργησαν οι ερευνητές του Στάνφορντ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μεγάλο όγκο ψηφιακών λογικών διεργασιών, ενώ είναι σε θέση και να αποθηκεύει δεδομένα

Εάν οι βιολόγοι μπορούσαν να τοποθετήσουν «όργανα» ελέγχου τύπου υπολογιστή μέσα σε ζωντανά κύτταρα, θα ήταν σε θέση να τα «προγραμματίσουν» έτσι ώστε να μπορούν να εντοπίσουν και να αναφέρουν την ύπαρξη προβλημάτων υγείας, όπως ο καρκίνος, να παράγουν επί τόπου φαρμακευτικές ουσίες και να προσαρμόζουν γενικότερα τις λειτουργίες τους.

Όπως αναφέρεται στο MIT Technology Review, επιστήμονες του πανεπιστημίου Στάνφορντ ανέπτυξαν μία μέθοδο δημιουργίας γενετικών τμημάτων/εξαρτημάτων, που είναι σε θέση να εκτελούν τις λογικές διεργασίες/ υπολογισμούς, οι οποίοι κάποια στιγμή στο μέλλον ενδεχομένως να οδηγήσουν σε τέτοιου είδους και έκτασης δυνατότητες.

Η γενετική «πύλη λογικής» που δημιούργησαν οι ερευνητές του Στάνφορντ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μεγάλο όγκο ψηφιακών λογικών διεργασιών, ενώ είναι σε θέση και να αποθηκεύει δεδομένα. Λειτουργεί κάνοντας αλλαγές στο γονιδίωμα ενός κυττάρου, δημιουργώντας ένα αρχείο/αντίγραφο (transcript) με τις δραστηριότητες του κυττάρου, το οποίο διαβάζεται αργότερα με έναν αποκωδικοποιητή DNA

Οι ερευνητές αποκαλούν  το επίτευγμά τους «transcriptor» , παραπέμποντας στα τρανζίστορ της ηλεκτρονικής. «Θέλουμε να φτιάξουμε εργαλεία για να τοποθετήσουμε υπολογιστές μέσα σε κάθε ζωντανό κύτταρο- λίγη αποθήκευση δεδομένων, δυνατότητα επικοινωνίας και λογική», λέει ο Ντριου Έντι, ο καθηγητής βιομηχανολογίας που ηγήθηκε της έρευνας.

 

Σε αντίστοιχο πλαίσιο κινείται και ο Τίμοθι Λου, της Ομάδας Συνθετικής Βιολογίας του ΜΙΤ. Η άποψή του είναι ότι, από τη στιγμή που δεν μπορούν να τοποθετηθούν τσιπ πυριτίου μέσα στο ανθρώπινο σώμα, πρέπει να στηθούν κυκλώματα από DNA και πρωτεΐνες. «Σκοπός δεν είναι να αντικατασταθούν οι υπολογιστές, αλλά να ʽανοίξουνʼ βιολογικές εφαρμογές που οι συμβατικοί υπολογιστές δεν μπορούν να φτάσουν» λέει σχετικά.

Το επόμενο βήμα των ερευνών πάνω στη συνθετική βιολογία θα μπορούσε να είναι η δημιουργία ολόκληρων συστημάτων που αποτελούνται από κυτταρικά τμήματα. Όπως λέει ο Κρίστοφερ Βόιγκτ, βιομηχανολόγος του ΜΙΤ, το επόμενο στάδιο θα είναι ο συνδυασμός γενετικών «πυλών λογικής» για τη δημιουργία ενσωματωμένων κυκλωμάτων ικανών για πιο σύνθετες λειτουργίες. «Θέλουμε να φτιάξουμε κύτταρα που θα μπορούν να λειτουργήσουν σαν πραγματικοί υπολογιστές» λέει σχετικά.

http://www.naftemporiki.gr/story/633021

 

Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες, στο 57% των ανδρών το μελάνωμα είχε εμφανιστεί στην περιοχή που περιλαμβάνει την κορυφή του κεφαλιού, το μέτωπο, τους κροτάφους, τα αυτιά και τον λαιμό (περιφερική), ενώ στο 43% στην περιοχή που περιλαμβάνει τα βλέφαρα, τη μύτη, τα μάγΜπορεί μια ασθένεια να προσβάλλει με διαφορετικό τρόπο τα δύο φύλα; Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη αυτό όχι μόνο είναι δυνατό, αλλά ισχύει και για τον καρκίνο του δέρματος.

Μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Investigative Dermatology, έδειξε ότι ο καρκίνος του δέρματος προσβάλλει τους άνδρες σε διαφορετικά σημεία από ό,τι στις γυναίκες, γεγονός για το οποίο ενδέχεται να ευθύνεται το ότι περνούν πολλές ώρες στη θέση του οδηγού.

Αυτό σημαίνει ότι εκτίθενται στον ήλιο διαφορετικά σημεία του κεφαλιού και του αυχένα τους, κάτι που στις γυναίκες δεν συμβαίνει τόσο συχνά, επειδή πολλές φορές κάθονται στη θέση του συνοδηγού.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε περιοχή της Γαλλίας, είχε διάρκεια πέντε ετών και οι επιστήμονες ανέλυσαν τις περιπτώσεις 279 ασθενών άνω των 70 ετών, οι οποίοι έπασχαν από μελάνωμα που σε πολλούς ήταν επιθετικό ή μεταστατικό.

Όπως διαπίστωσαν, στο 57% των ανδρών το μελάνωμα είχε εμφανιστεί στην περιοχή που περιλαμβάνει την κορυφή του κεφαλιού, το μέτωπο, τους κροτάφους, τα αυτιά και τον λαιμό (περιφερική), ενώ στο 43% στην περιοχή που περιλαμβάνει τα βλέφαρα, τη μύτη, τα μάγουλα, το στόμα και το πηγούνι (κεντρική).  Αντίθετα, στο 79% των γυναικών ο καρκίνος του δέρματος είχε προσβάλλει την κεντρική περιοχή, ενώ την περιφερική μόλις το 21%.

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, περίπου το 20% των περιπτώσεων επιθετικού καρκίνου του δέρματος εμφανίζεται στο κεφάλι και τον λαιμό επειδή εκτίθενται στον ήλιο πολύ περισσότερο από ό,τι το υπόλοιπο σώμα

http://www.naftemporiki.gr/story/652936

ουλα, το στόμα και το πηγούνι (κεντρική).

 

Επιστήμονες από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Οχάιο διαπίστωσαν ότι το άγχος συμβάλλει σημαντικά στην εξάπλωση της ασθένειας στον ανθρώπινο οργανισμό, επειδή ενεργοποιεί ένα γονίδιο που μπλοκάρει την αντίδραση του.

Πολλά είναι τα προβλήματα υγείας που προκαλούνται από το άγχος και φαίνεται ότι ένα από αυτά είναι η μετάσταση του καρκίνου.

Σ’ αυτό το συμπέρασμα κατέληξε νέα μελέτη που πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Οχάιο, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι το άγχος συμβάλλει σημαντικά στην εξάπλωση της ασθένειας στον ανθρώπινο οργανισμό, επειδή ενεργοποιεί ένα γονίδιο που μπλοκάρει την αντίδραση του ανοσοποιητικού.

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους, η οποία δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Clinical Investigation, το άγχος ενισχύει τη δράση του γονιδίου ATF3, προκαλώντας σημαντική βλάβη στο ανοσοποιητικό.

Οι επιστήμονες δεν έχουν ανακαλύψει τον μηχανισμό που βρίσκεται πίσω από την ενεργοποίηση του συγκεκριμένου γονιδίου, ωστόσο είναι βέβαιοι ότι τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς ο καρκίνος αποκτά τη δυνατότητα να εξαπλωθεί σε όλα τα όργανα.

Τα αποτελέσματα της μελέτης προσφέρουν σημαντικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο τα κύτταρα των καρκινικών όγκων χρησιμοποιούν την ενέργειά τους έτσι ώστε η μετάσταση να φτάσει ακόμη και στα πιο μακρινά σημεία από εκείνο στο οποίο βρίσκεται ο αρχικός καρκίνος.

Το άγχος έχει συνδεθεί σε παλαιότερες μελέτες με τον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, χωρίς ωστόσο να εντοπιστεί ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η νέα ανακάλυψη θα βοηθήσει στον σχεδιασμό φαρμάκων που θα περιορίζουν τη δράση του ATF3, ώστε να μειώνεται ή και να αποφεύγεται η μετάσταση.

http://www.naftemporiki.gr/story/689940

Η λαμινίνη συγκρατεί τα κύτταρα που βρίσκονται στο κεντρικό σημείο του δίσκου.

Μια εύκολη θεραπεία για τη μετατόπιση δίσκου και τους πόνους που προκαλεί, ανέπτυξαν επιστήμονες στις ΗΠΑ.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Ντιουκ διαπίστωσαν ότι ο πόνος μειώνεται σημαντικά με τη βοήθεια ενός τζελ που περιέχει μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη, η οποία λειτουργεί σαν… βιολογική κόλλα.

Όπως προέκυψε από τη μελέτη των επιστημόνων, η πρωτεΐνη λαμινίνη, όπως ονομάζεται, δρα παράλληλα με τα κύτταρα που αποκαθιστούν τη βλάβη που έχει προκληθεί στον δίσκο και έχει την ικανότητα ακόμη και να διορθώσει το πρόβλημα.

Η λαμινίνη συγκρατεί τα κύτταρα που βρίσκονται στο κεντρικό σημείο του δίσκου, ενώ σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να γίνονται πιο εύθραυστα και αδύναμα. Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος μετατόπισης δίσκου γίνεται μεγαλύτερος.

Οι παλαιότερες θεραπείες που περιλαμβάνουν την έγχυση κυττάρων δεν είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματικές, επειδή όταν τα κύτταρα εισέρχονται στον οργανισμό απομακρύνονται γρήγορα, καθώς δεν υπάρχει κάτι που να μπορεί να τα συγκρατήσει.

Για τον λόγο αυτόν, επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Ντιουκ ανέπτυξε ένα τζελ που περιέχει λαμινίνη, ώστε τα κύτταρα να παραμένουν στη θέση τους και να αποκαθιστούν τη βλάβη.

Εξάλλου, άλλη αμερικανική μελέτη έδειξε ότι ο πόνος που προκαλείται από τη μετατόπιση δίσκου ανακουφίζεται από ενέσεις που περιέχουν μυελό των οστών, ο οποίος περιέχει μεγάλη ποσότητα βλαστοκυττάρων

http://www.naftemporiki.gr/story/690796

Oι επιστήμονες πιστεύουν ότι το ουρλιαχτό των λύκων είναι πιο επίμονο όταν απευθύνεται σε μέλη του κοπαδιού με τα οποία περνούν περισσότερο χρόνο

Φως στην ευαίσθητη πλευρά των λύκων ρίχνουν τα αποτελέσματα μιας νέας μελέτης ερευνητών από πανεπιστήμια της Ελβετίας και της Αυστρίας. Όπως αποκαλύπτουν, μόλις οι δεινοί αυτοί κυνηγοί αντιληφθούν την απουσία ενός συμμάχου ή ενός ζώου ανώτερου από αυτούς στην ιεραρχία του κοπαδιού, ουρλιάζουν αδιάκοπα.

Παρότι οι επιστήμονες γνώριζαν ότι αποτελεί έναν τρόπο επαφής μεταξύ των λύκων, τώρα πιστεύουν ότι το ουρλιαχτό τους είναι πιο επίμονο όταν απευθύνεται σε συγκεκριμένα μέλη του κοπαδιού: αυτά, με τα οποία περνούν περισσότερο χρόνο

Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και την κτηνιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Βιέννης μελέτησαν δύο κοπάδια αποτελούμενα από 9 ζώα, τα οποία ζουν σε καθεστώς αιχμαλωσίας, στο Κέντρο Επιστήμης των Λύκων, στην Αυστρία. Κάθε φορά απομάκρυναν ένα λύκο από τον περιφραγμένο χώρο, προκειμένου να μελετήσουν το ουρλιαχτό των ζώων που έμεναν πίσω.

Όπως γράφουν στην επιθεώρηση Current Biology, διαπίστωσαν ότι ο «βαθμός του ουρλιαχτού» σχετίζεται με τον «ποιοτικό χρόνο» που είχαν περάσει μαζί το ζώο που ούρλιαζε και αυτό που απουσίαζε. Επιπλέον, συνδέεται με την ιεραρχία κάθε λύκου στο κοπάδι, αφού τα ζώα που έμεναν πίσω ούρλιαζαν περισσότερο όταν έφευγε κάποιος από τους κυρίαρχους λύκους.

«Δεν θα μάθουμε ποτέ ποιο είναι το κίνητρό τους», παραδέχθηκε μιλώντας στο NBC News η Φριντερίκε Ράνγκε, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει μια συναισθηματική αντίδραση.»

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, το ουρλιαχτό άρχιζε μέσα στα πρώτα 20 λεπτά από την απομάκρυνση ενός μέλους του κοπαδιού, το οποίο ωστόσο ανταποκρινόταν πολύ σπάνια. Στα 27 πειράματα που πραγματοποίησαν οι επιστήμονες, κατέγραψαν προσεκτικά ποιοι λύκοι ούρλιαζαν κάθε φορά για να βεβαιωθούν ότι ο ένας δεν επηρέαζε τον άλλο.

«Οι λύκοι φαίνεται πως ουρλιάζουν περισσότερο όταν απομακρύνονται πιο υψηλόβαθμα μέλη γιατί τα μέλη αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ζωή των λύκων», εξήγησε μιλώντας στο BBC ο Σάιμον Τάουνσεντ από το πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, ένας από τους βασικούς συντάκτες της έκθεσης. «Όταν απομακρύνονται, είναι λογικό οι υπόλοιποι λύκοι να προσπαθούν να ανακτήσουν την επαφή. Το ίδιο ισχύει για τις φιλίες.»

http://www.naftemporiki.gr/story/689195

Newsroom ΔΟΛ

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231261880