
Μέχρι πρόσφατα ο μεγαλύτερος εφιάλτης των τηλεοπτικών δικτύων ήταν η πειρατεία. Με προσφυγές στα δικαστήρια προσπάθησαν να υποχρεώσουν τους μεγάλους παρόχους είτε να απομακρύνουν τηλεοπτικές σειρές από τους servers τους είτε να τους παραδώσουν τα προσωπικά στοιχεία όσων είχαν διακινήσει παρόμοιο υλικό στο διαδίκτυο (βλέπε υπόθεση Viacom εναντίον Google).
Ο νέος μεγάλος τους εφιάλτης είναι η διάθεση στο διαδίκτυο τηλεοπτικών παραγωγών απευθείας από τους δημιουργούς. Διάβαστε περισσότερα “Μιούζικαλ στο Διαδίκτυο: Coming soon to a computer near you”
Καλά, εδώ δεν πήραμε χαμπάρι από την πρώτη γενιά του e-learning θα αρχίσουμε τώρα να μιλάμε για e-learning 2.0; Κατανοητό, αλλά παρά τον σκεπτικισμό, που όπως είναι φυσικό ορθώνεται και εδώ, θεωρούμε πως το πέρασμα στο e-learning 2.0 (ή με όποιο άλλο buzzword θα παρουσιάζεται) είναι εκ των πραγμάτων επιβεβλημένο καθώς:
Όλες οι εφαρμογές Web 2.0, είτε είναι δικτυακοί τόποι είτε προγράμματα επεξεργασίας κειμένου είτε προγράμματα συνεργασίας on ? line, είναι ελαφριές, «διαπλατφορμικές» (cross-platform) εφαρμογές. Το μόνο που χρειάζεται για να λειτουργήσουν είναι ένας φυλλομετρητής και, φυσικά, η απαραίτητη σύνδεση στο Διαδίκτυο.
Σύμφωνα με πληροφορίες του αμερικανικού περιοδικού
Τυχαίνει αυτή την περίοδο να γράφω κάτι σχετικά με τις στάσεις των εκπαιδευτικών (κυρίως των φιλολόγων) έναντι των νέων τεχνολογιών κι είπα να κάνω μια μικρή έρευνα και στα ιστολόγια του Σχολικού Δικτύου.