Ο «διάλογος» για την Παιδεία, αν δεν έχει σαφείς στόχους, προτρέπει στην αερολογία, λέει ο ιστορικός της Εκπαίδευσης Αλέξης Δημαράς με αφορμή ημερίδα προς τιμήν του.
Όταν δημοσιογράφος των ΝΕΩΝ ζητά τη γνώμη του για τον περίφημο «διάλογο» για την Παιδεία, τον οποίο ο νέος υπουργός “μοιάζει να θεοποιεί”, εκείνος απαντά: «Δεν νομίζω να τον θεοποιεί, τον χρησιμοποιεί. Θα φανεί για ποιο σκοπό: ως άλλοθι διότι το επιτελείο του δεν μπορεί να αρθρώσει πρόταση; ως μέσο για τη μεταφορά του (άλυτου) προβλήματος στον (ή στην) διάδοχό του; επειδή δεν ξέρει τι άλλο να κάνει; ως προκάλυμμα για να επιβληθούν λύσεις της δικής του (ή των συμβούλων του) έμπνευσης και ιδεολογικής στόχευσης; ως μέσο που νομίζει ότι θα οδηγήσει στην καλύτερη λύση; Θα δούμε και θα κρίνουμε. Πάντως, στην τελευταία περίπτωση, θα έπρεπε να έχει ξεκαθαρίσει ήδη για ποιο στόχο, όπως είπα, αναζητεί την “καλύτερη” λύση. Αλλιώς, προτρέπει στην αερολογία και παραπλανά την κοινωνία».
Και για την επικέντρωση του διαλόγου στο εξεταστικό; “…Αυτό θεωρούν ότι είναι το πιο καθοριστικό πρόβλημα του συστήματος; Δεν τους ανησυχεί περισσότερο η απώλεια εθνικού κεφαλαίου από τα μεγάλα ποσοστά της σχολικής αποτυχίας και της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, ή από τις σημαντικές (κοινωνικά και γεωγραφικά προσδιοριζόμενες) ανισότητες εκπαιδευτικών ευκαιριών; Δεν τους ανησυχεί ότι το σχολείο προφανώς δεν ανταποκρίνεται πια στις ανάγκες και τις απαιτήσεις της κοινωνίας;”
Άρθρο των ΝΕΩΝ






Η Τζέσικα Πρέσμαν, επίκουρος καθηγήτρια Αγγλικών στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, ασχολείται με την αμερικανική λογοτεχνία των 20ού και 21ου αιώνων, την ψηφιακή λογοτεχνία και τη θεωρία των μέσων. Ειδικότερα, μελετά πώς η τεχνολογία επηρεάζει τη λογοτεχνία, τόσο αισθητικά όσο και εννοιολογικά. Στο βιβλίο της «Digital Modernism: Making it New in New Media», συγκρίνει χαρακτηριστικά δείγματα ψηφιακής λογοτεχνίας με ό,τι θεωρούμε μοντερνισμό στη λογοτεχνία. Τελευταία η έρευνά της εστιάζεται στη λογοτεχνία του 21ου αιώνα -έντυπη και ηλεκτρονική- και κυρίως στο αν αποτελεί απειλή για την ολοένα αυξανόμενη «ηλεκτρονική» κοινωνία μας.
Οι μισές καταγγελίες κατά του Pirate Bay έχουν καταπέσει κατά τη δεύτερη ημέρα της δίκης. Αυτό που φάνηκε στο δικαστήριο είναι ότι ο κατήγορος δεν μπορεί να αποδείξει ότι τα αρχεία με κατάληξη .torrent που προσκόμισε ως στοιχεία χρησιμοποιούνται από τον δημοφιλή tracker. Πολλά από τα screenshots που παρουσιάστηκαν κάνουν σαφές ότι δεν υπάρχει σύνδεση με το Pirate Bay. Το προβληματικό των κατηγοριών έδειξε ο Fredrik Teij (TiAMO), που ζήτησε να σχολιάσει την εξήγηση του κατήγορου, δείχνοντας πως δουλεύει στην πραγματικότητα το πρότυπο BitTorrent.
Κι αφού βρέθηκε ο ένοχος αρχίζει απ’ αυτόν η “εκπαιδευτική μεταρρύθμιση”. Μείωση του συντελεστή βαρύτητας της παραγωγής κειμένου στην Πανελλαδική Εξέταση του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας ανακοίνωσε χτες ο Υπουργός Παιδείας. Και μάλιστα «ανεξάρτητα από την πορεία του διαλόγου». Μάλλον ο πολυδιαφημισμένος διάλογος από μηδενική βάση σημαίνει ότι δε θα έχει μείνει και τίποτα να συζητηθεί μετά τις υπουργικές αποφάσεις…
Επειδή σας αρέσουν οι e-βόλτες σε μουσεία, μην παραλείψετε να περάσετε από το
Αύριο, Τετάρτη 18/2/2009, θα εκδικαστεί από το 1ο τριμελές πλημμελειοδικείο, η υπόθεση της μήνυσης του τηλε-βιβλιοπώλη Δ. Λιακόπουλου εναντίον του Αντώνη Τσιπρόπουλου.
Διαβάζω στις εφημερίδες: “Η μείωση του βάρους της έκθεσης στις πανελλαδικές εξετάσεις αποφασίστηκε σε χθεσινή σύσκεψη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε να μειωθεί κατά 10 μονάδες στην εκατοντάβαθμη κλίμακα η βαρύτητα της παραγωγής κειμένου στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας. Στην εικοσάβαθμη από 10 μονάδες η έκθεση θα μετράει 8. Τις μονάδες της Εκθεσης τις μοιράζονται οι άλλες ασκήσεις στα Νέα Ελληνικά. Το μέτρο λαμβάνεται για να περιοριστεί η υποκειμεμενική βαθμολόγηση του μαθήματος”.
Την περασμένη Κυριακή, το blog