Το πέταγμα του χαρταετού μετά το ξεφάντωμα της Αποκριάς υποδηλώνει για κάποιους την ανάταση, την κάθαρση της ψυχής, την προσπάθεια των ανθρώπων να φτάσουν ψηλά …
Εμείς ταξιδέψαμε στην παιδική μας ηλικία, σε ένα λιβάδι με λουλούδια και σε ψηλά βουνά, ακούγοντας τους “Χαρταετούς” του Μίκη Θεοδωράκη παρέα με την ομάδα των μαθητών της Ε’ και στη συνέχεια της Στ’ τάξης.
Στη συνέχεια, φτιάξαμε τους δικούς μας εξάγωνους χαρταετούς χρησιμοποιώντας έξι ισόπλευρα τρίγωνα και γράψαμε τις ευχές που θέλουμε να στείλουμε ψηλά στον ουρανό:
“Θα’ θελα να πάω στο ίδιο γυμνάσιο με την κολλητή μου”
“Μακάρι να τελειώσει ο κορονοϊός”,
“Θέλω να τελειώσει ο πόλεμος”
είναι μερικές από τις ευχές που έγραψαν οι μαθητές του τμήματος ένταξης…
- Ακολουθούν μερικά βίντεο μικρής διάρκειας που μπορείτε να δείτε όταν έχετε χρόνο:
Κλείνοντας ας θυμηθούμε τους στίχους του Ελύτη:
“Ό,τι μπόρεσα ν’ αποχτήσω μια ζωή από πράξεις ορατές για όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια διαφάνεια, το χρωστώ σ’ ένα είδος ειδικού θάρρους που μου ‘δωκεν η ποίηση: να γίνομαι άνεμος για το χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο ακόμα κι όταν ουρανός δεν υπάρχει… Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη Στιγμή όταν καταφέρνει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια.“



