By Studio Rygalik, Poland
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Baguette Tables
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Pontoise, France
L’Hermitage Elementary School
Τα παιδιά από τη Γαλλία που αλληλογραφούν φέτος με τους μαθητές και τις μαθήτριές μου της Δ’ τάξης.
Our friends live in Pontoise, France, near Paris.
Οι φίλοι μας κατοικούν στο Ποντουάζ της Γαλλίας, κοντά στο Παρίσι.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ολιστική Εκπαιδευτική Μέθοδος για παιδιά 3-11 ετών
22 Οκτ 2022
Ολιστική Εκπαιδευτική Μέθοδος για παιδιά 3-11 ετών
Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώναπου συμβάλλει στην υγιή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών
και την προστασία αυτών από Δυσμενείς Παιδικές Εμπειρίες
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Carlos Barbarito
It Doesn’t Matter What Language It’s Written In
It doesn’t matter what language it’s written in.
Every language is foreign, incomprehensible.
Every word, hardly pronounced,
Flees far away, where nothing or nobody can reach it.
It doesn’t matter how much is known.
Nobody can read.
Nobody knows what lightning is—
Even less so when it’s reflected
On the polished metal of a knife.
Now, night looks like a sea.
Across that sea we’re rowing,
Dispersed, in silence.
Carlos Barbarito (b. 1955) is an Argentine poet
born in Pergamino, Buenos Aires.
No importa en qué idioma se escriba
No importa en qué idioma se escriba.
Toda lengua es extranjera, incomprensible.
Toda palabra, apenas pronunciada,
huye lejos, adonde nada ni nadie puede alcanzarla.
No importa cuánto se sepa.
Nadie sabe leer.
Nadie sabe qué es un relámpago
y menos cuando se refleja
en el pulido metal de un cuchillo.
Ahora la noche parece un mar.
Por ese mar remamos,
dispersos, en silencio.
Δεν έχει σημασία σε ποια γλώσσα γράφτηκε
Δεν έχει σημασία σε ποια γλώσσα γράφτηκε.
Κάθε γλώσσα είναι ξένη, ακατανόητη.
Κάθε λέξη, πριν προφερθεί καλά-καλά,
φεύγει μακριά, εκεί όπου τίποτα, κανείς δεν μπορεί να τη φτάσει.
Δεν έχει σημασία πόσα είναι γνωστά.
Κανείς δεν ξέρει ανάγνωση.
Κανείς δεν ξέρει τι είναι ο κεραυνός
κι ακόμα λιγότερο όταν αυτός αντανακλάται
στο γυαλισμένο μέταλλο ενός μαχαιριού.
Τώρα η νύχτα μοιάζει με θάλασσα.
Διαπλέουμε τη θάλασσα κωπηλατώντας,
διασκορπισμένοι, σιωπηλοί.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο The Laughing Policeman
19 Οκτ 2022
The Laughing Policeman
Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώνα“The Laughing Policeman” is a music hall song recorded by British artist Charles Penrose (published under the pseudonym Charles Jolly in 1922).
The song describes a fat jolly policeman who cannot stop laughing and has a chorus in which the sound of laughter is made in a sustained semi musical way by the singer.
I know a fat old policeman
He’s always on our street
A fat and jolly red-faced man
He really is a treat
He’s too kind for a policeman
He’s never known to frown
And everybody says he is the
Happiest man in town!
Oh, ha-ha-ha ha-ha-ha ha-ha-ha ha-ha-ha!
He laughs upon point duty
He laughs upon his beat
He laughs at everybody when he’s
Walking in the street
He never can stop laughing
He says he’s never tried
But once he did arrest a man
And laughed until he cried!
Oh ha-ha-ha ha-ha-ha ha-ha-ha ha-ha-ha!
His jolly face is wrinkled
And then he shut his eyes
He opened his great mouth
It was a wonderous size
He said, “I must arrest you”
He didn’t know what for
And then he started laughing
Until he cracked his jaw!
Oh ha-ha-ha ha-ha-ha ha-ha-ha ha-ha-ha!
So, if you chance to meet him
When walking ’round the town
Just shake him by his fat old hand
And give him half a crown
His eyes will beam and sparkle
He’ll gurgle with delight
And then you’ll start him laughing
With all his blessed might!
Oh ha-ha-ha ha-ha-ha ha-ha-ha ha-ha-ha!
on point duty: the stationing of a police officer or traffic warden at a road junction to control and direct traffic
on the beat: In police terminology, a beat is the territory that a police officer patrols. Beat policing is based on traditional policing (late 19th century) and utilizes the close relationship with the community members within the assigned beat to strengthen police effectiveness and encourage cooperative efforts to make a safer community. Beat police typically patrol on foot or bicycle which provides more interaction between police and community members.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Περαστικά, Κωνσταντίνε!
16 Οκτ 2022
Περαστικά, Κωνσταντίνε!
Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώναΗ κάρτα που έφτιαξα για το μαθητή μου Κωνσταντίνο της Β’ τάξης.
— Κωνσταντίνε, είσαι τόσο γενναίος!
Γρήγορα περαστικά!
Ο δάσκαλός σου
34ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Michael Donaghy
Michael Donaghy (1954-2004) was a poet and musician, born in New York City to Irish immigrant parents. He grew up in the Bronx. After earning a BA from Fordham University and an MA from the University of Chicago, he moved to London in 1985.
Machines
Dearest, note how these two are alike:
This harpsicord pavane by Purcell
And the racer’s twelve-speed bike.
The machinery of grace is always simple.
This chrome trapezoid, one wheel connected
To another of concentric gears,
Which Ptolemy dreamt of and Schwinn perfected,
Is gone. The cyclist, not the cycle, steers.
And in the playing, Purcell’s chords are played away.
So this talk, or touch if I were there,
Should work its effortless gadgetry of love,
Like Dante’s heaven, and melt into the air.
If it doesn’t, of course, I’ve fallen. So much is chance,
So much agility, desire, and feverish care,
As bicyclists and harpsicordists prove
Who only by moving can balance,
Only by balancing move.
Μηχανές
Πολυαγαπημένη μου, για δες πώς μοιάζουν αυτά τα δυο:
Ετούτη η παβάν στο τσέμπαλο, του Πέρσελ σύνθεση,
με το ποδήλατο του αθλητή, δώδεκα ταχυτήτων.
Τα μηχανήματα της χάριτος παντοτινά απλά.
Εκείνο το τραπεζοειδές από χρώμιο, που ο ένας του τροχός
είναι συνδεδεμένος με τον άλλο σε ομόκεντρα γρανάζια,
κάτι που ο ονειρεύτηκε ο Πτολεμαίος και τελειοποίησε ο Σουίν,
έχει πια φύγει. Ο ποδηλάτης οδηγεί, ο κυκλιστής— όχι ο κύκλος.
Μα και στο παίξιμο, οι συγχορδίες του Πέρσελ απομακρύνονται.
Αυτή λοιπόν η κουβέντα —ή το άγγιγμα αν ήμουν εκεί—
θα πρέπει να αξιοποιήσει χωρίς καθόλου κόπο τα σύνεργα της αγάπης,
σαν μέσα στον παράδεισο του Δάντη, κι ύστερα να εξανεμιστεί.
Εάν αυτό δεν συμβεί, θα έχω πέσει, φυσικά. Είναι θέμα τύχης,
ευκινησίας, επιθυμίας και πυρετώδους μέριμνας,
όπως αποδεικνύουν οι ποδηλάτες και τα τσέμπαλα
που μόνο με την κίνηση μπορούν να ισορροπήσουν,
με την ισορροπία μοναχά μπορούν να κινηθούν.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Māori Culture
The national Māori flag, also known as the Tino rangatiratanga (absolute sovereignty) flag. Designed in 1989, it is widely used by Māori groups.
https://www.newzealand.com/us/maori-culture/
There are over 100 iwi (tribes) in Aotearoa (New Zealand). Each with their own stories to tell.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ενθαρρύνοντας την ευρωπαϊκή συνεργασία στη σχολική εκπαίδευση
13 Οκτ 2022
Ενθαρρύνοντας την ευρωπαϊκή συνεργασία στη σχολική εκπαίδευση
Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώνα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εκκλησιασμός
The antidoron (i.e. “instead of the Eucharistic gifts”) is ordinary leavened bread which is blessed but not consecrated and distributed in the Eastern Orthodox Church.
It comes from the remains of the loaves of bread from which portions are cut for consecration as the Eucharist during the Divine Liturgy.
loaf, πληθ. loaves
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κουκλοπαίζουμε
Κατασκευή και βασικά στοιχεία εμψύχωσης
χάρτινης κούκλας
10/10/2022
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Escalator
An escalator is a moving staircase that carries people between floors of a building or structure; a power-driven set of stairs arranged like an endless belt that ascend or descend continuously.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σχολική εκδρομή
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Robert Creeley
Robert Creeley (1926–2005) was a poet born in Arlington, Massachusetts. He grew up in Acton. At the age of two, he lost his left eye. In his later years he was an advocate of, and a mentor to, many younger poets, as well as to others outside of the poetry world.
Kore
As I was walking
I came upon
chance walking
the same road upon.
As I sat down
by chance to move
later
if and as I might,
light the wood was,
light and green,
and what I saw
before I had not seen.
It was a lady
accompanied
by goat men
leading her.
Her hair held earth.
Her eyes were dark.
A double flute
made her move.
“O love,
where are you
leading
me now?”
Κόρη
Καθώς περπατούσα
έφτασα στον…
—τυχαίο περπάτημα—
στον ίδιο δρόμο.
Σαν κάθισα
τυχαία ξανά, για να κινήσω
πιο μετά,
εάν κι εφόσον μπορούσα,
ελαφρύ που ήταν το ξύλο!
Ελαφρύ και πράσινο—
κι αυτό που είδα,
πιο πριν δεν το ‘χα ματαδεί.
Ήταν μια κυρά
συνοδευόμενη
από τραγόμορφους άντρες
που την κατηύθυναν.
Τα μαλλιά της κρατούσαν χώμα.
Τα μάτια της ήταν σκούρα.
Ένας διπλός αυλός
την έκανε να κινείται.
«Ω αγάπη,
πού
με πηγαίνεις
τώρα;»
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τρόποι πρόληψης της βίας στο σχολείο
29 Σεπ 2022
Τρόποι πρόληψης της βίας στο σχολείο
Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώνα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εισαγωγή στην Παιδική Προστασία και τη Διασφάλιση Παιδιού
29 Σεπ 2022
Εισαγωγή στην Παιδική Προστασία και τη Διασφάλιση Παιδιού
Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώνακαι Εργαλεία για την ενίσχυση της αυτο-προστασίας των παιδιών
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Australian Aboriginal Music
26 Σεπ 2022
Australian Aboriginal Music
Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώναΔεν επιτρέπεται σχολιασμός στο European Day of Languages
26 Σεπ 2022
European Day of Languages
Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώνα
Κάντε κλικ εδώ και
γιορτάστε την Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών!
https://blogs.sch.gr/konvoulgar/files/2022/09/Language-Journey.pdf
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Pontoise, France
Ποντουάζ, Γαλλία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Robert Bly
Robert Bly (1926-2021) was a poet, essayist, and activist from Lac qui Parle County, Minnesota.
The Buried Train
Tell me about the train that people say got buried
By the avalanche—was it snow? It was
In Colorado, and no one saw it happen.
There was smoke from the engine curling up
Lightly through fir tops, and the engine sounds.
There were all those people reading—some
From Thoreau, some from Henry Ward Beecher.
And the engineer smoking and putting his head out.
I wonder when that happened. Was it after
High School, or was it the year we were two?
We entered this narrow place, and we heard the sound
Above us—the train couldn’t move fast enough.
It isn’t clear what happened next. Are you and I
Still sitting there in the train, waiting for the lights
To go on? Or did the real train get really buried;
So at night a ghost train comes out and keeps going…
Το θαμμένο τρένο
Πες μου για κείνο το τρένο που λένε πως θάφτηκε
απ’ τη χιονοστιβάδα— ήταν πράγματι χιόνι; Συνέβη
στο Κολοράντο, αλλά κανείς δεν το είδε.
Έβγαινε καπνός από τη μηχανή, κουλουριαζόταν
ελαφρά μέσα από τις κορυφές των ελάτων και τους ήχους του κινητήρα.
Υπήρχαν κι όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που διάβαζαν: κάποιοι
έργα του Θόρω, κάποιοι του Χένρι Ουόρντ Μπίτσερ
[και οι δύο συγγραφείς, αν και διαφορετικοί μεταξύ τους,
ήθελαν την κατάργηση της δουλείας]
κι ο μηχανοδηγός που κάπνιζε κι έβγαζε το κεφάλι του έξω.
Αναρωτιέμαι πότε να έγινε αυτό. Ήταν μετά
το λύκειο ή μήπως τη χρονιά που γίναμε δύο;
Μπήκαμε μέσα σε αυτό το στενό μέρος κι ακούγαμε τον ήχο
από πάνω μας— το τρένο δεν μπορούσε να κινηθεί αρκετά γρήγορα.
Δεν είναι ξεκάθαρο τι συνέβη μετά. Εσύ κι εγώ
καθόμαστε άραγε ακόμα μέσα στο τρένο; Περιμένουμε τα φώτα
να συνεχίσουμε; Ή μήπως το πραγματικό τρένο θάφτηκε όντως;
Οπότε, τη νύχτα βγαίνει ένα τρένο-φάντασμα και συνεχίζει την πορεία του…
