Η Χριστουγεννιάτικη γιορτούλα μας  πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του 12ου ΔΣ Καλλιθέας με τη συμμετοχή των παιδιών στη διαδραστική θεατρική παράσταση « Η ευχή των Χριστουγέννων του μικρού Βίκτωρα» από την ομάδα Πράματα και Θάματα.

Τα παιδάκια μας αφού παρουσίασαν την υπόθεση του έργου με τα δικά τους ποιηματάκια, συμμετείχαν, μέσα από τους ρόλους τους, στην πλοκή του έργου.

Ένα χάδι, ένα φιλί, μια αγκαλιά γεμάτη στοργή,
αρκούν για να κάνουν χαρούμενη κάθε ψυχή!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!!!!!

Ευχαριστούμε!!! τη Διεύθυνση του 12ου ΔΣ Καλλιθέας, την κ. Πηνελόπη, τη δασκάλα και τους μαθητές/τριες της Στ τάξης του 12ου ΔΣ Καλλιθέας, για την παραχώρηση της αίθουσας Εκδηλώσεων του 12ου ΔΣ Καλλιθέας.

Με από τους πίνακες του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου  προσεγγίσαμε την ιστορία της Γέννησης του Χριστού!

«Η προσκύνηση των ποιμένων» (1612-1614)«Η προσκύνηση των ποιμένων»  είναι καθαρά θρησκευτικό έργο και πρόκειται για μία εικόνα ορμώμενη από το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, παρουσιάζοντας την Παναγία μέσα σε έναν χώρο που παραπέμπει σε σπήλαιο, αφοσιωμένη στον νεογέννητο Ιησού, ο οποίος τοποθετείται στο κέντρο της εικαστικής απεικόνισης. Δίπλα στο βρέφος και αριστερά για τον θεατή βρίσκεται ο Ιωσήφ με ανοιχτά τα χέρια, δίνοντας την αίσθηση της έκπληξης και του σεβασμού προς το θαύμα της γέννησης. Οι τρεις μορφές που περικλείουν το Θείο βρέφος είναι οι ποιμένες, οι οποίοι ήρθαν για να Το προσκυνήσουν με τοποθετημένα τα χέρια τους σε στάση ευλάβειας, ενώ τη σύνθεση ολοκληρώνουν οι άγγελοι, στο επάνω μέρος της, ψάλλοντας τη Δόξα (Gloria). Με μια πρώτη ματιά, ο πίνακας χωρίζεται σε δύο μέρη: στον ουράνιο και τον γήινο κόσμο. Η τεχνική αυτή απαντάται συχνά στον Θεοτοκόπουλο, υπερτονίζοντας το θεϊκό στοιχείο.

Μικρά χεράκια κρατούν “μεγάλα” έργα: Η “Γέννηση”, Δ. Θεοτοκόπουλος.

Ο Χριστός γεννήθηκε να φέρει αγάπη, καλοσύνη….γεννήθηκε να φέρει στη γη Ειρήνη!

Δραματοποιώντας την ιστορία της “Γέννησης”!

Χρόνια Πολλά και Καλές γιορτές με Υγεία, Αγάπη και Ελπίδα για το Καλό!

Σήμερα  παραλάβαμε τα ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΧΗΣ από το MAKE A WISH, (Make-A-Wish Greece)  γεγονός που συνέπεσε με την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ (4 Δεκεμβρίου).

https://youtu.be/AEgPOLnOU14, Ο Αστερούλης, το χάρτινο αστέρι του Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος)!

Πιστοποιητικό υιοθεσίας_9050743_9ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Ο ΣΠΟΤ το μικρό ξωτικό του Αϊ Βασίλη μας δάνεισε το σκουφάκι του και την ζάχαρη άχνη από τους κουραμπιέδες που ετοιμάζει για το καλωσορίσμα των Χριστουγέννων.

Η τάξη μας άσπρισε με τη ζάχαρη άχνη, τα χαμόγελα ζωγραφίστηκαν στα προσωπάκια των μικρών μας μαθητών και μαθητριών, αλλά και των Εκπαιδευτικών, η ατμόσφαιρα γέμισε χρυσόσκονη…….  Όλα μαρτυρούν πως η μαγεία των Χριστουγέννων ξεκίνησε…!!

Καλώς μας ήρθατε ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!!

Την εβδομάδα που μας πέρασε τα παιδάκια μας ήρθαν σε επαφή με τη παράδοση και τη λαογραφία. Μέσα από το χρονοντούλαπο ξεπρόβαλαν μπροστά μας εικόνες μιας άλλης εποχής, τότε που οι άνθρωποι έφτιαχναν το ψωμί τους μόνοι τους και μάζευαν τις ελιές με τα χέρια. Ο κάματος ήταν μεγάλος εκείνα τα χρόνια, καθότι μηχανήματα δεν υπήρχαν πολλά ή δεν είχαν εφευρεθεί. Η σπορά και το λιομάζωμα ήταν δυο αγροτικές ασχολίες των ανθρώπων του χωριού, όπου ξεκινούσαν τέλη Νοεμβρίου και ολοκληρωνόταν τέλος Μαρτίου. Οι μικροί μας φίλοι έμαθαν μέσα από το μουσικοκινητικό τραγούδι «Ο Γεωργός» και το παραμύθι Ο Σταρένιος και η Ψωμούλα τη διαδικασία της σποράς και σαν άλλοι αγρότες, αφού έμαθαν τα μέρη του φυτού και τι χρειάζεται για να αναπτυχθεί ένα σποράκι, έριξαν τους δικούς τους σπόρους στη Γη για να δώσουν σιγά σιγά τους πρώτους καρπούς την Άνοιξη.

Μέσα από τους πίνακες ζωγραφικής του Θεόφιλου, γνωρίσαμε τη θεά της γεωργίας, Δήμητρα, περιεργαστήκαμε το δρεπάνι της και γνωρίσαμε και άλλα γεωργικά εργαλεία, που ελάχιστοι γνώριζαν ή είχαν δει από κοντά. Μάθαμε το Ψψ του ψωμιού, μέσα από προγραφικές ασκήσεις και δημιουργήσαμε σύνθετες λέξεις με β- συνθετικό τη λέξη ψωμί (πχ ελιά +ψωμί= ελιόψωμο). Τέλος, μαζί με τα παιδιά του άλλου τμήματος, είδαμε μαζί το παραμύθι «Το πιο γλυκό ψωμί», μια ιστορία αρκετά διδακτική, όπου μιλάει για την αξία της δουλειάς και του μόχθου, δοσμένη στα παιδιά με απλό τρόπο μέσα από τα στάδια παρασκευής του ψωμιού.

Η ελιά η ευλογημένη, είχε κι αυτή τη τιμητική της αυτές τις μέρες. Το ιερό της κλωνάρι, ήρθε ως δώρο στη τάξη μας, από τη θεά Αθηνά, όπου αναβίωσε τη μονομαχία που είχε με τον θεό Ποσειδώνα, για το νέο όνομά της πόλης της Κεκροπίας. Τα παιδιά με βιωματικό τρόπο, πήραν μέρος σε αυτή τη μονομαχία και μάλιστα άσκησαν και το εκλογικό τους δικαίωμα για να παρθεί η πιο δίκαιη απόφαση. Η ψηφοφορία ξεκίνησε… Ο κύβος ερρίφθη…Το δώρο της Αθηνάς, η ελιά,  θεωρήθηκε πιο ωφέλιμο για τους κατοίκους, σε αντίθεση με το θαλασσινό νερό και το άλογο του Ποσειδώνα.

Και από την αρχαία Ελλάδα, ταξιδέψαμε στη σύγχρονη! Μεταφερθήκαμε με τη φαντασία μας σε έναν ελαιώνα για να δούμε πώς γίνεται το μάζεμα της ελιάς και πώς αυτή καταλήγει να δώσει το χρυσαφένιο θησαυρό στο πιάτο μας, που νοστιμίζει τα φαγητά μας, που δεν είναι άλλος από το λάδι. Μάθαμε το γράμμαΕε της ελιάς, εξασκηθήκαμε στη γραφή του, βρήκαμε λέξεις που ξεκινούν από το γράμμα Εε, γνωρίσαμε τα προϊόντα που παράγονται από το λάδι και στη συνέχεια φτιάξαμε τις δικές μας ελίτσες από ανακυκλώσιμα υλικά.      

Αυτά κι άλλα πολλά μαθαίνουμε με τα παιδάκια μας στη τάξη μας με τρόπο βιωματικό και παιγνιώδη. Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα για να υποδεχτούμε τον νέο μήνα με τα χειμωνιάτικα δώρα και τις εκπλήξεις του! Μείνετε συντονισμένοι!

Στο 2ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων  της Θεματικής ενότητας: Ενδιαφέρομαι κι ενεργώ- κοινωνική συναίσθηση και ευθύνη- Ανθρώπινα Δικαιώματα με τίτλο: «Καραβάνια χωρίς σύνορα: Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιάς μας»,  ασχοληθήκαμε με την ιστορία της Ειρήνης, ενός παιδιού πρόσφυγα, υλικό της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

«Ειρήνη» – Η ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα.

Αγγελική: Θα της έδινα cup cake και θα την φρόντιζα. Θα της έδινα και φιλάκι.

 Αλέξανδρος: Θα της αγοράσω γλυκό. 

Ειρήνη: Θα της έδινα στολίδια.

Νίκος: Θα της έδινα καρδιά καλοσύνης από χειροτεχνία.

Νικηφόρος: Θα της έδινα Καρμπονάρα και λίγο ψωμάκι για να φάει. Θα την πήγαινα στο «Νιάρχο» για να κάνει λίγο ποδήλατο. Θα της έλεγα  «Γειά σου» και σ΄αγαπάω για να έχει κάπου να ζήσει.  

Παναγιώτα: Θα της έδινα σπίτι- θα το πάρω από ένα μαγαζί- που πουλάει σπίτια- χωρίς σκάλες για να μην κουράζεται.

Ιωάννα Θ.: Αγκαλίτσα

Κωνσταντίνα: Θα της έδινα ένα παιχνίδι skye paw patrol για να παίξει. Θα την πήγαινα στο Λούνα Παρκ για να παίξει και να κάνει «Ρόδα».

Άνταμ: Θα της έδινα ψωμί, χυμό, θα της έλεγα να μείνει σπίτι μου γιατί κρυώνει.

Μάνος: Εγώ θα έπαιζα μαζί της παιχνίδι. Στην κουζίνα θα μαγειρεύαμε. Θα πήγαινα μαζί της στη θάλασσα να κολυμπήσουμε.

Νάγια:  Σοκολάτα.

Ράνια: Θα της έδινα καραμέλες, σοκολάτες, σοκοφρέτες και τσίχλες.

Αποχαιρετήσαμε την εποχή του Φθινοπώρου κάνοντας ένα πάρτι με πρωτότυπες λιχουδιές ως κεράσματα!

Τι λιχουδιές;;

Μα τι άλλο από μια πολύχρωμη φρουτοσαλάτα με ζουμερά ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ ΦΡΟΥΤΑ!

Το πάρτι εμπλουτίστηκε  με τραγούδι και κατασκευή: Ζωγραφίσαμε τα δικά μας ΣΟΥΠΛΑ για να απολαμβάνουμε την καθημερινή μας φρουτοσαλάτα....

Στο πλαίσιο του 2^ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων της Θεματικής ενότητας: Ενδιαφέρομαι κι ενεργώ- κοινωνική συναίσθηση και ευθύνη- Ανθρώπινα Δικαιώματα με τίτλο: «Καραβάνια χωρίς σύνορα: Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιάς μας» διαβάσαμε το παραμύθι «Η καλοσύνη» των εκδόσεων Ψυχογιός. Στη συνέχεια παίξαμε στην τάξη μας, το βιωματικό παιχνίδι «Το λεωφορείο της Καλοσύνης» με στόχο την καλύτερη κατανόηση της έννοιας.

“Στο λεωφορείο της Καλοσύνης”, οι επιβάτες συμπεριφέρονται με  αγάπη και καλοσύνη απέναντι στο συνάνθρωπο που αντιμετωπίζει δυσκολίες….

“Στο λεωφορείο της Καλοσύνης”, εκτυλίσσονται  πράξεις καλοσύνης και σεβασμού απέναντι στους συνανθρώπους  μας….

“Στο λεωφορείο της Καλοσύνης”, οι επιβάτες έχουν ενσυναίσθηση …

“Στο λεωφορείο της Καλοσύνης”, η αγάπη, σεβασμός και η καλοσύνη περισσεύουν…..

Τα παραπάνω αποτυπώνονται στο ηλεκτρονικό μας βιβλίο με τίτλο: “Το λεωφορείο της Καλοσύνης”, στο σύνδεσμο που ακολουθεί:

https://read.bookcreator.com/ bnol8s1HEYOA40wHOXODF8cr6Ai2/ qJfLrzz5TRaMPjfXS6C8gQ\

Θέλω βιβλία φτερωτά!

Δε θέλω εγώ φτερά πουλιού
ψηλά να φτερουγίσω.
Μήτε καράβια ωκεανού
τη γη μας να γυρίσω.
Θέλω βιβλία φτερωτά
Αυτό μονάχα δωσ΄ μου.
Να ταξιδεύω με το νου
στα πέρατα του κόσμου.

Σ. Παράσχου

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού και με νωπή τη μνήμη από την ιστορία της Μαλάλα, της μικρής ηρωίδας, που διεκδίκησε το δικαίωμα της για μάθηση, αποφασίσαμε να μιλήσουμε στα παιδιά, για το πώς μπορούν κι αυτά να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους σε αυτή και μέσα από συζήτηση κι ερωτήσεις, καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως τα βιβλία, είναι το μαγικό μας παράθυρο στον κόσμο της Φαντασίας και της Γνώσης, που μπορεί να μας χαρίσει πολύτιμες συμβουλές και διδάγματα μέσα από τις ιστορίες του.

Μιλήσαμε για τα μέρη του βιβλίου (εξώφυλλο, οπισθόφυλλο, σαλόνι κ.α.) καθώς και τις πρώτες πληροφορίες που μπορούμε να αντλήσουμε από την εικόνα ή τον τίτλο του. Εξοικειωθήκαμε με νέες λέξεις όπως: Συγγραφέας, Εικονογράφος, Εκδόσεις. Στη συνέχεια μιλήσαμε για τα είδη των βιβλίων και αναγνωρίσαμε ότι δεν είναι όλα τα βιβλία για ανάγνωση από όλες τις ηλικίες, αλλά πρέπει πάντα να υπάρχει η ένδειξη ηλικίας καταλληλότητας ανάγνωσης. Συμπεράναμε ότι τα παραμύθια και η παιδική λογοτεχνία είναι τα πλέον κατάλληλα για εμάς και φυσικά εγκαινιάσαμε το πρόγραμμα της δανειστικής μας βιβλιοθήκης. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το γεγονός ότι θα διαβάζουν ένα βιβλίο την εβδομάδα και θα αποτυπώνουν σε εργασία, αυτά που τους έκαναν εντύπωση! Ειδικές τσάντες ήρθαν στη τάξη μας, για να γεμίσουν με τον πολύτιμο μας φίλο, και εμείς υποσχεθήκαμε να τον σεβόμαστε και να τον προσέχουμε, σαν φυλαχτό ακριβό, αφού μιλήσαμε για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του καλού αναγνώστη.