Μια ανοιξιάτικη γιορτή της Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους
ΕΞΟΡΜΗΣΗ. Οι αρχαίοι Ελληνες απέδιδαν μαγικές δυνάμεις στα δέντρα. Άλλα προέλεγαν το μέλλον, άλλα έβγαζαν μαγικούς καρπούς και άλλα πρόσφεραν το αιωνόβιο σώμα τους για να κατοικήσουν οι Νύμφες των δασών. Γίνονταν πολλά μαγικά με τα δέντρα. Και μεταμορφώσεις.
Οπως συνέβη με τον Κυπάρισσο που ήθελε να γλιτώσει από τη λύπη. Αλλά μήπως και η Πίτυς (το πεύκο που συναντάμε παντού) δεν εμφανίστηκε στη Φύση εξαιτίας ενός άτυχου έρωτα; Ιστορίες υπάρχουν πολλές.
Επίσης ευκαιρίες να τις ανακαλύψουμε. Ακόμη και στο κέντρο της πόλης. Το παριλίσσιο τοπίο για παράδειγμα έχει όλο αυτό το σκηνικό που χρειαζόμαστε. Ερείπια ναών που ήταν χτισμένοι στις όχθες του Ιλισσού αλλά και σπιτιών που βρίσκονταν σε επαφή με τα τείχη. Και δέντρα. Πολλά.
Ο φυτικός κόσμος
Απομένει να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα του υπουργείου Πολιτισμού. Μια ανοιξιάτικη γιορτή που θα ξεκινήσει το Σάββατο το πρωί και θα διαρκέσει ώς την ερχόμενη Τρίτη (με πρωτοβουλία της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων). Εκδηλώσεις, περιηγήσεις, εκπαιδευτικές δραστηριότητες, όλα με ελεύθερη είσοδο, σε 50 αρχαιολογικούς χώρους, 73 μουσεία και μνημεία της χώρας.
Το πρόγραμμα «Περιβάλλον και Πολιτισμός» ξεκίνησε πέρυσι πιλοτικά και είχε μεγάλη ανταπόκριση. Τουλάχιστον 18.000 επισκέπτες συμμετείχαν σε εκδηλώσεις, αναφέρουν τα απολογιστικά στοιχεία.
Μια πρόταση είναι το αλώβητο τμήμα του αττικού τοπίου στον αρχαιολογικό χώρο του Ολυμπιείου. Υπάρχει όμως και το Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς – Στοά Αττάλου, όπου θα γνωρίσουμε τον φυτικό κόσμο μέσα από τα μάτια των αρχαίων. Μαζί και τα φυτά του αρχαιολογικού χώρου.
Λίγο πιο κάτω, στο λόφο των Νυμφών, το Αστεροσκοπείο, όπως λέμε όλοι, θα μάθουμε για το «δέντρο που τρέμουν οι Νύμφες».
Στον Εθνικό Κήπο είναι ευκαιρία να ξαναμπούμε. «Κήπε, κήπε, είσαι ’δω;» είναι ο τίτλος του προγράμματος που αναδεικνύει την ιστορία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικής τοπίου του Εθνικού μας Κήπου. Θα ανακαλύψουμε τις ρομαντικές γωνιές στους πορτοκαλεώνες της Αμαλίας αλλά και τα νεώτερα μνημεία που κρύβει το εσωτερικό του. Από το κυνηγητικό περίπτερο του Οθωνα, το Βοτανικό Μουσείο, το θερμοκήπιο ώς το ρωμαϊκό ψηφιδωτό, κ.ά.
Στη σκιά της Μητρόπολης
Πώς είναι, όμως, το δέντρο της ζωής σε ένα βυζαντινό μνημείο; Η Παναγιά η Γοργοεπήκοος έχει όλες τις προϋποθέσεις να μας το δείξει. Στο κεντρικό σημείο της Αθήνας, δίπλα στη Μητρόπολη, η πιο ξεχωριστή εκκλησία των βυζαντινών χρόνων είναι χτισμένη από λίθους και μαρμάρινες πλάκες που προέρχονται από ερείπια κτισμάτων προηγούμενων ιστορικών περιόδων. Κάθε κομμάτι άλλη εποχή κι ανάμεσά τους ξεχωρίζει η συμβολική εικόνα του δέντρου της ζωής με τους τρομερούς φύλακές του, εκφράζοντας τον αιώνιο φόβο του ανθρώπου για τον θάνατο, την αναζήτηση του παραδείσου και την ελπίδα της αθανασίας.
Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι ευκαιρία να προσέξουμε τα εκθέματα. Ολο και κάπου θα δούμε να απεικονίζεται το δέντρο.
Ακόμη και στο Μουσείο Παξινού – Μινωτή θα το δούμε. Σε ένα εργόχειρο της Κατίνας Παξινού αφιερωμένο στον Λόρκα, το οποίο κεντήθηκε στις πρόβες του «Ματωμένου Γάμου».
Της Γιώτας Σύκκα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
