7o ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Είναι δύσκολο, ίσως και αδύνατο, να περιγράψεις 10 χρόνια σε μια, δυο, τρεις, το πολύ, λέξεις. Οταν έρχεται η ώρα του απολογισμού βουίζουν στο κεφάλι σου εικόνες, ειδήσεις, στιγμιότυπα, με καθένα να διεκδικεί για λογαριασμό του τον πρώτο ρόλο. Το κακό είναι πως κάνουν τόσο θόρυβο που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιο με ευκολία, να πεις «να, αυτό είναι, αυτό χαρακτήρισε τη δεκαετία, αυτό θα φέρω μπροστά».

Οπως καταλαβαίνετε, ήταν αρκετά δύσκολο να βρούμε τον πρωταγωνιστή της περιόδου 2000-2009 στον τομέα του Διαδικτύου, των υπολογιστών και των τηλεπικοινωνιών, αλλά νομίζουμε πως κάτι καταφέραμε…

Ποδαρικό με πονοκέφαλο

Οι πανηγυρικές εκδηλώσεις για την είσοδο στο 2000 σκιάστηκαν από τον φόβο που προκαλούσε η ανασφάλεια του «σφάλματος της χιλιετίας». Η συνήθεια των προγραμματιστών να αποθηκεύουν στις τιμές ημερομηνιών μόνο τα δύο τελευταία ψηφία κάθε έτους, είχε αποτέλεσμα οι υπολογιστές να αντιλαμβάνονται πως το «00» ισοδυναμούσε με το 1900. Τα τελευταία χρόνια του 20ού αιώνα πέρασαν με αναβαθμίσεις και αλλαγές λογισμικού, σχεδόν σε κάθε επιχείρηση και κρατικό φορέα του πλανήτη. Τελικά, η κατάρρευση του κόσμου δεν ήρθε ποτέ και όσοι αποθήκευσαν δεκάδες κονσέρβες στο σπίτι τους, υπό τον φόβο ότι θα επιστρέφαμε στη Λίθινη Εποχή, έμειναν με το… ανοιχτήρι στα χέρια. Αλλά η ευφορία που ακολούθησε κράτησε πάρα πολύ λίγο. Η «φούσκα» των εταιρειών ηλεκτρονικού εμπορίου (γνωστών και ως dot-com) σκάει με πάταγο στις ΗΠΑ και θέτει υπό αμφισβήτηση το κατά πόσο το Διαδίκτυο αποτελεί ένα φιλόξενο μέρος για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Στον κόσμο των επιχειρήσεων τα χειρότερα έρχονται. Οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας στην Ευρώπη εξαναγκάζονται, στην πράξη, να διαθέσουν συνολικά το ιλιγγιώδες ποσό των 100 δισ. δολαρίων για να αποκτήσουν τις άδειες 3ης γενιάς. Οι επενδυτές γκρινιάζουν, οι εταιρείες συμβούλων γκρινιάζουν, οι οίκοι αξιολόγησης κοιτούν βλοσυρά, με λίγα λόγια τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Σχεδόν ταυτόχρονα, και ενώ το κλίμα κάθε άλλο παρά ευνοϊκό είναι, μια εξαγορά ταράζει τα νερά και αναγκάζει άπαντες να ξαναδούν το θέμα του Διαδικτύου ίσως πιο σοβαρά. Η America On Line, εταιρεία που είχε ως κύριο αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο, προχωρεί στην εξαγορά της Time Warner, ιδιοκτήτριας μεταξύ -πολλών- άλλων του CNN. Η κίνηση αναζωπυρώνει τη συζήτηση σχετικά με το πώς τα «Νέα Μέσα» έρχονται να απορροφήσουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ, καθώς και αν αυτές οι ενέργειες επηρεάζουν τελικά την καθημερινότητά μας. Στο μεταξύ και ενώ όλα αυτά παρακολουθούνται στενά από τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης, κάπου σε κάποιες γωνιές του Διαδικτύου, στο οποίο ακόμα καπνίζουν τα ψηφιακά ερείπια των διαφόρων dot-com επιχειρήσεων, κάποιοι έπαιρναν πρωτοβουλίες που έμελλε, στη διάρκεια της δεκαετίας, να επανακαθορίσουν, τολμούμε να πούμε με ριζοσπαστικό τρόπο, το ίδιο το Internet.

Η δεκαετία (και ο αιώνας, όπως και η χιλιετία) μπήκε με τον κόσμο της τεχνολογίας να κάνει προβλέψεις που διαψεύστηκαν. Γύρω στο 2000, όλα στριφογύριζαν γύρω από ένα αρκτικόλεξο, το WAP (Wireless Application Protocol).

Διαψεύδοντας τις επίσημες προσδοκίες

Μια τεχνολογία που θα έφερνε την πληροφορία εύκολα και γρήγορα στα κινητά τηλέφωνα και θα οδηγούσε στη δημιουργία του Internet των κινητών τηλεφώνων. Υποτίθεται πως θα μπορούσαμε να κάνουμε τα πάντα μέσα από το κινητό μας τηλέφωνο, το οποίο είχε ήδη… πάρει φόρα από τη δεκαετία του ’90 και ήταν σαφές πως θα αποτελούσε κυρίαρχη μορφή επικοινωνίας στα χρόνια που θα ακολουθούσαν. Αυτό όντως συνέβη, αλλά το WAP δεν κατάφερε ποτέ να επαληθεύσει τις προσδοκίες (και να δικαιώσει τις επενδύσεις) που καλλιεργήθηκαν γι’ αυτό. Οι χαμηλές ταχύτητες, οι ιδιοτροπίες στην ανάπτυξη των εφαρμογών και τα πολύπλοκα πακέτα χρέωσης που επέλεξαν οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας το οδήγησαν στην αφάνεια.

Γενικότερα, στο πρώτο μισό της δεκαετίας, ενδεχομένως και ως αποτέλεσμα της κατήφειας που προκάλεσε το σπάσιμο της φούσκας των dot-com, οι γκουρού των εταιρειών επιχείρησαν με διάφορες αφορμές να επιβάλουν στην αγορά και συνακόλουθα στους χρήστες συγκεκριμένες τεχνολογίες και λύσεις. Αυτό που δεν ήθελαν να παραδεχθούν ήταν πως ήδη η Ιστορία είχε γράψει πως οι τελικοί χρήστες είναι εκείνοι που διαμορφώνουν τα πρότυπα χρήσης. Το Internet απογειώθηκε εξαιτίας του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και η κινητή τηλεφωνία ανέτρεψε τα δεδομένα, όταν οι χρήστες ανακάλυψαν την υπηρεσία των γραπτών μηνυμάτων, την οποία οι ίδιες οι εταιρείες θεωρούσαν υποδεέστερη και -παραδόξως- άνευ εμπορικής σημασίας. Οι ενδείξεις υπήρχαν αλλά σε μεγάλο βαθμό οι εταιρείες έπασχαν από ένα σύνδρομο καθολικής άρνησης. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτής της πεισματάρικης στάσης αποτέλεσαν οι δισκογραφικές εταιρείες, που -και αυτές- είδαν το δέντρο της ανταλλαγής τραγουδιών μέσω του Διαδικτύου και οχυρώθηκαν πίσω από τον μπαμπούλα της πειρατείας, χάνοντας το δάσος των αλλαγών που έφερνε το Διαδίκτυο στην παραδοσιακή οικονομία. Ως το τέλος της δεκαετίας, πάντως, υιοθέτησαν έστω και απρόθυμα το νέο περιβάλλον, χάνοντας στο μεταξύ μέρος της κυριαρχίας τους στη μουσική και -φυσικά- των εσόδων τους.

Πιο επίπεδος, πιο λεπτός και πιο διαυγής κόσμος

Νομίζουμε πως η δεκαετία δεν έχει να παρουσιάσει μία συσκευή, η οποία να αντικατοπτρίζει τη φυσική συνέχεια της καινοτομίας. Δεν μπορούμε, δηλαδή, να πούμε ό,τι θα έλεγε ο παρατηρητής της δεκαετίας του ’80 για τον ρόλο του PC ή του γουόκμαν στη διαμόρφωση όχι μόνο του τεχνολογικού (μικρο-)κόσμου αλλά του τρόπου που λειτουργούν οι άνθρωποι στο «πραγματικό» περιβάλλον.

Αυτό όμως που μπορούμε να πούμε είναι ότι η περίοδος 2000-2009 χαρακτηρίστηκε από μια σχεδιαστική έκρηξη στον τομέα των ηλεκτρονικών, που είχε αποτέλεσμα να δούμε γρήγορα να γίνονται αντικείμενα ευρείας κατανάλωσης συσκευές που στα τέλη του 20ού αιώνα φάνταζαν εξωτικές. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι πιο χαρακτηριστικό από τις επίπεδες οθόνες (υπολογιστών ή τηλεόρασης), η επίδραση από τις οποίες ήταν τόσο μεγάλη που άλλαξε ακόμη και τους όρους της διακόσμησης εσωτερικών χώρων. Αν αμφιβάλλετε, θυμηθείτε ποιες παραδοχές κάναμε στην εποχή των οθονών με τα… φαρδιά καπούλια (με λυχνίες καθοδικού σωλήνα επί το πιο δόκιμο) και τι συμβαίνει σήμερα στο γραφείο ή το σαλόνι μας.

Ταυτόχρονα, η επέλαση του Blu-Ray, του διαδόχου του DVD, καθώς και της τηλεόρασης υψηλής ευκρίνειας χαρακτήρισαν σε εμπορικό επίπεδο και ώς ενός σημείου την κατανάλωση προϊόντων υψηλής τεχνολογίας νέας γενιάς, αλλά δεν έχουμε δει ακόμα τη συνολική τους επίδραση. Μπορεί ως αποδέκτες εικόνας να μεταπηδήσαμε εύκολα από το φορμάτ εικόνας 4:3 σε αυτό του 16:9, όμως αυτή είναι απλώς μια αρχή. Μαζί με τις οθόνες, λεπτότερες έγιναν πολλές συσκευές διάφορων τύπων. Η σύγκριση μεταξύ φορητών υπολογιστών τού τέλους της προηγούμενης δεκαετίας με τα σημερινά, αντίστοιχων δυνατοτήτων, μοντέλα θα αναδείξει αναμφισβήτητους νικητές τα δεύτερα και κάτι ανάλογο συνέβη σε μια μεγάλη σειρά ηλεκτρονικών συσκευών. Ωραία, αλλά τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Τίποτε λιγότερο, αλλά και τίποτα περισσότερο από την ευκολία μεταφοράς, άρα και την εύκολη πρόσβαση στο ψηφιακό περιεχόμενο, είτε αυτό είναι διαδικτυακές σελίδες είτε παλιά και αγαπημένα μουσικά κομμάτια.

Να μην ξεχάσουμε κάτι σημαντικό. Στις αρχές της δεκαετίας η άποψη των επαϊόντων ήταν πως ο νόμος του Μουρ έπνεε τα λοίσθια, λόγω των περιορισμών της Φυσικής. Ο νόμος-ευαγγέλιο για τη βιομηχανία των ηλεκτρονικών ορίζει πως η επεξεργαστική ισχύς που μπορεί να αποκτήσει κάποιος με ένα συγκεκριμένο ποσό (δηλαδή, το σύνολο των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων που διατίθενται σε μια προκαθορισμένη τιμή) διπλασιάζεται ανά περίπου 18 μήνες. Γύρω στο 2000 είχε εκτιμηθεί πως η σμίκρυνση των ηλεκτρονικών θα έφτανε στα όριά της ώς το τέλος της δεκαετίας και πως οι μονάδες βιομηχανικής παραγωγής θα έπρεπε να αναζητήσουν άλλες λύσεις πέραν του πυριτίου, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα ως πρώτη ύλη. Οπως, πια, γνωρίζουμε, η εκτίμηση αυτή δεν επιβεβαιώθηκε, ο νόμος του Μουρ ζει και βασιλεύει και έχει ακόμα αρκετή δύναμη για να μας βάλει στη νέα δεκαετία.

Η ευρωπαϊκή υποχώρηση

Η δεκαετία ξεκίνησε με το ευρωπαϊκό status quo στην κινητή τηλεφωνία να μην αμφισβητείται έντονα. Η φινλανδική Nokia, η σουηδική Ericsson (και η μισο-σουηδική SonyEricsson) και σε μικρότερο βαθμό η γερμανική Siemens κυριαρχούσαν είτε στον τομέα των συσκευών είτε στον τομέα του εξοπλισμού για την ανάπτυξη των δικτύων κινητής τηλεφωνίας. Η δεκαετία τελειώνει με τη Siemens να έχει αποσυρθεί από τις συσκευές και τις Nokia, Ericsson και SonyEricsson να νιώθουν καυτή την ανάσα του ανταγωνισμού από αμερικανικές και κινεζικές εταιρείες. Σήμερα, οι Κινέζοι της Huawei και της ΖΤΕ αποτελούν ισχυρές, αναδυόμενες δυνάμεις στον τομέα του εξοπλισμού, ενώ Apple, Research in Motion, HTC και Samsung επανακαθορίζουν τους όρους του παιχνιδιού στον τομέα των συσκευών. Σίγουρα η Nokia παραμένει η σημαντικότερη εταιρεία στον τομέα, αλλά αυτό δεν είναι εγγυημένο πως θα ισχύει στον αιώνα τον άπαντα και το 2010 μπαίνει με την εταιρεία να καλείται να απαντήσει ουσιαστικά στις προκλήσεις Αμερικανών και Ασιατών.

Το τέλος ενός διλήμματος

Ενα από τα πιο αγαπημένα θέματα συζήτησης μεταξύ των ειδικών στις αρχές της δεκαετίας (όπως και στα τέλη της προηγούμενης) περιστρεφόταν γύρω από ένα ερώτημα που θύμιζε το πρόβλημα του αβγού και της κότας. Αραγε, οι υποδομές θα οδηγούσαν στην ανάπτυξη των νέων online υπηρεσιών ή οι νέες online υπηρεσίες θα πίεζαν προς την ανάπτυξη νέων υποδομών; Η άποψη υπέρ του δεύτερου θεωρούσε πως η «Νέα Οικονομία» επαναπροσδιόριζε τους κανόνες του παιχνιδιού και πως σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε στον πραγματικό κόσμο, η καινοτομία στον τομέα των υπηρεσιών θα άνοιγε τον δρόμο για τη δημιουργία νέων δικτύων υψηλών ταχυτήτων. Διακρινόταν, επίσης, από έναν ρομαντισμό, καθώς υπονοούσε πως οι χρήστες του Διαδικτύου συγκέντρωναν πια τόση δύναμη στα χέρια τους που θα υποχρέωναν τα μεγαθήρια του τηλεπικοινωνιακού κλάδου να ανοίξουν νέες ψηφιακές λεωφόρους. Αυτό που τελικά συνέβη ήταν ακριβώς το αντίθετο και υπάκουε σε έναν… παλιομοδίτικο κανόνα. Πρώτα έρχονται οι υποδομές και ακολουθούν οι υπηρεσίες – τόσο απλά. Η ευρυζωνικότητα αποτέλεσε τον καταλύτη και προκάλεσε μια πρωτοφανή έκρηξη στην παραγωγή περιεχομένου, ανοίγοντας τον δρόμο για όλα όσα ζούμε τα τελευταία χρόνια στο Διαδίκτυο. Τα «κοινωνικά δίκτυα», οι online υπηρεσίες ανταλλαγής φωτογραφιών, τα blogs, όλα δημιουργήθηκαν και επεκτείνονται επειδή οι χρήστες έχουν πιά εύκολη και γρήγορη πρόβαση στο Διαδίκτυο είτε από το σπίτι και το γραφείο είτε από τον δρόμο.

Παιχνίδια, όπως… ταινίες

Η παραγωγή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών μπήκε σε μια νέα φάση στη διάρκεια της δεκαετίας. Χάρη και στις νέες κονσόλες, που λειτούργησαν σαν «Δούρειος Ιππος» για την είσοδο των προϊόντων τεχνολογίας στο σαλόνι του σπιτιού, τα νέα παιχνίδια εξελίχθηκαν σε σημείο που δεν έχουν και πολλά να ζηλέψουν από τις κινηματογραφικές παραγωγές του Χόλιγουντ. Στο πέρασμα της δεκαετίας, είδαμε τίτλους που στις πρώτες ημέρες κυκλοφορίας τους ξεπέρασαν σε έσοδα ακόμα και πολυδιαφημισμένες παραγωγές των αμερικανικών στούντιο, με ανθρώπους κάθε ηλικίας (και όχι μόνο πιτσιρικάδες) να περιμένουν υπομονετικά σε ουρές έξω από καταστήματα για να προμηθευτούν το νέο τίτλο. Ηδη στις ΗΠΑ και σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες καταγράφεται ένα διαρκώς αυξανόμενο ποσοστό ανθρώπων μεταξύ 24 και 35 ετών που ανοίγουν την τηλεόρασή τους όχι για να παρακολουθήσουν κάποιο ριάλιτι αλλά για να παίξουν με την αγαπημένη τους παραγωγή. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, ίσως ώς το 2020, δίπλα στα κινηματογραφικά Οσκαρ, να έχουμε και ανάλογης δημοτικότητας βραβεύσεις για τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς. *

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΦΗΣΑΝ ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΤΟΥΣ ΣΤΙΓΜΑ

Μας άλλαξαν την καθημερινότηταΡωτήσαμε συναδέλφους στην «Ε», μιλήσαμε με φίλους και γνωστούς, πήγαμε σε μάγισσες, χαρτορίχτρες και καφετζούδες, ανεβήκαμε στο πατάρι για να βρούμε ξεχασμένες σημειώσεις, δεν μπορείτε να φανταστείτε τι κάναμε προκειμένου να καταλήξουμε σε έναν κατάλογο με τους ανθρώπους που άφησαν έντονο το ψηφιακό τους στίγμα στη δεκαετία που πέρασε. Χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις:

Mike Lazaridis και Jim Balsillie

Οι γονείς του BlackberryΟ ομογενής με ρίζες στην Κωνσταντινούπολη και ο Καναδός συνεργάτης του είναι οι γονείς των BlackBerry.

Ιδρυτές της Research in Motion έδειξαν πως ένα κινητό τηλέφωνο θα πρέπει να διαχειρίζεται το Διαδίκτυο ή, ακριβέστερα, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Τα BlackBerry αποτελούν πια βασικό εργαλείο για κάθε μεσαίο ή ανώτερο υπάλληλο στις περισσότερες επιχειρήσεις του αναπτυγμένου κόσμου και τα βλέπουμε στα χέρια πολιτικών, είτε είναι ο Γ. Παπανδρέου είτε ο Μπαράκ Ομπάμα.

John Chambers

Το μυαλό της CiscoΟ λόγος που ξεχωρίζουμε τον επικεφαλής της Cisco και τον εντάσσουμε σε αυτό τον κατάλογο ήταν λόγω της δικαίωσης των απόψεών του.

Σε μια περίοδο που πάρα πολλοί έλεγαν πως οι υπηρεσίες θα οδηγούσαν στην ανάπτυξη των υποδομών, εκείνος επέμενε πως θα συνέβαινε το αντίθετο. Είχε δίκιο και η επιμονή του σε αυτή τη θέση ίσως να έσωσε και την εταιρεία, η οποία παραμένει από τις κυρίαρχες δυνάμεις στον χώρο του τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού.

Steve Jobs

Νέοι κανόνες με το iPhoneΟ άνθρωπος που τράβηξε την Apple από το χείλος του γκρεμού μετά την επιστροφή του σε αυτή το 1998, την επανέφερε στην αιχμή της πρωτοπορίας από το 2000 και μετά.

Σίγουρα, φορητές συσκευές αναπαραγωγής μουσικής υπήρχαν πριν από το iPod και η κινητή τηλεφωνία ζούσε και χωρίς το iPhone, αλλά συσκευές όπως αυτές έθεσαν νέους κανόνες, τους οποίους πολλοί έσπευσαν να μιμηθούν, όχι πάντοτε με επιτυχία. Υπό τον Jobs, η Apple έγινε πιο εξωστρεφής, πιο αποτελεσματική και πιο ουσιαστική και εμείς έχουμε πια αρκετούς λόγους για να σταματάμε μπροστά από μια βιτρίνα και να βλέπουμε τα νέα της (και ως επί το πλείστον σχετικά αλμυρά από πλευράς τιμής) προϊόντα.

Nicholas Negroponte

Ο Mr. Laptop των 100$Ο καθηγητής του ΜΙΤ συνέλαβε την ιδέα του υπολογιστή των 100 δολαρίων, στοχεύοντας στην ψηφιακή ανάπτυξη του Τρίτου Κόσμου.

Ευγενέστατο κίνητρο, το οποίο ίσως να μην έτυχε της αναγνώρισης που θα έπρεπε. Πέρα από αυτό όμως, η πρωτοβουλία του Negroponte ήταν εκείνη που ανάγκασε τους κατασκευαστές να προχωρήσουν στη σχεδίαση και διάθεση μικρών φορητών υπολογιστών σε προσιτό κόστος. Αν η «φορητή πληροφορική» έγινε κτήμα περισσότερων ανθρώπων, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο σχέδιο του Negroponte.

Mark Zuckerman

Οπως λέμε FacebookΘεωρούμε πως αν έπρεπε να αναφέρουμε ένα πρόσωπο για να αναφερθούμε στην online κοινωνική δικτύωση, αυτό δεν θα ήταν άλλο από τον ιδρυτή του Facebook.

Οι διαδικτυακές υπηρεσίες, όπως το Facebook ή το twitter, άφησαν έντονα το σημάδι τους στη δεκαετία που πέρασε και, εδώ που τα λέμε, δύσκολα μπορείτε να βρείτε κάποιον που να έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο και να μην έχει σελίδα στο Facebook ή σε κάποιο άλλο site κοινωνικής δικτύωσης. Φαινόμενα των καιρών, ίσως…

Larry Page και Sergey Brin

Το ψαχτήρι της GoogleΟι δύο άνθρωποι που δημιούργησαν την Google ξεκίνησαν με σκοπό να φτιάξουν μια αποτελεσματική μηχανή αναζήτησης για το Διαδίκτυο στα τέλη του 20ού αιώνα.

Τα κατάφεραν και άνοιξε η όρεξή τους. Μέσα σε 10 χρόνια το google.com εξελίχθηκε σε γεννήτρια καινοτομίας και δεν είναι υπερβολή αν πούμε πως η Google αποτελεί σήμερα την εταιρεία που παίζει τον κυριότερο ρόλο στη διαμόρφωση της ψηφιακής μας ζωής, αφήνοντας πίσω της μεγαθήρια, όπως η ΙΒΜ ή η Microsoft.

Chad Hurley και Steve Chen (φωτ.), Jawed Karim

Βιντεοκλίπ στο InternetΧάρη στην ανάπτυξη των ευρυζωνικών δικτύων, άνθησαν υπηρεσίες όπως το YouTube του οποίου οι τρεις δημιουργοί αισθάνθηκαν ιδιαίτερα χαρούμενοι όταν η Google εξαγόρασε την υπηρεσία έναντι 1,5 δισ. δολαρίων.

Δεν τους επιλέξαμε, όμως, επειδή έγιναν πλουσιότεροι αλλά επειδή δημιούργησαν (και αυτοί) έναν χώρο ελεύθερης, ή έστω σχεδόν ελεύθερης, έκφρασης.

Ο ανώνυμος εθελοντήςΗ «δημοσιογραφία των πολιτών», τα blogs, το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού δεν θα υπήρχαν χωρίς την πολύτιμη συμβολή του ανώνυμου χρήστη του Διαδικτύου, που είτε γράφει κώδικα για την επόμενη έκδοση του Firefox είτε διορθώνει λήμματα στη συλλογική διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια της Wikipedia.

Το 2006, το περιοδικό «Time» επέλεξε ως Πρόσωπο της Χρονιάς, ακριβώς αυτούς τους άγνωστους (αλλά τόσο σημαντικούς) σκαπανείς του διαδικτυακού μας κόσμου. Κάποιοι μπορεί να αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε αυτή την περιγραφή, πράγμα απολύτως αναμενόμενο. Αλλωστε, το Διαδίκτυο δεν θα ήταν τίποτα χωρίς τους χρήστες του.

Niklas Zennstrom (φωτ.) και Janus Friis

Η «φωνή» του ΔιαδικτύουΔύο Σκανδιναβοί που, δημιουργώντας το Skype, άλλαξαν τα δεδομένα με μια υπηρεσία διαδικτυακής τηλεφωνίας.

Δεν ήταν μόνο η δική τους υπηρεσία, αλλά το γεγονός ότι η τεχνολογία μεταφοράς φωνής, μέσω του Διαδικτύου, υιοθετήθηκε και από τις μεγάλες τηλεπικοινωνιακές εταιρείες σε όλο τον κόσμο ήταν κάτι, για το οποίο ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό και αυτοί. 

Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΥΜΟΥΡΗ – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 2/1/2010