Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας
Τη 10η του Οκτώβρη γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας και στο 5ο Νηπιαγωγείο Ιωαννίνων αξιοποιήσαμε τη δύναμη της παιδικής λογοτεχνίας για να προσεγγίσουμε τον κόσμο των συναισθημάτων, να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση και να ανακαλύψουμε τη σημασία της επικοινωνίας, της αυτοεκτίμησης, της αγάπης και της φροντίδας.
Με αφετηρία το βιβλίο «Η καρδιά και το μπουκάλι» του Oliver Jeffers, μιλήσαμε για την αγάπη, τη λύπη, την απώλεια και τον φόβο, αλλά και για τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας να ανοίγουμε ξανά την καρδιά μας. Μέσα από μια συμβολική δραστηριότητα με ένα πραγματικό μπουκάλι και μια μικρή κόκκινη καρδιά, κατανοήσαμε πως, όταν κλείνουμε τα συναισθήματά μας μέσα μας, μπορεί να νιώθουμε προστατευμένοι, όμως στερούμαστε τη χαρά της σύνδεσης και του μοιράσματος. Αναγνωρίσαμε πως όλα τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και πως έχουμε ανάγκη να τα εκφράζουμε.
Διαβάζοντας το βιβλίο «Μίλα μου» της Μαρίνας Γιώτη, ανοίξαμε έναν ουσιαστικό διάλογο για όσα μας προβληματίζουν, μας δυσκολεύουν ή μας στενοχωρούν. Μέσα από παιχνίδια ρόλων και καθημερινές καταστάσεις της σχολικής ζωής, εξασκηθήκαμε στο να εκφράζουμε τις ανάγκες μας με λόγια, να ακούμε με προσοχή, να σεβόμαστε τα συναισθήματα των άλλων και να επιλύουμε τις διαφωνίες μας ειρηνικά. Η δράση μας ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία της δικής μας «Μιλιάς», ενός δέντρου με καρπούς λέξεις και φράσεις που μας βοηθούν να επικοινωνούμε όμορφα και να μοιραζόμαστε όσα νιώθουμε.
Με το παραμύθι «Ο λύκος Ζαχαρίας θέλει να αλλάξει χρώμα», προσεγγίσαμε την αξία της αποδοχής του εαυτού μας και της αυτοεκτίμησης. Ακολουθώντας τις προσπάθειες του Ζαχαρία να αλλάξει την εμφάνισή του, συζητήσαμε για όσα μας κάνουν ξεχωριστούς, για τις ομοιότητες και τις διαφορές μας και για τη σημασία τού να αγαπάμε τον εαυτό μας όπως είναι. Ανακαλύψαμε πως δεν χρειάζεται να μοιάζουμε με τους άλλους για να αξίζουμε, ούτε να αλλάζουμε για να γίνουμε αποδεκτοί. Η θετική εικόνα για τον εαυτό μας, η αναγνώριση των δυνατών μας σημείων και η αποδοχή της μοναδικότητάς μας αποτελούν σημαντικά θεμέλια για την ψυχική μας υγεία και την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησής μας.
Το ταξίδι μας συνεχίστηκε με το αγαπημένο βιβλίο «Το δέντρο που έδινε» του Shel Silverstein, μια συγκινητική ιστορία για την αγάπη, την προσφορά και τη δύναμη των σχέσεων. Μέσα από τη σχέση του αγοριού με το δέντρο, προβληματιστήκαμε για τη σημασία του να προσφέρουμε και να φροντίζουμε τους ανθρώπους που αγαπάμε, αλλά και για την αξία της συντροφικότητας, της συναισθηματικής σύνδεσης και της αμοιβαιότητας. Συζητήσαμε πως, όπως ένα δέντρο χρειάζεται φροντίδα για να μεγαλώσει και να ανθίσει, έτσι και οι άνθρωποι χρειάζονται αγάπη, αποδοχή, χρόνο και ενδιαφέρον για να αισθάνονται καλά. Παράλληλα, αναγνωρίσαμε πως στις όμορφες σχέσεις έχουν σημασία οι ανάγκες όλων και πως η φροντίδα χρειάζεται να συνοδεύεται από σεβασμό και ενδιαφέρον για τον άλλον.
Η λογοτεχνία συνάντησε την ποίηση και τα εικαστικά, δίνοντάς μας την ευκαιρία να εκφραστούμε με έναν ακόμη δημιουργικό τρόπο. Γράψαμε το δικό μας ποίημα και του δώσαμε ρυθμό, αφήνοντας τις λέξεις να γίνουν ένας ακόμη δρόμος έκφρασης των συναισθημάτων μας. Εμπνευστήκαμε από έργα σπουδαίων καλλιτεχνών, όπως τα «Ηλιοτρόπια» του Vincent van Gogh, τα έργα με τις χαρακτηριστικές τελείες και τα μοτίβα της Yayoi Kusama, την «Αυτοπροσωπογραφία» της Frida Kahlo και τον δυναμικό κόσμο της αφηρημένης ζωγραφικής του Jackson Pollock. Παρατηρήσαμε χρώματα, σχήματα, γραμμές και μοτίβα και ανακαλύψαμε πως η τέχνη μπορεί να γίνει ένας ξεχωριστός τρόπος να εκφράζουμε σκέψεις και συναισθήματα, ακόμη κι όταν δυσκολευόμαστε να τα περιγράψουμε με λόγια.
Οι δράσεις και οι δραστηριότητες που προάγουν την ψυχική υγεία και ενδυνάμωση των παιδιών, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής παιδαγωγικής μας πρακτικής και υλοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, μέσα από την παιδική λογοτεχνία, το παιχνίδι, τη δημιουργική έκφραση και τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις. Στόχος μας είναι να καλλιεργούμε σταθερά ένα περιβάλλον ασφάλειας, αποδοχής και εμπιστοσύνης, όπου κάθε παιδί μαθαίνει να αναγνωρίζει και να εκφράζει τα συναισθήματά του, να πιστεύει στον εαυτό του, να σέβεται τους άλλους και να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Στο σχολείο μας μαθαίνουμε πως κάθε συναίσθημα έχει τη θέση του, κάθε παιδί είναι μοναδικό και αξίζει να αγαπά τον εαυτό του, κάθε φωνή αξίζει να ακούγεται και πάντα υπάρχει χώρος για μοίρασμα, κατανόηση και φροντίδα.
Μιλάμε, ακούμε, αποδεχόμαστε, αγαπάμε και δημιουργούμε… γιατί κάθε παιδί αξίζει να μεγαλώνει νιώθοντας ασφάλεια, αυτοπεποίθηση και αγάπη!
Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων – Μαθαίνουμε να αγαπάμε και να σεβόμαστε κάθε ζωή!
Στο Νηπιαγωγείο μας, η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων έγινε η αφορμή να αφιερώσουμε χρόνο στους αγαπημένους μας φίλους, τα ζώα, και να συζητήσουμε για τη θέση που έχουν στη ζωή μας, τις ανάγκες τους και την ευθύνη που έχουμε όλοι απέναντί τους. Τα παιδιά μοιράστηκαν σκέψεις και εμπειρίες από τις δικές τους επαφές με τα ζώα και προβληματίστηκαν για όσα χρειάζονται για να ζουν με ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Τροφή, νερό, ένα ασφαλές καταφύγιο, φροντίδα και, πάνω απ’ όλα, αγάπη! Μέσα από τη συζήτησή μας, ανακαλύψαμε πως τα ζώα δεν είναι παιχνίδια, αλλά ζωντανά πλάσματα που αξίζουν τον σεβασμό και την προστασία μας.
Μια ξεχωριστή επίσκεψη με έναν υπέροχο τετράποδο φίλο! 🐶
Η φετινή μας δράση έγινε ακόμη πιο ξεχωριστή χάρη στην επίσκεψη της μητέρας ενός μαθητή μας, η οποία, ως Γενική Γραμματέας του Συλλόγου Ερασιτεχνών Εκτροφέων Σκύλων Ελλάδας (ΣΕΕΣΕ), ήρθε στο σχολείο για να μοιραστεί μαζί μας την αγάπη της για τα ζώα και να μας βοηθήσει να γνωρίσουμε καλύτερα τη σημασία τους στη ζωή του ανθρώπου.
Μαζί της έφερε τη Ρώμη, τον γλυκό τετράποδο φίλο της, που έκλεψε τις καρδιές των παιδιών! Με πολλή υπομονή και ηρεμία, η Ρώμη δέχτηκε τα χάδια και τις αγκαλιές τους, προσφέροντάς τους μια πολύτιμη ευκαιρία να εξοικειωθούν με ένα ζώο, να το πλησιάσουν με σεβασμό και να κατανοήσουν τη σημασία της ήρεμης και τρυφερής συμπεριφοράς απέναντί του. Ευχαριστούμε θερμά τη μητέρα του μαθητή μας για την όμορφη πρωτοβουλία, την παρουσία της και την ευκαιρία που μας έδωσε να ζήσουμε αυτή την ξεχωριστή εμπειρία. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στη Ρώμη, που με την υπομονή και τη γλυκύτητά της μάς χάρισε τόσα χαμόγελα!
Η ημέρα αυτή έγινε μια όμορφη αφορμή να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση, την υπευθυνότητα και τον σεβασμό προς κάθε ζωντανό πλάσμα. Γιατί η φιλοζωία δεν είναι απλώς μια όμορφη ιδέα· είναι στάση ζωής που μαθαίνεται από νωρίς, μέσα από μικρές πράξεις αγάπης και φροντίδας.
Τρέχουμε, παίζουμε, αθλούμαστε!
Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού, αφήσαμε για λίγο τις σχολικές μας αίθουσες και ζήσαμε μια ξεχωριστή αθλητική εμπειρία, γεμάτη κίνηση, παιχνίδι, χαρά και νέες ανακαλύψεις! Αρχικά, συζητήσαμε στην τάξη για τα αγαπημένα μας αθλήματα, μοιραστήκαμε τις εμπειρίες και τις προτιμήσεις μας και ανακαλύψαμε πόσους διαφορετικούς τρόπους έχουμε για να κινούμαστε, να παίζουμε και να γυμναζόμαστε. Στη συνέχεια, η αυλή του σχολείου μας μετατράπηκε σε έναν μικρό στίβο, όπου συμμετείχαμε σε αγώνες, δοκιμάσαμε τις δυνάμεις μας και διασκεδάσαμε όλοι μαζί!
Η δράση μας, όμως, είχε και μια υπέροχη συνέχεια! Πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας έξοδο από το σχολείο για τη φετινή χρονιά και επισκεφθήκαμε το Στάδιο «Ζωσιμάδες» της πόλης μας. Εκεί μάς περίμεναν με χαρά οι άνθρωποι του αθλητικού συλλόγου ΑΓΣΙ, οι οποίοι μας υποδέχτηκαν θερμά, μας μίλησαν για τον αθλητισμό, μας γνώρισαν διαφορετικά αγωνίσματα και μας έδειξαν πώς μπορούμε να συμμετέχουμε σε αυτά. Τρέξαμε, δοκιμάσαμε τις ικανότητές μας, πειραματιστήκαμε με διαφορετικές κινήσεις και ανακαλύψαμε πόσο όμορφο είναι να αθλούμαστε, να προσπαθούμε και να συμμετέχουμε. Τα χαμόγελα, ο ενθουσιασμός και η διάθεσή μας για παιχνίδι έκαναν αυτή την εμπειρία πραγματικά ξεχωριστή!
Η πρώτη μας έξοδος ήταν μια πολύτιμη ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα την πόλη μας, να βιώσουμε νέες εμπειρίες έξω από το σχολικό περιβάλλον και να καλλιεργήσουμε την αυτονομία, τη συνεργασία και το ομαδικό πνεύμα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον ΑΓΣΙ για τη θερμή υποδοχή, την όμορφη φιλοξενία και την ευκαιρία που μας έδωσε να γνωρίσουμε τον κόσμο του αθλητισμού μέσα από το παιχνίδι και τη βιωματική συμμετοχή.
Θερμές ευχαριστίες απευθύνουμε και στους γονείς που μας συνόδευσαν και συνέβαλαν στην ασφαλή και ευχάριστη πραγματοποίηση της πρώτης μας εξόδου. Η παρουσία και η υποστήριξή τους ήταν πολύτιμες!
Φύγαμε από τους «Ζωσιμάδες» γεμάτοι χαρά, όμορφες εικόνες και νέες εμπειρίες, έχοντας ανακαλύψει πως ο αθλητισμός δεν είναι μόνο αγώνες και επιδόσεις. Είναι παιχνίδι, προσπάθεια, συνεργασία, σεβασμός και, πάνω απ’ όλα, χαρά που μοιραζόμαστε όλοι μαζί! Γιατί στο νηπιαγωγείο μας μαθαίνουμε πως το πιο σημαντικό δεν είναι πάντα ποιος θα φτάσει πρώτος, αλλά να συμμετέχουμε, να προσπαθούμε και να χαιρόμαστε τη διαδρομή!
Οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας… γέφυρες αγάπης ανάμεσα στις γενιές
Η Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας είναι μια ακόμη μεγάλη ευκαιρία να δείξουμε την αγάπη μας στις γιαγιάδες και στους παππούδες!!Στο 5ο Νηπιαγωγείο Ιωαννίνων αφιερώσαμε χρόνο στους δικούς μας αγαπημένους μας παππούδες και γιαγιάδες, στους δικούς μας ανθρώπους που γεμίζουν τη ζωή μας με αγάπη, τρυφερότητα και πολύτιμες αναμνήσεις. Μιλήσαμε για εκείνους, για τις στιγμές που μοιραζόμαστε μαζί τους, για όσα μας προσφέρουν και για τα συναισθήματα που μας γεννά η παρουσία τους στη ζωή μας. Ανακαλύψαμε πόσο σημαντικοί είναι, όχι μόνο για όσα κάνουν για εμάς, αλλά και για όσα μας μεταδίδουν: τις ιστορίες τους, τις γνώσεις τους, τις παραδόσεις μας και τις αξίες που περνούν από γενιά σε γενιά. Και επειδή η αγάπη γίνεται ακόμη πιο όμορφη όταν εκφράζεται, ετοιμάσαμε μικρά δωράκια με τα χεράκια μας, βάζοντας σε κάθε δημιουργία πολλή φροντίδα, σκέψη και αγάπη. Γιατί, τελικά, τα πιο πολύτιμα δώρα δεν είναι εκείνα που αγοράζονται, αλλά εκείνα που κρύβουν μέσα τους ένα κομμάτι από την καρδιά μας!
Μια ξεχωριστή συνάντηση με τις κυρίες του 5ου ΚΑΠΗ Δήμου Ιωαννιτών
Στο πλαίσιο της προσπάθειάς μας να ανοίξουμε το σχολείο στην κοινωνία και να δημιουργήσουμε ουσιαστικές γέφυρες επικοινωνίας και συνεργασίας με την τοπική κοινότητα, ξεκινήσαμε μια νέα, όμορφη συνεργασία με το 5ο ΚΑΠΗ Δήμου Ιωαννιτών. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, οι κυρίες του ΚΑΠΗ επισκέφθηκαν το σχολείο μας και μας χάρισαν μια συνάντηση γεμάτη ζεστασιά, γλυκύτητα και χαμόγελα! Με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο έγιναν οι «παραμυθούδες» μας, αφηγήθηκαν στα παιδιά παραδοσιακά παραμύθια, τους ταξίδεψαν στον μαγικό κόσμο των ιστοριών και ξύπνησαν τη φαντασία τους. Μαζί έπαιξαν παραδοσιακά παιχνίδια, τραγούδησαν και χόρεψαν, μοιράζοντας στιγμές χαράς και αυθεντικής επικοινωνίας.
Τα παιδιά παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον και συμμετείχαν με ενθουσιασμό. Η ζεστασιά, η τρυφερότητα και η γλυκύτητα των κυριών μάς συγκίνησαν όλους και έκαναν την ημέρα μας πραγματικά αξέχαστη. Τα παιδιά, θέλοντας να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους για αυτή την ξεχωριστή συνάντηση, χάρισαν στο 5ο ΚΑΠΗ Δήμου Ιωαννιτών μια δημιουργία που έφτιαξαν με τα χεράκια τους: ένα δέντρο σε τετράπτυχο καμβά. Ένα δέντρο που συμβολίζει τη ζωή, τις ρίζες, την ανάπτυξη και τη σύνδεση των γενεών. Όπως οι ρίζες του δέντρου το στηρίζουν και του δίνουν δύναμη να μεγαλώνει, έτσι και οι μεγαλύτεροι άνθρωποι αποτελούν πολύτιμες ρίζες για τις νεότερες γενιές, μεταδίδοντας γνώσεις, εμπειρίες, αξίες και αγάπη.
Οι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι φορείς μνήμης, πολιτισμού, παράδοσης και εμπειρίας. Με τις αφηγήσεις, τα βιώματα και την αγάπη τους προσφέρουν στα παιδιά πολύτιμα εφόδια, τα βοηθούν να γνωρίσουν τις ρίζες τους και τους δείχνουν πως η γνώση και η σοφία δεν βρίσκονται μόνο στα βιβλία, αλλά και στις ανθρώπινες σχέσεις. Γιατί όταν οι γενιές συναντιούνται, δεν μοιράζονται απλώς ιστορίες· δημιουργούν δεσμούς και χτίζουν γέφυρες που ενώνουν το χθες με το σήμερα και το αύριο.
Θα θέλαμε να εκφράσουμε την πιο θερμή μας ευγνωμοσύνη στις υπέροχες κυρίες του 5ου ΚΑΠΗ Δήμου Ιωαννιτών, που αποδέχτηκαν με χαρά και ενθουσιασμό την πρόσκλησή μας και επισκέφθηκαν το νηπιαγωγείο μας.
21 Σεπτεμβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης
Στις 21 Σεπτεμβρίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, μιλήσαμε με τα παιδιά για μια λέξη μικρή, αλλά τόσο σημαντική: ΕΙΡΗΝΗ. Η ημέρα αυτή έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ ως ημέρα αφιερωμένη στην ενίσχυση των ιδανικών της ειρήνης και της μη βίας. Αφετηρία της συζήτησής μας αποτέλεσε το υπέροχο βιβλίο «Ο πόλεμος που άλλαξε το Ρόντο» των Ρομάνα Ρομανίσιν και Αντρίι Λέσιβ. Η ιστορία, μέσα από την αντίθεση ανάμεσα στο σκοτάδι του πολέμου και στη δύναμη του φωτός, γίνεται ένας ύμνος στην ειρήνη και την ελπίδα.
Διαβάσαμε την ιστορία, παρατηρήσαμε τις εικόνες και συζητήσαμε για το τι σημαίνει πόλεμος και τι σημαίνει ειρήνη, με τρόπο απλό και κατάλληλο για την ηλικία των παιδιών. Πώς είναι ένας κόσμος χωρίς πόλεμο; Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να υπάρχει ειρήνη στην τάξη μας; Πώς δείχνουμε στους άλλους ότι τους αγαπάμε και τους σεβόμαστε; Οι απαντήσεις των παιδιών μάς οδήγησαν σε πολύ όμορφες σκέψεις: να αγαπάμε, να βοηθάμε, να μοιραζόμαστε, να ακούμε, να συνεργαζόμαστε, να μη χτυπάμε και να λύνουμε τις διαφωνίες μας με λόγια.
Γιατί η ειρήνη δεν είναι μόνο κάτι μεγάλο και μακρινό. Ξεκινά από εμάς, από την τάξη μας, από μια καλή κουβέντα, μια αγκαλιά, ένα μοίρασμα, ένα «σε βοηθάω» και μια «συγγνώμη».
Ας γεμίσουμε τον κόσμο με περισσότερη ειρήνη!
Οι πρώτες μας μέρες στο Νηπιαγωγείο!
Μια καινούρια σχολική χρονιά ξεκίνησε και το Νηπιαγωγείο μας γέμισε ξανά χαμόγελα, αγκαλιές, παιχνίδια, καινούριες γνωριμίες… αλλά και μερικά δάκρυα αποχωρισμού! Ξαναβρεθήκαμε με τα παιδιά που γνωρίζαμε από την προηγούμενη χρονιά και υποδεχτήκαμε με πολύ χαρά τα καινούρια μας προνήπια. Για κάποια παιδιά η προσαρμογή ήταν εύκολη, ενώ για άλλα ο αποχωρισμός από τη μαμά και τον μπαμπά ήταν λίγο πιο δύσκολος. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό! Έτσι, την πρώτη μας εβδομάδα γνωρίσαμε τον χώρο,
γνωριστήκαμε, παίξαμε, μιλήσαμε και κυρίως νιώσαμε ότι το Νηπιαγωγείο είναι ένας χώρος όπου μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας.
Επεξεργαστήκαμε την ιστορία «Το φιλάκι στο χέρι», μια τρυφερή ιστορία που μας βοήθησε να μιλήσουμε για το συναίσθημα που νιώθουμε όταν αποχωριζόμαστε τους αγαπημένους μας. Ανακαλύψαμε πως, ακόμη κι όταν η μαμά και ο μπαμπάς δεν είναι μαζί μας, η αγάπη τους μένει πάντα κοντά μας. Μιλήσαμε για το δικό μας «φιλί στο χέρι», για τις αγκαλιές που μας δίνουν δύναμη και για τους μικρούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κρατάμε μέσα μας ένα αγαπημένο πρόσωπο, ακόμη κι όταν εκείνο δεν βρίσκεται δίπλα μας.
Η ιστορία «Αγάπη» της Κορίν Έιβερυς έγινε αφορμή να μιλήσουμε για την αγάπη που μας συνδέει με τους ανθρώπους της ζωής μας όσο μακρυά τους κι αν βρισκόμαστε. Για εκείνους που μας φροντίζουν, μας περιμένουν, μας ενθαρρύνουν και μας κάνουν να αισθανόμαστε ασφαλείς.
Ταξιδέψαμε με τη φαντασία μας στο «Μια κουβέρτα στο διάστημα» της Χριστίνας Κωνσταντουδάκη, ανακαλύπτοντας πως η αγάπη, η ασφάλεια και η ζεστασιά μπορούν να μας συντροφεύουν ακόμη και στα πιο μακρινά μας ταξίδια.
Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει από την πρώτη μας εβδομάδα το… χταπόδι! Μέσα από το βιβλίο «Πώς να πάτε το χταπόδι σας στο σχολείο» της Becky Scharnhorst, αντιμετωπίσαμε με χιούμορ και φαντασία όλα όσα μπορεί να κάνουν μια πρώτη μέρα στο σχολείο λίγο δύσκολη. Το βιβλίο παρουσιάζει με τρυφερό και παιχνιδιάρικο τρόπο την προετοιμασία για το σχολείο, τον αποχωρισμό και τα συναισθήματα που συνοδεύουν αυτή τη σημαντική μετάβαση. Μιλήσαμε για το τι μπορεί να φοβάται το χταπόδι και δεν θέλει να πάει στο σχολείο, αλλά του δωσαμε και συμβουλές για να το βοηθήσουμε να νιωσει καλύτερα!
Με το βιβλίο «Ένα σχολείο ταρακουνημένο» σκεφτήκαμε το σχολείο που ονειρευόμαστε. Πώς θα θέλαμε να είναι το χολείο μας; Τι θα θέλαμε να κάνουμε μαζί; Πώς θέλουμε να νιώθουμε όταν ερχόμαστε στο σχολείο; Οι ιδέες των παιδιών έγιναν η αφορμή για να μιλήσουμε για ένα σχολείο χαρούμενο, πολύχρωμο και μοσχομυριστό, ασφαλές, γεμάτο φίλους, παιχνίδι, δημιουργία και αγάπη!
Μέσα από τις ιστορίες, τις συζητήσεις, το παιχνίδι και τις εικαστικές μας δημιουργίες, δώσαμε στα παιδιά την ευκαιρία να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται. Μιλήσαμε για τη χαρά, τη λύπη, τον φόβο, την αγωνία, τον ενθουσιασμό.
Γνωρίσαμε τους χώρους, ανακαλύψαμε τα παιχνίδια, μάθαμε τις πρώτες μας καθημερινές ρουτίνες, συστηθήκαμε στους καινούριους μας φίλους και αρχίσαμε να δημιουργούμε τις πρώτες μας κοινές αναμνήσεις.
Τα μεγαλύτερα παιδιά έγιναν οι μικροί «οικοδεσπότες» της τάξης και βοήθησαν τα καινούρια μας προνήπια να νιώσουν πιο άνετα.
Γιατί στο Νηπιαγωγείο μαθαίνουμε κυρίως δεξιότητες. Μαθαίνουμε να μοιραζόμαστε, να βοηθάμε, να περιμένουμε, να ακούμε, να συνεργαζόμαστε και να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον.
Και κάπως έτσι, μέσα σε λίγες μέρες, τα δάκρυα άρχισαν σιγά σιγά να γίνονται χαμόγελα…
Γιατί η προσαρμογή δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Χτίζεται μέρα με τη μέρα, μέσα από μικρές στιγμές εμπιστοσύνης.
Καλώς ήρθατε, λοιπόν, μικροί μας μαθητές και μικρές μας μαθήτριες!
Η καινούρια μας σχολική χρονιά μόλις ξεκίνησε και το ταξίδι μας είναι γεμάτο όνειρα, παιχνίδι, φίλους, ανακαλύψεις και… πολλές πολλές αγκαλιές!
Γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα Τελείας
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τελείας, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Σεπτεμβρίου, κάναμε τα πρώτα μας βήματα σε ένα υπέροχο ταξίδι δημιουργικότητας, φαντασίας και πειραματισμού. Η γιορτή είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο The Dot του Peter H. Reynolds και μας προσκαλεί να τολμήσουμε να κάνουμε το δικό μας «σημάδι» και να εμπιστευτούμε τη δημιουργικότητά μας.
Αφετηρία μας ήταν το υπέροχο βιβλίο «Η Τελεία» του Peter H. Reynolds. Γνωρίσαμε τη Λία, ένα κορίτσι που στην αρχή πίστευε πως δεν μπορεί να ζωγραφίσει. Μια μικρή τελεία, όμως, ήταν αρκετή για να ξεκινήσει ένα μεγάλο ταξίδι ανακάλυψης και δημιουργίας. Και τότε… αρχίσαμε κι εμείς να πειραματιζόμαστε! Παίξαμε με τις τελείες, δημιουργήσαμε τις δικές μας, δοκιμάσαμε διαφορετικά υλικά και τρόπους αποτύπωσης, ανακαλύψαμε πως μια απλή τελεία μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό και κυρίως… πειραματιστήκαμε χωρίς φόβο! Χρώματα, πινέλα, σφραγίδες, διαφορετικά υλικά και πολλές μικρές και μεγάλες τελείες γέμισαν το σχολείο μας. Κάθε παιδί δημιούργησε με τον δικό του μοναδικό τρόπο και διαπίστωσε πως δεν υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος για να δημιουργούμε.
Στη συνέχεια γνωρίσαμε μια σπουδαία καλλιτέχνιδα που έκανε τις τελείες σήμα κατατεθέν της τέχνης της, τη Yayoi Kusama. Παρατηρήσαμε έργα της, ανακαλύψαμε τα χαρακτηριστικά μοτίβα με τις επαναλαμβανόμενες τελείες και εμπνευστήκαμε από τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο μεταμορφώνει αντικείμενα και ολόκληρους χώρους μέσα από την επανάληψη.
Και κάπως έτσι καταλάβαμε πως μια μικρή τελεία μπορεί να γίνει μια μεγάλη ιδέα, ένα έργο τέχνης, μια ιστορία, ένα χαμόγελο ή… η αρχή για κάτι καινούριο!
Γιατί, όπως μας έμαθε και η Λία, το σημαντικό είναι να τολμάμε να κάνουμε το πρώτο μας σημάδι. Και από εκεί… όλα μπορούν να ξεκινήσουν!
Αγιασμός σχολικού έτους 2026-2027
Συλλέγουμε καπάκια, χαρίζουμε χαμόγελα!
Με μεγάλη χαρά συμμετείχαμε, σε συνεργασία με το Νηπιαγωγείο Πεδινής, στη δράση συλλογής πλαστικών καπακιών για την ενίσχυση του Συλλόγου Παραπληγικών & Κινητικά Αναπήρων Νομού Πέλλας.
Η ανταπόκριση των παιδιών, των γονέων και των εκπαιδευτικών ήταν συγκινητική! Όλοι μαζί αποδείξαμε πως ακόμη και μια μικρή καθημερινή πράξη μπορεί να γίνει μια μεγάλη πράξη προσφοράς. Από τη συνεργασία μας συγκεντρώθηκαν συνολικά 6 κούτες με πλαστικά καπάκια, τα οποία παραδόθηκαν στον Σύλλογο, συμβάλλοντας στην προσπάθειά του να προσφέρει πολύτιμη βοήθεια σε ανθρώπους με κινητικές αναπηρίες, ενώ παράλληλα τα παιδιά μας καλλιέργησαν την αξία της αλληλεγγύης, της συνεργασίας και της περιβαλλοντικής ευαισθησίας μέσω της ανακύκλωσης. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά όλους όσοι στήριξαν αυτή τη δράση. Με τη συμμετοχή και την προσφορά σας αποδείξατε πως, όταν ενώνουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να πετύχουμε σπουδαία πράγματα.
Συνεχίζουμε να συλλέγουμε καπάκια, γιατί κάθε καπάκι μετράει και κάθε μικρή προσφορά μπορεί να κάνει τη διαφορά!