46ο Νηπιαγωγείο Αθήνας

Ο χθεσινός βροχερός καιρός μας κράτησε στο σπίτι, αλλά είχαμε άξιους αντιπροσώπους.

Στο αγαπημένο μας Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης η πρώτη  εκπαιδευτική επίσκεψη της χρονιάς  🙂

Παρακολουθήσαμε το πρόγραμμα  “Μόνος ή μοναδικός; Διαφορετικότητα και ρατσισμός”.

Με ερεθίσματα τα έργα ζωγραφικής και τις κατασκευές που έχουν κάνει συνομήλικοί τους, τα παιδιά οδηγήθηκαν να εκφράσουν τις πρότερες γνώσεις και εμπειρίες τους και να προσεγγίσουν δημιουργικά τις έννοιες της διαφορετικότητας και του ρατσισμού.

Η διαδρομή μας από το σχολείο μέχρι το Μουσείο ήταν η πρωτη μας άσκηση να μάθουμε να περπατάμε όλοι μαζί σε γραμμή.

Ευτυχώς είχαμε βοηθούς μας τους γονείς!  🙂

Όμορφη και δημιουργική σχολική Χρονιά!

το μπουκέτο μας

Την Πέμπτη 13 Ιουνίου 2019 και ώρα 18:30 ελάτε να χαρούμε μαζί για όσα μάθαμε τη σχολική χρονιά που  πέρασε και για τις όμορφες στιγμές που μοιραστήκαμε.

Ο κήπος της αγάπης σας περιμένει με τα λουλούδια και τα τραγούδια του.
Αδριανού 104, στην Πλάκα, κάτω από την Ακρόπολη.

Σας περιμένουμε με χαρά!

Τα παιδιά και οι νηπιαγωγοί

Η μαμά μου,

η καλύτερη του κόσμου

μου χαμογελά

κι είναι τότε σαν ο κόσμος,

να ‘ναι ολόκληρος δικός μου.

                                        Γιάννης Νεγρεπόντης

Τα παιδιά το πρωί μιλούσαν για την χθεσινή καταιγίδα, το χαλάζι και τους κεραυνούς.

Ευτυχώς σήμερα μας έκανε ωραίο καιρό κι έτσι ξεκινήσαμε για το Μουσείο Μπενάκη- Ισλαμικής Τέχνης.

Στο δρόμο μας είδαμε τη βιβλιοθήκη του Αδριανού, περπατήσαμε δίπλα από την Αρχαία Αγορά και το ναό του Ηφαίστου ( που επισκεφθήκαμε πριν λίγες μέρες) και φτάσαμε στο νεοκλασικό κτήριο που στεγάζει το Μουσείο.

Το παραμύθι μας ξεκίνησε από ένα σπίτι της μακρινή Ανατολής με το σιντριβάνι του, τα καφασωτά και πολύχρωμα γύψινα παράθυρά του. Το σπίτι του Αχμέτ που μια μέρα κίνησε να βρει την Λουλουδένια του.

Οι περιπέτειες του ήρωά μας ζωντάνεψαν μέσα από τα αντικείμενα του Μουσείου κι εμείς παίζοντας γνωρίσαμε τους θησαυρούς της Ανατολής και βρήκαμε τη Λουλουδένια μας.

Ευχαριστούμε πολύ τους ανθρώπους του Μουσείου και ιδιάιτερα την κυρία Φωτεινή Γραμματικού για την τόσο ωραία ξενάγηση. Γυρίσαμε στο σχολείο ενθουσιασμένοι! 🙂 

Μια μέρα στο Ναό του Ηφαίστου και της Αθηνάς Εργάνης γίναμε αρχαιολόγοι και συντηρητές αρχαιοτήτων, φωτογραφίσαμε, σχεδιάσαμε, παίξαμε και διηγηθήκαμε αρχαίους μύθους.

Ευχαριστούμε πολύ το Τμήμα Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης της διεύθυνσης αρχαιοτήτων και πολιτιστικής κληρονομιάς- Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών και ιδιαίτερα την κυρία Κλειώ Στρατηγάκη για το εξαιρετικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που μας προσέφεραν.

• Ας δοκιμάσουμε να ρίξουμε στο νερό διάφορα αντικείμενα. Μερικά  από αυτά βυθίζονται και άλλα επιπλέουν.

• Κάνουμε υποθέσεις, δοκιμάζουμε και   καταγράφουμε .

• Γιατί όμως άλλα αντικείμενα βυθίζονται κι άλλα επιπλέουν;
• Τι είναι η άνωση;
• Το αυγό βουλιάζει μέσα στο νερό.Ρίχνουμε αλάτι στο νερό και αλλάζουμε την πυκνότητά του και το αυγό επιπλέει.

• Το λεμόνι επιπλέει. Ξεφλουδίζουμε το λεμόνι και βουλιάζει.Τι συμβαίνει; Η φλούδα του λεμονιού περιέχει φυσαλίδες αέρα που το κάνουν ελαφρύ για το μέγεθός του κι έτσι επιπλέει. Αφαιρώντας την φλούδα, αφαιρούμε και τον αέρα, κι έτσι ζυγίζει πολύ για το μέγεθός του και βυθίζεται.

Χελιδονίσματα μας είπαν νωρίς το πρωί σήμερα τα παιδιά της Α’ Δημοτικού.

Κι εμείς με τη ξύλινη χελιδόνα μας,  τα χάρτινα χελιδόνια και τα μαρτάκια δεμένα στο χέρι, επισκεφθήκαμε όλες τις τάξεις του Δημοτικού για να  καλωσορίσουμε την Άνοιξη τραγουδώντας:

Xελιδόνα έρχεται
απ’ τη Mαύρη θάλασσα
θάλασσα ν-απέρασε
έκατσε και λάλησε.
Mώρ’ καλή νοικοκυρά
σέβα, έβγα στο κελάρι
φέρε αυγά σαρακοστιά
και σκοινιά πεντηκοστά
για να δέσομε το Μάρτη
και το τσιλιμπουρδάκι
κι αν δεν έχετε αυγά
παίρνομε την κλωσσαριά
να γεννάει, να κλωσάει
και να σέρνει τα πουλιά.

Την ξύλινη χελιδόνα μας χάρισε η κυρία Μάρθα Αθανασιάδου, μαμά της  Ελένης μας που τώρα πηγαίνει στην Ά Δημοτικού. Την ευχαριστούμε παρα πολύ! 

“Πρόκειται για έθιμο  που κατάγεται από την αρχαιότητα, όπως αποδεικνύει το «χελιδόνισμα», δηλαδή το τραγούδι της χελιδόνας που μας παρέδωσε ο Αθηναίος (Η,60) γύρω στα 200μ.Χ αλλά ανάγεται και σε πολύ παλιότερα χρόνια… Η ομοιότητα του τραγουδιού με το σημερινό, ομοιότητα όχι μόνο εννοιολογική αλλά και εν μέρει λεκτική, είναι ολοφάνερη.

Ἦλθ΄ ἦλθε χελιδὼν 
  καλὰς ὥρας ἄγουσα, 
        καλοὺς ἐνιαυτούς, 
        ἐπὶ γαστέρα λευκά, 
   ἐπὶ νῶτα μέλαινα. 

        Παλάθαν σὺ προκύκλει ἐκ πίονος οἴκου 
        οἴνου τε δέπαστρον τυροῦ τε κάνιστρον. 
        καὶ πύρνα χελιδὼν καὶ λεκηθίταν οὐκ ἀπωθεῖται. 

        Πότερ᾽ ἀπίωμες ἢ λαβώμεθα; 
εἰ μέν τι δώσεις. εἰ δὲ μή, οὐκ ἐάσομες. 
        ἢ τὰν θύραν φέρωμες ἢ τὸ ὑπέρθυρον 
        ἢ τὰν γυναῖκα τὰν ἔσω καθημέναν. 
        μικρὰ μέν ἐστι, ῥᾳδίως νιν οἴσομες. 
        ἂν δὴ φέρῃς τι, μέγα δή τι φέροις. 
 ἄνοιγ᾽ ἄνοιγε τὰν θύραν χελιδόνι. 
        οὐ γὰρ γέροντές ἐσμεν, ἀλλὰ παιδία”

Από το βιβλίο του Γ. Α. Μέγα «Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας»

Ενθαρρύνοντας τα παιδιά να παρατηρούν και να καταγράφουν.

Τη Δευτέρα φυτέψαμε φασόλια σε βαμβάκι και καταγράφουμε τις παρατηρήσεις μας στο “βιβλίο παρατήρησης σπόρου”. Ονομάσαμε το τραπέζι με τα ποτηράκια “παρατηρητήριο σπόρων”. Τα παιδιά παρατηρούν τις αλλαγές από μέρα σε μέρα και τις καταγράφουν στο βιβλίο τους.

Στο Σχολείο Παιχνιδιού σήμερα όλα άρχισαν, όταν τα παιδιά από την Πλάκα, συναντήθηκαν για να παίξουν ομαδικά παιχνίδια, όπως γινόταν παλιά στις γειτονιές και στις αυλές…

Γιατί γνωρίζοντας πως ζούσαν κι έπαιζαν άλλοτε τα παιδιά, καταλαβαίνουμε περισσότερα για τη σημερινή εποχή και τα δικά μας παιχνίδια.