Με τη βοήθεια την προσφορά και τη συνεργασία των γονέων, αν και δεν βοήθησε πολύ ο καιρός λόγω έντονου κρύου, καταφέραμε και τηρήσαμε και φέτος το έθιμο της τσικνοπέμπτης. Τσικνίσαμε, τραγουδήσαμε, χορέψαμε και και μασκαρευτήκαμε.
Και του χρόνου με υγεία.
Σήμερα μάθαμε για το έργο των τριών Ιεραρχών, των αγίων των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών.
Ασχοληθήκαμε και με την αρχική φωνούλα του ονόματός τους Ι ι, από τους Ιεράρχες και στο τέλος είπαμε να τους ζωγραφίσουμε κιόλας και ιδού το αποτέλεσμα…
Το χειμώνα κάνει κρύο και χιονίζει και τα ζώα δεν βρίσκουν εύκολα τροφή.
Σε αρκετά ζώα δεν αρέσει ο χειμώνας και λόγω έλλειψης τροφής πέφτουν σε έναν βαθύ ύπνο μέχρι την άνοιξη (χειμερία νάρκη) προκειμένου να επιβιώσουν.
Υπάρχουν όμως και ζώα που τους αρέσει το κρύο και ζουν στους πάγους, στους πόλους της γης όπως οι πιγκουίνοι, οι πολικές αρκούδες, οι πολικοί λύκοι, οι τάρανδοι και άλλα.
Στου Χειμώνα την καρδιά κάνει κρύο παγωνιά όμως εμφανίζονται και κάποιες μέρες κατά τις οποίες επικρατεί καλός καιρός με έντονη ηλιοφάνεια, χωρίς σύννεφα και ανέμους και κάποιες φορές με υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες, οι λεγόμενες Αλκυονίδες μέρες. Η εμφάνιση τους σήμερα αναφέρεται στο διάστημα 15 Δεκεμβρίου με 15 Φεβρουαρίου και κατά την περίοδο αυτή το πουλί αλκυόνα γεννά τα αυγά της.
Κι εμείς λοιπόν στο νηπιαγωγείο φιλοτεχνούμε χειμωνιάτικα τοπία όπως ο Kadinsky, φοράμε τα ζεστά μας ρούχα και πάμε για σκι και αφού μάθαμε το μύθο της αλκυόνας φιλοτεχνήσαμε τη δική μας αλκυόνα.
Το έθιμο της βασιλόπιτας ξεκίνησε στην Καισαρεία της Μικράς Ασίας την εποχή του Μεγάλου Βασιλείου, στον οποίο οφείλει και το όνομα της. Λέγεται ότι ο Άγιος Βασίλειος που ήταν δεσπότης στην περιοχή, ζήτησε από τους πιστούς να προσφέρουν ότι χρυσό είχε ο καθένας (κοσμήματα, λίρες, χρυσά αντικείμενα) προκειμένου να σωθεί η πόλη και οι άνθρωποι της από τον άπληστο έπαρχο-τύραννο της περιοχής, που απειλούσε να λεηλατήσει την πόλη.
Ο τύραννος «εξουδετερώθηκε», πριν προλάβει να πάρει το χρυσάφι ή να προξενήσει καταστροφές. Ο Άγιος Βασίλειος έπρεπε να επιστρέψει στους πιστούς τα πολύτιμα αντικείμενα που είχαν προσφέρει χωρίς να αδικήσει κανέναν.
Αφού προσευχήθηκε και ζήτησε τη βοήθεια του θεού αποφάσισε να φτιάξει μικρά ψωμάκια μέσα στα οποία έκρυψε τα χρυσαφικά και να τα μοιράσει στους πιστούς. Κάθε πιστός όταν άνοιξε το ψωμάκι βρήκε μέσα τα δικά του χρυσαφικά.
Έτσι, έμεινε σαν έθιμο να βάζουμε ένα φλουρί μέσα στη βασιλόπιτα και να την κόβουμε με την αλλαγή του χρόνου, δηλαδή την γιορτή του Μεγάλου Βασιλείου, προς τιμήν του.
Φέτος το φλουρί της βασιλόπιτας κέρδισε ο Κωνσταντίνος Κ. στο πρώτο τμήμα και η Ελένη στο δεύτερο. Πάντα καλότυχα να είναι. Το φλουρί έκρυβε κι ένα μικρό δωράκι για τους τυχερούς. Ευχαριστούμε όλους τους γονείς που μας βοήθησαν να τηρήσουμε και φέτος το έθιμο. Ευχόμαστε η νέα χρονιά να φέρει να φέρει υγεία και χαρά σε όλους μας.
Τα έλατα επαναστάτησαν γιατί δεν αντέχουν άλλο να τα κόβουν κάθε Χριστούγεννα για να τα στολίζουν με “μπιχλιμπίδια” και μετά να τα πετάνε στα σκουπίδια. Προτιμούν να μένουν στο φυσικό τους περιβάλλον ψηλά στα βουνά και να στολίζονται με τις νιφάδες του χιονιού και μας προτείνουν να στολίζουμε ψεύτικα στις γιορτές.
Δεκέμβρης, ο αγαπημένος μήνας των παιδιών. Ο μήνας που μας φέρνει όλο και πιο κοντά στα Χριστούγεννα, στα κάλαντα και στον Άι-Βασίλη με τα δώρα. Το Χριστουγεννιάτικο εργαστήρι μας στήθηκε ξανά για άλλη μια χρονιά και στολίσαμε και πάλι την τάξη γιορτινά. Προσκλήσεις, Ημερολόγια, Γούρια, Κάρτες με ευχές, Ξωτικά, Στολίδια και άλλα πολλά. Άντε και του χρόνου!!!.
Μάθαμε τι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα μέσα από παραμύθια και σχετικά βίντεο που μπορείτε να τα δείτε ξανά κι από το σπίτι στους παρακάτω συνδέσμους:
Στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων (αλλά και σε όλη τη διάρκεια της χρονιά) ασχοληθήκαμε με τη συνεργασία και την πρόληψη της ενδοσχολικής βίας μέσα από σχετικά παραμύθια, παιχνίδια συνεργασίας και ρόλων και καταλήξαμε στο ότι η συνεργασία μας φέρνει πιο κοντά και διώχνει τη βία μακριά.
Συνεργατικά παιχνίδια και συνεργατικές ζωγραφιές με τυχαία επιλογή ζευγαριών μας μαθαίνουν απλά και ευχάριστα πόσο σημαντική είναι τελικά η συνεργασία και πώς μας φέρνει πιο κοντά δημιουργώντας νέες φιλίες.
Γίναμε ρεπόρτερ της εποχής των γεγονότων του πολυτεχνείου και αποτυπώσαμε με την φωτογραφική μας μηχανή τα γεγονότα, το τανκς, τα κάγκελα, τους φοιτητές που αγωνίστηκαν για την επιστροφή της Δημοκρατίας στη χώρα
