Και μετά τα ξέφρενα γλέντια της αποκριάς έρχεται η Σαρακοστή. Σαράντα μέρες νηστεία και προσευχή όπως δείχνει και η φιγούρα της κυρα-Σαρακοστής που φτιάξαμε. Χέρια σε στάση προσευχής και χωρίς στόμα…. για να μας θυμίζει τη νηστεία των ημερών. Ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει είναι αυτό της Κυρά Σαρακοστής. Το έθιμο αυτό το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές. Σε όλες τις περιπτώσεις πάντως, χρησιμοποιούνταν ως ιδιότυπο ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.

Κάθε ποδαράκι της Σαρακοστής έχει διαφορετικό χρώμα και όνομα σχετικό με το που αναφέρεται η κάθε εβδομάδα που αντιπροσωπεύουν: πρώτο το κόκκινο ο Ορθοδοξοποδαρούλης (της Ορθοδοξίας), δεύτερο το άσπρο ο Γρηγοροποδαρούλης (Γρηγορίου του Παλαμά), τρίτο το γαλάζιο ο Σταυροποδαρούλης (της Σταυροπροσκύνησης), τέταρτο το δίχρωμο καφέ (γη) και μπλέ (ουρανός) ο Κλιμακοποδαρούλης ( του Ιωάννου της Κλίμακος), πέμπτο το κίτρινο ο Αιγυπτιοποδαρούλης (της Μαρίας Αιγυπτίας), έκτο το πράσινο ο Βαγιοποδαρούλης (των Βαΐων) και έβδομο το μοβ ο Μεγαλοποδαρούλης (Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών).

Για το έθιμο της Κυρά Σαρακοστής έχουν γραφτεί και οι παρακάτω στίχοι:

Την κυρά Σαρακοστή
Που ’ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν ένα τη βδομάδα
μέχρι να ’ρθει η Πασχαλιά.

Καλή Σαρακοστή λοιπόν παρέα με την κυρά Σαρακοστή… Και μετά την ομαδική δουλειά η κυρά-Σαρακοστή σε ελεύθερη έκφραση και δημιουργία από τα παιδιά…  Ουπς….. ξεχάσαμε το μοναδικό στολίδι της, το σταυρό στο κεφάλι.

Το Τριώδιο άνοιξε, διαρκεί 3 εβδομάδες και προηγείται της Μεγάλης Σαρακοστής περιόδου 40 ημερών προετοιμασίας για το Πάσχα που ακολουθεί:
Η πρώτη εβδομάδα λέγεται προφωνή ή προφωνέσιμη, επειδή, σε παλιότερα χρόνια κάποιος από ένα μέρος ψηλό προφωνούσε, δηλαδή διαλαλούσε ότι, αρχίζουν οι απόκριες. Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται κρεατινή ή ολόκριγια, επειδή τότε δεν κάνουν νηστεία. Τέλος, η τρίτη εβδομάδα λέγεται τυρινή, επειδή τότε το κύριο καρύκευμα των φαγητών είναι το τυρί.
Η αρχή του Τριωδίου γίνεται κυρίως αισθητή την Πέμπτη της Κρεατινής, τη λεγόμενη Τσικνοπέμπτη. Είναι η ημέρα που καθένας «θα τσικνώσει τη γωνιά του», όπως λένε, δηλαδή κάτι θα ψήσει και η τσίκνα από το ψημένο κρέας, χοιρινό ή άλλο θα μοσχοβολήσει τον αέρα.
Σε ρυθμούς καρναβαλιού και πάλι κατασκευάζουμε αυτοσχέδιες μάσκες (βενετσιάνικες, Μπούλες και Γενίτσαροι), καπέλα, στολές (κλόουν και μύγες), τσικνίζουμε, μαθαίνουμε αποκριάτικα έθιμα και τραγούδια, και άλλα πολλά… Διαβάσαμε την ιστορία του Αρλεκίνου και μεταμφιέσαμε την φωτογραφία μας σε Αρλεκίνο, μάθαμε για τις Μπόυλες και τους Γενίτσαρους (παραδοσιακό αποκριάτικο έθιμο της Νάουσας). Μάθαμε και  για την Καθαρά Δευτέρα (γιατί την λένε έτσι;) και φτιάξαμε τους δικούς μας χαρταετούς τους οποίους διακοσμίσαμε με παραδοσιακά σχέδια mandalas.

Τσικνίσαμε, φάγαμε, χορέψαμε, τραγουδήσαμε και φυσικά μασκαρευτήκαμε. Ευχαριστούμε πολύ το  σύλλογο γονέων για την προσφορά των σημερινών εδεσμάτων (πίτες, σουβλάκια , χυμούς) και τους γονείς των Στάθη, Νώντα και Αγγελικής που βοήθησαν στο ψήσιμο και την όλη οργάνωση προκειμένου να τσικνίσουμε και φέτος στο νηπιαγωγείο όπως το καλεί η μέρα.

Μάθαμε για τα σπίτια ανθρώπων και ζώων και τα υλικά κατασκευής τους. Γνωρίσαμε τα σπίτια των λαών του κόσμου και φτιάξαμε κάποια από αυτά με ανακυκλώσιμα υλικά και φαντασία…

Όψιμες αλκυονίδες χαρακτηρίζουν οι μετεωρολόγοι το πρώτο 10ήμερο του Φεβρουαρίου και μας έδωσαν αφορμή να μιλήσουμε για τις αλκυονίδες μέρες και να μάθουμε το μύθο της Αλκυόνης. Και σαν μικροί καλλιτέχνες που είμαστε κατασκευάσαμε την Αλκυόνη με τη φωλιά της στην ακροθαλασσιά με ανακυκλώσιμα υλικά. Βάψαμε, κόψαμε, κολλήσαμε και ιδού το αποτέλεσμα…..